Alle inzendingen over dragen

4357 resultaten.

Sorteren op:

Strak omspannen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 491
"alles is liefde" je omspant de heuvels en de grot met zacht blauw als van satijn dartel dansen benen dragen voeten zand tussen de tenen heldere ogen stralen liefde warme handen vingers spelen lippen strelen voelen elk zuchtje van de wind als een tedere fluister luister, luister luister…

Threnos

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 645
braamstruiken, helmgras en duinkonijnen kunnen niet kiezen voor mijn hazenpad zodra Leviathan luimende kustlijnen in woede zal dragen op haar schouderblad landhongerig de zeereep wil ondermijnen en verbouwen tot zonloze dodenstad die in gedenkbladen zal verkwijnen wanneer de klaagzang klinkt van cherubijnen niemand nog kan schuilen onder…
Hanny3 oktober 2009Lees meer >

Laat me je lezen

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.237
Laat me je lezen, niet als een boek maar als zachte poëzie, waarin het allermooiste van jouw luister, in woorden is opgeschilderd, waarin opgetekende metaforen de kleurige bloesem dragen, die zo bij jou past.…
De Hertog1 februari 2010Lees meer >

Delend licht

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 424
dwalend langs de grote rivier zoek ik de kleine steentjes die zonnewarmte dragen geef ze in stilte over aan de koud geworden hand het hart vol dieptevragen grijze wolken drijven over we delen samen het licht dat het donker verslaat en langzaam zien we hoe iets van een verlaten droom weer in een werkelijkheid overgaat…

Erfenis

netgedicht
4.6 met 37 stemmen aantal keer bekeken 1.296
Gij langstlevende, ga nog niet draag mijn kindsdeel in uw hart het mooiste ligt in het verschiet voor wie gewisse doden tart mijn erfenis behoort u toe tot in de diepste genen gezaam zijn wij nooit levensmoe zo God ons tijd wil lenen zijt elkanders toebehoren boven doffe droefenis wie uit doden wordt herboren verschoont zich van verdoemenis…

Knieval

netgedicht
4.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.014
Wij zijn elkanders raakbaren vanaf het allereerste uur speling uit de diepste snaren van levenslot en de natuur bemin het vurig wildebeest achter de secondewijzer kroon ons voor eeuwig jong van geest tot trouwe keizerin en keizer draag mijn adem door de poorten van je gepassioneerde ziel jij enige uit duizend soorten voor wie ik in aanbidding…

Nagelranden

netgedicht
4.7 met 25 stemmen aantal keer bekeken 815
Hang niet langer aan mijn lippen lik liever mijn vergiftigd hart even maar, een vleugje nippen van mijn ondragelijke smart kijk niet langer in mijn ogen knijp je ziel uit in mijn handen even maar, half krom gebogen, diep onder zwarte nagelranden rust niet langer in mijn armen maar draag me naar de overkant op een deken van erbarmen over…

Aardbeving in China

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
ik zie stijgende rivieren en klimmende handen die alles grijpen die het lichaam kunnen dragen, smachtende blikken die de dood willen vermijden het geraas van de aarde kent talen die we niet begrijpen het verstaan van woorden die schreeuwen zijn onhoorbaar het vluchten deelt het lijden met beelden op het journaal en ik, ik kan slechts…
elze8 augustus 2010Lees meer >

Laatste woord

netgedicht
4.3 met 31 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Zo ver buiten alle waarden in burgernummers vastgelegd ver van huizen en van haarden heb ik het laatste woord gezegd volg mij in het spoor der paarden bezing mij als een boerenknecht die in leven niet kan aarden omdat zijn grenzen zijn verlegd wuif mij uit in rieten kragen waar onze liefde is bevrijd ik zal alle lasten dragen van onze…
dick panman28 augustus 2010Lees meer >

Het eindcouplet

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 590
als de herfst vaal over de velden hangt mistroostig en kaal vol van schaduwvlagen zal ik je dragen over het verwelkte treurende bloemenpalet naar het zoete wit van rijpe muskaatdruiven als de dagen korten de avond vroegtijdig haar intrede doet veel eerder dan verwacht zing ik zacht dicht ik jouw naam in een lied, een gebed…

Rembrandtcyclus 12: anno 1648: ik schilder Hendrickje Stoffels

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
Ik streel je perzikroze huid met opgetrokken kleed in liefdevol gegoten water vergeef mij lief want Saskia haar beeld waadt er tussenin voert mij terug naar het begin waar liefde ons ontlook en ik niet vergeten kan veertjes strelen langs mijn slapen tillen hoog op naar het licht voel mij door hun warmte dragen mijn wereld lijkt een…

Werkelijkheid.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Als ik wandel in het bos denk ik niet meer aan de verscheurde nachten maar kijk naar het groen het spreekt mijn taal het is de stilte die samen met het daglicht kwam 'k vlucht niet langer weg in dromen of twijfels deze passie was niet meer te dragen bijna mijn ware indentiteit verloren ik geniet nu van de rust die uit…

EVEN BLIJ ALS EVENBLIJ

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.698
-------------------------------------- Deze hartenkreet draag ik op aan de kersverse ouders, mijn overburen in Amsterdam, in ons Tiende Straatje.…

