2508 resultaten.
Duizendste sonnet
gedicht
3.0 met 21 stemmen
8.659 .
-------------------------------------------------------
uit: 'Duizend sonnetten 1966-1996', 1997.…
Alsjeblieft
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
874 en mocht het niet met wetten lukken
dan vraag ik vroom de hulp van god
die mozes zendt met dit gebod
verscheur elk vers in duizend stukken
te vrezen echter valt dat woorden
gezang door Morpheus ingegeven
de wreedste dictatuur zal overleven
want niemand kan de taal vermoorden
daarom vraag ik, dichters, stop
hou alsjeblieft vrijwillig op…
Feodosia
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
776 Feodosia òù-1
Starend uit het raam
Zie mijn einder voorbij
Grijs de kleur vervaagd
Grijpt leed onverbiddelijk
Gruis gedoogd doet gelden
Gestaag voortgang lotende
Gebogen onder schraal
Ondergaan het zelde lot
Onmacht in deze vereent
De kreet uit duizend kelen
Ijl en nimmer gehoord
Weet onbehagen te verdelen
-------------------…
Een beetje jij
hartenkreet
3.5 met 33 stemmen
2.411 Jij hebt vandaag mijn tranen gekleurd
Klanken in mijn hart laten zingen
Mij blij gemaakt met een beetje jij
Kon mijn emoties nauwelijks bedwingen
Jij was het beste wat mij ooit overkwam
Al was je daarvan misschien niet bewust
Had duizenden doden voor je willen sterven
Maar toen was jouw liefde al uitgeblust
Wat over blijft is een gevoel…
Vloedgolf Kerst 2004
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.200 een muur van water
overspoelt de kust
enorme ravage kost
mensenlevens later
herinneren nabestaanden
de vloedgolf van Kerst 2004
toen een muur van water
met duizend keer de kracht
van een atoombom het land
overspoelde huizen en bomen
als lucifershoutjes afbrak
nu is het nog realiteit
een muur van water
overspoelt de kust
van Sri…
Minister Remkes
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
718 Identificatie
van duizenden doden,
zakken vol,
zo veel mensen, zo veel noden.
Welterusten, Minister Remkes,
Slaap zacht.
De minister
op reces.
Voluit genieten.
Ik leer u mores!
Welterusten, Minister Remkes,
Slaap zacht.…
Vogeltrek
gedicht
4.1 met 242 stemmen
25.152 Een V van vogels in de lucht
waaiert vermoeid en afgemat,
langs vreemde landen, kaap en kust
al honderd jaar, al duizend keer
en komt tenslotte hier tot rust.…
Fluo Chocola
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
773 Fluo vestjes,
nee geen zicht,
liever een pak koekjes en geen kool,
dan een late snack op de weg,
een fiets in twee,
of drie,
naast duizend stukjes chocola.…
Lustig feest
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
603 Met gestrekte hals bezaaien
duizend kraanvogels de lucht
in lange slordige lijnen
Onder hun ver dragende roep
strijkt de troep trompetterend
en uitgeput in het moerasbos neer
Onwetende profeten
van vrede wijsheid en lang leven
boodschappers zonder briefje
Ritueel van hoogpotige hofmakerij
paringsdans met gespreide vleugels
dolle…
Vleermuizengrot
gedicht
1.9 met 21 stemmen
8.883 Duizenden kubieke meters
tarten de vleugels. Het spraakorgaan zegt klik.
De memebranen noteren het even. Tikketik. Slik.
In microscopische doseringen wordt anoniem
geseind en teogebeten. Een mug is minder dan een kik.
De aardbol gonst van ons gewemel. Klankkoepel. Keutels.…
Melodie van stilte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
499 ik wist
deze mist lichter
dan die jij mij ooit
in zicht hebt gegeven
zij straalde in
duizenden partikeltjes
die dansten op een
dralende melodie van stilte
bekende vormen
gaven het knus warme
beslotenheidsgevoel in
hun demping van alledag
jouw mist
is beklemmend met
het unheimliche gevoel
van opgesloten zijn
waardoor de blik…
Pointillistische barok
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Pastelstippels regenen
overvloedig
chaos van inspiratie
verwekt actie
op doek
Eén voor
één met duizend tegelijk
vegen spatten
met ’n nostalgische pennenstreek
een verslagen parasol
de zwalpende beek in
Dames speculazen ogen besterven ‘t
wak accessoire smelt
voor opgehaalde neuzen
van neerbuigende elite
Afgestorven traan treurt…
Obstakel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 Ik zou weer eens wat moeten dichten
over het stil verlaten perron
de duizend oranje gezichten
een weggeblazen kinderballon
over de onbeheersbare kunst
van stil leven en een loslaten
het genieten van verstrekte gunst
nog te dichten kieren en gaten
over een opnieuw vergeten God
lichtjaren en roestige nachten
zacht zoete honing en boterpot…
Ik spuwde honderdduizend draken.
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.280 Ik vuur een wolk uit wijde kaken
over vloeden van zonnedauw
of sterrenglans die altoos zou
gloeien in `t hart dat ik wil raken
Zodat ik bekoorlijk blijf haken
aan kant en keurig immer trouw
ook recht door zee, ik hou van jou
spuwde ik honderd, duizend draken
En dat is prima, zijn mijn zaken
als ik het daarbij laten kon
lees: rekening mocht…
bollenvelden
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
2.352 daar waar enkel koeien graasden
toen de tijd nog vroeger was
liggen nu als open wonden
grote vlakken zonder gras
grauwe grond bedekt de bollen
van de tulp en de narcis
krokus, druifjes, hyacinten
wachtend tot het warmer is
straks is al het kaal verdwenen
en verschijnt als visioen
een palet van duizend kleuren
tussen al het land'lijk…
Een goed pruimenjaar
gedicht
3.2 met 30 stemmen
18.025 Achter in de fruitwei de gistende geur
van duizend rottende pruimen
zonder eters.
