4149 resultaten.
vergankelijkheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
782 tussen wieg en graf
spelen dromen
in de golfslagen van dagen
vandaag in de nacht
heeft de hemel de aarde
tot stilte gemaand
de maankracht heeft haar gekust
in de helderheid van haar ziel
sterren braken los
glanszacht in serene stilheid
in de nerven van het nieuwe leven
waarin het verlangen zich schetst
uit de poriën van nieuwe fundamenten…
Sneeuwblind
gedicht
2.6 met 11 stemmen
5.343 Kon ik maar grijnslachend gillen: één twee drie los!
---------------------------------------------
uit: 'Met de plezierboot mee', 2007.…
Pak mijn hand.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
733 Pak mijn hand
en houd die vast
maak je los
van al die last.
Ik loop immers met je mee,
ook al zit je niets meer mee.
Pak mijn hand
vertouw op mij
zet je zorgen
maar op zij.
Ook al wil je niet bestaan,
uit dit leven willen gaan.
Pak mijn hand
ja, doe het maar
want wij horen
bij elkaar.…
Een ongekend verleden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 er zat
een knoop in de tijd
ik trok aan het kortste eind
kon de grote
lus herinneringen
niet meer binnenhalen
moest ze laten gaan
uit de verbanden die
mijn jeugd omspanden
kwam nog wat
fragmenten tegen
uit een ongekend verleden
maar te weinig
voor een fundament
wat losse stenen en cement
zwerf op het net
in verloren tijd…
verbeelding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 ze zetten het leven
dik in de verf
kleuren zwarte woorden
en vangen echo's
ze bevriezen vuur
laten geesten los
en maken wolken
ze dompelen donkere dagen
in glinsterend licht
openen onwillige deuren
en zetten dichte denkramen open
ze zijn hoeders
hoeders van onze verbeelding…
Terwijl het leven langzaam wakker wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.379 In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie
Terwijl het leven langzaam
Wakker wordt en in dit
Late voorjaar ook de vogels
De lente weer herkennen
Ligt voor jou het einde
Langzaam op de loer
Leven dat stil aan
Lijden werd en zichzelf
Begint op te geven -
Ik hou je hand vast
Om je tot in de eeuwigheid
Niet meer los te laten…
Bewustzijn.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 Kort en hevig, los en tevens
standvastig zijn het mijn gedachten,
gevoelens die verstillen in de schaduw
van mijn wezen.
En alles is niets meer dan
een vluchtig moment dat tijdloos is
in ruimte waar ik even mezelf ben...
Als een druppel regen, als mijn naam
en een woord geschreven in het zand.…
Parallelle paradox
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Die voor de meesten
Onder ons soms zo
Onbereikbaar bent,
Die begin en eind
Is van liefde
Die heel maakt
En geneest maar ook
De Vriend is van
De jongens en meiden
Van de straat,
Een dakloze als zij,
Zoals zij zeggen -
Hebt voor mij
Mogelijk gemaakt
Dat ik hen die wij
Samen in liefde kregen
Geleidelijk aan
Liefdevol los…
Seringenvriend
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
981 De seringenstruik
die naast jouw grafsteen bloeit
in lila kleuren
laat geuren los
die dromen beloven
er is niets anders in deze wereld
dat mij meer kan bekoren
dan het bevlogen geluid
van gevleugelde vrienden
waar het kerkhof zwijgt
over diepte van jouw graf
en stilte van jouw dood
fluiten vogels kleine liederen.…
Gebreid tot vinexwijk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
485 weer gaan de mussen dood
sterft landschappelijk schoon
in de klauwen van de stad
beschermd natuurgezicht
werpt nog een laatste blik
voordat de ogen worden uitgestoken
eeuwenoude kavels zijn
door bulldozers ontrafeld
opnieuw gebreid tot vinexwijk
van wol en losse draadjes
maar geen gaatjes voor een nest
weer zijn de mussen weggepest…
Stof tot nadenken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
524 zo voelt dat dus, leeg zijn
alsof de aarde sneller draait
harder aan je trekt
je nooit meer los zal laten
alsof de muren zuigen
en hoeken gevangenissen worden
ramen je wegduwen naar de schaduw
om er volledig in op te gaan
zo voelt dat dus, te vervagen
in stukjes en beetjes
jezelf te verliezen
aan de eeuwigheid van stof
al je gedachten…
Mijn ziel zal branden
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
563 de tijd is leeg
geen woorden die
van jou vertellen
dat je er nog bent
ik waak de uren
maar je aandacht
heb ik al niet meer
je vervaagt in dagen
je lange adem
voelt weer
korter aangebonden
kouder dan beloofd
je hebt mijn rust
nog in je handen
mijn ziel zal branden
als je niet verschijnt
ben je los zand
waarop ik mijn
vertrouwen…
Loslaten en verbonden zijn...