Naar de hemel reikte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
de wortels waren gaaf de jonge stam droeg trots een weelderige kruin maar aan de voet ontsproot een nieuwe loot die onbelemmerd groeide een tweelingstam die zonder steun al naar de hemel reikte het leken twee gelijken maar de jeugd schoot uit waar behoudend rustte de tweestrijd is gedaan de jonge loot zal verder gaan in het dragen…
wil melker7 december 2011Lees meer >

mijn kind

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
ik draag je altoos warmer in mijn hart en mis de aanraking van handen mijn herinneringen landen in de liefde van vandaag nog zie ik jou, je haren glanzend, als een gouden mist ik wist dat je bijzonder was maar nu mijn tijd jouw adem wist en niet ziet wat de klankkleur is van warme levenbanden blijf ik achter, in belijdenis en laat…
switi lobi23 december 2011Lees meer >

het zout des aanschijns

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 679
nu er niets meer tussen ogen is dan weten, dat jouw overgang aan zielen klopt stopt krampachtig klampen aan een leven dat niet langer wil jouw dagen zijn compleet jouw lichaam schept het einde en mijn tranen dragen slechts mijn hart ik zie en zwijg want zeggen heeft geen kracht meer enkel nog jouw mooie tijd verbeeldt het troostwoord…
switi lobi20 februari 2012Lees meer >

ZELFDODING

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.921
Deze hartenkreet draag ik op aan Huib Drion, de pil-bedenker en Els Borst, de moedige minister van weleer!…
Jean Fermate24 februari 2012Lees meer >

Een traan van echt verdriet

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 886
Je zit daar in je eentje Op de stoeprand op het plein Ik voelde me op dat moment Zo ontzettend klein Je moet maar altijd meedoen En het leven duurt zo kort Als je weet dat ze je pijn doen En dan draag je ineens een schort Een schort waarop staat gekalkt Dat jij er niet bij mag horen Al dat gezeur rondom je oren Het lijkt wel of je word…
Jan26 juni 2012Lees meer >

vlamhoogte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 733
(vanuit het licht van die ene kaars bepalen of ze straalt) nooit meer haalt de tijd je in je bent ontsterfelijk geworden -in mijn hoofd jouw beeld bestaat nu uit het licht van alles, dat uit liefde aan jouw nagedachtenis gegeven is als alles weer verandert draag jij nog steeds de jeugd van witte vlinders in mijn hart en in mijn…
switi lobi30 augustus 2012Lees meer >

De sleuteldrager

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 551
Ik draag de sleutels van huizen. De sleutel ook tot het openen van harten die gesloten zijn.…

Het wit van talloze rozen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
pas op de zomerdag is de laatste sneeuw rond zijn hart langzaam gesmolten heeft zijn ziel vrijheid gekozen uit een lichaam gedragen door het wit van talloze rozen volwassen zwart naast het speelse licht dat de kinderen dragen als hij wordt begraven pas later komen het besef en de vragen als zijn ogen en lach weer leven in hun…
wil melker17 augustus 2013Lees meer >

Horizon is geen belemmering

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
mijn leven door het dagelijks bestaan nog kan ik gaan maar heb het branden van de hel al gevoeld als waarschuwing bedoeld er zijn geen nadagen nog is er lente in verwondering lokt verbazing vragen uit over ontstaan en welk pad te gaan de stress is weggeëbd in ruimte van het overzicht horizon is geen belemmering voor het eeuwig dragen…

randvoorwaarde

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 438
het is alsof ik- in een spiegel kijk, de zelfkant slechts een weinig dof het ogenblik vraagt moed alsof het vraagt om meer te dragen buiten luistert wind naar regen binnen zoekt het stof een uitweg, tussen oude kieren in een nieuw plafond de lamp brandt slechts zacht om wat zicht te bieden in het sluiten van de nacht…

Spielerei

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 496
Waarom nog zoveel vragen als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”, hijgend en schuimend in de piste lopen: verkrotte wijken door tijd verzopen? Zal ik rusten gaan in nooit of blijf ik dralen in ooit?…

regen boog

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
ver-geet-me-niet haar blauwe ogen dragen tranen haar blonde haar, dat vonken schiet…
switi lobi8 september 2015Lees meer >

Perkament verleden .

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 474
Los rukken ze het verleden, dat als droesem bleef liggen op de onzichtbare bodem van kinderlijke onschuld, en dragen ze op aan de vrieskilte van winterse witheid…
katty7 oktober 2015Lees meer >

Blauw lied

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
Hoe veel leed kan men dragen, teveel tranen zoveel pijn. Tijd sjokt over verlaten straten, aan verlichte vensters voorbij. Hoe lang nog tot wij weten van het verdriet dat niemand ziet. Muren bergen verhalen en mensen, smart en wensen. Hoe veel blues nog om te zingen over dit soort dingen.…

Ons feest

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 569
Het is ons feest feest in Mei Het plechtig plaatsen van de boom de meiboom De hoogste boom uit de buurt En dan de optocht met slaande trom Zomer zomer komt weerom En wij dragen takjes helgele bloemen Die worden aan de kale boom vastgemaakt Door moeders en zussen vaardige handen De kale boom wordt nu een droom…

Herfstblues

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 544
Herfstdraden dragen druppels tussen zon en schemerluchten ademen voetstappen op het zachte pad bedekt met kleurrijk sterfte zij draagt het leven op aan de geboorte van een nieuwe tijd fluisterend stil komt de natuur tot een grijze rust stil maar wereld er ligt hoop in elk gestorven blad dat heimelijk de aarde kust…

Magie en mystiek

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 526
ik ken de magie haar krachten hebben ons ongeweten veel sturing gegeven toeval is de naam die wetenschappers gebruiken voor zaken die zij voor zich uitschuiven ook in de mystiek liggen gebieden braak vaak in mistige lagen die andere waarheden dragen zij worden maatschappelijk uit zicht gehouden omdat je op hun resultaten geen…
wil melker8 januari 2017Lees meer >