7277 resultaten.
tussen wolken en zee
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
960 daar volgt hij de zilveren lijn
tussen wolken en zee
tot het brandpunt van ontmoeting
schuim en schaduw loopt hij
jaagt hij het beeld
om het vast te houden
maar alles beweegt
http://www.youtube.com/watch?v=y4xL2tZyVRk…
Bultrug
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 De bij Texel aangespoelde bultrug Johannes is gestorven. Het laatste levensteken was het knipperen met de ogen.
De bultrug die bij Texel is gestrand
Neemt met een knipoog afscheid van het leven,
Alsof zij op de valreep aan wil geven:
“Mentaal is er met mij niks aan de hand”.
Een bultrug om een voorbeeld aan te nemen,
zo af en toe een knipoog…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De wereld-zaal waarin de wolken hangen,
onder de sterren-krans en de maan,
onder de blonde zijde der zon,
wijl de zee dampt in haar vat
en de bomen groen op de aarde staan,
is van U, mijn God, bewegende glorie;
glans en luistervolle pracht,
de wonderbare tooi van uw victorie,
uw praal, uw levens-macht !…
Golven
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
969 Dan is er even tijd voor rust,
totdat de zee het zand weer kust.…
Een laatste vaarwel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
598 De vogels vliegen verder
ze nemen mijn zomer mee
ik zie ze in de verte verdwijnen
vervagen over de zee
ik zwaai ze na en zucht heel diep
ze komen vast wel weerom
tot het einde van mijn winter
zijn hun stemmen hier nu stom
De wolken drijven verder
met hun donkergrijze last
ik duik dieper weg in mijn jas
en hou je stevig vast
de schelpen…
San Pedro
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.269 ik wist van de zee
niet meer dan de golfjes op het strand
maar ik kuste mijn moeder
en verliet het vaste land
waar de zee zich bewoog
daar ging ik heen en weer
en we aten spaghetti
of we aten spaghetti
en vervloekten Scarlettie*
en de haven van Venetië
nog meer
in San Pedro zijn de nachten
warmer dan aan boord
op de vraag naar wat liefde…
IJsvogel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
641 zachtjes in teder beminnen
waar de wind
zoute letters rondstrooit
en tonen ruisend weerklinken
aan de rand van het avondrood
hoopvolle woorden versterven
naast begraven gedachten
nog voor het geschonden duister
roepen zij allen haar naam…
Viswedstrijd
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
774 De visser haalt zijn hengel op
staat op het punt weer uit te gooien
hij is te laat, de vis zwemt weg
de sluis door, naar de open zee…
Schaduwtuin
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
653 sporen lopen door het zand
in korrelige lijnen
van links naar rechts
en omgekeerd
tot zee ze laat verdwijnen
toch klopt ze op de open poort
storm laat haar lang wachten
tot ooit de vloed weer liggen gaat
verdwenen in gedachten
de beklijving van
het hemellichaam
loopt ze beslist eens bijster
want geborduurde vlinderlijfjes
bedekken…
Quasi una Fantasia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
900 zijn sprankelende tonen
weerklonken in het zingen van de zee
tot we stilstonden
en zelfs het water zweeg
nee, zei hij
de maan verdween
in tintelende golven
droegen tere loopjes ons
zwevend in de sterrennacht
er was een droom…
Waar?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
2.056 Leeg is het strand
de laatste golven opgerold
ingepakt door vroege schemer
stil is het land
waar het morgenlicht samensmolt
met jouw kleuren en ik neem er
iets van mee
waar is de zee?…
GEOLOGIE
poëzie
4.5 met 8 stemmen
5.174 dat het lood zinkt
dat het lood zoekt
dat het zinkend zoekt
en zinkt zoekend
zoekend zijn eigen zoeken
en al maar door
zinkt
en al maar door
zoekt
diepe zeeën
blauwe zeeën
diepe blauwe zeeën
diepblauwe zeeën
zinken
zoeken
naar de omgekeerde sterren
tweemaal blauw
en tweemaal bodemloos
Wanneer vindt het blauwe lood
in de blauwe zee…
In wit protesteren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
572 we spraken golven
over weer en wind
murmelden zee
koesterden oude botten
in geschreeuw van de meeuw
zon lichtte op
in wit protesteren
van opkomende vloed
water versmolt met nevel
in de ondergaande gloed
wij kenden het eind
door het ronden van de pier
proefden zilte in de
eeuwigheid van tijd
en oneindige ruimte hier
terug naar de…
Meeuwige rust
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.841 een schrale zon, een wind met blos,
strandwandelaars in dikke jas
ober : 2 koffies + 1 Calvados !
