22318 resultaten.
De rollen omgedraaid
snelsonnet
2.7 met 12 stemmen
1.369 Door elementen in het nauw gedreven
Zijn nu de jagers plotseling het wild
Wie weet heeft deze wending hen verstild
En overdenken zij hun jachtig leven
Maar het vertraagd bewustzijn van diens daad
Komt voor zo'n jager menig lijk te laat…
Het kan zomaar gedaan zijn
netgedicht
3.4 met 21 stemmen
2.034 De dagen zijn te kort
om van te leven
de dagen zijn te kort
om van te geven.
Dagenlang denk je eraan
wat te doen met dit bestaan
maar denken is zonde van de tijd
want je bent het leven zo maar kwijt.
Leven is een gave
genieten is een "must"
Leven is zo heerlijk
het moet voelen als een lust.
De zekerheid van sterven
is een ieder wel…
Doornpark
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.099 vergeten duin in overvolle stad
door huizen afgesneden van de zee
de schilder Mesdag hield er atelier
de dichter Kloos heeft er ooit liefgehad
een stille, praktisch ongeschonden schat
bedekt met groen en zand in goudlamé
of ... stedelijke offerplek in spe
de buit van politiek op dievenpad
is het wel goed je gaven te beschrijven
je bloemen…
Innovatief
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
561 Geschreven woorden staan zo vast
het schijnt zo definitief te zijn
toch hou ik van die woorden
die geschreven staan of gedrukt.
Niemand kan die woorden jatten
vervreemden en eigen maken
fantasie en creatief is innovatief
en dat is wat mij gewoon goed lukt.…
The dawning of a new era
snelsonnet
2.8 met 12 stemmen
1.307 Het volk acht onze kroonprins rijp voor kroning
Liefst binnen nu en ongeveer drie jaar
Als ik dat lees word ik pas goed gewaar
Hoe snel het tijdperk nadert van de koning
Wat word ik oud, wat gaat de tijd weer vlug:
Ik ben al bijna Van Twee Vorsten Terug…
De grootvader
poëzie
4.5 met 6 stemmen
2.323 De laatste levensglans lag over hem
In afscheidnemen en ontzeggen moeten
Van kleine vreugden, die het leven zoeten,
En iets gebrokens in gebaar en stem.
Hij liep behoedzaam, en de wandelstok
Werd losgehouden, of hij nog niet steunde,
Maar als hij statig in de tuinstoel leunde,
Trilden zijn knieën, en een kleine schok
Ging door zijn fijnomzilverd…
Het ledige stoeltje
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.736 Hun kind was dood, hun liefdepand; -
Ik ging tot hen, het hart vol rouwe,
En drukte stom de man de hand,
Maar dorst niet opzien naar de vrouwe.
Hij wendde ’t aanzicht van mij heen,
En weende lang en overvloedig; -
‘Ik kan u niet vertroosten, neen,
Maar wees toch redelijk en moedig!
Uw kindje is nu bij de Heer’…
‘Ja’, zei de vader, ‘maar…
opschepper
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
960 dat alles met de jaren slijt
verdort, verschrompelt
of vergrijst
het is een onontkoombaar feit
als voorbeeld noem ik hier de daad
mijn jongeheer stond
-heel wat mans-
wel tien keer in het uur paraat
als oude man hijs ik de vlag
het is niet anders
godgeklaagd
nog hooguit tien keer op een dag…
RECONSTRUCTIES
snelsonnet
3.9 met 14 stemmen
1.425 Er schijnen oude helden terug te keren
Van Klukkluk tot aan Freddy Mercury
En zo verwart men nep met nostalgie
En imiteren met reïncarneren
Maar ongeacht de grime of wat ze zeggen:
Hoe alles wás blijft zeer van die ver wegge…
Verleidingsparodie
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
671 Ik vlieg met vleugels van verliefdheid
van liefje tot liefje naar liefje.
Niets is fijner dan het gevoel van verleiding
niets maakt angstiger dan dat boterbriefje.
Ik zie haar kijken, staren in mijn hart
ze trekt aan mijn verlangen, heel zacht.
