18192 resultaten.
Vlieg je
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
765 Dat zachte aandachtige
in druppels en in traan
om je mondhoek als rimpeltjes maan
licht je lach
prachtig in novemberogen
over herfstbladeren heen
krul je
schors met lange benen
worteldicht tegen me aan
schetst je
zwiepende stormhand
naaktgestrekte takken tegen het raam
vlieg je
stil met uilenvlerken
waakzaam nachtbezonken in haar…
Zoals licht leegte vult
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
747 Zo vertoeven ze op mijn erf
solitair in droog gevallen dalen
als geschonden schuiten op de werf
altijd zwijgend met duizenden verhalen
Ze leven in zanderig lichten
in eindeloos oplichtend zand
dwars door alle godsgerichten
nemen ze passanten aan de hand
Als het uitbundige en jubelend licht
loom en lui de schemer schept
wacht…
Kunst wordt gefileerd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 in contrast
overtreft het licht
zichzelf in helderheid
weg zijn ruis
en zachte tonen
in vervloeien
hardheid kan ook
intrigerend boeien door
scherpte van details
kunst wordt gefileerd
door eigen waarheidsmix
gaan voor alles of soms niks…
In de herfst
gedicht
3.1 met 36 stemmen
16.456 Het licht hangt stil in de blaren.
Mijn hart is te veel geopend,
te veel in het licht gevangen
in der wolken licht varen…
En pijndoend, schrijnend dromen
weg van mijzelf te komen.
En eigenlijk zo wanhopend.
------------------------------------
uit: 'Parken en Woestijnen', 1940.…
maan dagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 Tragisch zond ik het licht weg overdag en
wachtte op de magisch witte maan, zo koud.
Benauwd heb ik bevend staan huilen in stilte
en verwachtte een wolf die mij zou bevrijden.
Er gebeurde niks en het leek of de muze
dood was die ik als magere troost nog in
mijn hart en hoofd ergens verstopt wist.…
Omhullen met rood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 in spelen met licht
probeerde ik de stralen
een beetje te buigen
ik kon al
wat kleuren in
voorzichtig verschuiven
wilde jou
omhullen met rood
enkel in schaduw gaf jij je bloot
heb licht niet gebogen
het straalde van binnen
warm en intens uit je ogen…
Het melkmeisje van Vermeer
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
791 [Senryu]
Zij kantelt de kruik
in haar roomwitte armen -
het licht stroomt binnen.
Zie afbeelding:
http://www.harkeyahh.com/harkgall/Jan%20Vermeer/vermeer.milkmaid.jpg…
Pigmenten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 heb licht gevangen
zag het hangen
aan kaarsen en lampen
pas in de ochtend
ging het verdampen
in de rijzende zon
keerde weerom
in duizenden kleuren
van bloemen en planten
heb pigmenten gemengd
schilder met verf die in licht
haar vrijheid weer vindt…
Met Kerst samen gelukkig zijn..
netgedicht
4.4 met 65 stemmen
3.306 Geven wij elkaar liefde, schuiven dichter aan
het warmende licht dat ons nu verschenen is
laat feilloos al onze open harten versmelten
tot een zalig, vredevol en gelukkige Kerstmis.…
Geaderd marmer ( Haiku’s )
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
703 Vermoeid licht rekt zich
in luie schaduw, herpakt
glazuren dagen.…
Adventsgeschenk
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.338 In mijn herinnering zie ik
het kleine meisje,
haar oogjes stralen
al van ver,
jaar in jaar uit
schijnt op het zacht oranje
een hemels licht over
de mooi gevormde ster.
(Het meisje is in de adventstijd geboren)
De foto is te zien op mijn gedichten/fotoblog (zie hier onder)…
midwinterwende
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
657 op de weg terug
naar het licht
wijzen kaarsjes
ons de weg...
