3607 resultaten.
Vluchtig?
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
574 Mezelf opgesloten,
waaraan ik niet ontsnap
los te laten van iets,
waarvan ik de strekking
nog niet snap, de bascule
in onbalans, dat kan geen
vrijheid zijn.…
Toeval of… ?
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
602 Mezelf op te sluiten,
waaraan ik niet ontsnap
los te laten van iets,
waarvan ik de strekking
nog niet snap, de bascule
in onbalans, dat kan geen
toeval of vrijheid zijn.
Geluk?…
kom dichter bij me
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
478 ik kan mezelf niet vinden
niet in jou en niet in mij
vergeef me ik ben geen wonder
en toch kan ik niet zonder
vind me alsjeblieft
zing mijn lied
speel me op de piano
zoek me in de tonen
in de snaren van de gitaren
ergens in de dood ben ik verloren
en word opnieuw geboren
laat mijn schreeuw daar
waar het resoneert
in een bevrijdende…
voor het overleven
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
2.019 zoals ik verzen schrijf
voor het tijdelijk behoud
zo werkte hij destijds
dagelijks aan het overleven
er moet zelfs nog ergens
een foto zijn waarop hij
met een zakdoek om z'n hoofd
geknoopt (tegen de zomerhitte)
met een troffel in zijn hand
prachtig is vereeuwigd
dat zie ik bij mezelf
met versjes schrijven
nog niet gebeuren…
Als je moeder je moeder niet is.
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.595 de dagen schuifelden voorbij
zonder jou en zonder mij-
ik was mezelf niet en zocht
naar kalmerende woorden
voor het kindje in de wieg.
ik kon haar niet troosten
hoe zou ik dat moeten doen?
ik had geen middelen om te wiegen-
ik had alleen mijn armen
die ik als een mandje vouwde.…
Seizoenen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
575 Heel langzaam het vertrouwen in
mezelf weer zal gaan hervinden.
Dan zal er ook voor mij weer
een nieuw seizoen beginnen.…
Totaal
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
503 ik sta voor een getijdentafel
van een woordenzee, moe gereisd
de haren warrig door herfstige wind
mezelf tot taal te ontcijferen
een reis van bergen achter de rug
ook al was die supermooi, fantastisch goed
pas nu mijn hart van eb en vloed weer thuis is
volgt weer het alfabet tot nieuw herschikt gedicht…
Geturfd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
569 afbranden gebeurt
natuurlijk
kleef-
letters blijven
beter niet te schrijven
nagelaten resten
vraag me niet
waarom
een streepje voor
een streepje tegen
dan ga ik
onbedoeld
om mezelf verlegen
letterlijk begrepen
uitgedrukt
en as
en als
stellen zich niet voor
waaien in een storm
verwaaide feiten
af-
danken geldt…
mijn beste paardje
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
800 Het beste wat me is overkomen
Je had mijn liefde aangenomen
Ik zag je daar voor me staan
En voelde mezelf dichtslaan
Je liep nog goed in de lessen
Je was een van me besten
Plots stond je stil
Voor mij werd het heel kil
Ik hoorde dat je was overleden
Het is nu al heel lang geleden
Maar lieve beauty boy,
Ik mis je nog steeds
En je…
Hoog Sensitief
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 Tja,
niemand die het zegt
maar ik lees het overal:
Mezelf, gevoelige dichter
een spons die alles opzuigt
en pas loslaat
als ze zachtjes maar stevig
vastgehouden wordt
Een zeilboot in een zee
vol tankers
die me omver varen
onbewust
En het geeft niet
het zeil wordt weer gehesen
en laat zich opgelucht meevoeren
op het ritme van de wind…
Paradox
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 Afvragend waarom ik
Leef
Loop ik
Elke dag te
Streven
Kom ik zelden meer tot rust
Om mezelf af te koelen
Morgen wordt mij vast opnieuw
Teveel om weer te geven
