3138 resultaten.
De dochter van
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.488 Op onze trouwdag werd ik genoemd: “de dochter van”…
Maar jullie konden hierbij niet getuigen.
Toen onze kinderen ter wereld kwamen, werd ik “de moeder van”
Maar jullie hebben je kleinkinderen nooit kunnen zien.
Voor mensen van vroeger ben ik nog steeds de dochter van
Maar voor mensen van nu zijn jullie slechts een verhaal
Een zwartwitte trouwfoto…
2 November
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
668 Ik wil niet aan je denken deze dag,
want het is nog maar zo kort geleden
dat je het duister van de aarde zag,
zo onvoorstelbaar diep beneden.
Allerzielen is het, de hele dag
waarop het grind op velen wacht,
wanneer een mens diep bukken mag
uit eerbied met een bloemenpracht.
Laat het voorbijgaan deze dag,
omdat ik nog lang niet kan beseffen…
Ik mis je
hartenkreet
3.3 met 12 stemmen
3.293 Ik mis hem,
Ik word elke dag weer wakker,
Ik ga elke dag weer slapen,
Maar ik leef geen enkele dag.
Ik mis hem,
Ik maak mij zo'n zorgen,
Over papa, over mama,
Maar het meest over onze zusjes.
Ik mis hem,
Hij die mij pestte,
Hij die mij irriteerde,
Hij die van mij hield.
Ik mis hem,
Mijn grote voorbeeld,
Mijn grote…
Tredmolen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
453 In zwarte aarde verzonken
in wind en weer vergaan, in
de herfst met goudgelen stronken
als tafels gedekt, stroomt de
nectar van de afnemende maan.
Te slapen met de beuk
geworteld in de aarde,
verstrengeld met de muze
van een ongeboren lied,
verliezen beelden hun
zin en waarde, gedragen
door vleugels van verdriet,
voor vrinden die…
Optellen!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.025 Zomaar vier dagen
die mij nog resten
van het afscheid.
De aarde zal je dragen
terwijl mijn grond nu
is weg geslagen.
Zomaar drie dagen
kaarten verstuurd.
Nu staat op papier
jouw leven, jouw lijden
niet lang geduurd.
Blijf toch maar hier!
Zomaar twee dagen.
Ik mag je nog zien.
Straks ben je er weer.
Of wil ik misschien
uitstellen…
Gemis
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.750 Je bent
Hier steeds
Stil aanwezig
Zo de lucht
Die ik adem
Steeds aanwezig is
De zon straalt
Jouw warmte
De wind verzucht
Jouw naam
De regen fluistert
Jouw lied
Eenzaam
Ben ik niet
Hoe kan het dan
Dat ik jou
Soms desondanks
Zo verschrikkelijk mis?…
een 160
gedicht
2.3 met 76 stemmen
21.142 [een 160 is een tekst die bestaat uit precies 160 tekens,
inclusief spaties: precies de lengte van een sms'je.
Het wordt ook wel de haiku van de 21e eeuw genoemd]
Ik weet het niet, groeien.
Net boom, komt de bijl.
Als kip: een paar weken.
Mens wordt niet mooier.
Groeien: niet doen!
Maar moet het, dan krom,
richting aarde.
----------…
Voorbij
hartenkreet
3.2 met 14 stemmen
2.628 Mijn eerste adem
Van jou
Mijn eerste hartslag
Van jou
Mijn eerste kus
Van jou
Mijn eerste omhelzing
Van jou
Mijn leven
Van jou
-
Maar nu
Na al die mooie jaren
Mijn laatste omhelsing
Voor jou
Mijn laatste kus
Voor jou
Jouw adem stokte
Jouw hartslag verstomde
-
Bedankt voor het leven
Dat jij mij gaf
Dat jij leefde voor mij
Ons leven…
Ik zag je verloren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.940 stilzwijgend ornamentaal ingenist
diepbruin weggekroegd in schimschaduw verholen
matgekraste zielespiegels achter grijs gefilmd glas
een kelk teveel door rookgordijn besluierd
buiten het middelpunt van jouw zwakke aandacht
moest ik je vinden
in een poging tot als vanouds hetzelfde zijn
sprak je krachteloos vriend
met ontweken liefde
liet…
Is die zoen van jou wel echt?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 Is die zoen van jou wel echt?