Ze wil met mijn praten, vrijen en spelen
en het liefst van al, ik wil dat ze lacht...…
Voorjaar
poëzie
3.8 met 8 stemmen
2.676 In wildernissen en plantsoenen
Begint het lentelijk geluid
Van nestelen, en de blazoenen
Van alle bomen hangen uit.
’t Is groen met geluwe schakering
In kruinen en vlak langs de grond.
En in de tuin en langs de wering
Pronkt perk en gras met bloemen bont.
De mensen zijn weer jong geworden.
Hun stap, gebaren en gelaat,
Ook van de droeven…
opa
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.974 vertel eens opa, was u echt zo goed
kon ADO zonder u geen wedstrijd winnen
men wilde zonder u niet eens beginnen
en zat er buskruit in uw rechtervoet
een topclub wou u hebben, coûte que coûte
dan was u rijk geweest, dan was u binnen
dan had u oma niet, maar tien vriendinnen
dan was er nu bezoek in overvloed
wel vreemd hoor, u heeft zulke…
De vriend van een depressieve
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
657 droge ogen tranen niet zo snel
je vlucht, maar weet niet waarheen
de leegte in je angst in hard
het gevoel is zo ontzettend kaal
die pukkel op je arm vreet aan je
de zelfverzekerheid is pleite
je valt in het gat van je eigen bestaan
terwijl er toch mensen om je geven…
Ballerinen
poëzie
3.4 met 9 stemmen
2.738 Als een vlucht van mooie duiven, pauwenstaarten, blank van veren,
Strijkend op een mollig grasperk, zacht, met zacht geroekedoe,
Als een golf van schuim, aanzwellend met een ruisen als van kleren,
Borlend, ziedend, bruisend, spattend, schitterblank naar d’oever toe,
Zó de zwerm der ballerinen, als zij, bij ’t gejoel der snaren,
In een licht wolk…
Rond
snelsonnet
2.8 met 9 stemmen
1.313 De Mol schijnt Endemol weer terug te kopen
De cirkel lijkt voor even eeuwig rond
Nu hij zichzelf voor drie miljard hervond
Maar even cyclisch gaat het weer verlopen
Want ook heroverde identiteit
Wordt desgewenst tot verkoopprijs herleid…
Het verdriet
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.590 Ik heb gewerkt, ik heb geleden,
Ik heb geworsteld met 't verdriet,
Ik heb gebogen als het riet,
en soms heb ik 't met laffe vlucht gemeden.
Nu stelt 't zich ondoordringbaar voor mijn staren
Als van de nacht het nevelig begin.
Maar als een lichtende lantaren
Hef ik U op en volg U 't duister in.…
Stil staan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.209 Stil staan
doe ik soms even
wanneer alles
voorbij lijkt te schieten.
Stil staan
bij alles wat gebeurt
in de wereld
in de vorm van een ramp.
Stil staan
brengt je niet veel verder
toch helpt het
je beter verder te gaan.
Stil staan
overpeinzen
nadenken
handelen.
Stil staan
bij het schrijven en zeggen
van woorden en zinnen
-verder…
Speelse liefde
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
686 Niets is zachter dan je huid
en er is niets dat lekkerder ruikt.
Heerlijk onbezonnen vind ik mijn weg
langs je kin, je hals naar je mond.
Mijn zintuigen worden speels verwend
wanneer je lichaam wordt verkend.
Ik hou mijn tempo traag
daar waar geur en reuk samensmelten.
De kou trekt uit je lichaam weg
om warmte liefdevol te ontvangen.
Weg…
Luister dan
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
709 Ik fluister woorden
maar ze komen niet aan
om je te vertellen wat ik voel.
Misschien wil je ze niet horen
en begrijp je niets
van wat ik zeggen wil.
Ik praat voluit zinnen
duidelijk en luid
je moet toch horen wat ik voel.
