4313 resultaten.
de gil van de boterbloemen
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
1.453 het luchtruim is ontdooid,
de wind werd zichtbaar aan de wand,
waterzucht en spataderen ontsieren
de oevers van verlaten wensen,
de onderhandelingen waren afgesprongen
en de vlaggen gestreken tot grondniveau,
de fanfare speelde met lijf en leden
haar stuk 'Gratis Toegang tot Kasteel en Park'
daar hoorde ik voor het eerst
de gil van de boterbloemen…
weer leven
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.133 eenzaam was zijn leven
verlaten door een hart
ogen verborgen tranen
hij huilde ze elke nacht
emotie ging verloren
levenszin verdween
verwoest waren zijn dromen
de dag geluk verdween
tot ongeremd verlangen
zijn hart vulde met hoop
de drang om weer te leven
verborgen lag
in jouw schoot…
a dreaming dance
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.158 mijn vingers missen
het strelend raken
ogen staren ver
van mij weg
zoekend naar
jouw tranen
geen woord verlaat
mijn mond
want al wat ik zeg
zweeft door stervende
eikenlanen
of draait slechts in mijn
nabijheid rond
daarom stuur ik
je een wens;
i am still here
in a dreaming dance…
Er kleefde wat bloed aan haar hoofd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.270 Zij had zich hard gestoten
Aan die stenen muur
Opgetrokken uit dogma’s
Om van haar verzonnen harmonie
Een predikaat te maken
Er kleefde al wat zweet op haar rug
Maar stug bleef zij schoppen
Tegen die gesloten deur
Alsof dat soms een uitweg was
De kamer was verder verlaten
Er hing slechts nog een sfeer
Van dingen die waren
Zelfs de muren…
AFLOSSING
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
11.287 teer wit het weer
het vertakte uiterlijk
van diverse struiken
trotsgrijs torenen
de populieren hoog
boven de verzilverde
elzen en meidoorns
uit oprit met wilgen
doet een boerderij
vermoeden waar mist
triomfantelijk hangt
onzichtbaarheid bevroren
stuiptrekking is van
verlate winter voorjaar
aflossing van de wacht…
verliezen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
3.011 toen de dag niet meer bestond
toekomst een verleden kreeg
stonden zij verloren
in het donker samen
bevroren in de tijd
zonder weg en zonder woorden
alleen in de verlatenheid
nu gaan zij de weg terug
niets heeft meer een vaste plek
in die eeuwigblije kamer
tussen bad en babybed
verliezen zij de tijd
tastend in het donker
raken zij zichzelf…
Rivage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
928 Prille kilte wekt vroeg
Evenwicht weggeslagen
Het onderste uit de kan
De ochtend voorgoed verlaten
Meegevoerd vanuit de diepte
Door spleten en spelonken
Slok dreigende stroom op
Aan de kust van massa’s
Zintuigen en longen
Gevuld met L’eau Mortalité
Laat vrijheid varen
Neem broodjes en koffie mee…
Er is meer
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
941 spreek mij van
een innere taal,
een wereld waar
twijfels woekeren
net als woorden
nooit verstaan
zwijg mij in
een uiterst praten,
een werkelijkheid
waar schijn beweegt
net als het frêle,
doorzichtige verlaten
begrijp mij achter
een wonderlijke stilte
er is minder dan
een wereld, meer
dan jou en mij
onbegrepen
het verlangen…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.677 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal en
Het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met jou…
Einde van de zomer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
749 De bloem is uitgebloeid
De vlinder weggevlogen
De laatste zonnestralen
Schijnen ingetogen
Over het vlakke land
Bomen waaien kaal
En het strand is verlaten
Je hebt het niet in de gaten
Maar de dagen worden kort
De wind waait in vlagen
En een wolk stort
Regen neer
De hitte is verdwenen
Dit is de laatste keer
Dat ik hier zit
Met…
Hemelpoort
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.573 Zwaar ademend proberend
Zoekend naar de kracht
Proberen lucht te vangen
Ging zwaarder dan ik dacht
Met vol meelij aan mezelf
Denk ik aan wat komen gaat
Ik zit vol zelfzuchtigheid
En ik ben wat verlaat
Zwaar ademend proberend
Ga ik nog een keer voort
Ik laat mijn kracht verzwakken
En loop door de hemelpoort…
Laat me niet los
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
996 Dit digitaal domein
Dreef mijn denken
Tot wat niet waar was
Mijn hoop werd gebroken
Door de lieve woorden
Die ik nimmer hoorde
Noch werden zij gesproken
Ik vind geen vlucht van
De verveling en de vrees
Verlaten te worden
Het is vast het verleden
Dat mij heeft bekrast
Mij belemmert en belast
En ongemerkt is ingetreden
Laat me niet…
Liefde
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.588 Het leven gaat mij langzaam verlaten
al het mooie wat ik eens zag
is nu in de schaduw verdwenen
uit het zicht van mijn hart
verloren gegaan door eigen schuld
kon niet wachten, geen geduld
mijn dagen worden somber
van 's morgens tot 's avonds laat
door melancholie gevuld
teneergeslagen door wat ik verloor
zijn mijn dagen nu doelloos en leeg…
het wordt wit
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
726 zoals van buiten naar binnen kijken
vergapen aan wat je niet hebt
raden naar waar ze over praten
hier vallen sneeuwvlokken om me heen
vullen de gaten in mijn versleten jas
de kou is dikwijls te verdragen
als brandende lampen bij dag
in een vrijwel verlaten warenhuis
er is zoveel dat je eens hebt gehad
waaraan je geen eind aan kunt…
Afsluiting
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.473 Dit langzaam lijden
Tollend gevoel van misselijkheid en hoofdpijn
Doordrenkt van de opgelegde afsluiting
Die maar niet afgesloten wil worden
Die onderdrukking weerstaat
En elke keer haar kop opsteekt,
en de aanwezigheid verraad van onafgesloten gevoelens
Wanneer zij haar aanwezigheid verlaat
In mijn buik, in mijn hoofd
Dit akelig bedrukkend…
onbekende overvloed
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
786 zocht mijn thuis
in verlaten zalen met stoelen
waar beelden op schermen
mij vulden
om maar niet mijn leegte
te hoeven voelen
het waren die zondagen
waarop de stad mij riep
om maar onderweg te zijn
hoe kon ik anders
mezelf verdragen
met mijn zieltogende pijn
nog steeds draag ik die eenling
mee in mijn gemoed
een verschraald wezen…
Verslagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
770 Angstvallig
hebben we onze stellingen
verlaten.
