Alle inzendingen over rust,land

15018 resultaten.

Sorteren op:

Stilleven

gedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.111
Twee harten op een schotel met glimlichten van droefenis, een aarden kruik waaruit de geest staat te verwaaien, wat klein rood fruit dat deze noen gevallen is maar nooit de grond bereikte - en de tuinier was daarbij als fazant verbeeld, het schot hoog aan de hals; dit is om aan mijn vriendin te geven, een aansporing tot stiller leven.…
Wilfred Smit21 februari 2011Lees meer >

Heerlijk.

hartenkreet
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 969
Rust streelt mijn hart, Vrede verwarmt mijn ziel. En mijn adem danst, En mijn ogen glinsteren.…
Mathe Lovaba21 februari 2011Lees meer >

Contrast

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 393
[Haiku] stilte met piepjes – een houtduif rust op de zerk pal onder haar nest…

Den Haag de seniorenstad

gedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.499
een bankje op een lommerrijke laan als rustplaats bij het zomerse flaneren bevolkt door oude dames, dito heren die 's avonds stemmig naar de schouwburg gaan vergeten is hun jachtig bestaan de drang naar altijd meer en het presteren het spreekwoord klopt: de tijd zal het ons leren de rust staat bij de grijsaard bovenaan Den Haag hoeft…

LEVEN

poëzie
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.320
Lützowplatz en zet zich op een bank juist tegenover de kont van de zeegod Verdiende rust 0 Wonne…

lenteavond

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik luister, de dag stiller schemer dimt licht spaarzaam, windstil De merel bestijgt de kroon langs de toonladder waar, zuiver klinkt De klankschaal vangt de avond bevalt haar in rust…

Mijn Lieverd

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 961
zo'n lief poesje die niemand kwaad deed ik zal niet rusten voor ik het weet wie jou bij mij heeft weggenomen Mijn Minoesje, mijn zonnegodin rust zacht en vergeet ons nooit wij zullen jou altijd in ons hart dragen en we weten dat jij ons zonnetje in huis bent…
Kelly R.12 april 2011Lees meer >

Zondag?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 626
De zwaluwen vliegen laag zonnestralen rusten uit nachtregens drenken de aarde. Misschien heeft god genoeg van het scheppen het lijkt wel zondag vandaag Een stem ligt in de hangmat schommelend te rusten, onder een appelboom, te rijpen van bloesem naar vruchten. (foto: Irene Verkerke)…

Opgejaagd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 392
[Haiku] schaduwen rusten op eeuwenoude stammen tot de zon hen vindt…

STILTE

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Heerlijk is het vaak te rusten In een bos, zo plechtig stil. Ver van huizen, auto’s, drukte, Van die dingen, de mens zijn gril. Kijk, een zonnestraal valt neder En borduurt met schitterend goud Een lief’lijk randje om het lover, Daarna op het groenbruin hout. Denkend aan voorbije dingen Lig ik onder een forse boom.…

Uren van stilte

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 517
jij hebt de tijd laten groeien zodat momenten als bloemen in jouw handen konden bloeien gevoed door je warme adem en zon in je ogen worden seconden uren van stilte in weldadige rust voelt het leven gegeven in tijd als geboorte van de eeuwigheid…
wil melker9 augustus 2011Lees meer >

WOUDLEVEN RONDOM SPIEGEL

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 664
Haar achterlichaam glimt melkwit in het duister, spant zich waakzaam bij elke klank in 't bos, dat luidruchtig rust, stelt het jong tijdens moeizaam stappen gerust, wijst de verborgen weg tussen vlier en braam, draait om boven kruiden, nietig maar heilzaam, die de zwarte snuit gaarne ruikt, nadert, kust...…
Han Messie18 augustus 2011Lees meer >

Zover ik kan zien

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 490
volg de schone groene akkers met hier en daar de kromming van het zijn strakheid sluimert naar verschiet het zachte blauw rust windstil op de wimpers en de welving van de wolken alles schenkt mij rust en verdring ik even wat er in de verte gaande is…

Streept horizon bol

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 534
laat me maar drijven op een oneindige zee oeverloos deinen met eb en vloed mee de wind als mijn vriend golven als huis in hun eeuwig geruis heb aan de hemel mijn leven getekend met wolken in buien en regen als sluiers daar waar zij raken de lucht en het water streept horizon bol eist bestaan weer zijn tol want grenzen verleggen…
wil melker18 september 2011Lees meer >

Het feest dat stilte heet

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
ik rust in de hoeken van mijn geest heb me teruggetrokken van het feest dat leven heet geraaskal en geroezemoes ego’s zijn weer troef in het eenzijdig woordenspel waar luisteraars ontbreken prietpraat overheerst is morgen al vergeten ik ben het zat wacht in de hoeken van mijn geest op het feest dat stilte heet…
wil melker20 september 2011Lees meer >

Onomstotelijke waarheid

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 538
De melk Hun kind Stadium van rust Lichtflits. Gerommel Een fase van schuilen tegen De elementaire kracht van De natuur Gezamenlijk Gaan vijf eeuwen voorbij Over de brug met Vier pijlers te water De aarzeling Schroom van de schaduw In het mooi' licht Vanaf de tel. Dit ogenblik Na rust. De liefde.…

