3008 resultaten.
het zoeken van mijn stem
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
598 ergens waait een deur toe, een huis, een stad
ogen die kleuren wegspoelen
het gedruppel van de wind
er is geen zoeken meer
en antwoorden kennen enkel een laatste regel
in een mond zonder belofte
maar hier hoor ik alles gaan
het water dat geen morgen kent
wolken, verzilt met de geur van zomer
hier kan ik dromen, samenwonen
met de golven…
VREEMD....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
600 Je wilt
het vreemde
je eigen maken
Je doorkruist
een stad,de straten
stegen,een stadspoort
Een plattegrond
met wat over is
van verleden over blijft
Je gaat voort
geeft je ogen
...de kost
Opent kerkdeuren
-niet met een hand-
deuren van cafés
Waar bier klokt
en aan wijn
wordt genipt
Het verschil
lost
nimmer en niet op…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 De wind heeft de regen
meegenomen naar de stad,
maar uit de immer voortjagende
wolken vallen
de seconden,
rood als herfstbladeren
van een Amerikaanse eik,
dit schiereiland
in de tijd in.
Volgend jaar
zullen ze er weer zijn
als rode russula’s
tussen andere bladeren.…
'S AVONDS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.021 Soms nog als de avond is gevallen
en alles in stad reeds stil,
draagt mij mijn voet voor 't huis waar zij woonde,
ofschoon ik het zelf niet wil.
O bloemeken van mijn eenzaam leven,
mijn liefde, mijn lust, mijn vreugd!
Een andre geniet nu uw geuren en kleuren
en doet zich deugd aan uw jeugd.…
analoog aan land
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 bocht in de rivier,
slangenlijf, met ruwijzeren handen weerlegd
geledigd lichaam,
avondmaal, perkament uit water gedregd
heuvelland,
golfstroom, reikend naar kalkhoudend smaragd
ode aan de stad,
honing, avondgloed, aan een hemel gebracht
luchtbelijdenis,
verzaking, rede, kalme tred met vaste voet
aanlandige droom,
kortdurig, met…
Herenigd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
637 In het blauwe uur
galmt geluid van de kerkklok
door verlaten stad
samen met mijn lege brein
komt de slag als souvenir.
De vochtige straat
illustreren het gevoel
waar harmonie viert
gevangen door mijn hartslag
leef jij op in mijn vizier.…
De schoonheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 Welvaart in stad en land, zie
het licht onder de wolken in de toonzaal
van het aardse paradijs, zie
een glimp van onszelf
in de blikken van toen
de schoonheid van hun aandacht
hun verlangens
in jongere jaren van de wereld –
dezelfde als de onze
We bewerken en bewaren
we bouwen en verbeteren
we scheppen de schoonheid
waarin wij willen…
Claustrofobisch angstbeeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 De nacht is duister en diep
En spaarzaam schijnen lantarens
In de mistige natte steeg
Waar ik diep in mijn kraag verscholen
Over ’t glanzend nat plaveisel ga
Troosteloos staren donker ramen
Als koolzwarte niets ziende ogen
Gevat in gevels als kale doodskoppen
Mij angstwekkend luguber aan
En ik heb geen wens dan deze
Doodse stad zo snel mogelijk…
American Dream [2]
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
433 Er staat een frisse wind
er waait een nieuwe wereld
door de stad, ik zie
mijn leven in de verte
aan mijn voeten liggen
Jongemannen dingen naar mij
ze geven me alles wat nodig is
voor de nieuwe tijd
Zij zijn de belofte
ik draag haar fakkel
Zij zijn de daad
ik ben de belofte
Ik beloof de hemel
op aarde, mijn borsten
zijn vol, mijn…
Spek en bonen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 Er is niets te eten in de keuken
van Karel Frank Wachter
geboren hier in de stad
en vorige winter overleden
We boenen het aanrecht
gemaakt van zijn grafplaat
Er zit nog geen krasje op
De kist waarin hij lag
hebben we geruild
voor spek en bonen
De tijden veranderen
maar ongelijkheid niet
hoeveel marsen we ook lopen
naar het Grote…
T. Rex in town
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
956 Geestdriftig is er bot bij bot gelegd
Voor die Tyrannosaurus rex in Leiden
Een machtig groot reptiel uit vroeger tijden
De koningin der dino’s, zogezegd
Natuurlijk zegt haar naam in feite niks
Maar heel toevallig heet dat boegbeeld Trix
Toegift!
