3044 resultaten.
Bore-out
snelsonnet
4.8 met 11 stemmen
864 Het valt me zwaar mijn tijd goed te verdelen,
Voor ik het weet is weer een dag verknald.
Ik wou dus wel eens zien hoe het bevalt
Mij nou maar eens een dagje te vervelen
Nou, reken maar dat dat verrekt veel scheelt:
Die dag heb ik me kostelijk verveeld.…
(Ab)normaal
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
559 We mogen onbekommerd weer uit eten,
We mogen ook weer werken op kantoor.
De mondkap hoeft niet overal meer voor,
We mogen al die regels weer vergeten.
Wat ik nou zeggen wil met dit verhaal:
We gaan weer naar het oude abnormaal.…
brandt ze in hun vuren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
1.371 ik zie zijn ogen gaan
ze schrapen dromen
van de muren
jagen de fantomen na
die spelen in de
hoofden van de buren
hij stookt hen op
brandt ze in hun vuren
en rookt ze langzaam uit
het zal niet lang meer duren
of angsten schreeuwen
weer hysterisch hun geluid
nu bonken hersens
tegen wanden onbegrip
de handen zijn gebonden
er zijn geen…
HET LEKKERSTE EI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 In haar verpleeghuisbed
peutert de verlamde vrouw
met beeldhouwvingers
het harde schilletje
tot stukjes en kruimels
lepelt voorzichtig
als een bereider
van geneesmiddelen
in het eigeel en -wit
zonnestralen doen
wanden en beddenlakens
glanzend spreken
geven de kleine spijs
des te meer smaak
langer genot
tong keel en wangen
brengen…
voelde als een koude vleug
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.239 ik wist dat je er was
voelde je als koude vleug
in ondertoon van warme wind
op een mooie zomerdag
een steels bewegen op
het randje van mijn blik
maar als ik keek kwam
ik je echt niet tegen
je klopte op mijn deur
waar anderen belden
ik had geen haast omdat
ik jou veronderstelde
ik weet dat jij
mijn laatste uren slaat
ik doe niet…
Apenkoppen
snelsonnet
4.1 met 15 stemmen
589 Mijn ramen en mijn deuren ga ik sluiten,
Dat apenpokkenvirus moet ik niet.
Je schrikt je rot als je die bulten ziet,
Die apenpokken houd ik liever buiten.
Wel had ik twintig jaar -met veel gedruis-
Twee echte apenkoppen in mijn huis.…
in je ogen zag ik strijd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.827 je keek me
nooit echt aan
in je woorden zag ik
andere mensen gaan
in je bewegen kwam ik
ook hun houding tegen
in je ogen zag ik strijd
de één wilde de ander kwijt
elkaar gedogen zou
te mooi voor woorden zijn
ze hebben je gemogen
maar een paar deden je pijn
soms is er rust door
medicijnen die voor iedereen
de werkelijkheden doet…
Streepje(scode)
snelsonnet
3.3 met 6 stemmen
757 De streepjescodes zijn niet te vermijden,
Die worden echt op alles aangebracht.
Na onderzoek blijkt -wie had dat gedacht- :
Die streepjescodes zijn van alle tijden.
De tijgermug zit op datzelfde spoor,
Die ligt ons eeuwenlang al streepjes voor.…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
ze leeft ( nog )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 de wind die over de zeedijk
ons bevoer als vreemdelingen
op haar rug blies de klanken
van de door ons bespeelde
klankschalen over kwelder en Wad
zij, zij die de dood heeft geaccepteerd
leeft haar laatste momenten voor
vandaag aan mijn zij, spelen met
de muziek en de klanken de wereld
laten overgaan en wellicht
de hemel alvast voor haar…
het zachte breken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
494 in het dorpscafé
hangt de zure lucht
van verschaalde drank
de fanfare oefent
in een zaaltje
luide hoempa-pa’s
de jarige moeder
trakteert vanavond
op een dinertje
oud en vleugellam
naast haar zieke
zoon gezeten
u bent uitbehandeld
we kunnen helaas
niets meer voor u doen
u mag naar huis
maak er het beste van
had dokter…
Collecte
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
780 Hoort u (week 5) één aan uw voordeur kloppen
Die geld ophaalt met een collectebus
(Een levende homo erectus dus)
Dan moet u zich voor één keer niet verstoppen.
