2391 resultaten.
Blues in z-mineur
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
563 Het liefst was hij vandaag niet opgestaan
om de hele dag alleen maar te luisteren
naar de regendruppels tegen de ramen
tussendoor proberen te denken aan niets
Vooral niet aan de geur die hij nog ruikt
de warmte die hij nog tastbaar voelt
ook al is het al steeds langer geleden
dat zij besloot om zomaar weg te gaan
omdat ze niet meer voor hen…
Haar armpjes om me heen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
705 Een uitbarsting van liefde,
zomaar in een keer,
zo liefdevol gegeven,
twee armpjes om m'n nek
een lijfje aangeklemd,
"ik hou zoveel van je"
fluistert ze, ach lieverd,
dat is helemaal niet gek,
ik hou nog meer van jou!…
Speciaal voor Adriaan van Dam
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
829 Een schok trok door de site,
Adriaan geveld,
hoe nu gesteld met zijn te gekke reacties,
hoe nu verder zonder zijn geschrijf,
een electrische schok trok door de site,
Adriaan ziek,
dat kan toch zomaar niet?
Jawel, dat kan wel dat overkwam hem
en wat nu?…
Smerig licht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
567 Ik ben daar niet zomaar gekomen
Eens nam ik de benen
Heb van alles gevoeld
Stopte opeens met dromen
Smeet de deur met geweld dicht
Scheldend, schreeuwend in mijn hoofd
Angst en pijn werden niet verdoofd
Licht werd donker, donkerlicht
smerig licht, donkerrood
Ik wandelde, rende
mijn eigen voeten voorbij
Leven kan altijd beter…
20-1-2017
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
541 Obama moet zijn plaats afgeven en menig
mens zal moeten wennen aan de nieuwe man die nu
het voor 't zeggen krijgt maar sodeju
een uitstraling als president
heb je niet zomaar: als dát maar went!…
geliefd.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
716 zij is geliefd bij iedereen,
als koningin word ze begroet,
mensen lopen lachend om haar heen,
dit doet haar zichtbaar heel goed,
zomaar een zaterdagmorgen,
voor het eerst openbaar,
samen lopend zonder zorgen,
hand in hand dat is ook waar,
haar werk zo dichtbij,
maar nu geen verstoppertje meer,
het maakt haar oprecht blij,
mijn schatje…
Dode hoek
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.031 Een gezicht dat jaren later
zomaar ergens op een fietspad fietst,
je was het jaren kwijt,
je weet het weer,
hebt bijna spijt.
-----------------------------------------------
Uit: 'Door', 2013.…
wat jij ons bent en blijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
670 verbazend ontroerend en ontwrichtend
hoe van de ene op de andere minuut
ons mysterieus het leven veranderen kan
de ene dag gezond en vol verwachting
onheil verdriet en afscheid voor eeuwig
als gevolg van dodelijk een ziekte of ongeval
plots en zomaar kun je niet meer zijn
niet meer doen wat je altijd deed
omdat je nooit meer wakker wordt…
Dolende Julia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
464 DOLENDE JULIA
Soms staat zij opeens naast me
met haar geur en drukke gebaren
natuurlijk zegt zij geen woord
strijkt geen vingers door mijn haar
immers lang geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn eenzaamheid, het samen zijn
de afwas doen of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en…
Foei....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 Daarna viel ik zomaar ten prooi
aan een aanval van lichtzinnigheid.
Een willoos slachtoffer werd ik
van plotselinge levenslustigheid.
Als veel te oude vent knipoog ik,
naar een veel te jonge meid.
Foei...…
Geestje spelen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
438 het universum
open gemaakt om
de hemel te vinden
we waren kinderen
als wij ons verveelden
gingen we geestje
spelen omdat dan
alles mocht en kon
maar wij werden
bedrogen door
volwassen ogen die
ons manipuleerden
om stilte te gaan leren
toch braken wij in
onder hun blikken
spraken wij zonder
stem en te stikken lieten
zomaar…
een Arendsveer viel op het gras
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Arendsveer
viel op het gras
dat is niet goed
de geest van de
vogel heerser in
het luchtruim
huist in de Veer
zij symboliseert
de moed
van een krijger
roffelende trommels
zingende mannen
rinkelbellende
rokken van
dansende vrouwen
alles wordt stil
de Veer kan niet
blijven liggen
geduld is een
schone zaak
haar zomaar…
Groener groeiend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
448 ik liep de
scala in waar
zelfs roezemoes
de welluidende kleur
waar maakte
van groener
groeiend gras
er was geen begin
omdat men nooit
geëindigd was
geen laatst akkoord
of een verdwaalde noot
die de strijkstok
zomaar losgelaten had
hier was muziek
in de speeltuin van
klanken zelfs de
banken zaten zacht
omdat kaatsende
kanten…
Stalkende spoken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 wij zijn de zon
achterna gelopen
jij schaduwde wat langer
in stalkende spoken
vlinders wolkten
vol van boven in
alle kleuren van
buitenaards geloven
pas toen de zee
ander tegenlicht
golfde wisten we
dat de avond volgde
we zijn terug gegaan
waar onze sporen vlagden
voetafdrukken van een
stel in stil verwachten
niet zomaar omgedraaid…
Gemeengoed
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
493 Poëzie is niet zomaar een woord
het vloeide voort uit poiesis
het is de genesis van onze verbeeldingskracht
de heilige graal van het mensenhart
die de taal van ons allemaal
mystieke macht schenkt en het brein
doordrenkt van fantasie,
hartstocht en drama
De Mana van dichterlijk oraal kent
geen strakke moraal en vloeit
niet aflatend, universeel…
sterven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
802 Dat kon ze zomaar zeggen,
ook al wist ze dat ze eerder heen zou gaan.
