5051 resultaten.
's Nachts
gedicht
3.5 met 2 stemmen
4.378 's Nachts varen de landstreken naar huis.
Op volle kracht, elkaar met brandend boordlicht
omzeilend. Het schuurt aan boomwortels,
boegwater klotst in vijvers.
's Nachts wonen we in Midden-Duitsland.
Langs het raam schaduwen de hardnekkigste
creaturen van de gebroeders Grimm, zijzelf wellicht,
treurend om iets van duizend jaar geleden,…
Overpeinzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Het gegeven
Dat mijn leven
Kostbaar is
En kort
Doet mij denken
Aandacht schenken
Voert mijn pad
Naar waar het hoort
Maakt het blij
Brengt het zelfs mij
Uiteindelijk naar het licht
Met dien verstande
Hou ik voorhanden
Dat ik mij focus
En ook richt
Op grote lijnen
Negeer het kleine
Inzicht krijg als mens
Doet het verzengen
En verschroeien…
'Breek de stilte' rond partnergeweld...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
794 Vermoeid, vergeten, verdwaast in 't leven
verloren in de mateloze angsten van verlatenheden
met haar schoot in zichzelf gekeerd !…
toen je niet meer ademde
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
624 toen jij ophield met ademen
stokte iedere adem in de kamer
pas één maand leefde je hier
en niet meer in de buik van mama
je kleine gezicht grijs, blauw rond je mondje
angst gierde door de kelen
zou jij deze wereld reeds inruilen
voor een onbereikbaar zijn?…
Ze reden auto
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
608 hij zou haar er ergens
een verlaten straat
een rotonde
een parkeerkelder
er ergens uit lazeren
en draaide elegant
met twee lange vingers
aan het leren stuur
zij zweeg verbeten
moe van woede
zat van donderpreek
dan laat hij zijn hand
verzachten en in
haar nek
rusten, een
elegante hand,
haar lieve man
hij neemt haar hand,
troost,…
het hart des levens
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
417 getroffen door het oedeem des levens
is in mijn hart het stigma van de
kleine dood zelfs te voelen in de adem
van de grote kamer,
een beetje sterven in de woestenij
van kloppend vlees herbergt nu de angst
en is de waard de schenker van zijn eigen traan
terend op verlangen en aan de waarheid
van het hechten tracht telkens de emotie…
zoals het smaakt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
456 mij lag het leven als gedreven
in de hand ergens in de koestering
van macht en pilaar, geen tijd
heeft me geraakt slechts de afvaart
naar het heden is niet naar wens gemaakt
maar wie ben ik die wensen
mag in deze wereld
waar het bloed aaneen
geregen is door deeg en honger
geef mij de distel van de nacht
en ik voer het leven zoals het smaakt…
Mijn vurige beden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 ik heb de schaduw
weg geredeneerd
maar hij blijft hangen
aan de randen van mijn blik
het licht van logica
en wetenschap
schijnt knap en
helder in de hoeken
na het gerichte zoeken
leeft het donker op
beleven spookgedachten
hun vage angsten in mijn kop
het schrijnt aan mijn bestaan
rust en zekerheden zijn verdwenen
ondanks al mijn…
De jongen wachtte
gedicht
4.0 met 4 stemmen
2.914 De jongen wachtte op de dingen die komen zouden.
Zijn vader zette de kachel op tafel, zijn moeder
bracht huisraad naar boven. Toen begon het wachten.
Het wachten op het water. Het kwam als een groot grijs
monster dat zich breed uitrolde over het bouwterrein
over het braakland naar het huis waar hij woonde.
Hij hoorde de kelder vollopen, de…
Het eerste mislukte begin
gedicht
5.0 met 1 stemmen
12.705 Ze hebben de muur bezet,
de zolder gegijzeld,
het dak vermoord
en het raam dichtgetimmerd.
Ze dwongen het balkon
zijn planten
op de stoep te gooien
en zelfmoord
te plegen.