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
703 Je gooit de trossen los en kiest voor het ruime sop, de ruige zee vol gevaren en onzekerheden.
De verbinding via de radar is wat overblijft.
Ik wens je een behouden vaart en een welkom voor als je weer terug komt en aanlegt in de veilige haven.…
Feest...
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
753 In deze nacht zijn de mensen uitzinnig,
alles komt bij hen los.
Iedereen speelt de clown, men lacht, maar
ook tranen druppelen op straat.
Men viert feest, maar geschoeid op
welke leest..?…
Blind feesten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 alsof de morgen
niet bestaat
alsof het nooit meer kan
zingen en hossen
los gaan alle trossen
we vinden daar wat van
want als de morgen
echt niet volgt
kun je dan zeggen wie je bent
tegen hen die nog vechten
was het de avond waard
gezellig in de feesttent?
alsof de morgen
zonder zorgen
normaal weer verder gaat..…
Mijn mooie vrouw
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.039 je basalt
in zwart en blauw
graniet in warmer kleuren
alleen het sediment
spreekt onder grote druk hoe
zij het leven heeft geplukt
maakt langzaamaan de kleuren
los en geurt weer met de zeer
geavanceerde nu technieken
laat je gezicht maar zien
mijn mooie vrouw de préhistorie
wist al dat ik tijdloos van jou houd…
De pijn van "zijn"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 Tranen die zijn opgedroogd
omdat ze niet los zijn gelaten
daarom zal de weemoed er blijven
net als het verdriet, zonder tranen.…
Hooikoorts
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
539 Hij niest en niest en niest
van alles kriebelt in zijn neus
betraande ogen staan wat triest
zijn oogopslag zo serieus
Het zonnetje in huis
slaat om in deze tijd
met ogen als een sluis
waaruit water wordt geleid
Toch trekt iets extra aandacht
laat mij niet los hoe ik ook poog
pakt mijn blik met volle kracht:
dat is zijn doorweekte elleboog…
Gun jezelf vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
591 Het is soms oorlog in mijn hoofd
De pijlen en de kogels schieten om mij heen
Ik wou dat de pijn wat verdooft
Maar het komt zo hard binnen
Dat al mijn zinnen tekortkomen
Er is geen ruimte voor vrede
Want die vechten wil, moet komen
Maar tegen jezelf vechten
is overgeven aan je gedachtes
Laat het maar los zeg ik nu
Want wie vechten wilt tegen…
familieportret (2)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 het gezin vastgelegd in
een momentopname op
een zwart-wit familieportret
uitverkoren voor
een gelijmde plek in
het album
elk kind wrikt
zich los van
het gestolde gezin
met open ogen
kunnen ze elkaar
niet vinden
in het licht
noch in tijd
noch in ruimte
acht werkelijkheden
evenveel waarheden
zoveel meer wijzen…
Jij was alles
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.160 Ik kon niet verder
toen ik besefte
dat ik je los moest laten
voorgoed...
