9632 resultaten.
Leegte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.867 De dag breekt aan
Maar geen zon te zien
De leegte blijft om me heen
De stilte is m’n enige vriend
De herinneringen aan jou zijn niet
genoeg om m’n hart weer met liefde te vullen
Dagen lang zit ik naar je foto te kijken,
alsof ik hoop dat je er zomaar uit zal stappen en me kus
Bij het besef dat ik je nooit meer zal kunnen omarmen,
je nooit meer…
Orkaan
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
649 het oog van de storm
werpt een blik langs de hemel
de stilte wacht af…
Een regenavond
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
756 Zoveel druppels die gevallen
hier en daar tot beken gaan;
zoveel tranen die vandaag ook
stil verdriet lieten verstaan,
maar de avond is gevallen
en ook deze dag voorbij,
heel de stilte van de uren
slaat de weemoed op in `t hart
en ik wou zo graag dat vuren
van geluk en vreugde branden,
dat de vrede in jouw handen
iedereen bereiken kon…
sterrenloze nacht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
482 sterrenloze nacht
ik hoor jouw stilte vallen
botsend op wolven…
In memoriam J.H. Leopold
poëzie
3.4 met 11 stemmen
4.800 Achter de eerste stilte aarzelend begint
het woord, zwevende als de wind
in het herfsten, - o, het vlagen
der verrukkingen, het martelend klagen
om wat eèns werd bemind!…
Idyllisch Enderttal
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
664 Sedert oerbegin van het Enderttal
tekenen forellen en libellen
voor ineenvloeiende aquarellen
van de Weissmühle tot in Martental
Golvend Bach-geluid dompelt zich onder
in de bevlogen stilte van idyllisch lover.
…Rij met de bus van Cochem Winneburg of van de Endertplatz te Cochem naar Kloster Maria Martental!…
Mijn dierbaar plekje
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.299 De stilte, de wind, de eenzaamheid,
maar vooral het verlangen
naar liefde en geborgenheid...…
De zwijger
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Die ik heb gekend
Je mond vertelde me weinig
Je spreken ben ik ontwend
De stilte kan jij omarmen
Met wie jij je leed hebt gedeeld
Je gezel is je gedachte
Met wie jij je nooit hebt verveeld
In je stoel laat ik je achter
Niet wetend wat je nu wenst
Soms denk ik dat je vermogens
Door leeftijd reeds zijn begrensd
Wie was jij?…
Eenzame nacht
poëzie
3.8 met 22 stemmen
3.189 De stilte was zo diep, zo groot,
Boven en onder en overal,
Dat iedre windeval
Moest brengen dood.
Mijn ziel was als een bloem naar u
Grootopen,
Weerloos als doodschaduw
Ze had beslopen...
Hoe heb ik wreed verstaan
In één stil even
De pijn van te vergaan
Uit dit schoon leven.…
STRAKS
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.472 Straks
vervalt haar huis in stilte
Straks
de gordijnen half dicht
Straks
zegt zij 'k wil jullie ontlasten
Straks
denk ik: 'k verzaak mijn plicht...…
Gespreksstof 1
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
821 In de stilte tikt de dood,
angstaanjagend monotoon;
je wordt in slaap gesust.
Dus, praat maar door.
Zeg schreeuw bewust!
Verstom het zwijgen
Denk niet aan vertrekken
maar laat mij m'n koffers pakken
in alle rust.…
Wat te zeggen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.054 Ik weet niet wat te zeggen
Wil de stilte niet doorbreken
Met eindeloos gezever
Over het weer
Dat steeds meer vriest…
Natuurvrienden
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
733 Kwijlende kikkers
kwaken een uur in de wind
hoor ze eens stil zijn…
lief
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.841 wat is het stil
je brieven zijn zo leeg
je woorden zonder warmte
waar is de kracht van je liefde
gebleven
je schrijft hoe het is
hoe de mensen daar zijn
dat het je zo goed bevalt
maar het doet zo'n pijn
dat ik geen liefde proef
waar is de warmte gebleven
is de afstand dan brekend
in ons leven
lief, wat is het stil
vertel me toch…
Stille Ruis
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.344 Een veld vol licht,
De bloesem tegemoet,
Een immens verlangen,
De kracht van energie,
Stromend langs gesteente,
Staand dromend,
Van het zweven van dadelijk,
Ogen vol van levenslust,
Schitteren de dieptes in,
Een moment nog tot de vlucht,
Water kletterend,
De wind die mij influistert,
Ga maar, voel je vrij,
Ruis, stilte,
Dit is de diepte…
seizoen-gebonden
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
985 ik voel de aarde aan mij zuigen
als mijn armen zich willen verheffen
het zou de hoop zijn die wil juichen
om niet de stilte van de winter te beseffen
maar seizoenen zijn niet te verplaatsen
net zo min als ik mijn gemoed kan kleuren
mij in een gewenste vrolijkheid te haasten
om te reiken naar vergelegen lentedeuren
o, zeker, ik heb weet…
paradeert voor mijn gezicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
707 het is nooit stil
er is altijd iets dat
zich wil laten horen