Ze begroeven de kelder,
ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten
en te verdwijnen
en
ik
leef nog.
Ik kook voor mijn vrienden,
koop beltegoed voor mijn woorden…
Leren vliegen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
591 Hij leert er hoe je angsten overwinnen kunt.
Met vliegen, vangen en gevangen worden.
In 2005 zochten we Sam op, thuis in Sonoma.
Tussen de bomen heeft hij er zijn eigen trapeze.
Hij leert ons de grondbeginselen van het vliegen.
Sam vertelt over zijn leven en zijn werk.
Oefenen, leren van je fouten en vertrouwen.…
Ik
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Onzeker als ze is
Komt ze zichzelf tegen
Lachend als een boer met kiespijn
Ze is tevreden
Met zichzelf?
Met anderen
Over anderen
Ze is niet van belang
Nooit geweest en nooit gevoeld
de liefde waarvan ze beseft dat die bestaat
Pijnlijk loopt ze naar de spiegel
En kijkt ze in mijn ziel
Gekwetst, verdrietig en terughoudend
Beschermd door een…
De schrik
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 als 'n sidderslang
kruipt het gevoel
van eindigheid langs
mijn benen omhoog
de schrik slaat me om
m'n hart, en zou je
willen beschermen
voor wat komen gaat
alle gevaren doen verdwijnen
daar ik je nog lang niet missen kan
hou ik je vast in gedachten
zodat ik je voor altijd lieven kan…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 De bries heeft z'n onschuld afgelegd
spant openlijk samen met brokken donder
schrijft met samengebalde nevels
een zwartboek voor kust en scheepsvolk
zoals de verduisterde sterren
drijven veilige havens verder uiteen
hoe de steven ook radeloos rondtast
raakt slecht eindeloos water
wind jaagt vragen tomeloos verder
onbereikbaar voor antwoorden…
AARZELING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
525 want het volgende "misschien"
was al weer in me opgekomen
met een euro had ik mijn rust gekocht
toch heeft dit voorval mij aan het denken gezet
misschien overwint mijn gulheid mijn angst
ik ben mijn broeders hoeder niet
wie geeft niet, die de mens beziet…
Wachtkamer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
455 muren houden adem in
hun echo klinkt kortzichtig tegen het gevallen licht
men noemt het schaduw
maar beslotenheid is niet ontvankelijk voor ruimte
de buitenwacht bevriest in gemaskeerd stilleven
gevangen in versteende spieren, geknoopte magen
iets vlucht in iemand, niets ontsnapt aan de greep
aan omklemming, kan schuilen achter zwijgende…
bewegende aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 hoe mijn stap ook kwijnt
in wallen aarde opgeworpen
door ijdele hoop zijn de dagen
korter dan de golven die de bodem
doen bewegen, niets is mijn vlucht nog waard
nu tentakels van vluchtig gas mij omarmen
me beklemmen tot mijn dood zich waardevol
laat omhelzen, mineurs en valkeniers hoed
u voor dit spel, het breekbare wordt
heldhaftig…
Angstbos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
674 zijn hoofd wordt steeds roder
hij kent geen online pokergeluk
zij heeft een plasmahersenpan
nog platter dan haar dure televisie
hun vergeten zoon dwalend in
een pikdonker angstbos schreeuwt
schreeuwt om een vlijmscherpe
bijl want hij haat de bomen
die hem de toegang blokkeren
naar een zilveren pad leidend
naar een huis vol liefde…
Strijken IV
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.753 Ik raad
ze strijkt de angst daarbinnen.
----------------------
uit: 'Opaal', 2006.…
Het groningse noorden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 eindelijk breekt
de spanning van jaren
tot gapende scheuren
verschrikte gebaren
wijzen in wanhoop
naar directe gevaren
geschokt tot diep
in het fundament
blijkt dit geen incident
het vertrouwen is gebroken
op spoken kan men
geen toekomst meer bouwen
nog blijft het stil
in het groningse noorden maar
er komen nu daden geen woorden…
Proefde de hel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
556 zag paarden
in gestrekte draf
van donker naar het licht
verleden ging
de toekomst aan
waarbij zwart werd gewit
tijd sloeg vuur
uit hoeven die sleten
op waarheid en geweten
proefde de hel
in verbrande luchten
een droom die niet vluchtte
zij rondden de horizon
kwamen galopperend weerom
sloten licht met volmaakte duisternis…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 De avond komt over de kleine binnenplas.
