7277 resultaten.
Hartstocht
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
1.883 maar een spel
werpen met bloempjes
spelen met woorden
eerst een beetje eigenliefde
dat we ontwaarden
in elkanders ogen
waarin we steeds dieper
konden verzinken
de kalme golfslag
die 't zandstrand kuste
werd geleidelijk
opgejaagd door westenwind
en schuimtoppende baren
verhieven zich
en 't water spatte
vermengde zich
met zout en zee…
WEGDROMEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.184 Ik wil zitten in een inham,
aan een baai bij blauwe zee
luist'ren naar't geklots van golven
maar dat strandje is prive...
Ik wil liggen in een hangmat
tussen palmbomen in...
ach, wat zou ik dan genieten
zou me voelen een gravin...…
Je overschaduwde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
505 je overschaduwde
het blond waarin
zon en wind hun
zomers speelden
in de krullen
van onze haren en
het wit van golven
het blonde open
waar wij vroeger
zo vaak hadden
gelopen werd
parkeren in beton
duinen verdwenen
voor recreatie rondom
de vette baklucht
van patat en snelle hap
maakte het strand nog
viezer dan ooit gedacht…
Zeeslag
gedicht
3.2 met 79 stemmen
19.157 Terwijl het strand, veroverd door de eb,
natuurlijk door de vloed herwonnen wordt
en allengs tot de helft wordt ingekort
ervaar ik weer wat ik ervaren heb:
een kleine jongen ben ik met een schep,
hardnekkig vechtend voor een wankel fort
totdat het weldra toch is ingestort-
de zee geeft op het laatst de volle mep;
een klap die onafwendbaar…
Mammie
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
998 In je ogen
zie ik de zee
en stil neemt
een droom me mee.
Ik voel je armen
om me heen
tot je door de
wind verdween.
Ik neem je hand in de mijne
en hoop stil dat
ze daar voor
eeuwig mag zijn.
Ik sluit mijn ogen,
sla m'n armen
om je heen,
en ik huil, stil,
schreeuwend van verdriet,
hopend dat je me,
niet ziet...…
Vakantie
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.236 Gelukkig is ie weer voorbij
't verplichte vakantiegevoel kan weer even opzij
weer weg met strand, zee en zon
weg met terrasjes en drankjes op 't balkon
gewoon weer lekker lezen en op tijd naar bed
da's voor mij ultieme vakantiepret
Niemand die 't begrijpt, met vakantie ben je blij
maar de regelmaat van werken, da's meer iets voor mij
in…
Lippen iets geopend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 het zit niet
alleen in je ogen
maar de standvastigheid
straalt uit je gezicht
dat toch communicatief
helemaal open blijft
lippen iets geopend
in de beginnende krul
van lach gevat in
subtiele fijngevoeligheid
het neusje iets in
ondeugd opgekropen
je konen ronden in
een lichaamswarme
kleur op een matte
foundation die fraai
contrasteert…
Schaduwmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 we dansten op
schaduwmuziek
van een wolkende
zon die oplichtte
in het blauw van
je ogen door
een dromerige
wit krullende zee
wind vlaagde
in haar dat
zich speels
met warme
zomer vulde
waar blond als
contrast de
uitdaging streepte
we duinden
door het hoge
helmgras dat
fluwelig deinde
in uitnodiging
om liefde loom
liggend…
Golvend samengaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 neem me mee
naar de ruimte
van de zee en
hun zilte luchten
waarin wind en
water in golvend
samengaan hun
bestaan uitrollen
jouw helder
verenwit
geeft een
schitterend
tegenlicht als
jij scheert over
opspattend schuim
en ik verborgen zit
wij raken aan
water en duinenrand
waar stukjes strand
met riet en groene
helm zijn beplant…
Een banaal paradijs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 En weer een albatros of drie,
en nog een eiland aan de kim,
want eilanden zijn er ter zee genoeg.
