5051 resultaten.
Weerzien
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
631 toonde hij vast een glimlach
hij sprak in één stuk door
over hoe mooi het was die dag
dat was niet mijn herinnering
ik was een jong en bang ding
was eigenlijk een klein vogeltje in zijn hand
in welke hel was ik beland
ik zei niets
en heb hem de rug toegekeerd
ik had het toch niet geleerd
hem eens de waarheid te zeggen
welke angst…
Niet bang
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
477 Nauw´lijks merkbaar, voor
Geen buitenstaander te zien,
Zie ik je daaglijks vooruitgaan,
Millimeter voor millimeter,
Met micro-beetjes tegelijk
Zie ik je groeien
Vanuit het oneindige niets
Naar opkomst en groei
En dat je bloeien zult,
Dat is wel zeker,
Ook al duurt het
Voor mijn gevoel
Nog wel eeuwen lang,
Ooit kom je tot volle…
Die avond
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.423 die avond dat mijn moeder me mee naar buiten nam me zacht
van achteren bij de haren pakte me de sterren wees
daartussen een onzichtbare vinger die met de nagel
een vuurstreep door de hemel trok.
dat ze in een kuil in de grond heel hard ging bidden en huilen en
gillen en dat alles tegelijk de zomerbloemen van haar zachte rok
trilden zand viel…
Maannacht in Elche
poëzie
3.3 met 3 stemmen
2.986 alsof het míjn angst had gehoord
ik antwoordde niet
en zwijgend liepen wij voort.…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van de tocht
en kou die uit de vloer optrok
ik opende gordijnen
liet zon naar binnen schijnen
maar de angst…
Onheil
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
588 Onrustig aanwezig
In het benauwde klam
De gevlogen mus wist
Een verbrande vlinderpop
Een kromgetrokken rups
Krijgt geen vleugels
Geen kleur geen leven
Pijn geweld angst
Marcheren meedogenloos door
Onrustig voelbaar
Scherpe ongemakkelijke vibraties
Een mens kent zijn machtslust niet.…
Alles in mij blijft haken
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.647 Alles in mij blijft haken
in zijn ogen vol schrik.
Zo verschrikkelijk vol schrik.
Hij praat alleen nog met zijn blik.
Ik leg mijn hand op dat gezicht, bedek
het voorhoofd, de ogen, bedek de beelden.
Verplaats die wereld. Welke wereld?
Is het de onze? Allesomvattend?
Of een misselijke droom die zienderogen
groeit en zich in hem heeft vastgehaakt…
De hemel van toen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
521 in de schaduw
van de walkant
spiegelt het water
dreigend en zwart
in contrast met
het herfstige groen
een golflijntje verder
weer de hemel van toen
zag lijken al drijven
in vele levens vergaard
heb de crisis ontweken
ben tot heden gespaard
maar iedere keer
als het licht wordt gespleten
komen schaduwen dreigen
tot mijn angsten weer…
Flinterdun verweer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 de façade belooft heel wat
oppervlakkig gezien lijkt dat
als bescherming nog niet zo gek
maar met kracht heeft het niets te maken
diepe gekwetstheid en bange vragen
hokken samen onder vliesdun dek
en gluren door gleeën in dit laken
of ze zich wellicht toch buiten gaan wagen
toch denken ze er niet aan
in hun te zeer gekrenkte bestaan
zich…
Storm
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
518 wees niet bang
voor de storm
laat maar waaien…
Het rare beest
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.349 Het rare beest met sprinkhaanpoten
en geelzwarte ogen
lengte ca. 2 x mijzelf
heeft me vandaag weer een par keer beloerd.
Ik liep over straat
en ging de hoek om
ik keek(ik voelde wat)
achterom de straat in
waar ik net doorgelopen was.
Om de verre hoek
keek het rare beest
met zijn sprinkhaanpoten gebogen
de voelsprieten tastten de muur…
In de nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
505 Ik ben gek op slapen,
Daar mogen ze me
’s nachts voor wakker maken.
Waarom toch dat sterke verlangen
Naar een toestand
van half-dood zijn
als ik als de dood ben
voor de dood?…
Ontwaken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Ik beef, schok, schreeuw, ontwaak.
Een beeld zweeft uit het natte raam,
Er is geen uitweg meer, ik maak
een einde aan uw naam,
gooi een net van taal door het duister
en vang een laatste woord.
Ik knikknie naar het venster, luister:
een vader, moord.
Het is een droom? Nee echt.
Wiens vader? Al mijn vrienden
leven in geluk.
Het is geen droom…
donker woud
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
491 De man en de angstige jongen verdwalen
gescheiden door tijden en dromen en dalen
van hoge, verdorde, bevroren gedachten
naar donkere wouden van telkens verwachten.
Wie zag in flitsen het verleden verschijnen
en dan de verwarde, gewonde verdwijnen?…
Facta, non verba (Geen woorden maar daden)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
625 Al mijn angsten, ik daag ze uit
een voor een.
Geen comfortzone voor mij
Ik vecht, maak mijn rug recht.
Het is voorbij.
