2332 resultaten.
Krokussen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
628 Een mens kan enkel bloeien in het licht wanneer
de warmte van de liefde hem omringt en doet
ontluiken, zonder haast, in stil verlangen. Als
de krokussen in ’t gras, heel stil, verbaasd.…
wanneer kom jij ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Vogels vertrokken
en vlinders gevlogen,
bloemen bloeien in mijn hart.
Niet geplukt en soms
nog in de knop.
Ik zag er tegenop, maar
nu het blad is op zijn
sterfst trekt de
herfst
zich bescheiden terug.…
Vlieg een handvol dagen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
539 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
houw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
ik droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
de kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels…
vaarwel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
549 Ik zal vergaan in humus
Voeding voor paddenstoelen
Voor de wortels van mijn moeder
die in de lente weer bloei zal maken.…
Ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is de ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets meer…
Moment suprême
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
717 De korenrozen bloeien vurig rood
en wij, we vlijen ons in ’t golvend gras
en zonder gêne geven we ons bloot
terwijl de zon zich richt op het gewas.
Ik voel je hete adem op mijn lijf,
zo passievol en zo intens bevlogen
maar op ‘t moment suprême kijk ik stijf
van schrik in twee verbaasde koeienogen.…
Zoeken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
579 De praatjes dwalen in de kalme straten
maar sterven uit en gaat alles gaat maar door alsof
er nergens doden vielen, er geen oorlog is
maar enkel maar de zonnebloemen bloeien?
Wij weten niet, wij moeten groeien
in wijsheid en geduld, in tederheid, zelfs bij gemis.…
ontsnapt uit stenen klauwen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
650 ze staan in groepen bij elkaar
hun kleuren steen te bloeien
vlakte geeft mijn vrijheid aan
hemel is mijn ruimte om te groeien
ik dwaal soms naar de rand
de ruines van mijn muren
mijn leven is daar vaak gestrand
in pijn van waardeloze uren
ik bouwde met teleurstelling
bescherming tegen leven
ik dacht me veilig als ik aan
een mens niets…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
bouw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan…
Door een wond omsloten hart geopend
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
2.507 Dwalend baarde het gehoor zijn bloei in extase
toen de paradijselijke klanken van haar naam,
door het hart gekoesterd en behaagd
en gekleed in de schoonheid van hun aard, ertoe kwamen.…
waar de siënna brandt
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
678 ik vouw zonnestralen
tot bloemen die bloeien
strik ze met
prismatisch licht
zodat naast de vorm
ook de duizenden
kleuren je gaan boeien
warmte leg ik in
het donkerrode hart
waar de siënna brandt en
oker vlamt tot in de kelken
met fris groengeel penseel
ik zacht de buitenkant
met oh zo tedere hand
voor jou is dit boeket…
Einde wintertijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
855 De wachttijd is van korte duur
ook ik sta op in 't lengend licht
dat groei en bloei ontspringen doet.
De eerste klus met zachte hand,
wordt na de vorst, ter hand genomen.…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij
verdwenen in het groeien
het kon niet bloeien…
Hart
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
475 Niet denken maar doen
handeling schatplichtig
stroomgebied van dromen
rivieren ledematen
bloeien kleuren
boeiend naakt
het praten niets
in stilte alles
bonzen van leven
open de sluizen
alle deuren open
sloop de muren
naamgenoot in liefde
goud omrande schoonheid
bloemetje voor de dorst
behulpzaam neergeschreven
wat er toe doet…
in samen zomer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
712 we lentten in een nieuw begin
ontplooiden in ontdooien
bevruchtten tot een eeuwig samenzijn
de ballast die er was
gaf ons steeds minder last
ik pluk je niet
maar laat je bloeien
groeien in mijn liefdeslied
je wiegt op ongekende tonen
in een onbekend gebied
op nieuwe klanken
van de wind die zon
weer als haar partner vindt
in samen…
verliezen in roodwit hun bloem
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.011 weer loop ik op
het maagdelijk groen
de dodenakkers bloeien
verliezen in roodwit hun bloem
op de uitgestrekte velden
ze glooien in de ochtendzon
de naam op marmeren stenen
gebeiteld is hun laatste woord
niemand weet meer van de moord
op deze vaderlandse helden
in het fluisteren van de wind
hoor ik vaag nog de sirenes
angst en pijn zijn…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand tot hand
we roken voorjaar in het heden
je wees de zomer aan
in de groei van alle knoppen
ons kan het bloeien…
door de hemel gebaard
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.059 ik wil je niet breken
groei maar en bloei
je talenten zijn legio
beperkt door je regio
maar je bent zo begaafd
ik zag je verschijnen
door de hemel gebaard
de bevalling was heftig
je bent niet gepaard in
voortdurend verdwijnen
je hangt in structuren
gemapt in dossiers
je leest in hun zielen
te veel vaak ineens, jij,
hebt de macht over…
Bedankje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
507 Nu de mei haar bloei voltooit,
past waardering de Beheerder.