Bordje ophangen, twee gulden per kilo.
Niemand.
Eén gulden per kilo.
Niemand.
Gratis.
Niemand.
Omdat het zo zonde is
zet je jezelf eraan
tot de stop uit de bodem springt
het schip zingt
in een poseleinen pot.
Zonde.…
voorbij de Romaanse poort
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.142 ongekende sferen
mij doordringt
met scheppende beelden
ook al blijft haar tastbare
nabijheid onverlet
het aardse wil ik niet onteren
ik zie in de glans
van haar blikken
de rozenperken bloeien
haar lippen vormen
de grenzen van het heelal
waaruit zoete sappen vloeien
ik weet het zeker
zij wil mij verlichten
jaren schenken
wel duizend…
De zwarte parel
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.107 regelmatig de passaatwind
mijn equatoriale stiltegordel met
aangename warmte te beroeren
idyllisch lag je daar te stralen
tussen de knipogende olivijnen
die half verborgen tussen het zand
het groen met verve verdedigden
als ongeëvenaarde compensatie
oh eiland van de eeuwige lente
met je kleurrijke lunatieke bergen
en het dal van de duizend…
Gevangenis
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.563 Kapot
In brand gestoken
Mijn hart verdort
In duizend stukken gebroken
Verteerd
Zwart gekleurd
Mijn ziel weggerot
Door gevoelens verscheurd
Leeg
Langzaam vergaan
Mijn lichaam overgebleven
Alleen ´t lege omhulsel zal blijven bestaan
Alleen
Niemand om me heen
Mijn leven verlaten
Tot ik uiteindelijk in ´t duister verdween
Verdoemd…
Dochters
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
516 Ik heb ooit ook een ring voor jouw moeder neergelegd,
werd onder duizenden kusjes toen bedolven.
Zij was zo ontzettend aan haar meisjes gehecht,
weet zeker ze kijkt tevreden op jullie van daarboven.
En ik besef het nu ook pas echt,
onze dochters zijn volwassen, haast niet te geloven.
Taak volbracht!…
Geleend licht
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
953 Duizend diamanten doen een dansje in de zee,
geven glans aan grijze golven voor de duur van een idee.
Tot de einder flakkert vuurwerk in de volte van de baren,
deint een zilver stralendek van hier en nu en alle jaren.…
Grafschrift van een ontknaapte grijsaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
711 (Twee krantenberichten van deze week: 1) vele duizenden mannen hebben 'het'nog nooit gedaan; enkele escortdames willen ze wel 'ontknapen'. 2) Nederlanders schijnen bij hun sex de voorkeur te geven aan kwaliteit boven kwantiteit)…
Lente Haiku Vijf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
600 Mmm, even kijken,
priljonge lenteblaadjes
duizend kleuren groen.
Mmm, even ruiken,
tere leliebloesempracht,
eeuwige lente.
Mmm, even denken,
schoonheid is van elke eeuw,
de zin van leven?…
Bezet...
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
950 De lucht kleurt zich zeeblauw
boven de zomerse korenbloemen
Arbeiders ploegen de aarde
Bijen laten zich vrolijk zoemen
In de verte klinkt onheilsgeronk
van duizenden vliegtuigen
Niets zal na vandaag hetzelfde zijn
en valt als een kaartenhuis in duigen
De lucht kleurt zich zeegroen
Met hakenkruizen vervuild
Het oorlogsgeweld is begonnen…
In alles van adem
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
808 enkel rimpels buigen
over maanlicht en noordenwind
echo’s van zout waren in je hoofd gevangen;
zo oud de angst in alles en adem
mijn vingers volgden de stemmen van zand,
ook je huid uit glas geblazen
je keek in woorden
en donkere dagen
zag het meisje van eb en vloed
waarom, vroeg je
laat je me niet gaan
het buitenlicht
en de duizend…
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 in het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt…
Gedeelde Privé
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.295 Onthul niet mijn geheimen of verdriet
Stromingen van weleer liggen hier opgeslagen
Geleden in kleuren grijs zwart rood en wit
De nog enkele te begane ongekende wegen
Alwaar de dood grijzend aan het einde zit
En als ik hem fluitend tegemoet mag gaan
Hem omarm als een vriend van weleer
Weet dat ik zijn behoefte zal verwensen
en sterf zelf duizend…
501
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
3.218 Het strakke katoenen gewelf
Een hemelsblauw wonder
Duizenden lijntjes lopen
Van rechtsboven naar linksonder
Haar tweegespan beweegt
In het door ouderdom aangetaste
Met hier en daar een kale plek
In het verbleekte uitgewaste
Spelonken onder het zitvlak
Sierlijk openend met elke tred
Witte strengen strekken zich als tralies
Derrière achter…
Zestig jaar
netgedicht
3.2 met 16 stemmen
951 Wat is het verschil tussen lafheid, angst
of verzet met zoveel duizend doden?
Duurde eerlijkheid wel het langst
in het duister oord van de oorlogsnacht?
Alleen, met de oude vrije geboden
heb ik het tot mijn eigen eind gebracht.…
zee-rozen-strik
netgedicht
3.3 met 73 stemmen
8.145 het beeld
dat met mij
naar zee staart
en schelpjes raapt
draagt jouw naam;
anders dan de mijne
het begon met zon en licht
op woorden, het eerste
waarin soms wat verdriet zat
zoals de oprechte wind met
een lichaam rond manen
het bracht ons samen
ver weg, van het laatste
nog onbestaand
in de golving van méér
en duizend…