Alle inzendingen over sinds

1567 resultaten.

Sorteren op:

LAIS CCIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 404
Het wordt verward met zijn verlangen daar: er is een storm op handen, er is gas dat smeekt om een vonk, er is gebrek aan haar, een lijf dat niet rust, kennis die is, was als ’t geweten van een genomen pas. Vingers verdwalen in haar zilte woud en dwalend maakt het haar tong vurig koud. Het roert gevoelens open die het mist doorbreekt samenhang…

LAIS CCXXIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 409
Er was gebrek, onleefbaarheid. Het werd woest weer verliefd. “Jij geeft geen zier om mij!”. Haar schater klonk in schichtigheid van hert (een godheid glijdt er af, teloor, voorbij). Het ziet haar lijf, de ziel kan er niet bij. Heur haar streelt thans haar naakte schouders daar waar handen ijlen naar zijn handen maar het komt niet aan. Een hese…

LAIS CCXXV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
De klok tikt en meet de oneindigheid die de dag verhardt en het uur verstilt. Vier jaar maar, fluistert de verbetenheid. Millennia waren zij jager en wild en ’t nadert nu, gekleed als zij in vilt. Ze speelt graag zee en weigert de rivier. Zij schenkt het niets met tranen van plezier. Haar zucht verlucht de geur van een ander, doch in dit zilte…

LAIS CCXXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 423
In de pit van het zwart voltrekt het niets dat het wordt zich volkomen, uitgeklaard, ontdaan van de obsessie met elk iets dat het niet is, en stilte openbaart zich in het eindeloze, onvervaard. In ’t git van het wit verhardt het gebrek zich tot een kauwen op de lege bek: niets wordt zo materie, materiaal. Het maalt zich stuk voor haar, offreert…

LAIS CCXXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
Van een verzengend mystiek gegeven wordt het ontvangstantenne als zij lacht. Stroeve droefenis, het buitenleven verstoort te bruut die zwarte hemelpracht: ’t Maakt zwijgen aan, dat elk spreken versmacht. Het was bij haar en vroeg, zij gaf wat loog, maar ’t was eerst hij die zich met haar bedroog. Gevangen nog in flarden van een hels betoog,…

LAIS CCXXVIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 419
Guirlande is de kronkel in heur haar, spiraal van zwart in goud, en haar gelaat vertaalt de wouden in haar zwijgen daar, het ogenblik waarin zij leesbaar staat, maar zij getrouw hem haar niet lezen laat. Het ziet hen wel, maar wacht daar het haar kent. Het is geen ik, zo’n vent die langzaam went, maar wel bekend met wat er is, bestaat. En zij…

LAIS CCXXIX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 408
Het danst omdat er leven is maar nee de dood heeft hem nu gans omkranst, verniet en in het duister sterft het zachtjes mee. Het hoort de stilte toeslaan op zijn lied met leed dat het verweesd toen achterliet. ’t Wordt ook omstandigheid van zijn bestaan. Het ziet zijn schaduw in de volle maan: leegte loopt leeg in wat al leegte was. Zij had voor…

LAIS CCXXX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
Dit is dus waarop het heeft zo lang gewacht. Dat het hier was, is, en zich leven laat voor wat het voelt, dat zij het hiertoe bracht, dat het druipt waar zij ledig lacht en praat, dat zij humaan werd en dus vol van haat. Het laat zichzelf als niets verdwijnen en ontbindt de zang tot aardig lied voor hen. Het wordt wat lucht, of water waar zij…

LAIS CCXX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 414
’t Verlangen loopt verloren in een land dat nergens is, niets dat niets betovert. ’t Beminde reine snelt van hand naar hand en de stilte die het nu herovert is geschrift dat enkel schrift verovert. Het ijle vliedt het lege in, verdriet lost op in pijn en leed verdwijnt in ’t lied dat niemand lezen wil, dat niemand schrijft. Zij is haar niemandsland…

