5620 resultaten.
Pad
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.095 Lichten van de boten
flonkeren
en de hemel
is een zee
vol sterren
een wolk schuift
voor de maan
doorkruist het pad
van maanlicht
aan de randen van de stilte
waait de wind
mijn gedachten
over zee
er is
geen weg
terug
je kunt
alleen
nog maar
vooruit…
Schijndooi
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
929 de liefde keerde in zichzelf
als een verscholen vogel
verwaaide met de wind
over het drassig veen
en flarden wolken dreven
als de warmte van jouw lach
steeds verder af
onthulden het geheim
van een ontdooide bovenlaag
op een bevroren bodem…
Water
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.678 Het spijt me
als ik jou
pijn
heb gedaan
je te lang
liet wachten
op niets
het was teveel
water
voor de zee
lief
de wind kleurt de wolken
en de zee
gaat slapen
laat mij wonen
in jouw hart
tot ergens ooit
later…
Zilvermeeuw
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
522 haar donkere ogen
zo bezeerd
oeverloos haar staren
de golven van de zee
nemen haar mee
laten haar deinen
in de branding
haar ziel vindt
wat het leven
niet geven kon
geeft haar
de vleugels
van de zilvermeeuw
zie haar zweven
in de wolken
tomeloos
haar vrij zijn…
EENLING...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
633 Zoekt zich
een weg
baant zich
een pad door herfst
Negeert regen
wind uit west tegen
begeeft zich
van het pad
Kijkt naar
de luchten
wolken grijs gekalkt
boomkruinen in kleurendruk
Buigt zich
in aandacht voorover
knielt
in stille verwondering.…
Herfst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
644 Blaadjes worstelen met takken
vallen vederlicht
op het gekleurd tapijt
Vogelgeluiden zoete keelklanken
boven het
briljant bedauwde spinnenhuis
Paddenstoelen tonen hun nieuwste
bizarre creaties
van het overgangsseizoen
in een pittige wolk erotisch parfum.…
Ik ben er nog niet
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.581 Ik was en ik liep
Ik dacht en ik sliep
Over bomen en het gras
Dacht ik dat het was
Ik dacht en ik droomde
Over Geluk dat stroomde
Ik wilde je zoenen
En jij zoende mij
In het hoofd waaien wolken
In het hart woelt de onrust
Gezocht naar dat ene
Ik was er bijna maar nog lang niet.…
Vliegen
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.175 Ik zou wel eens willen vliegen,
over alle wolken wiegen.
Even weg van daar benee,
alleen of met ze twee.
Even weg van alle zorgen,
vliegen naar een nieuwe morgen.
Als alles sterren aan de hemel staan,
zal ik terug mijn bed in gaan.…
Wereld van verbondenheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 je fluistert
letters tot een woord
schildert wolken
in de lucht als zinnen
groeit bomen
tot een strofenbos
van pril tot donkergroen
komen gedichten los
jij schept de
ongeziene wereld
van verbondenheid
wij waren die heel even kwijt…
Lente
hartenkreet
4.9 met 150 stemmen
914 Voor 't eerst buiten zonder jas
Liggen in 't gemaaide gras
Blaadjes aan de oude eiken
Lekker met jou wolken kijken
Lammetjes daar verderop
De zon boven de bomentop
Een knipoog en een glimlach
Mijn ideale lentedag…
Het ritme van de regenpijp
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
539 Donkere wolken geven
gevoel een ander geluid.
En als het licht komt
sta ik onder een waterval
van opperste bezieling.…
Storm op tilt
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
603 zwart krullen donkere wolken
geen zilveren lijntjes
boosaardigheid sluipt in
als egoïsme opkruipt
ademhalen benauwend is
huiveringwekkend
de stilte die valt
als woorden genegeerd worden
een deur knalt dicht
keukenkastjes klapperen
storm op tilt…
dagje strand
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.161 zon kleurt
wit tot rood
voeten lopen
kijkend bloot
branding spoelt
schelpenstrand
tongen spreken
zout en zand
wolken waaien
meeuwen mee
windstil thuis
ruist hoofd nog zee…
Ontkoombaar
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
565 Zoals toen, toen we naar
dreigende grijze wolken keken, en
jij zuigkussend naar beneden trok
Je mond hartstochtelijk fel
in liefdesspel
En ik
gillend
pruttelend
kokend heet
met de fluitketel
stoom afblies
Voor het kopje
lavendelthee voor twee…
Zondagsdroom
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
725 Nodig ben je
zondagsdroom
tussen de regen
onder donkere wolken
denk ik aan je
het wordt toch niets
dan lege ruimte
het aantal spiegels
blikt hardnekkigheid
en achter heimwee
groot verlangen
ben ik bij je
denk ik te kunnen
achterhalen, of aanvaarden
dat dromen over jou
en langzaam ouder worden.…
Het meisje en de zee
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
694 wonderlijk hoe gedachten
suiker spinnen
het zoete de mond beroert
