3970 resultaten.
Een troost
gedicht
3.7 met 6 stemmen
5.500 Wij kennen de plaats noch de gedachte, zijn
het mooiste godsbewijs: in onze ogen
zie je de lengte van dagen,
in onze kamers de afwezigheid.
--------------------------------------
uit: Meervoudig afwezig (2017)…
Ik wil het graag geloven
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.447 Zeg dat zwart eigenlijk wit is
Zeg dat vogels sinds kort blaffen
En dat één plus één drie is
Ik wil het graag geloven
Zeg dat de aarde eigenlijk plat is
Zeg dat mensen niet meer zullen sterven
En dat vuur werkelijk ijskoud is
Ik wil het graag geloven
Zeg dat het liefde is
Dat gebruiken niet je bedoeling is
En dat het voor eeuwig en altijd…
De schepping
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 de vingers
van je hand
speelden
gedachteloos
met het
warme zand
terwijl je
dromerig in
de verte keek
je blik niets
opnam van alles
wat je zag
en jij alleen
maar intens
van het strand
gebeuren genoot
nooit zo bloot en
los van aarde was
en toch een
met de plaats
waar jij dromen
weeft de tijd
neemt om je
luchtkastelen
in…
Een eureka lang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
879 Zo'n knip in de vingers waardoor alles op zijn plaats valt.
Zo dichtbij als het water van de rivier dat zich wringen
moet in bochten allerlei om oog in oog te staan met de zee
en bij zeezicht er zijn en eigenlijk ook weer niet,
eerst zoetjes aan nog zout worden.…
Als vluchtige kleur
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
436 ik heb je
altijd al
gevoeld als
vluchtige kleur
in plotseling
ontmoeten
een surprise uit
onverwachte bronnen
die hun natuurlijke
liefde aan de wereld
belangeloos schonken
als surplus van leven
pas later heb jij
gezicht gekregen in
volwassen nuancering
van meegekregen
talenten op jouw
plaats in het bestaan
daar is de lach…
Oh broer
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
4.874 Oh Broertje van mij
Ook al ben je de oudste van ons vier
Je bent een gevaar
Voor jezelf en voor mij
Je ontneemt mij mijn plezier
Wees toch eens klaar
Wordt toch eens vrij
In plaats van schoppen naar iedereen
Kijk toch je been
Vol blauwe plekken
Je vloer vol vlekken
Je kranen die lekken
Je naasten die verrekken
Jouw kar nog te trekken…
Overnachten
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
793 Ik deel nooit een nacht met mijn gedachten,
gescheiden door plaats en tijd. Voor altijd.
Want wat is geweest, zal elke nacht nog komen.
Verdoofd lig ik, genegeerd door het waarnemen,
mij thuis voelend in vergane momenten, beleef
ik voor de zoveelste keer een déja vu in bed.…
Ongerijmd
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.363 wezen
een strofe, ingelast,
om uitgebreid te lezen
en in mijn hoofd begint
een zachte pijn te zeuren
was ik nog maar een kind
dan kon ik plaatjes kleuren
maar deze lieverkoek
wordt hier niet meer gebakken
die tijd, al jaren zoek,
krijg ik niet meer te pakken
ach, was ik maar een kat,
dan zou ik het wel weten:
ik ging direct weer plat…
Klaar
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
915 af
Daar is iets mee
Daar is de kern nog niet geraakt
Voldoen zij niet aan het idee
Dan voel je dat er toch iets staat
dat anders had gemoeten
het is te wankel
mist nog ‘t evenwicht
wat het precies nu is
is moeilijk uit te leggen
de dichter wou dat hij het wist
En dan gebeurt het plotseling:
zo uit het niets
valt alles op zijn plaats…
Hunebed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.170 In een kamer van zwerfstenen
(Aangevoerd door oprukkend ijs)
Onder een plat dak
Onder een aarden heuvel bedolven
Staan krullen en spiralen in de wand gebeiteld
Een heidense tempel
Geplunderd door fanaten
Opgericht door een verspreid volk
Drinkend uit bekers met een trechterhals?…
JIJ EN IK.
