3249 resultaten.
De Klokkenmaker
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
819 Hij zorgt ervoor,
de klokkenmaker,
dat een dode klok,
weer helder slaat.
Hij wil erg graag,
de ideoloog,
dat een gestorven idee,
weer volop leven gaat.
Hij zorgt ervoor,
de moedige soldaat,
dat een levend mens,
straks sterven gaat.
Alleen de moeders,
van de klokkenmakers,
van de ideologen en
van de soldaten weten.…
Brandende echo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Zo stil dat ik zijn lieve stem
ook nu nog helder hoor
hij dwarrelt lustig door het huis
omhoog, naar rechts, omlaag
ik kijk en lach
ik luister
stel af en toe een vraag.
Maar dan lijkt hij te vluchten
- het raam staat op een kier -
ik vang hem net op tijd
in allebei mijn handen
totdat zijn woorden branden
en ik wel los moet laten.…
Leven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.626 - Een mensch in de zonneschijn -
Te wete' en te streven,
Met een wil toegerust,
Helder en welbewust -
Dat, dát same' is leven!
-------------------------------------
uit: Eenzame liedjes (1906)…
Kleuterkind.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
696 Ze draagt in haar hart
een lampion , met duizend
mooie kleuren
met kralen, geel en helder rood
versiert zij steeds haar dag
op blote voeten door het huis
en steeds een gulle lach
als ze in de knoppen knijpt
die uit de planten komen
verschijnen er onmiddellijk bloemen aan
en gaan er vlinders dromen
als ze koekjes eet verandert het huis
in…
Scheuren worden schuren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 voorbij
Een droom waarbij
Het licht bij bakken
Naar binnen komt
En de rotswand van het
Donkerste donker van de nacht
In stukken splijt -
Openingen ontstaan,
Grotten, holen,
Scheuren worden schuren
Waar het licht
In schijnt, waar
De zon warmte brengt
Voor mensen op drift,
En onderdak voor de nacht -
Deze beelden, helder…
Een vrije vogel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
501 sereen waren
je eerste passen
op de levenslijn
zonder hooghartig
te zijn eigende
jij je de wereld
zon scheen
een gouden schijn
in de blauw heldere lucht
jij een vrije vogel
op een gracieuze
zonder grenzen vlucht
hebt altijd
alle winden meer
dan mee gehad
nooit opgehokt
gezeten of gekooid
met veel te weinig eten
armoede…
Lange trage rollers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
437 koel rollen
de golven om
hun kuiven vallen
voor een heldere zon
ooit hebben zij
met vliedende vloed
in een noordwesterstorm
verwoestend toegeslagen
toen joegen afvalhout
en losgeraakte stukken
puin langs het steeds
verder afkalvend duin
wie nauw luistert
hoort berouw in het
zacht gefluister over
dit extreem geweld
hun schoonheid…
tot de wereld ophoudt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 zijn er lichte dagen van
heldere geurende honing
vogels die de hemel in trage
vleugelslag beschrijven
optilbare woorden in stille
uren van onbetreden sneeuw
trillende crescendo's van
diep verborgen nachtegalen
roffelende hagelstenen op het dak
vuurwerken voor leven en dood
in tijden van blijven en weggaan
de oogwenken van zijn en niet…
glazen bed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
594 ze graaft door
lagen behang
verf en gips
uit het plafond
snijdt ze een
halve maan een
kijkdoos voor de
heldere hemel
sterren manen en
planeten scheren
langs elkaar heen in
het grote universum waar
kleurlawines uiteen
spatten terwijl zij de
oversteek maakt in
een gammel linnen
bootje naar het
kleine universum waar
niets…
Lisa's Linde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
512 Hoefgetrappel, bloesem alom
Bijen zoemen in het rond
Een kwispelende hond
Kinderen spelen met hun fietsjes
Vogels zingen hun hoogste lied
Een boom wordt aangeplant vandaag
Een mooie linde samen met haar as
Zo licht, zo helder grijs
Iedereen wordt stil
Crêpe bloemen worden gehangen
Aan de reikende armen van deze
‘Tilia Cordata’
Een…
Brieven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
571 In een vlaag van helderheid
hebben een vriendin en ik ooit brieven
die we van elkaar hadden gekregen,
gefotokopieerd en de kopieën
aan de auteur geretourneerd.