achter een berijpte
horizon wacht mogelijk
het geluk of wellicht
iets van verdraagzaamheid…
Zo graag schreef ik een Kerstgedicht
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
788 Zo graag schreef ik een kerstgedicht
waardoor wat tederheid en licht
aan jou wordt doorgegeven,
met God erin verweven –
ik hoop dat je Hem ziet!…
leven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
605 tussen licht en duister zucht ik
't is het eeuwig onbeantwoorde
geen mens zal het ooit weten
en alles wat geschreven
van vandaag tot het begin
blijkt tevergeefs verloren
elke poging weer opnieuw
zal nimmer ons doen vinden
opdat we blijven zoeken…
Lichtelijk geraakt
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
598 Je probeerde het
rechtstreeks naar jouw doel
omdat afstand was te overzien
tussen zwijgende regen
en gesmolten sneeuw
hield jij jouw liefdeswapen
voor mijn dromerige ogen
in niets anders dan nederige
ontroering van ontwapende ziel
je hebt mij lichtelijk geraakt
door nu smoezelig te zwijgen
er is niets tussen ons gebeurd.…
de zon kust de kust
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
679 in het oosten kwam ie op
doorliep de dag met een glimlach
en kust nu de kust gedag
gestrand op het strand
nog even en de zon is buiten westen,
nog even oplichtend kust de zon
de kust en is de dag voorbij
dag licht…
Haiku
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
421 nergens glinstert licht
nevel versluiert de dauw
op jonge rozen…
Componenten grijs
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 zag mijn schaduw plat
een raakvlak
dat wij deelden
waar ik mijn oorsprong had
licht nam
vorm en ruimte
in een transparant profiel
dat mij uiteindelijk beviel
maar contrast groeide
in het donkere segment
nivelleerde de herinnering
tot een wegwerp element
er is geen samengaan
van componenten grijs
gezichtloos sluiten zij
elkaar…
In een vaag contour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
516 ik wist het glas doorzichtig
toch spiegelde het
schaduw in een vaag contour
kon gezicht en vorm
niet onderscheiden
herkenning was er wel van beide
zonder rugzak en bagage
half gekleed in duisternis
stond daar weer mijn donkere ik
heb de ramen snel ontsloten
de weerspiegeling verbroken
en koester mij in zon en licht…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 Eind'lijk thuis
het bos voorbij
eind'lijk licht aan
Ik ben blij!…
Zo lief zij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Haar ademhaling is nog steeds diep
vervolgt haar onbewuste weg
door het geluid van de ochtend
Hoe lang nog voor zij de ogen opent
haar ontwaken in een geeuw wakker maakt
Een merel doet een liedje na
een specht hakt wurmen uit de grond
de zon wacht tot zij hem openlijk
twintig seconden in het gezicht kijkt
Maar zij draait zich ontspannen…
IK LIG ZO STIL
poëzie
2.8 met 8 stemmen
1.221 Daar is geen lichten en daar is geen vrede
dat ik mij denken kan, lief, zonder u
de uren, dagen, weken, weven om u nu,
en als zij uw niet zijn, zoek ik haar reden.
Mag zo mijn leven bij uw hart vergaan:
mag 'k in uw ogen 't laatste licht zien staan.…
Kleurbestuiving
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
598 Dat lome, luie licht
ronddwalend in schemeruren
waarin honden van rondom
de nacht aanblaffen
de dagwarmte zich rept
naar de onvindbare slaapstede
en een vroege ster binnensluipt
Juist dat late licht vindt
- zonder enig zoeken -
achter uitdovende dagdromen
en in de onkuise hoeken
van mijn zevenkantige cirkel
steeds de verborgen weelde…
Een Paasbericht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
617 Door alle kieren breekt het licht
dat niet te stelpen is, het beitelt
beelden van verlangen, rust niet maar
werpt beloften voor zich uit
dat eens de dood voorgoed
zal overwonnen zijn. Het groen
dat nu nog teer en jong zich kleurt
wordt sterker, water stroomt
vanuit de tempel en zal allen laven.…
Wens van de koningin
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 Ze was koningin en ze gilde:
' 'k Ben licht!', waar ze héél zwaar aan tilde.
D'r werksters zond zij
met veel spoed naar de hei,
aangezien ze wat bijvoeding wilde.…
Lantaarn
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
975 Een netwerk van licht en kunstmatige zonneschijn,
doet ons beseffen wie, waar en wanneer we zijn.
Lantaarnpaal, groots en trots, soms een beetje banaal
en ieder met haar eigen verhaal.…
Of hoe dat heet
gedicht
3.8 met 16 stemmen
15.720 Gelukkig dat
Het licht bestaat
en dat het met
me doet en praat
en dat ik weet
dat ik er vandaan
kom, van het licht
of hoe dat heet.
------------------------------
uit: 'Holte van licht', 1975.…
Een storm van zand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
603 Over de donkere velden in mijn geest
loopt een man met dichtgeknepen ogen
in een storm van zand
Zijn gezicht rood en verbrand
In de verte ziet hij het zoveelste licht
vijf zonnestralen op zijn gezicht
Ogen verblind door zand en felle straling
wat ontneemt hem zijn openbaring?
Verward vraagt hij zich af
hoe ben ik hier beland?…
Rond
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
570 Alles is rond en licht.…
Synergie,
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
489 Van niets te leven dan
van de lucht en van de
zwijgzame schoonheid uit
de aarde om weer tot
humus te vergaan, waaruit
een purperen zon hem baarde,
de vlucht te vinden in het
ruisen van ontelbaar blad,
energie geladen in de lichte
nerven van hun dromen.…