Of kan er geen bedankje af,
doorvoede burgers en toeristen?
Niet zo simpel te verwoorden,
ethisch schroomvallig als we zijn.
Wanneer men mij welwillend toeknikt,
buig ik mij deemoedig over een ode.
Daarmee bedoelend hoe toegewijd
ik dit verzoek wil honoreren.…
De Traan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 deze dagen zie ik de hopeloze onmacht
die zijn vijand hem belaagt,
in de bloei van het leven
dat enkel wanhoop draagt
maar om mij gaat het niet
wil dat duidelijk beamen
het vraagt om innerlijke kracht
met de traan van liefde en verdriet
we dragen het samen…
#GeenDorHout
snelsonnet
3.9 met 9 stemmen
610 De mening van Marianne Zwagerman:
haar eigen leven is van groter waarde
dan dat van chronisch zieken en bejaarden.
'Gezonde snoei' is haar coronaplan.
'Dor hout' noemt zij een oudemensenlijf.
Zelf bloeit ze nog volop als takkenwijf.…
de dode burnier, de rotte lucebert, de levende johanna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.447 rozen bloeien niet in de wind,
geen kind van welke leeftijd ook
zal nachten - welke nachten? - met strikken binden,
geen stervende zal dagen met stokken slaan
geen gek zal knechten wat vergaat en is vergaan,
geen dode vrouw zal rust en onrust vinden,
rozen bloeien geenszins in de adem van een kind.…
Evolutie op Vaderdag
netgedicht
2.9 met 44 stemmen
2.710 Vogels zouden stoppen met zingen
planten het bloeien, het bloeien laten
harten zouden van lust niet harder slaan
Seks is voor de mensen copuleren
de natuur geeft elk wat die wil
Kikkers bevruchten geil de drabbe dril
Vissen schieten talloos hom en kuit
Schorpioenen, kevers, duizendpoot
salamanders zetten pakjes sperma uit
op de grond zomaar…
De krokusjes
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.638 In sliertjes en slipjes,
Gestreept-groene tipjes,
Gesproten uit velletjes bruin,
Uit stronkjes en blaartjes
En rafele haartjes,
De krokusjes bloeien schuin.
Al de een over de ander
Verrijken ze elkander
En pronken, pralen van zon;
0, dat is wel zeker,
Dat nooit gouden beker
In goudgloed het van hen won.…
- Laat lente bloesem dragen -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
848 Wanneer boomgaarden
terug in bloei staan
in het vroege voorjaar
laten vier jaargetijden
nieuwe lente geuren,
uiteindelijk verfrissend
wordt bloesem naar de zon gedragen
midden in de tuinkamer staat
de kersenboom en loopt weer uit
sappige appelbloesem maakt prachtige
zure veredelde variëteiten
beelden van roze dromen in lenteland…
Kleine interventies
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
481 met
kleine interventies
absences en niet meer
goed geconcentreerd
kunnen zijn
de draad oppakken
die je even kwijt was
in de vluchtigheid
van plezier en lach
de vervlakking van
de hele maatschappij
zelfs het houden
van heeft zijn lat relatie
of kiest voordeur delen
een kleine bloemlezing
uit de groene wei
waarin wij niet meer
bloeien…
Zwarte orchidee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
938 Alaila kom, de bloemen bloeien
hun geuren drijven door de nacht
mystiek en zoet als de stille kracht
die jij in je aderen voelt vloeien
Alaila hoor, de liefdeszee
golft ruisend haar gezangen
in een branding van verlangen
voor jou, mijn zwarte orchidee
Alaila lach, onze verbintenis
breekt al de geheimen open
die je sluimerend beslopen…
Smering
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
527 een metafoortje hier
en daar
Een vergelijking in je lexicon
Ik wou dat ik het minder cryptisch kon
Mijn hersenpan is onberekenbaar
Gegroet, o wees, Maria, wees gegroet
Toon empathie, verdiep u in
de ander
Geef hem of haar kritiek danwel waardering
Uw hersenspinsel smaakt nu bitterzoet
Als marmelade in een oleander
't Komt pas tot bloei…
Mijn leven
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.101 Zij maakt alles mooi,
ze laat alles bloeien.
Zonder haar voel ik me klein,
maar zij laat mij groeien.
Zij is als de lente,
zo zonnig en fris.
Ze verjaagt mijn kille winter,
ik ben blij als ze er is.
Ze smelt mijn sneeuw,
ze leert me over houden van.
Met haar doe ik dingen,
die ik normaal niet kan.…
Het licht van een nieuw jaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
660 Iedere ervaring in de herinnering
opgezogen en opgenomen
in de kern van jouw kracht,
jouw inspiratie en nieuwe dromen,
die als hoop uit de schaduw komen
en als beloftes weer zullen bloeien
in het licht van dit nieuwe jaar.…