van het meisje in de wolken
aan haar voeten wijkt het water
de zee, de zee
ebt langzaam weg
en neemt in haar kielzog mee
de glimlach van een jonge man
en hoe zij wachtte…
Dichter des Vaderlands (H)
snelsonnet
4.6 met 13 stemmen
2.151 De nieuwe Dichter van het Vaderland
Mag, in de wolken door de eerbewijzen,
In een speciale feesttrein huiswaarts reizen
En werpt daar nog een half oog in de krant
En leest dat exact zestig jaar geleden
De laatste treinen richting Auschwitz reden.…
Nijgen vlinders bloemen open
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
476 Ze liggen altijd
op de loer
destructieve krachten
in scheppende
momenten een donkere wolk
boven kolkende blauwe zee
geselen stormwinden
waait creative energie
nijgen
vlinders
bloemen open
verspreiden een
zoete geur…
Met wind geborsteld
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
475 ik heb je haren
met wind geborsteld
gekruld door een stevige bries
je lippen en mond
gekoeld en gevuld
met het zacht van de regen
je lach en je ogen
braken als zon
door de buiige wolken
heb je met woorden gekleed
frivool en pikant
mijn godin op haar allercharmants…
Jaargetijden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 Baarlijke geluiden
doen het wisselvallig maanlicht
het wilde spel van wind en golven
rimpels plooien
in het oude gezicht
de zomerse geuren
doen het denken verblijden
geeft kleur aan ogen
van wolken en regen
wedergeboorte
van een stoffig bestaan…
De zwerver
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
728 Het is grijs en grauw
de daken schreeuwen het uit
het is een zwerver die fluit
voor hem is de lucht blauw
ik voel de regen
ik word koud
ik voel de regen
ik ben gerimpeld en oud
het is de zwerver die fluit
achter de wolken ziet hij natuurlijk de zon
ik wou dat ik dat kon.…
In rode avondzon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
504 zag een zwerm
witte vlinders
stil fladderen in bestaan
alsof zij
in al die kleuren
niet wisten hoe te gaan
een lichte wind
in rode avondzon
waaide wel geuren aan
zij dansten
als een witte wolk
langs de wassende maan…
landschap met grote hoek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 de stengel plukte riet uit m’n schouders
stille jaloezie op een dinsdagavond
de regen vulde grijs de wolken in
uit pure balorigheid
werd ik grijs
achter een antieke scheerspiegel
vulde ik de poriën met haar
zoals de tandarts m’n gaten…
Na de regen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
461 In een plas,
die een hoge boom
als in een put zover
weerspiegelt,
-‘t loof laat haar bewegen-,
die aan elke kant
een ander uitzicht biedt,
die de maan op de grond,
de wolken op de straat,
kan laten drijven,
daarin wil ik me verdrinken,
in haar diepte.…
Vol gratie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
495 mag ik je vleugels lenen
jij die als een vogel
vol gratie langs
wolken kan vliegen
vinnen proberen
om als vis in ultieme
souplesse door het
water te klieven
ben tevreden met
het lopend gaan
maar ook ik heb mijn dromen
over hemelse vrijheid in het bestaan…
Scheiding
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
829 toen het fundament
voor twee geliefden
niet verankerd bleek
op een stevige basis
van wederzijds respect
kwamen er scheuren
na de heldere uren
kwamen donkere wolken
waar was jij
bij hagel en blikseminslag?
strovuur doofde
wat rest is geblakerd zijn…
Baren en sterven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Als de wolken en de zon.
Een ster die schijnen gaat.
Eerlijk is de werkelijkheid,
die op onze illusies jaagt.
Illusies, die verduisteren,
hetgeen werkelijk bestaat.
Een vrouw die baren moet.
Een man die sterven gaat.…
Ik zie zo graag
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
475 Ik zie zo graag
zo’n nevelige lucht
die alles wazig maakt,
wanneer het heiig is
en naadloos berg in wolken overgaat,
niet scherp omlijnd
maar open, vaag
wanneer je enkel duiden kunt
en niet in woorden vangen
dat, wat je ervaart.…
zwaar bewolkt
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
633 alles gaat gewoon door, het vergeten
waarom ik hier ben, de waarheid die het minst
op mij lijkt en het onderscheid tussen minder en meer-
maals mogelijk in het spreken, het tastbaar binnendringen
in het niet-gedroomde en de absolute zekerheid dat het wachten
een voortdurend afscheid is, steeds duidelijker in de wolk die ik ben…
Wat nu?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 toen ik het niet meer wist
ging ik naar de strekdam
wachten op de vloed
als altijd dreven wolken
boven mijn hoofd voorbij
in onaangedaanheid
ik luisterde naar golven
die beukten op de blokken
zij droegen mij
ik vroeg de vogels
die naar voedsel doken: "Wat nu?"
Zij schreeuwden slechts: "Mens, Leef!"…