Je laatste nacht
oud op nieuw
om kwart voor 1
verliet je mij
De vrolijkheid
van het leven
is eraf
Vaarwel
Mijn lieve moeder...…
Mijl op zeven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 Welaan ik laat mij thans
nog maar eens gaan
à bout portant zomaar
van mijl op zeven
In avondlijke stonden
in de dreven
verwonderd liefdevol
kijk jij me aan
Een jonge maan voor
samen in het duister
heuvelwaarts rij ik
en jij met mij
Ongezien in schaduw
allebei
alle remmen los
in hees gefluister…
XXXVIII - rotterdams - 1921
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 een designlamp
werpt zijn maanlicht
op de glazen tafel
van de maaskade
gaan rotterdamse galleien
met wereldnieuws
redactie buitenland
van over de hele wereld
komt misverstand
schulden en boetes
de familie mafiosi
vreten de woorden
los van de dingen
in taai alcoholisme
verzuipt zelfbeklag
muizenissen -
de kater op de kade
weet…
voordat ze weer zichzelf vergeet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
720 ik moet leven
met de schaduw
die ik maak
ik loop en heb
niet in de gaten hoe
vaak we mensen raken
ik vlieg daarom
veel liever op en kom
zo van mezelf los
ik voel me vrij
zij op de aarde
ziet en volgt mij
tot ik land
ze vangt me liefdevol
weer in haar handen
ik ben langs geweest
neem haar mee voordat
ze weer zichzelf vergeet…
Geus
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
611 De Geus
Een reus
Geen keus
Maar hardcore
Hoolie
Veel gevoelens
Komen
Los
Vaak de gebeten hond
De klos
Maar schijt aan alles
Een piraat puur
Het leven is leven
Bier
Vol vuur
Voetbal
En vrouwen
We gaan je eren
Jij Geus
Er is geen later
Is geen keus
Rust zacht maatje…
Onbekend bemind
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
639 Ik hou van je
Maar ik weet niet wie je bent
Mijn hart is van jou
Maar we hebben elkaar niet gekend
Ik zou je moeten loslaten
Maar hoe laat je iemand los
Die je niet in je leven hebt
Ik zou je in mijn armen willen nemen
Maar ik weet niet hoe
Ik weet niet hoe
Je te ontmoeten
Ik weet niet hoe
Mezelf te bevrijden
Van een oneindige…
Pijn loslaten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Leren
Mezelf
Met respect
Laten
behandelen
Te veel
Toegelaten
Mezelf pijn
Laten doen
Voor de
Lieve vrede
Mezelf
Opzij gezet
Niet meer
Toelaten
Dat de ander
Me respectloos
Behandeld
Mijn grens
Aangeven
Nu nog
Leren
De angst
Los te laten
En verbindingen
Toe te laten
Er te
Zijn
En leren
Vertrouwen
Dat…
Dromerig verdwalen.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
596 Ze maakt zich los van deze tijd
leeft zich vrij
tot ze ooit eens verdwijnt
als een verre herinnering
vervaagt ze in vergetelheid
door nachtelijke stilte ingefluisterd.
Ze verdwaalt dromerig.…
Loodzware pigmenten
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
304 ik heb de
de laatste
loodzware
pigmenten
gepakt
op het schone
palet neer
gelegd die
met de penselen
van het hart
op het doek
worden gezet
waarin het
echte leven
nog eenmaal
uitbundig zullen
bloeien los van
de aardse
afhankelijkheid
en de oogsten
van ieder jaar
laten zien in hun
meest kleurrijke
vormen en
gedurfde variaties…
Dansen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
259 is
dansen
begonnen
als oefening
een ritueel vechten
om beiden sterk te zijn
die zich ontwikkelde tot wat
wij er nu onder verstaan
een lichtvoetig lopen
en los van zorgen
elkaar omarmen
zonder bloot
te zijn
is dansen
een vechtspel
om te verliezen
wie je tot dan toe
bent, een voorzichtige
verkenning, een oefening
of de toekomst…