3024 resultaten.
bomenogen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 bomenogen
bekijken priemend
loslopende mensen
oude en verse
ogen uit de boom
alleen de vogels
begrijpen hun ontstaan
ze hadden nog gezeten
op de afgezaagde takken
genesteld tussen de littekens
immers de meeste mensen
willen alleen maar bomen
met een lange kale stam
of liever nog betegeld
afgetopt geasfalteerd
bomenogen
bekijken…
hoeve Bouwlust
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
481 hoeve Bouwlust heeft verloren
en is nu een eenzaam krot
de deur staat nog wel open
maar de planken zijn verrot
griezelig kruipt er schimmel op de wanden
in de voortuin zwiept de wingerd
ferm zijn takken door het raam
tussen distel en brandnetel
ligt een bordje met een naam
dat verpulvert onder mijn handen
er knagen kevers aan de balken…
Bevroren tranen
netgedicht
4.2 met 31 stemmen
850 Krom gegroeid door lange jaren
staat gebogen in de koude wind
de oude eik met kale takken
te staren naar zijn afgevallen bladeren
die dor en droog de grond
bezaaien, geen kleur meer hebben
vertrapt door mensenvoeten, droog
en krakend tot verpulvering
en zelfs zijn stam voelt koud
waar bast al afgebrokkeld is
nu buigt hij 't hoofd, en…
Ik was ooit orkaan
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
716 stormde in gebroken takken
joeg vogels onvermoeibaar
naar de kale vlakte
schoonde land en erf
van ongerechtigheden in
mijn spoor van pas verleden
nog razen wolken
langs het zwerk
verregen ik het
klokkenluiden van de kerk
maar mijn werk is gedaan
de schade lijkt beperkt
leg mij langzaamaan te ruste
laat winden nog wat zuchten
ik…
Groende godvergeten mooi
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
734 zag in de
hoogste takken
nog wat blad
je kaalde snel
van onderen
het was de lach
van lente en
frivool in zomeren
je dwarrelde zo gaaf
in pril ontluiken
groende godvergeten
mooi was niet te stuiten
tot ver voorbij de kortste
nacht gingen we in kleur
en geur de perken te buiten
ik heb je herfst
zo lief de vruchten
van ons samenzijn…
Een nieuw begin
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
1.654 Een ei met gele schaal
zweeft zwierend door de lucht
alsof het van een tak is afgewaaid.
Het cirkelt rondjes om mijn hoofd
krijgt zelfs een gouden glans
door herfstwind is de torenhaan gedraaid.
Die heeft misschien uit eenzaamheid
een kip omhoog gelokt -om haar het hof te maken-
waarbij hij drie keer heeft gekraaid.…
sprookje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
694 alsof ik door spinrag kruipen moet
in diepe ravijnen springen
door het donker lopen
over onbekende wegen
de storm trotseren in je stem
(zo is de weg naar jou)
met naakte armen de honing
uit de korf van bijen stelen
handen vol edelweiss plukken
en uit de hoogste takken
het gaafste fruit meebrengen
(opdat je mij opmerken zou)
maar…
Ontdooi
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 Berijpte takken, wit, bros en breekbaar zwiepen niet.
Verhard het water tot verdraagzaamheid.
De koude zal ons wakker maken, mettertijd.
Witte rook ontkringelt de warmte, stijgt recht omhoog.
De lichte grauwheid van de lucht bevalt het oog.
Is dat het teken?
Maan tot kalmte, blijf weg ervan,
tot het ijs echt dragen kan.…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 Er hangt de laatste tijd
langer een waas over de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin…
Terugblik
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.214 Zo veel als de bomen en hun begroeide takken
mij wisten te vertellen van deze waarheid;
zoals de parelmoer blaadjes in de groeiende
april donkerte lichtroze kleurden, zo spraken
zwijgende tekens van de eerlijke seizoenen
die hun enthousiaste lach even lieten zien
in de middens van hun bloei, toch
vers blijvend in de warmte der herinnering…
Ik houd van je
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.562 Ik wil in je klimmen,
in je sterke takken
naar boven via stammen die steeds hoger reiken.
Met blote voeten wil ik je beklimmen
en in die reis kom ik van alles tegen.
Af en toe eet ik wat van je blaadjes
en knabbel ik op je takjes.
Heel liefdesvol en dat stilt mijn honger,
alleen mijn verlangen blijft en lijkt te groeien met de dag.…
zwart vlees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 man gaat niet werken
die laat je met rust op zijn kamer
met zijn zwijgen en verleden
zijn potje pruttel op een
petroleum pitje
praatje pot bij van Vleutels
Petroleum Handel voorbij
Smit Paardenslager met een tasje
zwartvlees
en weer naar boven via het
stoffige trappenhuis
zo’n oude baas zal dan ook
sterven, ongeschoren als
koud de takken…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
Eeuwigheid
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
697 we hangen aan dezelfde boom
jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden…
Eeuwigheid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
760 we hangen aan dezelfde boom
jouw blaadjes fris en appelgroen
beschut door grote sterke takken
blaken nog van levenslust, terwijl
mijn bladeren geel met rood omrand
zich eerdaags zullen voegen bij het bladerdek,
dat als een warme zachte deken nestelt
rondom de witgevlekte stam van mijn ziel
graag zou ik jou beschermen, beschutten
en behoeden…
Papier
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.042 Al mijn taken en mijn zorgen,
Steeds weer voor de nieuwe morgen.