Geen oceaan kan zwemmen zonder kijker,
geen zeeman drijven zonder schip,
en in de mist der zeeën,
de dode mannen aan de wal.
De wezenloze vrouwen op het schip,
de barre winden en het niets,
het nooit-geziene of gedachte al.…
Midzomernacht
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.032 En terwijl ook mijn gedachten
zich in zee lieten zakken
Rees mijn laatste vraag
mijn emoties te boven
Midzomernacht...…
Ik mis je...
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.679 Iets in 't water verheft zich
en heel de oceaan luistert
Alsof een druppel haar in 't hart trof...
Een glinstering onder water
't Doet me denken aan je ogen
Warme klanken
doen 't zeewater zoet smaken
En lijken de lucht
te doen vullen
met 't besef
dat ik je mis...
Iets lijkt zich in 't water te laten zakken
De druppel die haar…
Kalme waters
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.394 haal de branding
uit de vaart
laat de golven
maar stranden
geef je hart
niet meer uit handen
laat het tij
de rust weer keren
laat je voeren
met de stroming mee
geef je over
aan een kalme zee
laat een schelp
je innerlijk beroeren
haal de echo
uit je oren
laat jezelf
weer horen…
ik kreeg de stilte weder lief
poëzie
3.2 met 36 stemmen
10.039 ik heb de stilte weder liefgewonnen:
een korte poos was ik van haar vervreemd
maar nu heb ik opnieuw haar liefgewonnen
ik mag weer drinken aan haar klare bronnen
en zwerven door haar schaduwbeemd.
weer gaan haar dromenlanden voor mij open
waar bloeit het kruid van de herinnering
door haar zachte geuren omdropen
weet ik nauwelijks hoe de tijd…
Het lied van oceanen
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
471 zacht wolkte ik
boven de kleuren zee
die ik met mijn
danspassen deed kolken
haalde uit
met flarden mist
die het uitzicht
extravagantie gaven
overslaand speelde
muziek in de
bekende zilte geuren
het lied van oceanen na
mijn walsen
draaiden fraai in
spatten wit en toverden
een lach op mijn gezicht
golvend naar strand
waar passen…
Een opgefrist watergolfje
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
505 ongekend ludiek
speelde wind
met het irritante
zand en jou
op het zomers
warme strand
een lichte
drijfwind nauwelijks
merkbaar stoof
de licht losse
materie in je
warm blonde haar
waar het in
de luwte van
een opgefrist
watergolfje
zijn voorlopige
rustplaats vond
als alles op strand
zijn vaste rustplaats
had gevonden
begon…
Zwarte doos
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
974 Ik stop al mijn gevoelens in een zwarte doos
En werp ze in het midden van de oceaan
Geen enkele zee is ondiep of bodemloos
Zwijgend als een steen zal ze langzaam ondergaan
Op het deksel schreef 'k mijn allerlaatste gedicht
Onleesbaar door het schuiven van het zoute zand
Veilig voor de storm, onbereikbaar voor het licht
De tijd houdt de sleutel…
Verlamde Vogel
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.233 - meeuwen cirkelen
in jouw ogen
terwijl je zand
op mijn lippen
strooit
- ik loop blootsvoets
door jouw strand
- zoek schelpen met
jouw naam erop
en eet als een
verlamde vogel
uit jouw hand.…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 ik voelde
hoe zon met
warme vingers
mijn huid raakte
in een overvloed
van helder licht
had mijn
ogen gesloten
nog kwamen zij
binnengeslopen
uit blauwwitte lucht
met kilometers zicht
jij was meer
van de contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van…
Zeemansgroet
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.618 Ik vertrek
zonder een kus
geen hand
slechts tot ziens
als afscheidsgroet
Maar rust dan even later
mijn oog op Neer’lands kust
ben ik me van de kolkende zee
in mijn ziel bewust
golft de branding
woest haar slagen
ritmisch door het hart
waarin de pijn verstart
als ik …
mijn landje zie vervagen
en toch …
wend ik de steven
vertrek…
Reddende vesten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 je wees
ik keek langs
je blik over zee
zag en profile
in je gefocuste
blik de schrik
van het moment
voelde spanning
in je hand zag
voeten bewegen
in hun diepe indruk
op het strand bij
de afzet van leven
in rood
keerde het tij
de noodhulp
was al dichtbij
flarden van stemmen
in zwaaien uit
reddende vesten
nog bleven
woorden…
Herinnering
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
706 De zee ruist,
bruist.