Acta est Fabula!
Het spel is afgelopen…
Troost
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.137 Pas dan, keert troost troostend terug,
en heeft angst geen reden van bestaan.…
De hemel te zien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 het guurt
de bomen in
het vlakke land
zijn mijlenver weg
ze lijken
te verdrinken
in de regens aan
een grijze horizon
ik dwaal
steeds verder
de leegte in die mij
bang en angstig maakt
panisch hol ik
langs het pad
dat buigt en oplost
na een flauwe bocht
tot ik struikel
val in grint en gras
voel het met mijn handen
zand tussen…
Dictatuur
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
586 Ik ken geen plek, waar ik kan schuilen
Ik weet niet waar ik veilig ben
Ik weet niet hoe ik mij moet gedragen
Ik weet niet of ik mag zijn wie ik ben
De mens wilt orde, de mens wilt tucht.
De staat wilt gelijkheid onder zijn burgers.
Massa en uniformiteit
De burger, echter, wilt iets anders.
Hij streeft naar individualisme en zeggenschap…
De grot
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 Mijn ziel is gevangen in een duistere grot
In het labyrint zoek ik een uitweg
Maar ik dol maar rond
Ik zie het licht en voel de warmte
Een innerlijke stem wijst mij de weg
Maar ik wil niets zien, ik wil niet luisteren
En ik blijf maar dwalen
In die koude, eenzame, donkere grot…
De dood omarmen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 Kunnen onze angsten sterven gaan.…
Paspoort
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
471 Ik weet even niet meer hoe ik heet
ik zoek panisch naar mijn paspoort
zoekend naar dat ene woord
want daar staat het geschreven
ik kijk naar de foto
vind mijn naam
de samenvatting van mijn leven.…
Thuiskomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.970 Een mes van angst bleef in mijn lichaam staan.
Fluisteringen ergens in het huis
joegen mijn hart op. Ik zag door het raam
de straat al verder in de tijd ontwijken.
Het daglicht vluchtte op voeten van de wind.
De eerste sterren sprongen open.
Mijn vader kwam binnen. Ik had geen adem.…
Gif
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.719 Er loopt een gif door de kamer. Stoppelbaard, grauwe
nagels, vogelknieën achterwaarts geknikt. Het bleekt
mijn dagen. galt mijn slaap, verslaaft het verlangen naar
meer. Een vrouw heeft hier gewoond, haar geest in brand,
de geur in gordijnen bewaard. een man alleen, bij leven
vergeten, de hond aan zijn voeten tot maden vergaan.
Ik schrob de…
Goed doen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
670 normen
Voor beschaving
Voor een stap
In de ontwikkeling
Niet altijd vanuit
De juiste intentie
Maar met een bril die
Vooral naar binnen kijkt
Hoe goed, is goed doen
Voor een ander
Vanuit een ik-motief
Extrinsiek gedreven
Het resultaat
Wellicht hetzelfde
De beleving
Toch anders
Jarenlang gepredikt
‘als niet…dan dat’
door angsten…
Gong
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
486 We schrijven er allemaal wel eens over
zo poëtisch, soms pathetisch,
uiteindelijk zijn we allemaal even bang
voor die laatste gong uit de gang.…
4 mei
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
600 voor de slachtoffers van de oorlog
Ik denk aan wat mijn oma mij vertelde
Mijn opa was gevangen genomen en ontsnapt
Van Arnhem helemaal naar Utrecht gelopen
Toen zag mijn oma hem voor de deur met ingevallen gezicht en zijn tenen kwamen uit zijn schoenen
Dat mijn opa nog maanden in de kruipruimte onder de vloer ondergedoken lag
Ik denk aan de angst…
Als je een kind verliest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
773 De grootste angst van elke ouder
Dat zijn kind iets zal overkomen
Het mooie in ons leven
Zijn onze kinderen die we hebben gekregen
Je grootste nachtmerrie komt tot leven
Als je kind is overleden
Er is een lege plek in je leven
Een leegte die niet meer op te vullen is
Maar je kind zit in je hart dat hij nooit zal verlaten
Uiteindelijk na de…
Verlatingsangst
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
563 Niets of niemand zal bij me blijven;
niets of niemand dan deze vier:
deze pen, dit lamplicht, dit bureau, dit papier
In de wanhoop van mijn verlatingsangst
ben ik hiervoor het bangst;
dat ook zij zullen deserteren…
Veranderd
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
601 Heb dan geen angst meer,
geniet van elke dag.
Wees dan gelukkig,
heb plezier en lach.
Vertrouw op de toekomst
en vooral op je eigen kracht.
Want wat je dán allemaal kan,
is wat je het minst verwacht!…
Hun houten ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 als bomen naar me kijken
ik hun houten ogen
niet meer kan ontwijken
word ik panisch bang
voel de takken komen
die eerst nog naar me
reiken maar me later
onverbiddelijk grijpen
in het raken van de bast
hoor ik het kraken
van hun knoesterige lach
waarin de sappen stromen
las de oudste jaarringen
in het diepgewortelde bestaan
door…