wil laten weten
dat het geboren is
zijn stilte is gemis
het schraapt een gat
in het spinrag van de nacht
verbaast het duister met geluiden
het fluistert kom erbij
we willen jou omdat jij ons
kunt laten weten dat we leven
het spiegelt in mijn ogen
paradeert voor mijn…
jou mijn stiltewonden wijzen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 het is jouw stilte
die de chaos
in mij schreeuwen laat
oorverdovend malen
mijn gedachten
kakofonisch door elkaar
ik zie geluiden
vallen met een
gierend hels kabaal
ze versplinteren
mijn beelden ik beleef
het laatste avondmaal
ik geef me over aan
mijn lijden ze
kruisigen mij allemaal
kom maar in mijn
wonden…
tussenspel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
833 gemurmel van gebeden
weerklinkt in vlugge schreden
gezien door het oog van de nacht
vergaan schuifelend hun stappen
verlangen tekent in geheime kracht
vaag uitgewiste lijnen
laat zachtjes zwijgen verdwijnen
waar levenloos gefluisterd is
komt de dromenman niet wiegen…
onweersbui
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
662 -
en zorgen dreigende donders
voor branding zonder zee
afwezig deuntje op de radio
geeft een beetje veiligheid
nietigheid op noten gezet
wacht de stilte
op een beetje zon…
Meridiaan
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
867 zover ik kijk
alleen glanzende velden
waar paden kronkelen
bedauwd met rijp
wazig in sluiers geweven
kruipt duisternis langzaam op
de wijde hemel omgeven
door starende blikken
een dansende nachtvlinder
verdwijnt stil…
stil om jou
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.159 kan schoonheid ooit mooier zijn
dan toen die dag was in alles
ingehouden adem benemend
om te zien, stil verlangend ja
herinnering tastbaar als huid
teder stilte strelend voel ik haar
warmte onderstroom van levend
besef, ik: uitverkoren was ik, ja
verte, zacht zeurende pijn om wij;
kan ooit de diepte vervagen?…
Toverlantaarn
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
739 het zachtgele lamplicht
tekent een cirkel
rond haar vergrijsd gezicht
werpt lange schaduwen
over de tafel
waaraan zij zit
het boek der boeken open
lispelt ze gebeden
een hand onder haar hoofd
eenzaam maar geborgen
in het laatste uurtje schemeren
voor dan toch
de nacht begint…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 Verder dan woorden
draagt de stilte
waar onze wegen scheiden.
De ruimte tussen onze blikken
meet uren van vergetelheid.
De laatste klanken
tussen ons verklonken
planten zich voort over de velden,
reikhalzend naar de grens
van hun mededeelbaarheid
totdat de laatste echo’s zijn verdronken
voorbij de drempel der oneindigheid.…
Beminnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
796 In stilte wilde ik jou beminnen
aan de oever in het riet
de sterren kronkelen
fonkelen in deze fantasie
mijn bed bekleden met je beeld
de hitte mijn wangen heet
Je bestaat je ogen je naam
ik ben niet meer van willen
meer van kneedbare was
een vochtige schreeuw
van passie en verlangen
wij zijn in ons gevallen…
Het mag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
970 Ik wilde in stilte jou beminnen
aan de oever in het riet
de sterren kronkelen
fonkelen in deze fantasie
mijn bed bekleden met je beeld
de hitte op mijn wangen heet
Je slaapt je ogen je naam
ik ben niet meer van willen
meer van kneedbare was
als een vochtige schreeuw
van passie en verlangen
wij zijn in ons gevallen…
Liefde
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.159 Zo is mijn woestijn:
een stilte met het geluid
van een geweten
in de groene kathedraal
van de jeugd
had ik nog geen besef
maar nu ik ouder ben
klinkt de schoonheid
in het zuiver zijn
van wat is: de dood
heeft er geen thuisland en
de vreemdeling geen grenzen.…
lege kamers
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.476 lege kamers
scheefgezakt
tegen de ogen
van de nacht
stilte en
een geschuif
van voeten
over haar graf
sterf met de stervenden
draai de doden
tot ze opspringen
en dat kale pad
waarheen het ook leidt
met raven
zullen begroeten
je doorkraste de ramen…
Kluis Brugge 31/05/2006
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
910 Het komt niet slechts
op de prestatie aan,
maar op de stilte, het luisteren,
het vinden van de weg
die dwars door alles gaat
en die verbindt met allen;
de eenheid diep verborgen
die trilt doorheen het vele,
die hoopvol stemt en leidt
naar nieuw verstaan en morgen.…
leven krimpt tot een gebaar
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
624 de klok verslaat de tijd al trager
leven krimpt tot een gebaar en blik
langzaam is er rust gekomen
als stilte in de ochtendmist
huizen dromen tegen heuvels
onder hemels wit en blauw
zachte flarden ruisen uit het dal
vermengd met geuren van verval
water kabbelt litanieën
pluizen dollen in de wind
kleuren delen groenversnijdend
schilderachtig…