Genieten is voor mij een kunst
Onderkoeld zit ik te beven
En het leven neemt zich voor
Dat het mij is meegegeven
het komt vast nooit meer goed…
belofte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 als ik in liefde voor dit kind
mezelf mag verliezen
dan laat ik me weer vinden, in zijn ogen
en zijn huid vol zoete geur
de haartjes, goudgetint van kleur
verdrijven
mijn mineur
om oude diepe wonden
ik verberg me in zijn lach
en waar ik weerstand heb gevonden
blaas ik
zachte wolkjes
door een hemelsblauwe dag…
Verjaardagsvers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Het juliet rondom mij
tegen het blauw van Magritte
drijven wollige plukken voorbij
ik
in een tuinstoel
lig hier
voornamelijk
mezelf te zijn
het patina van de tijd
krijgt vat op mijn lijf
al zichtbaar worden
de schaduwen van verval
maar zolang
het juliet rondom mij
er wollige plukken
drijven
tegen dat blauwe zeil
is elke zomer…
Schilderkunst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
628 mijn hand laat ik leiden
door de streken van de wind
zo penseel ik liefdevolle
wolken aan elkaar
laat ik golven dansen
hoger dan te voren waarin
vissen vogels vangen
volgen voetstappen elkaar
naar het maanlicht waaraan
ik mezelf langzaam overgeef
en me in op krul tot de geboorte
van 'n nieuwe dag…
Verdriet een stem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 Toen ik dan jou
En mezelf was
Kwijtgeraakt
En in de stilte
Van het klooster
Dat mij deze
Retraite bood
In mijn sobere cel
Mijzelf langzamerhand
Begon terug te vinden,
Was het dat
Ik als vanzelf
De woorden vond die
Mijn pen op het
Schrijfblok lichtjes
Vastlegde, en dat ik
Mijn verdriet een stem gaf
Die zacht vibrerend…
Wederzijdse moed
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
573 Slechts even raakte ik bevangen
En zag dat het ook jou bewoog
Het betrof zorgzame aandacht
Die van jou voor mij raakte me diep
Maar die van mij voor mezelf
Bracht me stilletjes van slag
Alsof ik een oeroude honger voedde
Een vergeten kind de hand reikte
Jij gaf me dit, door mee te gaan
En mij met moed te bestendigen…
Gedachten jagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 Als onweerswolken
Vol donder en bliksem,
Dreigend zwart getooid met
Verraderlijk zilveren rand,
Jagen oncontroleerbare
Gedachten door mijn brein -
Ze gaan er met mijzelf vandoor,
Zonder dat ik ook maar een moment
Boven mezelf word uitgetild -
Gedachten jagen,
Gedachten jagen,
En laten mij dingen doen
Die ik van mijn leven…
Geleefd worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
657 Hoe vreemd is het om te ervaren,
dat ik mezelf niet eens besturen kan.
En toch....
Enige vijanden wurgde ik met mijn greep.
Mijn wonden veranderde ik in littekens.
Mijn hart klopte al miljarden malen.
Ontelbare microben hielp ik al om zeep.
Toch twijfel ik aan mijn eigen levensplan,
want dat plan blijkt niets meer dan beleven.…
Thuis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.059 Alleen maar alleen,
Ik mis mezelf nog het meest
Want al die tijd,
Is dit nooit mijn thuis geweest
Kamers veel te klein,
Te klein om echt te wonen
In een hoekje van het bed,
Hoop ik ooit thuis te komen
Geen warm gevoel in huis,
Geen ruimte echt te binden
Denkend over toekomst,
Hoop ik ooit een thuis te vinden…
Dwaalnacht
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
671 Kom bij me,
zeg je in de dwaalnacht
maar ik ben mezelf niet
in toekomst of verleden
ben ik vergeten wie ik ben
je laten gaan kan ik niet
naar dat niemandsland
zonder taal of gevoel
zal ik niet bij je blijven
wanneer bliksemschichten
onze passie verlichten
geef ik je lik op stuk
met aangebrande tongen
en in de retoriek
van het…
VREEMDE VOGEL......