Ze schittert bij Museum Naturalis
In wat een majesteitelijke zaal is
Maar was zij écht…
Alsemgeest
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
467 Voorlopig geen politiek
den haag vandaag,
dat geeft almaar stress
op het zomerreces
of brandneteluitslag
bij vloed onbehagen.
in esdoorn en hagedoorn
en kamperfoelie
waait een verraderlijk
kwallige wind
aflandig strandend
op zand langs de zee
daar woelt het monster
het gele torpedoboot-
jagerseskader
van de alsemgeest…
haarlem
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.156 Daar ben je dan,
Precies in het midden
van stad en kust.
Precies in het midden
van drukte en rust.
Daar ligt de markt met z'n stofjes,
hoor je kinderstemmen in de Hout,
ontdek je het knusse van de hofjes
en de kalmte van Elswout.…
"Een"
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.103 Ik ben de avonden vergeten dat ik
doelloos rondliep om de stad.
Ik heb het altijd wel geweten
ik heb je altijd lief gehad.
De zon te rechter,de zee te linker
en tussen beide wij.…
Ave Maria
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.285 Uitkijkend vanaf de Gasthuisberg
over de stad galmen de klokken
van de Jacobskerk om zeven
even later de Michaelskerk
Verderop de zon maakt zich los
rood van inspanning van de heuvel
In mij trilt het water van millennia
evolutie, zweeft als ochtenmist omhoog
Jij slaapt nog, draait je in het dekbed
tegen de ochtendkou uit het open raam…
Toen en nu
gedicht
3.2 met 64 stemmen
36.534 maar nu - toch zoveel ouder -
midden in een grijze stad
geniet ik van het najaar
daar - dank zij oliestook -
mijn vrouw vaak in bikini
door het huis heen deint
waar het binnen zomer blijft.
----------------------------------------------------------------
uit: 'Een liefhebbend geheugen corrigeert', 1987.…
opkomen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
949 De zon die zakt
de nacht hij valt
je voelt het opkomen
je moet weer op pad
de maan staat hoog
en de muziek roept
je gaat naar de plek
waar je haar weer ontmoet
niemand weet waar je heen gaat
niemand weet wie je bent
want jij behoort tot de stad
jij behoort tot de nacht
leven in een rivier van duister
tot de zon weer lacht.…
Het mentale pantser
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 mensen
wirwarren in
besluiteloosheid
er is geen strakke
energiegerichte
daadschap streep
wel een kakofonie
van speldenprikjes
die ontladen in de geest
zij bouwen
spanning op waarin
ik niet kan blijven
ik vlucht
wat schielijk weg
van al die lijven
de druk neemt af
voel mij leeggezogen
omdat kracht is afgetapt
een dagje stad…
Echo
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 Kom bij me en vertel me
hoe het vroeger was
Hoe je naar woorden keek
maar ze nog niet las
Wanneer je door de stad vloog
zonder rede, zonder doel
Hoe vaak je moeder bedroog
Elke dag een speeltuin leek
Droom nog een keer dat gevoel
Waar we nu zo vaak naar smachten
Gevormd zijn we, door de saaie mens
die datgene hevig ontweek
Laat de…
strjitten/straten
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
699 de strjitten binne leech
yn e stêd fan besjutting
de dei wurch yn
ûneinich begjin
de maatslach ûnwis
raffele,skuort
gefoelfol
yn griishollig ferline
oersetting/vertaling
de straten zijn leeg
in de stad van zinnen
de dag moe in
oneindig beginnen
de maatslag onzeker
gerafeld,gescheurd
fijnbesnaard
in grijshoofdig verleden…
Wie kent z'n toekomst
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
893 Ze beëindigt onze lange relatie
wandelend op de Utrechtse Croeselaan
de stad verandert in 'n grauwe film
waarvan ik geen deel uit maak
Er vliegt 'n Amerikaanse jager over