We trokken nieuwe muren op
van woordstenen gevoegd
met zwijgen.
En sloten onze schulp.…
Rondingen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.694 Jouw rondingen met schaduw valleien
Van volle borsten en gewelfde dijen
Toonden mij een landschap vol van erotiek
In een wereld van gedroomde mystiek
Wanneer ik dan die romige toppen verlaat
Wandelend door de zacht sidderende vallei
Vlij ik mij neder om te voldoen aan lusten
Tussen jouw uitnodigende dijen partij…
van voorbij gaan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
731 ikzelf geef niets om een nieuwe dag
niks voor de dageraad
verhaal niet over de frisse merel
of van de prille beiaard
ik zie niets in de ochtendnevel
van een gouden morgenstond
waarin mistslierten worden geboren
boven de klamme heidegrond
die tijd laat ik voorbij gaan
en verlaat mij aan de nacht
daar zijn de uren zoveel milder
zolang…
Impressie
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.135 Ik verlaat mijn plaats
en bewonder het landschap in de regen.…
Voorbij de voorstelling
hartenkreet
2.7 met 20 stemmen
3.004 Stilletjes neemt
het publiek haar plaats in
onder begeleiding van
zachte muziek
toneelknechten rollen
het decor naar `t midden
geruisloos opent
het gordijn de tragiek
het gaat niet
zoals bij Heintje Davids
déze hoofdrolspeler
verlaat heel uniek
het toneel
om nooit meer te spelen,
dient een recensie
nimmer meer van repliek…
l' arbre et le vent
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
634 ver van tijd, de woorden
die op schaduwen lijken
omdat niemand op hen wacht
hoeveel heb ik er al naar de horizon gelokt
nog voor het naamloos vervreemden
van mijn slapend lichaam
ik zal sterven, onverwacht
wanneer ik, als een boom in de wind,
word tot verlatenheid
de neerslag zal niet ontbreken
steeds lager
met een nog lichtere…
Donker
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.613 Daar zit een meisje alleen en verlaten.
De zon streelt haar zwarte haren
en rustend op haar knieën smeekt zij om leven
want de donkere nacht
nam haar ziel weg van haar
Ze spreekt met haar ogen, die het licht niet meer zien.
Aleen maar donker
Alleen maar donker…
crystal- clear
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
763 ze rookt
natuurlijk een sigaar
gooit de wolk over een zwarte kat
enkel de ogen blijven zichtbaar
als halvemaansikkels door de mist
de dame met lange handschoenen
knikt haar pince- nez tevreden
nadrukkelijk naar beneden
haar focus op de middelste kaart
het oordeel blijft hem niet gespaard
de sofa veert op als zij het vertrek verlaat…
afscheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.154 telkens groter gaapt het gat
tussen trein en perron
wij roepen bij vertrek woorden
die flarden in de wind
weldra door de wissels
is het gaan een feit
rest jij ginds op het
door mij verlaten perron
en ik hier in het late uur
treinen zijn er voor het vertrek
de leemte echter tussen
trein en perron voor de tranen…
mama...
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
2.720 mama ik mis je,
wil je me never nooit verlaten!!!…
Verloren
hartenkreet
2.2 met 31 stemmen
2.395 Waarom moest je mij verlaten
we hadden het samen zo fijn
en nog zoveel om over te praten
maar helaas, het mocht niet zo zijn
te jong en zeker veel te snel
ben je van me heen gegaan
maar het was voor jou een hel
om zo verder te moeten gaan
vaak voel ik me eenzaam
en verschrikkelijk alleen
dan verlang ik naar jouw armen
heel zachtjes om me…
dagje Vlissingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
764 je hoeft niet eens 't water in
om te verzuipen
zee en lucht
't is één pot nat
paraplu's sneuvelen
aan het regenfront
plassen fronsen boos
om de drieste wind
verlaten terrasjes schuilen mismoedig
onder drijfnatte parasols
in café 't Anker vinden we troost
en een Bossche Bol…
Oorlogskind
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.335 De straten angstig stil
muren doorboord met kogelgaten
Lichamen liggen langs de weg
overal tanks en soldaten
De stad totaal verwoest
door bommen en granaten
Loopt daar het oorlogskind
bang en verlaten
Pijn en verdriet in zijn ogen
zijn ouders zijn hem ontnomen
Hij, het grootste slachtoffer
zal hij dit ooit te boven komen?…
glibber
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
607 Staan op een schouder
probeer de aanwijzingen
te vinden
ontdekking van land
een eindeloos spel
verlaten en binden
water tot zand
zang op het schip
de kleuren als een begrip
gevoed door het licht
glipt het leven op het dek
langzaam van normaal
tot lekker gek
golven dansen zoals altijd
niets is onbegrijpbaar
of buiten bereik.…