4522 resultaten.
Nieuwjaarsdag 2012
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
811 met wensen van vrede, geluk en gezondheid
proosten wij samen op een vrolijke tijd
vergeten wat is geweest
en sluiten vriendschap het meest
samen alle dagen van het jaar
met een glimlach voor elkaar
zo gaan wij het nieuwjaar in
en genieten van een nieuw begin
-------------------------------------------------
Schrijversclub en bewoners…
vluchten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.162 volgooien met benzine
en er volledig tussenuit
een vlucht om lucht te kunnen happen
zo erg is het geworden, alles overbodig
alles uit de weg
alles stop zetten
en gewoon vertrekken
naar het land van het verleden
had ik maar niet zoveel pech
wat zou me dan nog beletten
om me hier volledig uit te checken
en mijn tijd aan een nieuw begin…
ONZE PRILLE LIEFDE OOIT
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
860 was ‘Dag’ het enige wat ze zei
Een glimlach en haar knipoog
ze maakten mij ‘t innerlijk blij
Zij was hèt, hoeft geen betoog
en wat zij zei, maakte mij blij
Een knipoog en haar glimlach
ze maakten mij erg van streek
Ik keek haar aan en dacht, ach
wijl ik voor haar lief bezweek
Een glimlach en haar knipoog
ze betekenden ons prille begin…
Amish
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
638 De Amish is een geloofsgemeenschap waar de leden nog leven als in het begin van de negentiende eeuw.
Een Amish leeft zoals in vroeger tijden,
Hij draagt een lange baard en ook lang haar.
Verstoten Amish zijn nu met een schaar
Uit wraakzucht al die haargroei aan ‘t bestrijden.…
een laatste kans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
722 hij , een oude man zoals zij
een oude vrouw is
wanhopig op zoek naar een
nieuw begin
een soort tweede jeugd
de eerste hebben ze niet
echt op waarde geschat
ze deden maar wat
( arrogantie van de jeugd )
oh, zo pijnlijk zijn verlangens
naar de lusten van toen
die niet meer voorhanden zijn
hij, een oude man zoals zij
een oude vrouw…
Een jeugd zonder eind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
595 jij zong nooit
maar vertelt je pijn en verdriet
als ballade
sonoor schets je
zijn leven
de blijdschap van het begin
het groeien
de eerste bloemen
in een jeugd zonder eind
zacht klinkt verbazing
over de lente die blijft
een lied vol beginnend verdriet
van de zomer
die nooit zal komen
verstopt in een wereld vol dromen
je zingt…
laat september
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 leven een tijdlijn
die ons bindt, een gegeven
die je zonder liefde niet vindt
laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment
de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven
er is geen eind als het begin…
De emigranten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
712 Benieuwd naar het nieuwe land,
een nieuw begin, aanpassen.
Een nieuwe taal leren.
Heel vaag in de verte
is toch nog Nederland,
het blijft smeulen van binnen.
Maar als we ouder worden
laait het vuur weer op.
We spreken weer de Nederlandse taal
en verlangen naar het Vaderland
voor onze laatste rustplaats.…
Sterrenwachtcyclus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
542 We zijn het plot
van de verscheurde brief
samen in dezelfde
adem van de achterbuurt
ik zie je daar nog staan
in stilte van het oerland
tussen dansende mensen
alleen met het besef
van het verliefde begin
er gaan allerlei deuren open
kamers vol wellust en mystiek
laten hun meest intieme geheimen zien
je hebt het met een lach…
Onverslaanbaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 Ik zal onverslaanbaar zijn
De regen zal mij niet spoelen
Niet deze waanzin wegboenen
En de maan kan niet voorkomen
dat ik de zwaartekracht weersta
Zelfs het vuur zal mij niet branden
Ook al brandt mijn passie hard
De wind zal mij niet vervoeren
Ik houd standvastig vast
Aan deze verrukkelijke race
Naar de finish van het begin
Van tijden waarvan…
Miserere
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
453 zet geen punt in een zin
maar een punt achter oorlog
een nieuw begin
nu nog
persoonlijk zie je liever
mensen feesten
dan elkaar afslachten
als beesten
a en o e
loop vooruit
wij lopen mee
wat bier en paardenworst
nog even en in de ochtend
vorst
en natte lippen aan je mond
morgen weer vroeg op
o was 't maar vrede
maar het geduld…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
Ver in het verschiet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
863 De berk treurt naast de wilg
beroofd van hun laatste bladeren
die langzaam liggen te vergaan
tot humus voor het nieuwe jaar
dat teert op oude resten
Maar het gloren van het begin
van wellicht een nieuwe lente
ligt nog ver in het verschiet
terwijl de ene bijna-dode
voorrang vraagt boven de andere
Niemand zei dat het makkelijk was
maar…
Op het pad van kiezels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
569 Op het pad van kiezels
luisterend naar jouw kleur
struikel ik vol overgave
en beland in jouw schaduw
Stenen, grijs, zwart en bruin
Kijkend naar jouw geur
maak geen keuze
en val in de diepte
Onder de meidoorn
mijmerend over ons
zien wij velden koolzaad
maar zien geen begin
Op het pad van kiezels
nip ik aan jouw tranen
Peinzend schrijden…
Oude woede
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
481 een laaiend vuur
Dat mijn ik bij tijd en wijle
Verwoestte, of ik wilde of niet,
Dan ging je weer liggen,
En stopte ik je veilig weg
In mijn onderbuik,
Hoofd dat moe was
Van het blussen van branden
In de bovenkamer, enige woonkamer
In dit onbehouden huis,
Veertig jaar verder zijn we nu,
En af en toe steek je de kop weer op,
Begin…
crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
498 nog vóór zijn gevoel had het moment
hem ingehaald, neergedaald
in vage vormen brak het zijn gemoed
een autoloze zondagmiddag was nog niets
in vergelijking tot zijn fiets
die trapperloos de schutting nam
stram van lijf, met moede leden
klom hij stil de koffer in
“dit is het begin” dacht hij
en vormeloos verborg hij snel
de fietsbel in de…
Oktober
gedicht
4.2 met 12 stemmen
15.777 Ik voel alleen, dat ik bemin,
zoals een kind, iets jongs, iets ouds,
eind of begin? Iets zo vertrouwds
en zo van alle strijd ontheven -
niet als een einde van het leven,
maar als de lente van de dood.…
hongerloos
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 hij had een brood gepakt
en telde afgebakend zacht de sneden:
één, twee, drie, vier
tot vijf maal vier het volle pond
plus twee bereikte; het geijkte aantal
sprak voor zich:
“een heel brood voor ik doodlig,” dacht hij
tienmaal twee voor elke mond
wanneer de avond valt
in het begin
slaap wel mijn lief, morgen weer gezond
de wereld in…
Een wegwuivende lach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 weer lopen vingers
over levenslijnen
zoekend naar begin en einde
ogen vragen om
bevestiging met een diepe zucht
wel heen maar nog niet terug
het pad van rozen
was voor jou nooit weggelegd
jij hebt er mij niets van gezegd
dan viel er stilte
overgaand naar orde van de dag
ontwijking door een wegwuivende lach
lijnen breken waar zij…
Tastende handen..