Je voelt duidelijk niets
in ieder geval niet voor mij
en daarom struikel ik
schreeuwend over mijn woorden.…
Romario's record
snelsonnet
3.0 met 7 stemmen
1.332 Romario is eindelijk tevree
Hij heeft zijn duizend goals bijeengesprokkeld
Daartoe heeft hij wel heel wat afgesmokkeld:
Hij telde zelfs zijn straatpartijtjes mee
De FIFA acht zo'n lijst niet erg verheffend
Ach ja, je hebt doeltreffend en doeltreffend…
betaalde liefde
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
968 de liefde had ik afgezworen
vrouwen waren leed en traan
hartstocht werd opnieuw geboren
toen ik haar die dag zag staan
ik hoef haar niets uit te leggen
zij is daar met raad en daad
zij is puur, zoals ze zeggen
echt een meisje van de straat
ze gaat mee op al mijn reizen
ze weet heg en ze weet steg
en valt niet genoeg te prijzen
hoedster…
Bokito
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.516 verstoten en door mensen grootgebracht
de stiefzoon van vreemdsoortige primaten
gevreesd, maar in hun wereld toegelaten
gevangen op een eiland, door een gracht
gescheiden van de bruid die naar je lacht
die elke dag als mens met jou wil praten
je wilt haar en je raakt in alle staten
ontsnappen zal je, nu, je moet op jacht
je toont een veel…
Het meisje aan het strand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.269 Ik zie je daar al staan
heel alleen starend naar de zee
kijkend, wachtend op de golven
verlangend naar de rust en stilte.
Je was aan het zoeken
maar kwam niet verder
genieten zat er niet meer bij
het werd je allemaal te veel.
Nu staar je vanuit de hemel
en kijk je op ons neer
je voelt de liefde
waar je wist dat die bestaat.
Je hoeft…
Versluierde uitwijk
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
1.701 Er komt een school voor meisjes met een hijab
Zo´n school lijkt mij een vreemd soort segregatie
Ik vrees voor een hernieuwde isolatie
Nu ik de ophef rond die draperie snap
Want is dit geen triomf voor hen die morden
Sinds hoofddoekjes tot halszaak zijn verworden?…
lief
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
852 je vinger behoedzaam
op de mond maakt
de weg naar stilte vrij
ik lees je gedachten
nog voor het woorden zijn
de kamer om ons heen
vervaagt als het
kloppen van het hart
één ritme vindt
om jou verbrak ik ooit
de moederband en vond
een andere vrijheid
ik kan je voelen lief al
ben je mijlen ver
ik kan je voelen…
Langzaam trekt alles van je weg
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.501 Langzaam trekt alles van je weg
zowel liefde als verdriet.
Het leven lijkt weer op een hel
je weet niet waar te beginnen.
Het "thuis-gevoel" ontbreekt op de aardkloof
van jouw soort, lijkt er maar één te zijn.
Het bloed stroomt niet meer zo snel
en je hart klopt harder dan jij wilt.
Langzaam trekt alles uit je lichaam weg
en gaat…
In fases gestremd
gedicht
3.2 met 13 stemmen
9.073 vraag ik mijzelf liefste
wat doen we vandaag als
de gordijnen opengaan
klinkt er muziek van verpozingsaard
dat ik van pure denkkracht braken wou de weg
naar mijn bedluchtgemoed
slaap ik in als het meisje uit het sprookje
met de beren slaap ik in
jouw niet schone bed dat hevig naar jou ruikt
wat gek is want zo goed ken ik je niet
maar…
Verbazing
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
968 De verbazing is te lezen
wanneer ik woorden spreek
die je raken als had ik dat maar
en je huid begint te strelen.
Ach meisje, het leven is zo goed
dat die woorden van mij
niets meer of minder zijn dan andere
alleen dat je mij er nu bij ziet.…
Verschuiving
snelsonnet
2.9 met 14 stemmen
1.319 Wamberto's zoon krijgt nu een profcontract
Terwijl ik mij nog goed kan memoreren
Dat ik Wamberto zelf zag debuteren
Vandaar dat zulk komkommernieuws mij pakt
Er komt iets midlife-achtigs bij mij boven:
Alwéér een generatie opgeschoven!…
Het Tentamen
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
2.964 Het onbeschreven vel drukt zwaar
en lijkt de ruimte op te zuigen
De chaos van boven, van binnen
Je lippen ademen droog de drukte in je hoofd
Ongebonden blijven de woorden
zweven in je maag.
laten zich niet pakken door je pen maar scheuren
jennend stroomopwaarts in je bloed
Ze ruisen langs je trommelvlies
op het jachtig ritme wat het…