Een traan liep over mijn wangen.…
De vlucht van de vlinder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
550 Ze vloog, maar zit nu op de rand
ik bekijk haar, verschuif m’n hand
ineens zit ik op haar rug, zomaar
verdwijnt de wereld onder me…
We vliegen, ze klapt met haar vleugels
haren wapperen, wolken vliegen
net als wij, al is ‘t meer wiegen
dan landt ze, ik had niet gemerkt
Dat ze daalde, me weer had afgezet!
Dag vlinder, leef lang!…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 Haar gevoelige penseelstreek
heeft de groene rivier meegenomen
zomaar voor de lol, zonder mededogen
en hij, die bij haar is, streelt haar blonde haren
ze schildert een schuimende zee zonder gevaren
over haar ranke schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij…
ZEKER WETEN, DAT VREDE DAN NADER KOMT!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 vredesvitamines
Vredesvitamines de meest
vitale vitamines voor een
oer-menselijk vredig bestaan
Wat zou ik dan ook graag
als VredesDichter
dat tekort aanvullen
Het zijn maar kleine
witte pilletjes
maar met een enorm resultaat
Ik zou ze massaal willen
droppen in de oorlogsgebieden
om in te nemen door vriend en vijand
Vrede komt niet zomaar…
Gisteren is al voorbij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 soms proef ik
jouw adem
in passerende lucht
als ik dan ook
even mag delen in
je warme vlucht
ben jij even super
intiem bij mij
een momentje
verliefd dat
zomaar uit het
niets langs mij
waait het hoofd
op hol ik draai
en zwaai meer
dan luidruchtig
wilde jou
achterna maar
die race was
al gelopen
ik zocht naar
wat hartjes om…
Vreugde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
239 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Een zomeravond
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
149 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Voor de sopraan
gedicht
2.0 met 14 stemmen
13.620 Zomer wordt het nooit zonder pioenen
te bezingen, jou, mij, jullie en ook u,
regen die ze schudt, ieder dol en dommer
van de lente, terwijl schoenen, paraplu
van die overoude droeve dingen bleven
uit die tijden, nu wij zomaar en hoognodig
mee met de pioenen moeten bloeien,
doof en blozend en terzijde.…
Winter en zomer
netgedicht
3.2 met 60 stemmen
12.894 Het sneeuwt niet echt
Zo af en toe
Het is bewolkt, de gracht bevroren
Het vriest, de stad ontvolkt,
leeft op het ijs, de lucht grijs
Ijsmuts, schaats en slee
De stad doet mee
ik, nou nee
Het is weer zover, het groen gekleurd gekleed,
zoals altijd dezelfde mode
bebrilde ogen , zonneschijn
lippen gekleurd als Appels plaatjes
Kan het zomaar…
Warme Gloed
hartenkreet
4.1 met 31 stemmen
2.211 gevonden
Kan jij jezelf eindelijk geven
Ik hoop dat je echt van haar houd
En haar op handen zal dragen
Je eerlijk kan zijn in je gevoel
Zodat deze liefde kan slagen
Ik hoop dat het je verder goed gaat
Mijn tijd komt ook wel weer
Ik zal verder moeten zonder jou
Want in jouw wereld besta ik niet meer
Ik hoop dat je nog eens aan me denkt
Zomaar…
Gevangen
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.341 Denk toch
aan de mensen die je zou
achterlaten, je kan niet zomaar
het leven verlaten?
Het leven heeft zoveel mooie
gezichten, laat jezelf niet
steeds tot het negatieve
richten. Samen kan je de zon in
je gevoel laten terugkeren,
laten we het daarom in ieder
geval een keer proberen…
vastgesteld
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
731 het hoofd afgewend vertelt
over het onbewoonbaar plan
van een mens op zichzelf
in afwezigheid vastgesteld
ontkenning van 't bestaan
niet zomaar de overgave
aan 't zinloos mensengeweld
tussen koffie en koek kijken
naar 't vergaan van alweer leven
in een smalle Gazastrook
met kinderen achter vurige lopen
huilt hij met elke letter
zo hartstochtelijk…
Blauwe vlinder.
netgedicht
3.1 met 40 stemmen
4.716 Alsjeblieft, ga hier maar je gang,
want hier, hier bij mij
staat alles zomaar te groeien,
hier vindt je het allemaal!
Bij mij,
pal voor mijn wijds openslaande deuren
staan bloemen intens te bloeien
in alle kleuren, in alle geuren
van hier tot zover je kan zien en ruiken,
van hier tot aan daarginder.…
vreemd is naast je komen zitten
netgedicht
3.9 met 67 stemmen
5.364 je kijkt de mensen aan
ik zie je blikken gaan
een lichte trek op je gezicht
geeft steeds je voorkeur aan
het blanke is bekend
in postuur en kleding
zoek je de overtreding
van eigen norm en bestaan
zomaar, voor de vorm
want je bent tolerant
ziet altijd, de andere kant
het liefst van je gelijk
het donkere is ongewoon
je staart in…
veilig aanbeland
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.205 mijn oma
koesterend
een stille hoop
dat leven straks
iets anders bood
het leed, de pijn
van al die jaren
sleepte zij
steeds vaker mee
met aan de deur
te vaak die leugen
pas jaren later
ergens in die ene nacht
herhaalde ze
haar laatste wens
gearmd vertrokken
stap voor stap
na even liet ze los
mijn hand
de deur
ging zomaar…