En dan: Stilte

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
Een vrouw verpakt in stilte, als cellofaan om de lendenen. Als droogbloemen in een vaas al vacuüm gezogen. “Droog je ogen.” Hét bewijs dat engelen bestaan, op lepels in tomatensoep. Zo draagt hij de tekenen des tijds naar een laatste rustplaats, tussen plakband en kruisverband. Daar rest stilte.…

Nazomerserust

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 560
Het gezoem van bijen, schijnbaar wanhopig, zoekend naar de laatste kelken met zoete honing versterkt de nazomerse rust en stilte… ik lig achterover in mijn luie stoel, ik lees niet echt, want afgeleid door de natuur.…
Pieter Plenter30 september 2011Lees meer >

onrust

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 832
ginds de groei van onrust als bij het naderen van een trein met onbekende bestemming zet de signalen op veilig zodat de trein met gezwinde spoed hier snel voorbij zal zijn waarna dan wellicht m'n wens nog in vervulling kan gaan 'het grote verlangen naar dat wat wij gemoedsrust noemen'…

Scoren langs de lijn

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
Heb alles wat ik wil Toch is het stil Want alles wat in mijn hart berust Dat geeft me rust M'n kindjes die lachen En de vrouw die me kust Dus zoek ik een nieuwe jacht Iets waar ik naar smacht Om gek van te worden Om nooit meer tevreden te zijn Dat heb ik nodig Want nu is het alleen scoren langs de lijn…
Jasper5 november 2011Lees meer >

Dronk op de tuin

gedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5.142
Van god los maar om de kikkers en alle kweepeer begaan, de merel te hulp met de appels, het huis met cement, de woelrat vol van genade naar het leven staand, te verschrikter gezegend als het peren regent of pruimen, goed voor de wesp, wreed voor de wespen, aan de kant van de egel, de muizen, de uilen, in twijfel om wat het leed, het gras,…
Ed Leeflang6 december 2011Lees meer >

Stukjes stilte

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
ik brak de tijd in stukjes stilte reeg ze draadloos tot een wereld rust waarin moeten tijdelijk ontbrak men alle haast vergat enkel oog had voor elkaar in een lief gebaar een hand voldoende was voor goed verstaan de tijd zal helen in koortsachtig verder gaan maar stilte deelt nu ons bestaan…
wil melker11 december 2011Lees meer >

DE LEYEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 457
Waar blije stilte spreekt van graversarbeid, die eens in ruig moerasland werd verricht ademt een jong meer ruim en verlicht: langs zijn oevers is beschut leven verbreid. Het kalme riet blijft zichzelf, kent geen tijd, toont steeds vreedzaam beschermend aangezicht: een hecht onderkomen, open én dicht, voor dieren tot huizen of zwerven bereid…
Han Messie20 december 2011Lees meer >

Zij en ik

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 584
even er uit met drie passen ben ik buiten de stilte weldadig om me heen ja er is wel geluid maar in de rust van de natuur voelt het kalmerend zij praat zonder woorden omarmt je meteen met haar word je één geen confrontatie discussie of gekrakeel maar een weldadig begrip zij en ik voor elkaar openstaan met haar kan ik alles…
wil melker26 december 2011Lees meer >

Lof der duisternis

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.898
Ik heb de dag van heden doorgebracht zoals hij voor een oude vrouw kan wezen: wat gewerkt, wat gewandeld, wat gelezen, en over vele dingen nagedacht. En verder heb ik met schaamte erkend dat ik te snel naar de pen heb gegrepen: had ik mijn oordeel wat fijner geslepen, ik had mijn medemensen niet gekrenkt. Nu is na de avond de nacht gekomen…

Puur geluk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
stal bloemen bomen vogel meeuw tijd staat stil voor jaar en eeuw boeren-huisje akker ploeg kindje speelt plaats genoeg ouwe ezel hinnik lacht vrolijk rustig dag en nacht boer boerin beide buiten lapjeskat vogels fluiten blauw groen geel zonnestralen kleine meid water halen klompjes aan blauwe lucht vlinder bij vogelvlucht rust…
Anne29 januari 2012Lees meer >

bewinterde aarde

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
bewinterde aarde je versteent alle wereldse geluiden slechts hier en daar vallen scherven gekraai her en der en woorden vervriezen in de mond je hardheid mildert plots het bestaan er rest nu geen lawaai als is het leven van overtolligheid ontdaan stil als steen zacht het kristallen gras en bewegingloos alles op zijn plaats gevroren de ochtenden…

Daar zijn

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 809
In het midden van de drukte waar niets gebeurt zoals ik het verwacht kijk ik op naar de sterren, waar een rust me overvalt. De bomen lichten op, de bladeren glimmen. Mijn adem is diep en lang. Ik voel mijn ogen knijpen om alles te ervaren wat ik waarneem. De wereld als geheel, waar triviale problemen lijken te verdwijnen.…

DE ZWAAN

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 540
De zwaan Zachtjes dobberend over het meer, wit en halsreikend. Opvallend tussen het groen van het riet. Ondergaande zon in de schemering. Een rustig geheel. Een stilleven in deze wondere wereld gegeven.…

ZEFIER

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
broederlijk naar elkaar knikken tussen hen verborgen wezens ontwaken blaast bestendige dwaallust door schemerig maar bewust riet brengt op het glanzende meer dunne schaduwen van huiverende twijfel verzinkt boven de rivier onder neervallende stootwind geeft de stroming levensmoede rimpels vindt bij lome avondzon rust…