Die hand, die lach?
Ben je werkelijk zo aardig
Dat iedereen je mag?
Was dat geen zenuwtrek
Die je onrust haast verried?
Ligt er onder deze maskerade
Een diepe leegte niet?
Of is het wezenlijke dat ik van je ken
Of denk te weten
Zo vervormd door de tijd
Dat het is vergaan, versleten?
Ligt het soms verborgen…
vroeger nu
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.701 toen was niet alles beter
je was eraan gewend
er was een tijd voor de melkboer
een tijd voor de bakker
ze kwamen aan de deur
moeders wil was wet
en soms die van vader
regeerde als een huisdespoot
het verlangen naar later
wordt nooit meer zo intens beleefd
de zondagen nooit meer zo lang
de kussen van Annemie roepen
nog gras en stenen tot…
Amor Perdido
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.507 Alhoewel ik heel veel
van de Sierra Bermeja houd,
aarzel ik
er weer naar toe te gaan.
Ik herinner me
de bloeiende citrusbomen,
de vrolijke zwermen
van gouden bijen.
Ik ruik nog steeds
de geur van de
rode bloemen
op de wilde cactus.
Ik houd van de Sierra Bermeja,
maar ik aarzel
er naar toe te gaan
zonder jou.…
in dubio
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
952 Ik sta op de drempel
achter mij de trap omhoog
omlaag naar de kelder
buiten is het gras weer groener
groeizame regen en goede temperatuur
de zon verborgen in gesluierd licht
binnen voelt zo benauwd, elke uitweg
afgesneden, de lucht zwaar als water
in een dikke, volgelopen deken
aarzel weg te gaan of te blijven
liefst alle twee kunnen…
vergeefs de tijd
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
1.615 al tijden niet meer aan jou gedacht
kwam jij onverwachts tot leven
een samenloop van toeval en wat
waar geen verklaring voor was
de pijn kwam in kilo´s tegelijk
zelfs jouw foto hielp niet meer
in het lijstje op het bureau gezet
met jouw parfum bespoten
dit belachelijk ritueel hielp
in zijn onbeduidendheid
je was er nog als flardje mist…
Lapidair 22.1
netgedicht
1.9 met 8 stemmen
841 Al heeft hij mij verlaten
ik hoef niet ledig heen.
Wat wij aan taal bezaten
gaat mee als zonneleen.…
Broos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.493 Ik kijk naar de man die, ineengedoken,
in zijn stoel zit, de ogen geloken;
zo klein lijkt hij nu, met zijn grijze haar,
in zijn pantoffels, en ook zo breekbaar.
Lamplicht zet zijn hoofd in een kader,
heel duidelijk zie ik nu mijn vader;
groot verschil met het beeld dat naar boven kwam
van de man die mij hoog in zijn armen nam.
Van veilig…
Doornroosje slaapt door
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.671 Een eeuw lange slaap regeert
prinses met roze zachte borsten
immers altijd bedekt geweest
Het scherpgepunte spinnewiel
de druppel bloed die valt en viel
Een prins hakt zich door het struweel
zijn witte schimmel hinnikt vol leven
een kok heeft nog steeds de hand geheven
Slechts de prins beweegt en trekt
haar kleren uit en verbaast…
Blote voeten op het zand
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.998 Op blote voeten proef ik jou
het zout dringt door in mijn huid
de branding weet wat ik zeggen zou
het is goed zo, het was jouw besluit
zo mijmer ik naast het zandkasteel
wachtend op het kerende tij
de zee geeft en neemt zoveel
breng hem toch terug naar mij…
Verwarring
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.724 Tijd waait door het
open raam naar binnen,
wervelt om de
sputterende kaarsen
en vlijt zich neer
voor de smeulende sintels
in de haard.
