4357 resultaten.
Strak omspannen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
491 "alles is liefde"
je omspant de heuvels
en de grot
met zacht blauw
als van satijn
dartel dansen benen
dragen voeten
zand tussen
de tenen
heldere ogen
stralen liefde
warme handen
vingers spelen
lippen strelen
voelen elk zuchtje
van de wind
als een tedere fluister
luister, luister luister…
Threnos
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
645 braamstruiken, helmgras en duinkonijnen
kunnen niet kiezen voor mijn hazenpad
zodra Leviathan luimende kustlijnen
in woede zal dragen op haar schouderblad
landhongerig de zeereep wil ondermijnen
en verbouwen tot zonloze dodenstad
die in gedenkbladen zal verkwijnen
wanneer de klaagzang klinkt van cherubijnen
niemand nog kan schuilen onder…
Laat me je lezen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.237 Laat me je lezen,
niet als een boek
maar als zachte poëzie,
waarin het allermooiste
van jouw luister,
in woorden is opgeschilderd,
waarin opgetekende
metaforen de kleurige
bloesem dragen, die zo
bij jou past.…
Delend licht
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
424 dwalend langs de grote rivier
zoek ik de kleine steentjes
die zonnewarmte dragen
geef ze in stilte over
aan de koud geworden hand
het hart vol dieptevragen
grijze wolken drijven over
we delen samen het licht
dat het donker verslaat
en langzaam zien we
hoe iets van een verlaten droom
weer in een werkelijkheid overgaat…
Erfenis
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
1.296 Gij langstlevende, ga nog niet
draag mijn kindsdeel in uw hart
het mooiste ligt in het verschiet
voor wie gewisse doden tart
mijn erfenis behoort u toe
tot in de diepste genen
gezaam zijn wij nooit levensmoe
zo God ons tijd wil lenen
zijt elkanders toebehoren
boven doffe droefenis
wie uit doden wordt herboren
verschoont zich van verdoemenis…
Knieval
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
1.014 Wij zijn elkanders raakbaren
vanaf het allereerste uur
speling uit de diepste snaren
van levenslot en de natuur
bemin het vurig wildebeest
achter de secondewijzer
kroon ons voor eeuwig jong van geest
tot trouwe keizerin en keizer
draag mijn adem door de poorten
van je gepassioneerde ziel
jij enige uit duizend soorten
voor wie ik in aanbidding…
Nagelranden
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
815 Hang niet langer aan mijn lippen
lik liever mijn vergiftigd hart
even maar, een vleugje nippen
van mijn ondragelijke smart
kijk niet langer in mijn ogen
knijp je ziel uit in mijn handen
even maar, half krom gebogen,
diep onder zwarte nagelranden
rust niet langer in mijn armen
maar draag me naar de overkant
op een deken van erbarmen
over…
Aardbeving in China
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
547 ik zie stijgende rivieren
en klimmende handen die alles grijpen
die het lichaam kunnen dragen, smachtende blikken
die de dood willen vermijden
het geraas van de aarde kent talen
die we niet begrijpen
het verstaan van woorden die schreeuwen
zijn onhoorbaar
het vluchten deelt het lijden
met beelden op het journaal
en ik, ik kan slechts…
Laatste woord
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
1.114 Zo ver buiten alle waarden
in burgernummers vastgelegd
ver van huizen en van haarden
heb ik het laatste woord gezegd
volg mij in het spoor der paarden
bezing mij als een boerenknecht
die in leven niet kan aarden
omdat zijn grenzen zijn verlegd
wuif mij uit in rieten kragen
waar onze liefde is bevrijd
ik zal alle lasten dragen
van onze…
Het eindcouplet
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
590 als de herfst vaal
over de velden hangt
mistroostig en kaal
vol van schaduwvlagen
zal ik je dragen
over het verwelkte
treurende bloemenpalet
naar het zoete wit
van rijpe muskaatdruiven
als de dagen korten
de avond vroegtijdig
haar intrede doet
veel eerder dan verwacht
zing ik zacht
dicht ik jouw naam
in een lied, een gebed…
Rembrandtcyclus 12: anno 1648: ik schilder Hendrickje Stoffels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Ik streel je perzikroze huid
met opgetrokken kleed
in liefdevol gegoten water
vergeef mij lief
want Saskia haar beeld
waadt er tussenin
voert mij terug naar het begin
waar liefde ons ontlook
en ik niet vergeten kan
veertjes strelen langs mijn slapen
tillen hoog op naar het licht
voel mij door hun warmte dragen
mijn wereld lijkt een…
Werkelijkheid.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Als ik wandel in het bos
denk ik niet meer aan de
verscheurde nachten
maar kijk naar het groen
het spreekt mijn taal
het is de stilte die samen
met het daglicht kwam
'k vlucht niet langer weg
in dromen of twijfels
deze passie was
niet meer te dragen
bijna mijn ware indentiteit
verloren ik geniet nu van de
rust die uit…
EVEN BLIJ ALS EVENBLIJ
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.698 --------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan de kersverse ouders,
mijn overburen in Amsterdam, in ons Tiende Straatje.…
Naar de hemel reikte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 de wortels waren gaaf
de jonge stam droeg
trots een weelderige kruin
maar aan de voet
ontsproot een nieuwe loot
die onbelemmerd groeide
een tweelingstam
die zonder steun
al naar de hemel reikte
het leken twee gelijken
maar de jeugd schoot uit
waar behoudend rustte
de tweestrijd is gedaan
