22271 resultaten.
Zonderling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
866 Kist me maar, tijd,
stop me en koester de stokken
waarmee je me murw slaat.…
Vervlogen tijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
675 toekomst
pen ik veren in een tooi van hunker
naar de vrijheid van jouw bestaan
Zachtjes open ik mijn handen
teder strijk jij beide vleugels
als laatste groet over mijn huid
waar de pluisjes van ons leven
verwaaien in de wind
Wolken wenen weemoedig
walend moet ik jou laten gaan
gevangen in donkre luchten
vliegen veertjes op vervlogen tijd…
leven is toekomst verliezen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
876 in de lengte van dagen
kronkelt de tijd
ongenadig, zonder vragen
elke seconde ben je kwijt
leven is toekomst verliezen
verglijden in herinnering
het heden lonkt naar ooit
gisteren is voorbij
vol vragen naar morgen
in het antwoord van vandaag
was dit een mooie dag
die de toekomst
herinneren mag…
Alles is niets
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
2.201 Tijd,
of zoiets.…
In de klei van tijd .....
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
786 Langs oneindige wegen
in het prachtige polderland
waar de natuur haar eigen
gang nog gaat, ongebonden
in groei en bloei, vindt
het leven in volle pracht
vloeiend de dansende kleuren
op linnen van het netvlies
gebonden als een levensboeket
waar het purper eenzaam
en alleen tussen al het groen
zich wortelt in de klei van tijd.…
nieuwjaar
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
2.288 Gisteren
een tijd voorbij
gekleurd door licht en donker
herinneringen
Vandaag
een tijd om stil te staan
gekleurd door denken en voelen
bespiegelingen
Morgen
een tijd een dag een uur
gekleurd door het gewoonste
verwondering en licht
gelukkig nieuwjaar…
Vleugels van tijd....Senryu
hartenkreet
4.9 met 32 stemmen
862 Gewichtloos zweef ik
Alweer een jaartje ouder
Op vleugels van tijd…
Jongste broer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.577 Het was zijn tijd nog niet.…
De vierde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.165 dan vroeger
in de ban van de vierde
een kwestie van tijd…
De klok
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.615 Al staat de klok wel eens stil
de tijd gaat gewoon door.
En alles wat ik wil
is de tijd terug die ik verloor.…
zij rijgt jaren aan elkaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.657 Zij rijgt jaren aan elkaar
hecht scheuren
met verdriet
dat terugkeert
als ik naar hem vraag.
In welke deken
is die nacht
zijn dood begonnen.
Angst drupt door
vult leegstand
keert haar in
en uit een ander.…
Haalt de tijd mij in ?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
817 Bijna haalt de tijd mij in
zijn wijzers wijzen mij
mijn kronkelende levenspad
laten mij dagelijks wandelen
over vele, ongelijke paden
Met vallen en opstaan
geleefd en veel geleerd
het immer willen delen
van liefde en leven
tikt mijn tijd voorbij
Drie, zes, negen, twaalf
komt nader en nader
de slinger van dagen
gaat steeds sneller
en…
30 maart 2044
gedicht
2.5 met 334 stemmen
118.718 Hij kan niet krimpen, want hij kent geen tijd.
Hij wil de tijd niet eens. Hij vreestde zweep.
Hij vreest de klok die tikkend spot en bijt,
Terwijl ik mij van noord- naar zuidpool sleep.
Hij is bereid om iedereen te likken.
Er is al honderd jaar geen vraag naar hem.
Wat zoek ik?…
Utopie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
819 Tergend langzaam blijven straten onbegaanbaar
verbleekt de zwaluw in de tijd
zwemt in deeltjes regenbogen purper
kortdurend haar toevalligheid
kwinkslagen schieten flarden luchtkastelen
zinnen melken herinneringen
zomaar alsuit het niets
kan schaduw ruisend zijn?…
Nachtfietser
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
605 krachtig trap
ik door de nacht
draai met mijn pedalen
een weg door duisternis
alsof ik tijd terug
kan halen
nog voor ik deze heb gemist
sneller dan met licht
raast langszij
het zicht op wat ik ken
als gras
en bomen
ik ben
de paden
kan ze dromen
draag er blind mijn last…
Televisie
gedicht
2.4 met 338 stemmen
66.804 men was allang vergeten dat het kon
maar het gebeurde: met een zacht gereutel
stierf de tv. het sprekend paard verbleekte
het licht werd opgestoken en de vader
aanzag zijn zoon die bij een storing werd verwekt
en zei: wat ben je oud geworden, jongen.