richting Soesterberg, hij heeft haast
ze kijkt omhoog, niet achterom
vertrekt met haar piloot naar Amerika
Ondoorgrondelijk zijn onze wegen
het drama dat ik niet zou overleven…
Glijbaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
834 In de glijbaan van de tijd
verlies je soms seconden
waardoor je voor een klein moment
weer staat in hartje Londen
Waarna je vrolijk met een zwaai
de slinger weer een zetje geeft
en je vol vuur en zwaar verliefd
de stad Parijs opnieuw beleefd
En bij 't proeven van die ene kus
heb ik toen in mijn broek gepist
want ik zag dus op het allerlaatst…
debutante reminiscentie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
594 lichtend lint
verraden zal hij ons niet
in die kuil in vaalduister strand
verlaten door oosterburen
in ’t afkoelende zand
van die intieme enclave
streel ik knullig haar hand
gevoel van plots ontwaken
dan hapert ons fluist’ren
naar een schromende kus
door onze onwetendheid
volmaakt onschuldig
en altijd bleef ik hier
in deze stad…
Queesteskind II
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
763 Een boek,
een blad,
Een gezicht dat lacht
In een ander land
Een hand die slaat
Een schreeuw
De traan die valt
op de troon van je nageslacht
Een linde, een vallend blad
en bloesem om je mond
Je voeten vriezen vast
aan de grond
in een harde stad
De muur van beton
krakeleert en breekt
Je ziet ze zo verschijnen:
Het boek,…
Brandenburger Tor
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
617 Je paarden en hun menner
zagen een stad voortgestuwd
door dwaze menners.
Beste paarden
struikelden.
Brandenburger Tor,
milder nu, wijzer.
Oorlog lang geleden,
zege een besmette klank.
Ku’damm en Sony Center
zijn nu hot.
De mensen onder je
willen ontsnappen.…
De val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 De muur in Berlijn voor de val
Je proeft de teneur van mishagen
Het volk spuugt al jaren zijn gal
Maar voelt zich ontdaan en verslagen
De val van de muur in Berlijn
Geeft aan dat de grenzen vervagen
Het sein voor een werelds festijn
Ik lees met plezier de verslagen
Berlijn na de val van de muur
Een stad in gelukkiger dagen
Men kent…
zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
715 Bij het vallen van een gedoemde stad
verliet een visser het geweld
het vuur zal spuwen
iedereen gaat voor 't snelle geld
De visser zit aan de waterkant
zacht ruist het riet
een joint in z'n hand
en niemand die klaagt of 'm ziet
Een of andere dode zangeres zingt
op de radio een lied
je moet eerst vangen voor je iets vindt
en niemand…
De wijngaard overwoekerd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
501 is opgestaakt
aan het metalen hek
dat roestig open kraakt
waar ooit het
landelijk odeur
de hoeve welvaart bracht
hangt nu de vuilnisgeur
verlaten is het land
de wijngaard overwoekerd
druiven zuur en klein
toch ooit drie sterrenwijn
het dorp is grijs vervallen
de laatste vrouwen zullen
nooit bevallen hun kinderen
zijn naar de stad…
Pekelzonde
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
434 Man en vrouw lopen onthand,
ontmoeten tegenstrevers in dun
belijnde steegjes inzake een stad
zonder offensieve intenties.
Tot op zekere, arctische hoogte
heeft het voor hen weinig zin
tegen de zondvloed te brallen.…
lied en Kafka
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 het kon mijn dochter zijn
dus zingt ze
niet voor mij
maar voor haar geliefde
ergens op de berghellingen
terwijl ik
me nauwelijks kan voorstellen
dat een jongeman
op weg gaat naar een dorp
door de eindeloze bergen
en dat ooit nog weet te bereiken
de tijd wordt steeds langer
of eigenlijk veel korter
liever bleef ik in de stad…