Ik peddel niet meer, licht zuchtend loopt
de kano vast in de plompeblaren. Nog een
kleine opmerking van de wind
achter mij in het riet. De watermunt
geurt me met kracht achterna van het
licht aanvaren.
Een fuut komt haastig nog door de ban,
met watervrees zwemmend, alsof het zo weer
spertijd is, weer…
Zij sluiten de kring
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 ik dwaal
weet niet
waar te gaan
stappen
komen hinderlijk
achter mij aan
dan blijf ik staan
voel hen schuifelend
rond mij komen
zij sluiten de kring
en ik vol angst
sta er midden in
voel het gissen
hoor indringend slissen
waar kom jij vandaan
ik heb ze niet geraapt
de stappen in mijn leven
zijn hun eigen weg gegaan
ze komen…
En ik?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Ik hou van je
fluisterden zijn lippen in mijn oor
Ik haat je
spuwde het vuur in zijn ogen
Ik wil je
schreeuwden zijn vingers rond mijn arm
En ik?
Ik wou weg.…
De schreeuw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
574 Heerlijk is het om primitief te kunnen schreeuwen.
Fijn is het om eens gezond tekeer te kunnen gaan.
Hoe verlichtend moet het zijn om tranen te huilen,
die nooit eerder vloeien konden.
Hoe bevrijdend moet het zijn om lucht te geven,
aan angstgebrulde schreeuwen,
als vergeving van nooitbegane zonden.…
In onze kelders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Angsten bewaar ik er in afgesloten flessen.
Er wachten kisten vol ongeleerde lessen.
Kelders zijn donker en heel erg ongezond.
Toch wordt ooit ons levenshuis weer schoon.
En, wie weet, na al dat pijnlijk zwoegen,
is herboren worden ons welverdiende loon.…
Sleur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 De dood is de moeder van mijn angsten.
Sterfelijkheid is de bron van verlangen.
Liefde geeft smaak aan mijn zoetste zoet.
Vandaag durf ik een moedig plan verwoorden.
Pas maar goed op mijn trouwe sleur!
Morgen ga ik een tijdmoordenaar vermoorden.…
Wilde beesten in een hok.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
799 Ik heb gevochten,
ik heb geknokt
met al die wilde beesten
in een hok.
Ze aten niet, ze dronken niet,
wat ik hen ook gaf.
Tot mijn groot verdriet
werd 't een lijdensweg, een straf.
Ze gromden, ze grauwden,
de tanden ontbloot.
Ze haalden uit met hun klauwen.
Ik huiverde, ontmoeting met de dood.
Toen heb ik 't besluit genomen
om weg…
geef ons nog wat tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.024 als de zon opkomt dan omarm
ik mijn dromen, innig…
dankbaar (geef ons nog wat tijd)
het verleden en sommige mensen
heb ik reeds achter me gelaten
ik ben nog niet klaar
wij genieten van de zon, van elkaar
van de natuur, en wederom
van elkaar
de herinneringen die gemaakt zijn
vastgelegd
ik ben nog niet klaar
en ook zo bang…
In de kleine coupé
gedicht
3.0 met 3 stemmen
4.852 In de kleine coupé, paskamertje van de vrijheid,
heeft een man de scheiding tussen lichaam en geest
aan een touwtje om zijn middel hangen.
Hij vraagt de medereizigers z'n geest vast te houden.
Bang dat zijn lichaam komt te zweven.
die voortdurend dreigen de mogelijkheid.
----------------------------------------
uit: 'Valscherm voor Erasmus…