Dan maar niet achter bank of bed gekropen,
Met gulle lach doet u uw voordeur open.…
Tweewereldenbestaan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
440 ik zag haar
uit de ruïne
ontsnappen met
een middeleeuwse
steenlawine
dicht op haar hielen
hoorde
hysterische
paniek in haar stem
zag de intense chaos
in haar geest vliegensvlug
om zich heen grijpen
nog is zij heel
beneden gekomen
want het enige
dat ik vond was
haar warmte op een
grote ronde steen
die rustplaats
was uit zijn…
Check
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
707 Altijd gedacht dat het gehaktdag was,
Helaas had men een woensdag uitgeroepen
Om eens te checken wat je zat te poepen,
Maar dat van mij is – standaard – eersteklas.
Ik leerde van mijn ouders bovendien
Om wél te doen en nimmer om te zien.…
Ik woluw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
425 'Waar ga je heen, of weet je dat niet?
En bevalt het leven dat je ziet?
zoals het is, vandaag
mijn eigen leven van vandaag
zachtjes zingend op weg
naar het volgende
kruispunt in het park
wetend waarheen ik ga
linksom of rechtsom
altijd terug naar vrienden
met wie ik gelukkig ben
Ook als ik niet meedoe
met de buren, heel Brussel…
(Geen) verzekering
snelsonnet
4.1 met 17 stemmen
906 Wie door een amputatie is verminkt
Zit -zonder borst- heel diep in de ellende.
Verzekerd wordt, die zich tot Menzis wendde:
“Mevrouw, u wordt na één keer uitgevinkt.
Al hebben wij beslist met u te doen,
Bij ons draait het alleen maar om de poen.”…
zuster in huis
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
502 (uit mijn zustertijd)
zuster in huis
zij loopt op ervaren voeten
menig keer geveegd
villa, rijtjeshuis of boerderij
iedere keer
een ander verhaal
andere zorgen
verpakt in ieders eigen taal
voor korte of langere tijd
Magda Haan…
Menselijke aberraties
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
437 ik pluis
stilte uit
als huis voor
de vele menselijke
aberraties dat
drukkere tijden
dan ooit meemaakt
gelegen aan een
onbegaanbaar pad
met tal van zijwegen
waar iedere richting
zijn eigen realiteit
in luguber een
gestalte kan geven
zelfs in de obscuurste
spelonken van het
dark net is stilte
gefaseerd heter
dan hel waar
de hitte…
Vlakbij de dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
439 de stilte
vlakbij de dood
bekende geen
kleur meer in
bewegingloze melodie
ondefinieerbaar
beklemmend grijs
sloeg vaag neer
in vertragend
afdekkende tijd
de condoleancerij
schuifelde op
geluidwerend tapijt
waarboven muziek
met donkere tonen
het verdriet van
de afgelopen tijd
heel lichtjes
in tranen deed
weg stromen…
Jouw stukjes leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 in onverwachte
pijn maakten
jouw stukjes leven
zich kenbaar
in mijn zijn
we waren al
een leven lang
zo close
als ik in de
spiegel keek
wist ik precies
hoe jouw
oordeel was
wat jij vond en
hoe wij dan
samen handelden
met elkaar
leven was
on losmakend
voor ons
organisch
vergroeid in
jeugd en tijd
en ouder worden
nu komen…
niet de afstand voor Peter en Caja
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
529 ready, ready go
roept de oude prins als hij
het stalen ros bestijgt
de liefde beweegt hem voort
van huis naar haar
het verlangen is te groot
enkel om het licht
het zonlicht met
haar te delen
de bezwerende reis
tot de laatste lichtglans
van de schemer…
Samen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.389 Je meisje verdrietig,
door ziekte en dood,
en jij zal me nooit laten stikken.
