3643 resultaten.
choose your own exit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
509 in je schoot en
geef me over aan de
wanhoop die ik voel
Ik wéét welke keuze
ik moet maken maar
angst en onzekerheid overheersen
mijn daadkracht
Vertrouwen mag groeien en
stilletjes word ik geraakt
door jouw wijsheid
Ik voel een kracht
die mij laat uit stijgen boven
mijn kleinheid
en mij één maakt met
mijn oorspronkelijke vorm…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
Raam bij nacht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
447 De einder
Is onderweg naar jou
Jij die denkt aan de vorm
De inhoud van niets
Dat nog op een'gerlei
Wijze er iets toe doet
Wat dit betreft beheerst
De leegte ons iets
Dat zij bedroefd om mij
Haar mooi' lach doet klinken
Daar versteende tranen
Als kogels hun weg
Banen door het verschil
Tussen ons; jou en mij
*Mijn geliefde…
Uit weerbarstig steen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 niet alles wat
uit vingers vloeit
is schone kunst
jouw lijn en vorm
met bloed gehouwen
uit weerbarstig steen
krijgt van de criticus
de grauw en snauw
waar moet dat heen
je dicht een tekst
hebt ziel en zaligheid
er in gelegd
maar slaat niet aan
gaat naar de maan
als vlieger zonder touw
strijk maar de veren
van de heren recensenten…
vloeipapier
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
413 (schrijverslusten buigen mooie letters
slechts gerangschikt rond de vorm van geesteskinderen)
in het nevelmeer van nu verandert niets
er drijven woorden over, tot de oevers
van vandaag
overal krult leven rond de grip op alle dingen
in veranderingen schuilt mijn glimlach
warmer
nu een bloem haar zachte blaadjes beurt
de herfst verkleurt…
Groeten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 De burgemeester hecht aan goede vormen,
Hij tolereert geen hufterig gedrag:
"Je zegt elkaar op straat gewoon gedag,
Dat is een zaak van waarden en van normen".
En zijn er toch twee die elkaar niet moeten,
Dan doen ze aan elkaar vooral de groeten.…
GELUK!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.701 kan ik herinnerend doorgeven
en vormen leven en dood
een onlosmakelijk geheel
En dat geheel voelt
een beetje als…geluk!…
Kleuren die ontdooiden
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
563 een kleine lente
ontspon zich
in jouw wintercocon
zon wikkelde
de draden af
die schaduw gaven
zacht ontwaakten
maanden slapen
in het eerste licht
dat vorm gaf
in het strekken
van nieuw leven
zag je vleugels
strak ontplooien
kleuren die ontdooiden
je koos als regenboog
een fladderende vlucht
vrij in helder blauwe lucht…
Gekleed in naturel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
500 ik zie je staan
maar in het naderen
wijk jij steeds meer
van mij vandaan
je kleurt helder
in het grijs van
niet geziene vormen
eenvoud kent zijn prijs
waar anderen
woekeren met talenten
bloei jij doorschijnend fel
slechts gekleed in naturel
jij bent voor mij een
nimf in onbereikbaarheid
alleen schoonheid kent als
hoogste trede…
Zinloos en hoopvol
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Vormloosheid vormen we.
Met hoofd, hart en handen.
Met stenen bouwen we.
Met woorden dichten we.
Met noten componeren we.
Wij mensen.
Liefdevol en zinvol.
Hoopvol.
Zeer hoopvol is dat.…
spekstenen muur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 Mijn besluit tekent vaste vormen
op de spekstenen muur
geen hoera maar boekenkunst
legt de twijfel naast de bladwijzer
ben geen archief van oude woorden
maar een lei met vage vegen
doch is er het zwijgen die mijn jeugd
krast op de voegen van de oude kansel
Het zou nu morgen moeten wezen
maar vandaag wil niet verdwijnen
hoe kan…
De godvergeten bloem
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
474 ik zal voor jou
de godvergeten bloem
weer laten bloeien op een kale rots
verzamel de verhalen
die in fijnmazig splijten
uit het gesteente zullen wijken
teruggaand in de tijd
zullen zij in vorm en kleur
hun basis weer herkrijgen
waar eens uit scheppers handen
bloemen het paradijs konden beroemen
zo zal jouw knop uit gods vergetelheid…
Terwijl ik in de spiegel kijk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
435 dan mijzelf alleen,
Spiegel die voor mij meer is dan
Weerkaatsing van de werkelijkheid,
Wat ik zie is mijn geheugen
Dat ik zo graag eens had opgeschoond,
De totale waarheid die, beschenen door
Onverdraaglijk licht, af en toe
Te veel voor mij is -
Niet te verdragen weerglans van
De herinnering aan verlies en pijn
Die toch ook vorm…
liefde voor poëzie
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
656 ik weet nog
hoe dit gedicht ontstond
het lag in je armen, werd ronder
en ronder
je zei dat ik net zo mooi was
het gaf je lippen
bouwde jouw lichaam
in het licht
sterk geschouderd
en met woorden van genot
net zo mooi als je was
het veranderde van vorm
van vlinder tot wind, 't kind
gekleed als de zee
het verloor de zekerheid
onvindbaar…
Stukjes eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 ik heb keien gezien
op de paden die
mijn leven kruisten
imposante brokken rots
van basalt of graniet
in hun schaduw was je er niet
zocht onopvallende stenen
met een handzaam gewicht
bij toeval rakend belicht
kleur en vorm bepaalden
of ik ze zou rapen om mijn
bestaan completer te maken
zij spraken de talen van plaats en tijd
door…
Met de wortels naar boven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
605 Al te vergeefs in de
Diepte naar water
Hebben gezocht,