LAIS CCXXXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 471
Het schrijft haar neer: zij daalt in binnenrijm, haar huid is volle glijvlucht vederklank die in stralen spreekt. Zij is hun geheim. Het bergt haar naam in bladen zilverrank, haar letters druipen, nat van minnedrank. Men mag haar lezen hier, maar de woorden worden sluiers, knopen letterkoorden tot alle tekst in haar gevangen is. Later kan het…

LAIS CCXXXIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Het raakte haar: de woorden schoten los van elke zin en letters verdwenen in de flits van genot: ring in het bos waar niets nog ademde. Zacht het wenen van de nacht fluistert heel allene dat het ene is verdwenen. Heilsfeit: de eeuwigheid spleet open in de tijd. Verlangen had het uit zichzelf gebracht, verleden tijd die niemand hem benijdt.…

LAIS CCXXXIV

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 396
Het raam. Rondom raast hongerig de storm. Het zag haar dolen in het huis dat huilt. Het vrat zich door de tijd heen als een worm. Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt. Het schone heeft zich met zichzelf vervuild. Alle wegen lopen dood in Rome. De mensen zijn doden die nog dromen. Een wolk scheurt weg, de straal verbindt het oog met…

LAIS CCLXXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Gans de wereld liep in het verloren, alles dwaalde, wemelde en het zocht vergeefs zijn plaats, lichamelijke sporen, maar de tijd had het slechts dood verkocht. Elke zang zonk weg in het grauwe krocht. Alles van waarde is gratis. Ik geef voortaan dus maar mijzelf weer prijs en streef als iedereen het zachte sterven na. Voel je mijn klank? Zie…

LAIS CCLXXXIX

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering: scherven met lijfelijke resten, klaar licht, ijzig brandende herinnering. Zotte maan, haar zweten, het rosse haar, het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?). 't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen, een vet verhaal dat eindigt in een zoen, vrouwentongen om te likkebaarden, passie tussen…

LAIS CCXC

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
In Onterecht woon ik, en Nergens ga ik ’s zondags heen: die ene dag van licht telt de weken duisternis en week na week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht dat ik ontbonden word en zonder zicht op toekomst, bij ontstentenis van hoop vernauwt aldus mijn nare levensloop. Mocht morgen mij alsnog jouw beeltenis d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
Dirk Vekemans10 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 454
'k Zie de stemmen en de melodieën strak verstrengelen tot bazuin en klank. Eén toon verbrijzelt alle elegieën, 't geluk, 't gegeven leven zonder dank. Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank, kots mijn denken uit in 't hopeloze, breek de oude ketting van het boze, verzet mijn hart tot slag in het gelid. Mijn lijf is offerande, verkozen word…
Dirk Vekemans11 februari 2021Lees meer >

LAIS CCXCII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
In eindig licht zie ik de ondergang bewegen van verlangen naar de dood en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang: “o dwarreling, gebrek aan deel of nood, het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”. En handen plooien rust in de handen. En aarde onttrekt zich aan de landen. En zeeën ruisen als een zijden kleed. En stormen vuur verglazen de stranden…
Dirk Vekemans12 februari 2021Lees meer >

LAIS CXLVI

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
Schrikbarend sluit het lot de schemering gans dof en lusteloos het nachtvel in en aan het grauw van die ontluistering voegt zij nog wreed naar waarheid toe de zin, dat alles weerloos sterven moet daarin. Er rest ternauwernood herinnering: haar beeld verwrongen door een woekering. Zij wringt zich daarin om en om en vrij en scheukt…
Dirk Vekemans14 februari 2023Lees meer >

Sigaret

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 733
De sigaret slaat niet aan tot haar derde alcoholische benutting Dan paft ze hem weg en maakt ze zich klaar om een nieuwe te bietsen Ze is geen roker, maar ze snapt het genot Dit is een euforische wending die de scherpe randjes doet slijten De bladeren aan de bomen krijgen weer vorm, gezichten gaan weer spreken, en ze denkt “nu ben ik aan het…
elfje24 november 2024Lees meer >