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
608 Tastende handen
om me heen
grijpt naar de randen
van hetgeen
Van het wat
waarom en dan
te lopen pad
een levensplan
Waarom ik ben
en mijn bestaan
het weten ken
en waar vandaan
Bespeelde gedachten
met de ratio
die me brachten
als een adagio
Begin en eind
grijp ik vast
en zo omlijnt
het denken past
In blindheid
ontstaat de…
Zee van Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
693 Oceanen zonder nieuw begin,
kennen ook geen eindigheid.
Waar water lijkt stil te staan,
maar door de tijd verglijdt.
Zwemmen naar verre horizonnen,
waar momenten ons leven leren,
waar wolken eeuwig verder drijven,
waar zandlopers steeds weer keren.…
Liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
742 Of is er nog hoop in ons hart
Na al dat smart
De liefde die ons leidt naar het begin
Dan heeft het leven misschien toch zin…
Afscheid van de winter
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Het ligt in het geheim van de natuur besloten
hoe gij het hart hebt weten te bevriezen
het leven met ingenomen dood tot stilstand bracht
om te verteren onder zuiverend maanlicht
uit 't duister van de nacht gekomen
volgt afscheid om nieuw geboren ochtendgloren
van lente in stralend begin gelouterd
om de kringloop te volmaken
het is met het…
Je warme lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
537 altijd schemert
je warme lach als
zon en maan spelen
tussen verblekende sterren
aan het begin van de dag
jij die in kristal
van de ochtendrijp
de eerste stralen
ziet breken in kleuren
van onvergetelijke pracht
nog dromerig
uit de nacht
ontdooi jij de vorst
in een voorzichtig
verkennen van lente
vogels fluiten
uitbundig concert…
naamloos
gedicht
5.0 met 1 stemmen
8.386 een woest en ledig ideaal wens ik
blind voor al het andere
-mocht ik mijn kracht vinden
wie wekt mij uit mijn half-dood
opdat mijn ogen als machtige zoeklichten
je in het witste licht zetten
opdat onze blik van oog tot oog
een star kabeltouw bindt
wegvalt van mij alle onwetendheid en onwaarde
en in een nieuw en eeuwig begin…
Drie woorden
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
582 Ik weet en voel te veel,
zegt de man die zich in
zichzelf verliest -
Maar dan het wonder,
de hele wereld wordt
tot drie woorden teruggebracht:
Liefde, vrede en verdraagzaamheid,
deze drie - maar de liefde staat voorop,
Zij staat aan het begin
en komt aan het eind,
Alles staat of valt met haar,
Zij draagt jou bij zich
als jij wie…
Een nieuwe brug.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Leg dit alles dan tesamen,
en begin met veel vertrouwen
aan een nieuwe samenhang,
aan een nieuwe brug te bouwen.
Wie weet zal er dan iets groeien,
louterend voor hart en geest,
en zal het veel mooier bloeien
dan hetgeen ooit is geweest.…
Ouder worden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
530 Van de ouderdom begin ik te houden.
Van de rust van een schaakspel.
Van de stilte in de nacht.
Van liggen in ons bed.
Vannacht werd ik vanzelf wakker.
Ouder zijn wordt jonger, denk ik.
Vandaag wordt morgen gewoon weer gisteren.
Voor later is het veel te laat geworden.
Mat staan we bij lange na nog niet.
Zie!…
staar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 de middagzon wikkelt zich af
met een verholen lichtstreep
alles er onder verkeert in een verdoken geheim
alles buigt zich in de schaduw
naar het vallende gras
de noen heeft een middenrif dat afzakt
naar de avond
mijn handen als kleppen op hoogte
van mijn wenkbrauwen zakken
richting de knoop van het middenrif
de staar is voorbij het begin naar…
Moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Mussel, Pallert, Poldert
zijn er een paar
Oerde, Morige
echt waar
en dan zijn daar
namen met 'moer' er in
Munnekemoer, Moersloot
herinnert ons
aan het begin
al dat veenmoeras
dat er was
het veen verdween
en in het veld
heeft het waterschap
het grondwaterpeil
lager afgesteld
het moeras
is niet meer
het was.…