Golven spatten uiteen,
bedekken mijn gezicht.
De zilte smaak,
van tranen,
van water.
Herinneren mij later,
van wat eens was geweest.…
Grijsgroene spiegel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 zag onze beelden
verblikken nog
verblozen tussen
de resten schuim
van golven waarin
wij verpoosden
nog keek
de zon over
onze schouders mee
in de grijsgroene
spiegel van een
onrustige zee
pas later
hield de wind
zijn straf regime
voor gezien gaf
omslaand water wat
kabbelend geklater
de terugstroom
van vloed speelde
zand…
Zeezicht
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
1.119 gouden zand
trok zich langzaam terug van de kant
die duinen hoog verwaaide in de lucht
kwam de schemering tezamen met een vlucht
zwaluwen met in hun kielzog een
lange sliert schaduwen
over dit paradijselijk goudgele strand
werpt de nacht nu haar stille hand
en hoog boven kijkt de maan in vree
de sterren fonkelen over de rustende zee…
BARENSWEE
netgedicht
2.9 met 31 stemmen
7.121 Water dragen steeds en meer,
aan branding breekt de zee
door dam, het tij neemt keer
en ook het wrakhout mee.
Golven hard, geweld uiteen
gespat in scherp, de snee
snijdt dieper dan geween
door laatste barenswee.…
Zeedromen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
775 Een zilte wind
streelt haren
in vergezicht
Het zand knispert
tussen schelpen
in fel zonlicht
Een schaduw slentert
warmte geniet
in druppels zweet
Wolken waaien
blauwe lucht
hemelsbreed
Spiegelend water
door koppen wit
verslonden
En ik droom mee
in het moment
verbonden…
zondag in september
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.020 We verkennen het binnenste van de badstad
Zwerfkatten blazen er,
Tonen hun hoge rug
De bevrozen glimlach van de clown
verlost de kinderen van pruillipjes
Een cellist waagt zich aan Bach
In de schaduw van een winkelgevel.
2
Het tumult van de zee zwelt aan.…
hij geeft zich zo graag als dichter uit
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.995 hij waant zich dichter,
maar heeft nog nooit
in een gedicht
over de zee gerept.
hoe kan hij dan oprecht
de taal in het hart dragen?
in poëzie moet zo nu en dan
dat waanzinnig watertapijt
tegen een golfbreker
te pletter slaan,
dat hoort zo.
alleen zee staat symbool
voor de oneindigheid
die een mens
begrenst.…
Gevecht tegen het water
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.426 ze worden uitgedund door de vijand:
de zee, die triomfeert in deze arena.
hand in hand vecht men voor het land,
om ‘t te behoeden voor een drama.
maar niets is tegen de natuur bestand
en wat rest is een treurig panorama.
de waterstrijders bieden geen tegenstand
en krijgen een ijsje van mama,
op het Bloemendaalse strand.…
Wit zingende krullen
netgedicht
5.0 met 74 stemmen
365 zacht streelde je
het magisch blauw
over wit zingende krullen
koelde met donker diep
de warme lagen
in hun eigen huid
die zich oplichtend
golvend blootgaven
je lach had de
kracht van de zomer
was warm als de liefde
van menig dromer
de armen gespreid
in het omvatten
van eindeloos veel
in zonstralende vrijheid
jij alleen op…