DE FRIESCHE POËET I

poëzie
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.974
Wat al waatren rolden grimmig Uw vernederde terpen voorbij, Sinds in eigen taal uw kindren Konden zeggen "wij, Friezen, zijn vrij!" Naar ploeg en koestal vluchtte Uw taal, eenmaal Holland's schrik, Om uw steden te zien verzinken In allerlei vreemde kwik.…

AMOUREUS LIEDT

poëzie
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 7.264
. ------------------------------------------------ * tsint = sinds * jonst = gunst * verwinnen = overwinnen; hier: bekoren * dorperheyt = ongemanierdheid, onbetamelijkheid * rasernij = dichterlijke (liefdes)uitbarsting * redenkavelt = redeneert, veroordeelt ---------------------------------------- uit: Groot Lied-boeck (1608)…

maar engeltjes bestaan wel

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.197
als een verwend kind jankt de wolf zijn tranen weg waarom kunnen ze me niet met rust laten maar nu is het duidelijk de les is het waard het gif dat langzaam mijn lichaam verlaat het gif dat vloeit door mijn aderen om te verlaten wie ik werkelijk ooit ben geweest een vrolijk gek woord verdraai soort rood groen paard schorpioenensterren kind sinds…

OP EEN AFBEELDSEL VAN BILDERDIJK IN 1787

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.660
reeds dekt sinds twintig jaar het Haarlems kerkverwulf zijn afgetobd gebeente. O!…

Het hele land gaat naar de klote

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 578
In deze tijd waar we nu in leven hebben we geen cent meer om onze reet mee af te vegen Sinds de euro is gekomen gaat het hele land naar de klote Onze schulden worden alleen maar hoger we kunnen alleen het hoognodige kopen Werk is moeilijk te houden voor jou duizenden anderen Een uitkering kun je bijna niet van leven je moet kiezen betaal je jouw…

Hymne aan de stilte

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.319
V Vergeef mij, zo ik, diep verblind, Eens Uw eburne schoonheid schond; Sinds zwierf ik rusteloos gezind De wereld door, tot ik hervond Mijzelf in U, aanbad en zei: O Smetteloze leid Gij mij En sterk mij, wonend waar ik woon, Uw knecht, Uw vriend, Uw veelgeliefde zoon!…

HET NACHTEGAALTJE.

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.202
zet op hoge wijzen, En, met schel en scheller slag, Alle zangen dooft in ’t rijzen, Zanger van de nacht en dag; Als ge een stilte weet te scheppen, Door geen lispeling gestoord; Als geen blaadje zich durft reppen, d’Aâmtocht zwijgt en alles hoort; Zeg ’t mij, gij, sinds…

Digi-d en BSN

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 624
Duid mij niet euvel, ik ken de pijn, ik luister zeer aandachtig naar uw woord - uw klacht is vanaf nu, per heden, dat is, sinds wij elkander spreken bij mij, al is hij nu nog ongehoord, vooralsnog in zeer vertrouwde handen.…
Olean13 december 2018Lees meer >

Een vaste burcht, die ook vaak huilt

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.942
Ik laat me zelf veel uit over de dood En publiceer onder pseudoniem Die van Jean Fermate Met als thema Hoedoodendandaarnamaals En al lang sinds 2009 op www.gedichten.nl Maar als de dood dreigt Van een familielid Dan wordt ik toch stil en verdrietig Ook met name om de achterblijvers De partner, het kind Ik was bij hen zondagmiddag op bezoek…

rood-wit hart, SP AR TA voor altijd

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
aan de Kasteelweg, waar dromen ontwaken speelt sinds 1916 een club met een ziel Sparta, oeroude trots van rood-wit Spangen met strijd in het bloed en het vuur in het hart in 1888 al begon ons prachtige verhaal de oudste profclub – een rood-wit signaal met Bok de Korver, een legende, een held de bal aan zijn voet deed wat hij hem vertelde…

AAN MIJNE EGADE

poëzie
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 5.249
Doch een hart, gelijk het mijn, Sinds de aanvang zijner dagen Treurig, kwijnend, en verslagen, Kan dat uwer waardig zijn? Of wat vreugde kunt gij smaken Mij heel de aard te zien verzaken, Om te drijven op de stroom Van een dichterlijke droom?…