Gevangen gevoelens

Zachtjes streelt de stilte
Haar gure kou over mijn gezicht
De bries van onrust stormt
Door de nachten naar het licht
Een treurwilg wuift me bescheiden toe
De duistere rust van een lege ruimte
Waarvan ik langzaam de deur dicht doe.

Schrijver: Winnie, 15 oktober 2009

s1009603student.hsleiden.nl

Duister Eenzaam

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

3.4 met 7 stemmen 1.398