---------------------------------------------------
uit: 'Verzamelde liedjes en gedichten…
Moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
679 Tijd staat soms schril
in oneindig loze momenten
uit het verleden stille prenten
vallen de uren en dagen stil
Totdat de tijd ons inhaalt
sloom en constant
bleek en broos vervaald
gebouwd op wankel drijfzand
Momenten, die traag vervagen
tijd aaneengesmeden
tot in lengte van dagen
langzaam weggegleden…
Toen, nu, later
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.123 Het toen brengt beelden in mij boven,
zwevend als mistflarden die uitdagend
en ongrijpbaar van mij afdrijven
en diep in mijn wezen
neemt het verlangen toe
naar wat ooit was
en waarvan ik weet
dat ik het ongemerkt en naïef
aan mij voorbij heb laten gaan.
Nu neem ik mij voor
om de zonnige momenten van het nu
diep in mijn zijn te koesteren…
Tijd vliegt
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
849 De tijd vliegt
Of vliegen wij
door de tijd?…
Tik Tak
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
837 Tik tak tijd kan ik uren over praten
ik ga aan één stuk door
en heb zelf niet in de gaten
dat ik twee uur verloor
met het kwebbelen over niets.…
Krommen
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
803 in de tinten van een cyclische palet
rood oranje geel en groen
blauw indigo violet
draaien weken dagen door
bestemmen golvend mijn octaven
hogerop en dan weer neer
ik verkeer bevreemd in fase
met een voorbepaalde
kronkellijn
zal ik ooit nog slagen
daarin vrijuit
mezelf te zijn…
Lange geeuw
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
526 Zomer duurt een maand,
herfst kent vele jaren,
een winter duurt een eeuw,
sleur vertokkelt zich in schijn,
onderdrukking van een geeuw
na het strelen van de snaren
gaat het seizoen weer verharen,
refrijn laat zich niet bezingen
in de roerige staart van Maart,
is de toekomst niet te ringen.…
Woordeloos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.180 Muren die hemelhoog marcheren
Onbereikbaar voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos…
als een lamp
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
510 als een lamp
boven een lege tafel
speelt de tijd het loze vissertje
aan de kant
wie plaatst tegels
om te lichten
wie bouwt huizen
om te slopen
wie legt de weg
om te mijden
wie geeft mij adem
om te stokken
wie de tijd
om af te lopen
als de slaap mij droomt
waar het daglicht naar verlangt
tot de telefoon gaat
vraagt of de stem…
poreus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
606 poreus
hier in deze kamer
is stilte een ruimte
waarin we ons verschuilen
zo breekbaar als
de dunne doorzichtigheid
van haar schaal
veilig is niet het woord
verte ligt altijd op de loer
het verdwalen
in datumloze dagen
wachtend op het onheil
dat een plek zoekt
om te gebeuren
het uur waarop
de rui zich aankondigt
de vleugels…
Bettie's elegie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.189 Er was een tijd waarin zij schaars zich kleedde,
Haar lichaam en haar boezem bovenal
Was fraai – als pin-up hing ze overal
En werd destijds door menig man aanbeden.
Geen een van hen kon toentertijd bedenken
Als hij wellustig keek naar ’t wulpse lijf
Dat op een dag de tijd haar zo zou krenken.…
lijf -het witte kruis en zuider kruis-
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
1.936 o bedenk tijd laat me alsjeblieft voorlopig
geen elegiën meer schrijven elke keer ga
ook ik weerom een beetje dood hoe dichter
en hoe minder er over blijft van het woord
aan het eind is er geen goed woord meer
en er komt geen heel woord meer over…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden
De tijd…
Deadline
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
830 toen je zei
dat het tijd was
om te gaan
hield ik je
niet tegen
ook ik dacht
aan later
-wist ik veel-
nooit was tijd
zo ontregeld
als nadien…
Leeftijd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
918 Hoe langzaam uit zich dit;
Een man, zoals ik, niet wetend
Waar vandaan hij komt, niet
Ziend hoe het hem is vergaan.
De jaren tellen: een zomer in
Een tuin, eendjes in het park,
Hondjes om mee te spelen;
Hij is weer thuis geweest, heeft
De wijzers van de klok gespeld,
Vluchtig woorden gekust.
De vrijheid; om terug te zwaaien,
Het korenveld…