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.153 Ik ben
-eerlijk gezegd-
een vreemde vogel
Ik blaas
mezelf niet op
ben zelfs niet opgeblazen
Ik wil
ook niet langs
hemelen drijven dan wel razen
Ik heb
wel wat weg
van een felgekleurde kogel
Toch heb ik
een kop,ogen,snavel
kortom:'n gezicht
Deze dichter
heeft zelfs
over mij gedicht
Noemt mij:
een vreemde vogel
nog net…
In een oogwenk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
397 juist op het moment
dat ik je het meeste nodig had
waarin ik zo graag jouw stem had willen horen
jouw oogopslag had willen zien
werd ik op mezelf teruggeworpen
mijn veilige wereld onder
mij vandaan gerukt
niets leek meer op wat het was
als in een kapot geschoten huis
zat ik te midden van de scherven
waar lijm geen soelaas meer zou bieden…
roerselen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
491 diep in mezelf
beleef ik, wat we collectief
niet meer willen
daarom
in herdenking
de vinger leggen
op onuitgesproken pijn
zoveel jaren later
nog aanwezig zijn, in hart
en hoofd
de ziel in vrede opgetild
de dorst naar delen thans gestild, en
uitgesproken pijn verlegd
de stilte voelt
oprecht…
VERBINDING OP AFSTAND
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
771 ondanks mijn isolatie
voel ik geen stagnatie
irritatie of frustratie
want ik dicht
mijn binnenwereld
openlijk naar buiten
door mezelf te uiten
op de digitale snelweg
waar je niet hoeft te ritsen
tijdens de spitsen
waar je nooit
zal worden geflitst
bij hoge snelheid
maar waar je verbinding
kunt leggen op afstand…
Schuilen in de plooien van de tijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
843 Leer mij te schuilen
als het buiten niet meer gaat
Leer mij mijn blik
naar binnen te richten,
Inzicht te krijgen
in de keuzes die ik
in naam van de vrijheid
heb gemaakt,
Leer mij mijzelf
rust te gunnen
als het buiten niet meer gaat,
Te zoeken naar verdraagzaamheid
waarin ik niet alleen de ander,
maar ook mezelf verdragen kan,…
Pogingen tot relaties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Ik heb niet geleerd
om te leven, ik ben
eraan gewend geraakt
en probeer om mezelf te zijn
bij vrienden die geen eisen stellen
en beschikbaar zijn
wanneer ik kom of roep
dat ik eenzaam ben
maar met jou is het anders
Soms weet ik achteraf niet
of we verbonden waren
en dan verdwaal ik
in mijn gepeins, dan
is er dus geen contact
moet…
Ei van tevredenheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
459 De raapsteeltjes en de noten
koop ik bij de kabouters
de rest wordt bezorgd
onder het groene afdak
Niet dat ik veel nodig heb
lood en goud zijn maar wensen
misschien een geluk
in andermans ogen
liever woon ik warm
in tevredenheid
een schoon nest
van mezelf
bewezen degelijk
zo oud is het
buiten heerst chaos
en de avond verkilt…
Mijn paarse regen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 De kaars op de badrand knettert
en over mijn lichaam bruist de bal
de paarse regen
van mijn rode bloed
in de blauwe weerspiegeling
van de hemel in het water
mijn huid lost op, mijn skelet
rilt, zo mooi is dit
einde, vaarwel mijn lief
laat me maar gaan, ik huil
maar ik houd van mezelf
sinds jij wegkuste wat lelijk was…
Wetend Gevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Ik leef: momenten
waarvan ik niets weet
en niets kan weten
Pas een fractie van een seconde
erna besef ik het –
mijn verstand verdeelt het
in mezelf
in anderen en objecten –
wat er allemaal niet is
wanneer ik leef, dan ben ik
één met alles
zonder dat
er aandacht en zintuigen
aan te pas lijken te komen
Het is gewoon zo en kan niet…
Visjnoes cirkel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
77 Mijn dik wit bloot been
krom omhoog
het armvlees spierarm slap
middelvinger op de punt
van de grote teen, een cirkel
net gelukt contact met mezelf
Wat een gedoe en het moe
steeds meer het moe
van alles niet weten waar
met wie en wanneer maar
ergens ooit een keer-
punt ongemerkt voorbijgegaan…