De onberispelijk geklede man
in de lederen fauteuil
haalt een hand
door zijn grijze haar
en knijpt zijn ogen toe
in een poging om
nu en verleden te ontwarren.…
schouder ietsjes afgewend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
656 je hoofd wat scheef
schouder ietsjes afgewend
het was die houding
die steeds bij mij bleef
je ogen keken donker
haren langs je hals
oor en oog in schuine lijn
je kon zo heel uitdagend zijn
lichaam in een warme draai
uitnodigend naar mij
mijn arm rond je schouder
gelukkig waren wij
in woordenloze stilte
is het misgegaan
we leefden…
in een bodem van hemel
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
651 laat mij weten hoe wegen
mijn stappen dragen
mij voerden naar vragen
over wie ik was
hoe velden vol stilte
vertelden in
droomloos passeren
hoe leeg de wereld weersprak
diep daalt de
helling van bergen
kaalslag misoogst ook nog
het groeien van morgen
hoe transparant
is het water dat stroomt
in een bodem van hemel
verlandend…
Verdriet
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
2.027 Mijn tranen zitten vast
Achter lange tralies
Verstopt achter de muren
Vluchtend voor de pijn
Mijn verdriet is weg
Niet meer goed te vinden
Verblind door stralend daglicht
Bang om vrij te zijn
Mijn lach is ver te zoeken
Als regen in een droogte
Niet bang om soms te neppen
Dus doet er ook niet toe
Leef onder grote bomen
Schuil ik voor…
met de noorderzon
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
735 ik schrapte
mortel weg
bikte uren
stenen uit je muren
legde vuren
aan jouw schenen
maar jij nam verlegen
steeds de benen
ik nam je hand
maar jij koos toch
voor eigen land
met huis en haard
ben vertrokken
met de noorderzon
jouw recht wordt
nooit meer krom…
Cordon Sanitaire
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
889 alom mij heen
bestaat al jaren
een Cordon Sanitaire
cellen waarin rollen
veelal grijs getint
of zo de gezetene bemint
zacht en lieflijk bedrukt,
nadat de stoelgang is gelukt,
het strijken ondersteunt
soms in vaart,
met haastige spoed
doch vaak, zo niet steeds meer,
nadat er eerst hortend en stotend
lijfelijk…
ik mis je langs de lijn
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.743 Vandaag je 50ste levensjaar
nooit volbracht
Mij erbij neer leggen is soms zo zwaar
Jij, met je enorme levenskracht
Samen voetballen, gaat niet meer
Je hart gaf je een waarschuwing
Helaas maar een keer
Of Samen naar de wedstrijden kijken
Vitesse en Feyenoord
Waarom moest je hart bezwijken
Ik had je nog zo graag aangehoord…
De Dood
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
2.479 Wieg me in de stilte
Onarm me in het gevaar
Geef me de veiligheid van gisteren
Want de morgen is te zwaar
Keihard sprekend, toch niet gehoord
Letters vervlogen, woorden vermoord
Toch leven en niet willen bestaan
de dood gevangen in een enkele traan
Gedachtes deinen in de wind
De duisternis die dagen verbind
Zonnestralen zijn het…
In tijd verdwaald
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
923 Ingehaald door het verleden
verdwaald in het heden
leeft zij van dag tot dag
zonder te weten welke
Dingen die voorbij zijn
mensen die weer jong zijn
soms allang dood zijn
spelen rollen in haar tijd
Soms is er even licht
voor een trouwe bezoeker
maar al snel glijdt ze terug
in haar eigen echte wereld
ver weg voor iedereen…
Hoe gaat het ......
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
2.136 Toen waren we je kwijt,
Je liet ons plotseling alleen,
Geen laatste woorden of een kus,
Slechts verdriet en stilte om ons heen.
Het afscheid viel me zwaar,
Had ik toen maar geweten,
Dat het verdriet nog erger werd,
Ik kan en wil je niet vergeten!
Mijn tranen vallen op je graf,
Ik kan het nog steeds niet geloven,
Hier vind jij…
Tijds panne
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.013 De dag vibreert
staren in schemer
waar avondmist deint
op het timbre
van pijn
woorden
die hij reciteert
keer op keer
en zijn vuist
knijpt golven
in tijd…
Droomverlies
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
487 Hoe dikwijls dans jij
rond kwetsbare schoonheid
van innemende natuur
in stromend taalgebied
vraag je mijn woorden
ter overweging
slechts aangetast door vermoeden
en tijd door wind bewogen
tussen weifelende planeten
het zonlicht reeds vergeten
naar het droomverlies van waarheid.…