De vriendin is al vele jaren dood,
onze soms aandoenlijke correspondentie
is blijvend herenigd.
Ik doorblader die weleens.
Het is de balsem op een tere plek in mijn hart.…
non-verbaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 stel dat sprake is van vogels
die geen brood lusten
op verlaten terrein
als zeewier in waterzucht
krijg het op de heupen
hang aan lippen
verdwijn in borsten
een heldere kaaklijn
met vertanding langs
hemeldeuren in beweging
staar naar gewelven
klassikaal, zonder omhaal
spreek in zeven talen
zwijg over de gedachte alleen…
In windstille woorden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
534 we wolkten
in eigen gedachten
vulden de hemel met leven
dachten elkaar
op een bijzondere manier
liefde en zorg te geven
zeilden in wit
langzaam verwaaiend
een voorzichtige koers
maar het blauw
werd niet helder
de zon bleef omfloerst
daar spookten in
donkere randjes de scherpe
tandjes van onverwerkt verdriet
in windstille woorden…
Onzekerheden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
492 Iets van een helderheid aan
een nieuwe geest. Waaraan
men een onbevreesdheid voor
de toekomst afleest. Een mens
die in zijn goede voornemens
niet verstrikt behoeft te raken.
Laat de onzekerheid iets van
de sterren zijn. Als een slecht
gesternte dat over ons waakt
in onze slechte dagen.…
Lichtpuntjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
611 altijd wél iets
maar wat is het doel ervan
wijst het mij op wat ik kan,
of juist meer op wat te bereiken
dat ik sommige dingen niet mag ontwijken
maar serieus nemen moet
Om te leren wat is goed
en welke keuzes niet te maken
deze enkel te bewaken
Waarom op deze ongewone manier
blijft dat 'lichtpuntje' altijd hier
of is het slechts een helder…
Iets te diep
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
589 Wat is de zin van
diepzinnigheid in gedichten
als je je eigen diepzinnigheid
niet overziet
De diepte niet meer kunt peilen
en men vol bewondering
maar zegt
o wat is me dat toch diep
En men zwijgt en durft
niets te zeggen
want men wil niet de
onbegrijpende lijken
niet gaan uitleggen
dat de inhoud naar
grote onzin riekt
wees helder…
Groet van een vlinder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 Wanneer ik een vlinder aanschouw
Die heel zachtjes neerstrijkt
Uit een hemel van helder blauw
Het mooiste van Gods schepping lijkt
De wind teder door zijn voelsprieten aait
Als een waardevolle liefkozing
Terwijl de zon om Moeder Aarde draait
Volgende haar vaste kring
Stil kan ik daarnaar staren
Naar het o zo fragiele diertje
Herinnerend…
blauwzuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 zijn steile weg
naar boven
cassave brood
op het
open houtvuur
een vleug van
fijne prikkelende
brandlucht
op de akker
struikjes met
handvormig blad
haar smalle
vingers strijken
langs het blad
ze zijn tot elkaar
veroordeeld: gif
en voedsel ineen
geen boom beweegt
in de donkerte
van het woud
als haar hoge
heldere…
Het bruggetje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
468 Langzaam loopt hij het bruggetje op
om precies in het midden stil te staan
eenzaam starend in het heldere water
geen oog over voor alles om hem heen
ooit stonden ze hier samen
kusten elkaars spiegelbeeld
als hij z'n ogen maar sluit
staat ze weer naast hem
kan hij haar bijna aanraken
maar met ogen open
is ze weer verdwenen
het liefst blijft…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Witte vogel
boven zee
uit Ameland
een andere werkelijkheid
in helder eiland licht
proeven van de zilte lucht
zoek naar vis
boven golven
waar leven is