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.177 jij bent van goud,
en hebt alles mee,
maak jij een fout,
maak ik er twee,
loop ik op mijn tenen,
door verkeerde taal,
is boosheid snel verdwenen,
want jij bent het voor mij helemaal,
in mijn ogen is er niemand zo mooi als jij,
in mijn hart is geen plaats voor een ander,
alles wat ik zocht heb ik naast mij,
jij en ik bestemd voor elkander…
nooit
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.124 ik hoef geen vleugels
voeten hebben al moeite genoeg
om mezelf niet te passeren
liggend laat ik met warmte
de krampen en de druppels komen
vleugels voegen daar niets aan toe
dromend zwaai ik naar
een hollende jongedame
stuur haar een kushand
rustig meisje pas op de plaats
anders mis je wat je mist
open die verbeten knuisten
vervloei…
bejaardenerotiek
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.273 vrouw als drinker
echt gênant
zij loenst met bubbel
haar tong is dubbel
links om gekant
de vrouw als medeklinker
zelfs bij hevig lonken
blijft onverklonken
voor er is geloken
zijn de zinnen reeds gebroken
echter de vrouw als klinker
breekt grieks gepassioneerd
de glazen van gepensioneerd
zij zegt 'de eros van de veteraan
ik lig plat…
Mijn Lichaam
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.113 Ik plaats mijn lichaam voor de spiegel.
Een wazig beeld verschijnt.
Ik zie door mijn tranen heen;
een vrouw die er van mij mag zijn.…
rugslag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.242 boeiend,
zo plat op mijn rug
op het vierwielig bed
tussen mijn ogen en het plafond
een fles, een lamp, een fles, een lamp
een stem , een fles, een lamp, een fles
waarom duurt de gang zolang
de lamp bleef achter in de gang
ik zie alleen nog de fles
er galmt een stem en druppels
ze sluipen door de life - line
ze druppen me zoet…
zaligheid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
884 en ik ver weg kan zien
heb ik niet te willen
als een draaiend wiel
met zoemende tonen
en zilverglanzende spaken
ga ik door het heelal
zonder van mijn plaats te geraken
begeleid door schone klanken
van een engelen partituur
raakt dit het wonderlijke leven
aan zijn zuivere flanken
een rilling van gelukzaligheid
in de eeuwigheid van…
Leeft van lucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 je draait
en kolkt
spiraalt wolkend
hoog in de lucht
demoniseert
de zon met
regenbogen water
door brekend licht
jaagt cumulus in
zwart naar een
nog heldere einder
hoost daar alles plat
doezelt in zomer
verspilt tijd van
de dromer met
warme landerigheid
jij bent mijn
heerlijke windekind
leeft van lucht
lacht in iedere vlucht…
Zonder ellebooggebruik
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
467 ik heb veel
los gelaten
gelukkig kon het me
toen niet meer raken
ladderde wat
voorzichtig naar
maatschappelijke hoogte
zonder ellebooggebruik
pas in hogere
regionen werd
een netwerk vereist om
op de juiste plaats te komen
mijn ambitie is
abrupt gestopt door
een corrupte top
in volslagen egotripperij
ben afgehaakt
in bezinning…
het ene uur
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
921 ze wacht
god weet waarop
ze wacht
eigenlijk nog minder dan dat
ze existeert
in een museaal vertrek
zonder teken van leven, plaats,
van kleur, vorm of gevoel
haar tijd bevroor
tot een onbeholpen klomp ijs
alles in en om haar viel stil
de wijzer van de klok tikt
tevergeefs de tijd weg
het ene uur is het andere
de Big Ben, ach,
op drijfzand…
Op zijn fruitigst
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
402 zelfs aan
de bomen
draaien de
vruchten als
zij weten dat
jij zal komen
de mooiste
blosjes op
lentefluweel
maken een
plaatje van het
fruitig geheel
in deze
schitterende mêlee
van geur en kleur
dans jij langs
lange paden
door boomgaarden
waar blauw
uitbundig zomer
schijnt en wind
warm zwoelt bij
een plaats die
op de hemel…
Het voelde vrij