en liefst dan binnen, achter glas
honden ravotten langs de branding
en apporteren stok of bal
een baggerboot bevecht verzanding
een peuter kotert in een kwal
tegen het mistig zeedecor
schuiven traag zeilen van canvas
en wappert fier hun tricolor…
Voor anker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
709 witborrelend zog
bruist weg in het ijle
verstervend in schuim
onder windstille zeilen
gekraak en geklots
een zeezilte streling
wiegende lichtjes
een meeuw op de reling
goudgeel gegangmaakt
door rimpelend klater
rijzen de sterren
uit ’t donkerend water…
Nacht facet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
715 Je warmt het zand ik til het hoog
de zee ontstaat bulderend
als de nacht haar deken slaat
meeuwen in hun slaap
zuiverheid smaakt naakt
ik lief jou bij het opengaan…
Ouderdom
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.071 Lopend over de naad waar schim
en kille siddering samenkomen
krijsen de zilvermeeuwen langs de kim
pikken de echo’s van de dromen
terwijl afgebladderde lokeenden
en drenkelingen de zee
uit worden geduwd
en de laatste waarheden
tevergeefs beademd worden
Mompelend schopt de oude man
het wrakhout voor zich uit
een lege fles met een verlaten…
Blote voeten op het zand
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.998 Op blote voeten proef ik jou
het zout dringt door in mijn huid
de branding weet wat ik zeggen zou
het is goed zo, het was jouw besluit
zo mijmer ik naast het zandkasteel
wachtend op het kerende tij
de zee geeft en neemt zoveel
breng hem toch terug naar mij…
Kapel Mercy-center Madison (U.S.A.)
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
870 Zaal vol stilte
maar voelbare aanwezigheid
waar de zee ruist
en de golven breken
en waar het brood
als sprekend teken
de band is die alles vereent.
Vogelenzang en eeuwig water,
altijd weer ebbe en vloed
maar diep besef van de Ene
die allen in allen begroet.…
[licht]
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
837 een schuif gaat open
trillend licht het water
schubben van een vis
Lapidair 24.3 130606…
oorsprong
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
1.533 een baan van licht
en golven worden zilver -
schubben van een vis
er is sprake van ruisen
regelmaat en oorsprong
zl 040606…
vuurtoren
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.923 je licht schijnt over de zee
de golven nemen je op
dan weer zwart eng gewoon
ik kan er niet tegenop
maar zonder jouw licht
heeft mijn leven geen zin
mijn ogen volgen je stralen
ik voel je diep binnenin....…
onvoltooide liefde
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
667 Met huilen heeft ze nooit gelogen
De zee die nam haar met haar tranen mee…
Zee van verloren rivieren
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
2.731 Witte koppen slaan
als een bres in de branding
de dood in het zout.
Je zingt als een lorelei
ontvoerd uit het zoete land.
*
Muziek: Nina Hagen,'Seemann'…
In vloeibaar bewegen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
523 je straalde
zachte muziek
in vloeibaar bewegen
beloofde al hemel
zonder dat jij
je ziel had gegeven
streelde mij
lieflijk met je
wat donkere stem
vol zinnen die
ik nog uit het
ooit paradijselijke ken
ogen namen mij mee
weerloos verliefd liepen
wij langzaam naar zee
waar we in zand
onze eerste liefde
hebben beschreven…
Portret
gedicht
4.1 met 9 stemmen
5.250 Ik ben een ziener als een witte olifant,
ik zie het vasteland al uitgestorven
en zit aan zee met slechts de laatst verworven
stenen en schelpen glijdend door mijn hand
Ik voel met mens noch ding een enkle band,
omdat 'k geen hartstocht ooit ben nagezworven.…
Zomert langs de kusten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
529 het was warm
in het spel
van zon en wind
dat zomert
langs de kusten
verstrooiing
geeuwt zijn honger in
gedachteloos vervelen
schoonheid bleekt
in veel gezichten delen
drinken is gegund
omdat het dorstige
tekort wordt aangevuld
met bier en wijn voelt
verbranden nog geen pijn
pas veel later
als de vlakte weer
verlatenheid blakert…
krakkemikkige dame
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
654 met zand, water en
een spade
warm geworden
door de zon
of je hand
scheppend op
het misplaatste strand
werd jouw enigheid
geboren
maar je armen
kozen voor zee
en zich steeds
weer krommende
lijnen
eindes bestonden
slechts uit stof…
GARNALEN-VISSERS
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.226 ’t Wriemelend net ten leste uit de zee,
Zó, dat borst en dijen zichtbaar rekken.
Blonde jeugd staat bij de volle manden:
Over ’t meisje staart de jongen heen;
Kijkers fonkelen onder brede randen,
En men fluistert: visserlief, nog één!…
Te Scheveningen
poëzie
2.6 met 13 stemmen
2.143 Ik tuurde en zag eindlijk de pink ook,
Zij wiegde op de deining der zee.
De manschap kon 'k ras onderscheiden,
Ze maakten het anker al reê.
Doch voor het nog uit werd geworpen,
Daar plaste al een jongen naar boord,
Zijn broertje, te paard op zijn schouders,
Die droeg hij in zee met zich voort.…