Levensbron die daar
Nog wel is, maar
Tot op de bodem uitgeput -
Hebben zich nu naar boven
Gericht, zoeken het leven
Nu boven de grond:
Aarde overspoeld met
Overvloedige regen,
Rijke modder voorzien
Van voedsel en vocht -
Ze hebben hun weg
Naar boven gezocht,
Vormen…
Jouw hemels blauw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
533 ik weet dat
mijn tranen niet vallen
zie ze gaan in stromen
verdampend tot dromen
mistige wolken
die emoties vertolken
van vorm en kleur
steeds verschieten
hun buien hozen
gevoelens gieten op
stormachtige winden die
neerslaand de luwte vinden
geschoond weer stijgen
om uiteindelijk klaring
te krijgen oplossend in kou
van jouw hemels…
Jouw lach
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
609 waar de hemel
lichtjes kiert
en liefde je beweegt
meer te geven dan te nemen
begint het paradijs
in licht dat warm
gedragen wordt
door akkoorden
die in het wereldse
nog nimmer zijn gehoord
waar schepping
in vernieuwend groen
kleur en vormen
schildert van het
komende seizoen
daar zal jouw lach
de zon doen schijnen
met ogen stralend…
Een lief arrangement
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
513 ik probeerde
stukjes geluid op
het doek te penselen
in het verhaal
van de pigmenten
leefden er velen
heb tonen gemengd
tot een lief arrangement
van meeslepende kleuren
in dansende vormen
kwamen zij langs
wervelend onder mijn hand
een dirigistisch teveel
omdat linnen ging spreken
over diepte en liefdevol leven
op mijn doeken…
Ria
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
483 ik had een ster voor je geplukt
ze straalde als kristal en vond haar
vorm in jouw hart
nu ben ik al mijn woorden kwijt
ik zoek ze onder tafel
tussen hopeloosheid en verdriet
het stof vervilt tot kleine beelden
die als je achterom ziet
zachtjes sterven
ze zwerven door de echo’s van vandaag
ik zoek ze en ik ren er middenin
maar ja
daar…
Ze zijn onbetaalbaar
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
845 ik zie ze reizen door het land
oppasoma's en oppasopa's
soms wel twee uur heen
's avonds twee uur terug
zij springen massaal bij
nu oppasgeld te duur wordt
oma heeft de ovenschotel
voor iedereen bereid
wat is dit voor een land
waar ouderen de sluitsteen vormen
voor het leven in beperkte welvaart
als overheid niet thuis geeft…
Het gevleugelde licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
449 ik kende
het gevleugelde licht
al uit mijn dromen
het wijkend zicht
dat schemer doet
verdwijnen flitst zacht
een lieve voorbode
van verkeren in het
donkerste van de nacht
met nooit geziene
kleuren die dansen op
hypnotiserende muziek
in de meerdere dimensionaliteit
van ongekende vormen uit
een buitenaardse werkelijkheid
heb…
Zingevers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 Pottenbakkers vormen zin uit natte klei.
Van geluiden maken muzikanten tonen.
Van poëzie worden sombere mensen blij.
Menig mensenleven verloopt zinloos.
Wie geen zin heeft om zin te geven,
loopt zinloos in de weg.
Loopt zinloos door dit leven.…
Naamloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 ook een rietgors mag geen
naam hebben in verdwaalbaar
moeras, iets zonder vorm is
bezig terug te keren, het
geheugen te herwinnen
voort te duren
tot plaats van vertrek…
Vervreemding
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
642 De bedrieger kan dan weer
sneren dat elke avond moe zijn
ook een vorm van bedrog is.
Plots wordt er eerlijker gesproken
dan jaren voordien.…
Mijn dagboek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
555 Hij peinst over mijn lettergrepen,
mijn woordspelingen tot zij
een geheel vormen.
Hij is ik en ik ben hem.
Wij zijn één persoon,
al heeft hij geen gezicht.
Zijn bladen zijn wit en hij schrikt niet,
wanneer ik ze met mijn zinnen beklad.
Overal tekent en schrijft hij mee,
ik ben niet alleen, we zijn altijd met twee.…
Het vloeiend zacht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
526 kleuren spraken
niet meer aan
verfletsten in
contrast met
strakke vormen
intolerantie
verbood het
vloeiend zacht
in elkaar opgaan
naar balans
had pigmenten
versterkt de
viscositeit nog
soepeler gemaakt
toch stokte het gaan
pas in verwarmen
mengde alles subtiel
maar viel later weer
terug in de starheid
van een koude realiteit…
Zomerse prieëlen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
419 ik heb
de bloem
niet geplukt
kon haar niet
zien lijden om
jou te verblijden
een leven
in volle bloei
dat reikt
naar hemel
breekt abrupt
in de groei
ik heb jou
haar uitzicht
laten zien
waar zij leeft
vorm en kleur
aan ieder geeft
zij wiegt
met ons
op de wind
het mooiste kind
uit velen in
zomerse prieëlen
voor haar…
Karma Haiku (II)
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
551 Iemand negeren
Is een schadelijke vorm
Van mishandeling
Het veroorzaakt pijn
In zowel ziel als lichaam
En het lost niets op
Men geeft de ander
Het gevoel er niet te zijn
Onzichtbaar te zijn
Het is ontkenning
Van iemands geboorterecht
Van iemands bestaan
Iemand uitwissen
Een stille moord zonder spoor
Een perfect misdrijf…
Onverwachte werkelijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 de onverwachte
werkelijkheid
krijgt vorm
verwachtingen voorbij
een orkaan en slechts nog stukjes
overgebleven oude patronen
het voelt grenzeloos
om opnieuw te bouwen
gevestigde dromen
elke steen
heeft houvast
en fundament
er gaan deuren open
er gaan deuren dicht
niets ontkent
niets vermeden
het is heden
het verleden
blijft…