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
1.191 Toen was het de tijd
Gebruiken werden gebroken
Bezwaren aangedragen
tegen voorgeschreven gevaren
Het voelde vrij
zo vlak voor de ontsnapping
De plaats waar je heen ging
kende je beter
dan de plek die je zou verlaten
Het bleef bij dromen
over het stukje aarde
dat de zomerregen dronk
Vanwaar de muziek
vredig zweefde in de wind
En in het…
uur negen
gedicht
3.0 met 11 stemmen
6.788 nee, wij zijn niet gauw content, nee
maar dit gaat echt te ver
dit is geen bezoek meer, veeleer een invasie
een klopjacht op een verslapte spier
die hier al wekenlang bloot ligt
te kloppen en krimpt wanneer er op koude tegels
wordt gedanst door zogenaamde derden
tijd dat jullie opkrassen, kortom
dat jullie je plaats kennen
in de kelders van…
zelfs mijn denken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.136 licht kan dagen niet meer scheiden
tafel, stoelt vervloeit tot schijn
’k wil het maanlicht nooit meer kennen
- zie slechts autolichten branden
hoe zij één na één verflauwen -
plaats en tijd en doel verdwijnen
’t avondzwart met bittere steek
wil zich met de nacht nu mengen
sterren die in plassen deinen
en mijn denken geldt slechts jou.…
Tot in lengte van dagen
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.529 Ik wilde dat je voelen kon
dan zou ik je aanraken
Ik wilde dat je wereld groter
werd in plaats van kleiner
Maar ik neem je mee
zolang niet zeker is,
dat je alles
niet meer begrijpt.
Tot zolang ben ik je oren,
ogen, neus en mond
en blijf ik hopen want jij
bent mijn wereld.…
Stukjes lichtgewicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
436 ik zie pluizen
langs de huizen
omhoog zweven
stukjes lichtgewicht
die op warme wind
hun leven richting geven
ver van blad en tak
waar lente hen tot bloei
en vruchten bracht
in deze miljoenendans
heeft slechts een enkeling
de kans om op te groeien
zij heeft tijd en plaats
goed uitgepluisd om ooit
van droom tot boom te komen…
Verhaal uit het bos
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
580 Tot eens een
herfststorm die nooit voorbij
leek te gaan, plaats maakte. Takken
begonnen naar elkaar te groeien.
Als een late omarming. Onder hen:
de eerste witte bloeiers, zoals
het altijd al was al die vorige
lentes.…
MIST
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
458 zó snel gaan soms de woorden
die ik zou willen vangen
als we met meerderen samen zijn
klanken
een enkel woord
waar is de zin nu gebleven
ik grijp hier en daar
plak het aan elkaar
voeg er wat bij
en er ontstaat iets
wat er op lijkt
de woorden
ze blijven stromen
ik zie ze vóór me verdwijnen
naar een plaats
waar ik nog niet ben
en zo…
Vreemden op die ene dag
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
612 boog voor ze en geef ze te eten
er wandelt hoop door hun ogen
hopeloos door anderen aangeklaagd
wat is onzorgvuldigheid
ik vertrek van uit onze ervaring
leven heeft me al vaker verbijsterd
ik ga er niet in mee vertrek uit ervaring
hoeveel wereldstelsels kunnen er zijn
wat is het belang van vermoeden
ik vertrek van uit onze ervaring
plaats…
Evenbeeld
netgedicht
4.4 met 70 stemmen
1.619 Hier breekt een rots de golven
waarin jij voorgoed verdween
mijn evenbeeld eeuwig bedolven
onder een hart van steen
in vlokken schuim stromen wij samen
naar het oneindig strand
en de wind schrijft onze namen
als onverbrekelijke band
laat mij uit je schaduw treden
en zie dat ik de zon weerkaats
om de allerergste reden
op de allerbeste plaats…
Oude bomen
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
685 Platanen langs de laan
pathetisch van bestaan,
staan hun plaats af aan nieuwe
twijgen in de wind om tegen
de verwachting in dood te
gaan, gespreide takken in
een hol gezicht, geheven
armen naar de lucht en
naar de grond, het licht
maant voorzichtig om
niet meer te bewegen,
ontleend aan stramheid
in de druilerige regen, ze
zijn…