de jonge loot zal verder gaan
in het dragen…
mijn kind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 ik draag je
altoos warmer in mijn hart en mis
de aanraking van handen
mijn herinneringen landen
in de liefde van vandaag
nog zie ik jou, je haren
glanzend, als een gouden mist
ik wist dat je bijzonder was
maar nu mijn tijd jouw adem wist
en niet ziet wat de klankkleur is
van warme levenbanden
blijf ik achter, in belijdenis
en laat…
het zout des aanschijns
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
679 nu er niets meer tussen ogen is
dan weten, dat jouw overgang aan zielen klopt
stopt krampachtig klampen
aan een leven dat niet langer wil
jouw dagen zijn compleet
jouw lichaam schept het einde
en mijn tranen dragen slechts mijn hart
ik zie en zwijg
want zeggen heeft geen kracht meer
enkel nog jouw mooie tijd verbeeldt
het troostwoord…
ZELFDODING
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.921 Deze hartenkreet draag ik op aan Huib Drion,
de pil-bedenker en Els Borst,
de moedige minister van weleer!…
Een traan van echt verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
886 Je zit daar in je eentje
Op de stoeprand op het plein
Ik voelde me op dat moment
Zo ontzettend klein
Je moet maar altijd meedoen
En het leven duurt zo kort
Als je weet dat ze je pijn doen
En dan draag je ineens een schort
Een schort waarop staat gekalkt
Dat jij er niet bij mag horen
Al dat gezeur rondom je oren
Het lijkt wel of je word…
vlamhoogte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 (vanuit het licht van die ene kaars bepalen
of ze straalt)
nooit meer haalt de tijd je in
je bent ontsterfelijk geworden -in mijn hoofd
jouw beeld bestaat nu
uit het licht
van alles, dat uit liefde
aan jouw nagedachtenis gegeven is
als alles weer verandert
draag jij nog steeds de jeugd van witte vlinders
in mijn hart en in
mijn…
De sleuteldrager
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 Ik draag de sleutels van huizen.
De sleutel ook tot het openen van harten
die gesloten zijn.…
Het wit van talloze rozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 pas op de zomerdag
is de laatste sneeuw
rond zijn hart
langzaam gesmolten
heeft zijn ziel
vrijheid gekozen
uit een lichaam gedragen
door het wit van talloze rozen
volwassen zwart
naast het speelse licht
dat de kinderen dragen
als hij wordt begraven
pas later komen
het besef en de vragen
als zijn ogen en lach
weer leven in hun…
Horizon is geen belemmering
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 mijn leven
door het dagelijks bestaan
nog kan ik gaan
maar heb het branden
van de hel al gevoeld
als waarschuwing bedoeld
er zijn geen nadagen
nog is er lente in verwondering
lokt verbazing vragen uit
over ontstaan en welk pad te gaan
de stress is weggeëbd
in ruimte van het overzicht
horizon is geen belemmering
voor het eeuwig dragen…
randvoorwaarde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
438 het is alsof ik- in een spiegel kijk,
de zelfkant slechts een weinig dof
het ogenblik vraagt moed alsof het vraagt
om meer te dragen
buiten luistert wind naar regen
binnen zoekt het stof
een uitweg, tussen oude kieren
in een nieuw plafond
de lamp brandt slechts zacht
om wat zicht te bieden in het sluiten
van de nacht…
Spielerei
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Waarom nog zoveel vragen
als paarden snuivend de dagen “ver-dragen”,
hijgend en schuimend in de piste lopen:
verkrotte wijken door tijd verzopen?
Zal ik rusten gaan in nooit
of blijf ik dralen in ooit?…
regen boog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 ver-geet-me-niet
haar blauwe ogen dragen tranen
haar blonde haar, dat vonken schiet…
Perkament verleden .
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
474 Los rukken ze het verleden,
dat als droesem bleef liggen
op de onzichtbare bodem
van kinderlijke onschuld,
en dragen ze op
aan de vrieskilte
van winterse witheid…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Hoe veel leed kan men dragen,
teveel tranen
zoveel pijn.
Tijd sjokt over verlaten straten,
aan verlichte
vensters voorbij.
Hoe lang nog tot wij weten
van het verdriet
dat niemand ziet.
Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
Ons feest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
569 Het is
ons feest
feest in Mei
Het plechtig plaatsen
van de boom
de meiboom
De hoogste
boom
uit de buurt
En dan
de optocht
met slaande trom
Zomer
zomer komt
weerom
En wij
dragen takjes
helgele bloemen
Die worden
aan de kale boom
vastgemaakt
Door moeders
en zussen
vaardige handen
De kale boom
wordt nu
een droom…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
544 Herfstdraden dragen druppels
tussen zon
en schemerluchten
ademen voetstappen
op het zachte pad
bedekt met kleurrijk sterfte
zij draagt het leven op
aan de geboorte
van een nieuwe tijd
fluisterend stil komt de natuur
tot een grijze rust
stil maar wereld
er ligt hoop
in elk gestorven blad
dat heimelijk de aarde kust…
Magie en mystiek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
526 ik ken de magie
haar krachten hebben
ons ongeweten
veel sturing gegeven
toeval is de naam
die wetenschappers
gebruiken voor zaken
die zij voor zich uitschuiven
ook in de mystiek
liggen gebieden braak
vaak in mistige lagen die
andere waarheden dragen
zij worden maatschappelijk
uit zicht gehouden omdat
je op hun resultaten
geen…