Ik wil je vertellen,
hoe moeilijk soms ook,
dat ik voor ons beiden blijf vechten.
Jij bent mijn rots,
mijn eeuwige steun,
je hebt je aan mij kunnen hechten.
Aan de rand van ons 'feestje',
wil ik nog iets kwijt,
ik wil met jou verder door jaren.…
Gewoon......?
hartenkreet
2.6 met 18 stemmen
1.764 11 September 2001
aanslag WTC
m'n leven gaat door
grote veranderingen in de politiek
m'n leven gaat door
oorlogen dreigen
m'n leven gaat door
natuurrampen gebeuren
m'n leven gaat door
ziekte heeft me in z'n macht
m'n leven gaat door
verlies van m'n baan
m'n leven gaat door
afscheid van dierbaren
m'n leven gaat door.…
Zacht
hartenkreet
4.8 met 55 stemmen
1.007 Laten we zacht zijn
In een wereld die vaak hard is
In een leven dat soms zeer doet
Oorlog
Verlies
Ziekte
Eenzaamheid
Verlangen
Rouw
Gemis
Laten we zacht zijn voor elkaar
Vrienden
Buren
Familie
Vreemden
Dieren
Bomen
Een voorbijganger
En ook wie we denken dat onze vijand is
Waarom zou iemand vijand zijn
We…
Interrogation of a Prisoner
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
764 De ruimte ongestookt door
een schaarste en krap van
formaat galmt nog even na
van de snauwende vragen
afgevuurd in de uren
volgend de witte vlag
De gevangene rillend van
angst en verzwakt door ziekte
stopt wanhopig steeds weer
proberend zijn mismaakte
handen in wat zakken lijken
van een volledig doorgesleten
en verschoten vooroorlogse…
Spinalonga
hartenkreet
3.8 met 25 stemmen
3.250 het eiland van grafstenen
Hier moeten zij tot de dood met elkaar leven…
Als vee worden zij bij elkaar gedreven
door de poort van verlatenheid
In een eenzaam lijden zullen zij sterven
Tranen schreiend in bitterheid…
Langzaam wandel ik over het eiland
En voel een huivering door mij gaan
Het is alsof ik de mensen nog zie lijden
met hun ziekte…
Megalomanie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.431 Als ik gastronomisch zou kunnen koken,
en jij bourgondisch veel zou eten,
Als jij zou lijden
aan een heel nare en ernstige ziekte,
En je werd een reus,
van misschien wel 10 meter lang..
Als je zou spreken,
bulderde je stem tot wel 8 dorpen ver.
Maar we zouden het blijven proberen,
jij en ik,
ook al was je 10 keer zo groot.…
Je kon het niet helpen ...
hartenkreet
3.1 met 25 stemmen
1.782 Alcoholisme was de ziekte
waar jij jaren onder leed.
En de oorzaak van veel ellende
die ik m'n leven niet vergeet.
Maar langzaam , stukje bij beetje,
drijven ook weer mooie dingen boven
en ga ik weer in jouw liefde
voor je enige kind geloven ...…
Misverstand
gedicht
3.5 met 29 stemmen
16.327 Eerder een ziekte
die je met een handvol hopeloze idioten deelt,
een uitgekookte klacht die anderen vooral verveelt
en 's nachts - een h e e l k u n s t is het niet.
De kamer blijft een kamer, het bed een bed.…
Langs de weg
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
906 Wat heeft het leven hen aangedaan,
was het ziekte of verdriet?
We lopen er langs, maar zien het niet
en zijn ons weegs gegaan.
Hoe kan het dat we niets meer doen
aan mensen die zijn verdwaald.
Heeft de welvaart dan toch
ons gevoel ingehaald?…