Tja belangrijk zo'n velletje papier,
Voor mij wel, lees maar hier.…
Hulde
netgedicht
4.2 met 33 stemmen
6.033 massaal zegt
het vaderland
zijn dichter vaarwel
daar hij eervol is ontslagen
zijn taak verstond hij
boven wel
als poëet
een voorbeeld voor velen
waaronder ik ook mezelf tel
de bouwmeester
van het voorgeschreven rijm
en weloverwogen maat
legt zijn oranje strik terzijde
terwijl hij heden
neerlands podium
als een ware vorst…
Intieme gewoonte
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
671 Het nachtduister ademt stille heimwee
dansend rond jouw intieme gewoonte
sterren zien kansen in jouw oeverloze kus
nabij het zaaisel van dwaze dromen
oefen je in lussen en plussen
proef je de aard van het geluk
en in de beweging van het proberen
in taak van denkend verder leren
blijf je een beginneling zonder ervaring
maar wijs genoeg…
Geheim gedicht
gedicht
2.3 met 501 stemmen
53.470 De duizend zoenen
die volgend jaar rood en zoet uit de takken
komen waaien, zijn allemaal voor jou.
--------------------------------------------
uit: 'Schaduwboekhouding', 2005.…
Uit sprookjes van weleer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
663 bomen ruisen groen
stammen kringen statig bos
wuiven met hun takken
eens per jaar de bladeren los
die dwarrelen een
kleurig herfsttapijt dat
in de winter modder wordt
en het geluid van passen smoort
niet alle bomen maken bos
ze hechten niet aan struiken
vervlechten moeilijker met
sfeer uit sprookjes van weleer
ze staan wat afgelegen…
Als de bladeren vallen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.154 die traag zijn plek vindt
in grijze hersencellen
Bonte schetsen waaien omhoog
veelkleurig tot het zwart
ze overrompelend doet dalen
het zwart van hersenkwellen
Het zwart van lange nachten
met ritselloze bladeren
bedrupt in nevelige ochtend
voor het opscheppen
De bomen staan stom, ontkleed
het winterleed te honen,
als tak…
Winterreis
netgedicht
4.3 met 32 stemmen
491 Sneeuwbomen vormen met grimmige takken
lange witte lanenbogen.
Gekleurde sneeuwdropparels hangen te glinsteren
aan ijspegels, schitterend in ondergaande oranje zon.
't Is de winter die aan zijn reis begon!…
Jazz
gedicht
2.5 met 79 stemmen
21.112 Vel mijn boom de achterdocht
en zaag de takken trommelstok van
liefde. Drum je namen in mijn
bas en maak mij jouw gekliefde.
Hou me hou me hou me vast, en
kerf uit mij jouw boot. Sla
je peddels ritme op mij plat,
en bedwing met mij de dood.
-----------------------------
uit: 'Hanestaart', 1990.…
Verkleuring
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 Je taak is nog niet onvoltooid.
Oranje, de cup krijg je ooit!
Doordat je de moed erin houdt,
verkleurt zelfs het zilver in goud.…
maandag
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 glimlachten
vanouds
als draagsters van de lucht
waar ooit de sterren samenspanden
trok het licht mijn ogen mee tot ver achter de duisternis,
omzoomd met zachte gevoelens
er dwarrelden vogels door de lucht
de wind droeg hun vleugels, toen ze stormenderhand
de bomen vroegen
waar het landlicht lag dat ooit
hun voeten bond
aan welbekende takken…
Adempauzes ( Haiku’s)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
646 Winterzon tekent
mist op een bladloze tak,
schildert zonder kwast
Mijzelf verloren,
kwam de dood tegemoet, ook
hij scheen de weg kwijt.
Gaf haar twee rozen,
dankbaar gaf zij mij één zoen
houd nog wat tegoed.
Stilte tussen woorden
in brede zin, daar put ik
de adempauzes uit.…
in mijn muze
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
547 dichterbij niet komen
omdat de lucht onzichtbaar is
alleen maar
voelbaar
voel maar
als een zuchtje wind
en het stopt waar het begint
tikken op tik tak gewoon
op m`n gemak
onderweg in dit leven
ik neem niks weg
en zal niets geven
omdat alles nooit stopt
en niks helemaal
eindigt…
Een witte ochtend
gedicht
5.0 met 950 stemmen
22.788 Er botten waterdruppels uit;
aan iedre tak en iedre struik
zijn knoppen licht.…
Wenken
poëzie
2.6 met 5 stemmen
1.364 IJzelpluimen, die aan takken klemmen,
stijf van kou,
fluistren als een zacht paar feeënstemmen
Blijf haar trouw!…
Waarvoor is het leven bestemd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Als bij rijzen van zonnegloren
over velden parelen zijn gestrooid
toont de wereld mooier dan ooit
dat zij eens voor geluk is geboren
hoe vredig kunnen landerijen zijn
als alles in ochtendlicht is overgoten
aan iedere tak een fonkelende robijn
smaragdgroen van tere jonge loten
maar over de wegen raast verkeer
in niets ontziende haast en…