kom naar huis
avond valt
duister donkert
hoog op vleugels
van de wind
in gedachten
ben ik dat kind
in jouw verhalen
eenzaam om te verdwalen
stoere vogel van de zee
wanneer…
Geestverruimend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 als belletjes
blowden tonen
geestverruimend
ons creatief gesprek
geen notulen
of herinneringsgeschrijf
met gevoel zaken raken
zo dat alles goed beklijfd
heldere momenten
uit gedrogeerde ogen
lijken alleen maar
wijsheden te verkopen
maar als de flow
is ingekakt dan blijkt
drab de basis te zijn
voor zelfmedelijdende pijn
als…
Zonnewarmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 Hoe het komt dat zomers in heldere zonnewarmte
de ouder wordende mens zich plots weer jeugdig voelt
weet misschien alleen de zon, in zonnig denken
zonnewarmte koestert zacht de levenshuid
een verkoelende wolk komt als een bruid
om de schaduw stilletjes te wenken
want rimpels liegen niet, veroorzaakt door een lach
geluksgevoel verovert dagelijks…
Een nieuwe dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 Gekomen uit dalen
genietend van vrijheden
zag ze door de sporen
van de schaduwen
de getekende lijnen
helder zichtbaar
voor haar gezicht.
Even keek ze naar
de geworden patronen
en zag ze,
dat de structuren
van toen
de fundamenten
van later werden.…
De groef in vinyl
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 sprookjes gekend
was toch immers
een grote vent
vaak bouwde ik
met veel blokken
grote muren met een
raam om door te gluren
ik metselde compact
dat toch een kiertje
met uitzicht had op de
woelige werkelijkheid
wel had ik
mijn dromen waarin
alles een keurige
zachtheid kon tonen
zij wolkten en
dolden rond zon
en licht in een helder…
Hemeltrap?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
357 Gedacht,verbeeld en
helder raakt ons de
nacht waar wij naar
staren, het ligt ergens
in de Melkweg, een
hemeltrap, belichaming
van onze verbeelding,
wat een mens in zichzelf
en alles tussen de
sterren ziet, ioniseert
het lichte stof wat zich
tot een verrassende
vorm formeert van alledag
belichaamt wat in het tijdloze
wordt…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 onderaardse vis
de oefeningen
in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in de donkerte
de helderheid…
Grensgebied
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
838 Onze schijnbaar eeuwenlange vriendschap
heeft een vreemde droom bevaren
het begint bij de onuitputtelijke bron
tussen heldere muren blijf jij gevangen:
Er is een horizon vol zwaartekracht
gestorven in dwaze zielgeruchten
uit een droomland in het grensgebied
op een plek tussen hemel en aarde
daar schat je alles op de juiste waarde
waar…
Plaats delict
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
480 Ik ben het plaats delict
Ademend gestikt
Mijn doos vol creativiteit
Voor altijd gesloten
Slechts tranen ontsproten
Klaprozen in bloei
In beton gegoten
Geen groei
Afgeremd door bliksemschichten bij heldere hemel
Mijn hemel
Waar ben ik
Daar waar zwaar
het licht uitdoet
Ik heb het ingeslikt
Maar nooit verteerd
Er mee om leren…
Geduld, geduld…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door…
Vitaal gekleurd
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
476 ik heb altijd
de echo’s van
je woorden gehoord
met de nadruk
op het leven
maar nu lijken
je zinnen alsmaar
iets van hun
kracht te verliezen
diep van binnen
ook de spirit
in oogopslag
en weerwoord
het helder blikken
gaat wat inschikken
nochtans is je aura
buitengewoon vitaal
gekleurd spreekt
lichaamstaal nog
altijd voor haar…