6196 resultaten.
Moeder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
618 Ik vraag je niet
waarom er mensen zijn
die hun ogen sluiten in schaamte
die op straat zitten te bedelen
die zich voor een trein gooien.
Ik vraag je niet
hoe een warme omhelzing voelt
hoe een liefdevolle blik
hoe een oprechte lof.
Dat vraag ik allemaal niet.
Ik weet
dat jij het ook niet weet.
We weten het allebei niet.
Ik vraag niet.…
November
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Tijd sombert verder
Onder najaarsluchten
De stad verbergt haar gelaat
Contouren vervagen
Amorfe schaduwen
Klimmen gestaag
In dit uur tussen hond en wolf
En ik
Wil nog een keer dansen
Op de sintels
Van een zomervuur
Sluit
Ramen en deuren
Ben alleen nog duur
In de koestering
Van mijn winterhuis.…
schaduw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 genegenheid zal naar mij komen
zelfs als mijn wereld al dood is
ik moet mezelf bevrijden van mijn gedachten
en alleen mijn dromen volgen
waarvan alleen de ziel weet dat ze bestaan
ik open mijn armen wijd
en sluit mijn ogen
mijn woorden vullen de leegte
,,
ik word terug gezogen in een schaduw…
Ver weg
snelsonnet
3.6 met 7 stemmen
776 De wereld zag de ruzie op de buis
Zelensky kwam er om een deal te sluiten
Maar kwam met lege handen weer naar buiten
‘Great television’ uit het Witte Huis
Trump bood geen opening voor overleg
De tijd van Marshall-hulp lijkt héél ver weg…
een viertal
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
692 glazen op tafel
een nachtelijk stilleven
leger dan halfvol
ze sluit haar ogen
haar aria klinkt beter
in de lege zaal
onbewolkte bui
de ijsvogel laat zich zien
oeverloos geluk
mail of app niet meer
kom maar in eigen persoon
neem wat aandacht mee…
Na zoveel tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Als ik nu beî mijn ogen sluit,
Verschijnt haar beeld,
Komt d'r lach me tegemoet.
Zij verhit nog steeds m’n bloed,
En na zoveel tijd,
Nog mijn hart en liefde steelt.…
Na zoveel tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
380 Als ik nu beî mijn ogen sluit,
Verschijnt haar beeld,
Komt d'r lach me tegemoet.
Zij verhit nog steeds m’n bloed,
En na zoveel tijd,
Nog mijn hart en liefde steelt.…
Hartlicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
337 er zijn dagen
dat de lucht niet wijkt
je leven leert
met tegenslagen
zie hoe je stil staat
niet gebroken
doch buigt als gras
dat zijn wortels vertrouwt
ik herken de schaduw
in het licht van je ogen
als de hemel sluit
en hoogte ver lijkt
onthoud dan
ik ben de wind onder je vleugels
onzichtbaar
maar blijvend…
vluchttijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
417 hier staan we nagloeiend
als onneembaar sterrenstof
ver verwijderd van wat zich
van ons af beweegt
ruimtelijk aan te grijpen
voor wie de ogen sluit
op het scherpst van blinde hoek
om aldus tot inzicht te wederkeren
weliswaar constant maar
relatief in het licht van ontbijtkoek
zelfs aan de horizon van
waarneming voorbij…
TOESCHIETELIJK
snelsonnet
3.7 met 30 stemmen
1.915 Politieman, naar eigentijdse normen,
is een beroep dat best riskant en zwaar is.
Méér geld zou passen, voor wat meer salaris,
voor nieuwe boeien, nieuwe uniformen.
Maar nieuwe kogels ? Nee, da’s uitgesloten,
die zijn er ditmaal weer bij ingeschoten.…
Lucretia
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 peilloze droefheid
gevangen in haar ogen
de diep intense blik
in een gestold moment
het bebloede
gescheurde gewaad
de eenzaamheid die
opkruipt uit haar hart
haar loodgrijze gemoed
wendt zich af
van de wrede wereld
de lucht kleurt rood
Meester, je zeggingskracht
opent haar verleden
je redt haar van verlies
en vergetelheid
het…
Terugtrekkende tropen
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
747 De KIT, de boekenberging van de tropen
Waar menigeen het aardse rijk verkende
En jij misschien je verre reizen plande
Is nu nog maar een korte wijle open
Wie droomt van nieuwe grenzen onderzoeken
Kan nu on line een reis naar Googland boeken…
KLOKSLAG 20/20
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
573 In Vlaanderen tellen we af nog voor de avondklok
met klokslag 20/20 als de klokken aan het luiden gaan
moeten wij met een glas in de hand op onze dorpel staan
met buren klappen in de handen en drinken een goeie slok
zonder vuurwerk en vol geestdrift, het jaar uitwuiven
hopend dat we volgend jaar uitbundig kunnen fuiven.…
Aan het eind van mijn dagen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
912 Als ik, aan 't eind van mijn dagen,
m'n ogen sluit, kus me dan heel even,
begeleidt me naar 't eind van m'n leven.
Méér dan dat liefste, kan ik niet vragen.…
Wat dacht je?
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
950 Maar je zwijgt, zoals je altijd al deed,
Sluit je ogen maar, sluit ze en vergeet.
Zet de tijd maar stil, net als je leven,
Moe als je bent, niets meer te geven.
Mama, wat dacht je op dat moment,
Dat ogenblik waarop je alleen bent,
Toen die ochtend de sneltrein kwam?
En de koude dood je in zijn armen nam?…
Parel voor twee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
507 Een geeuw die zich verschuilt in de palmen van je handen
laat zich horen en bijt zich vast met blinkend witte tanden
De schemer die de nacht verraadt sluit zich om je slapen
dromen roeren, maken los pakken samen, samenrapen
kluwen worden in het schijnsel van je geest
Een oude wollen trui uithalen en opnieuw gaan breien
een schoen uittrekken…
lijden
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
2.252 je ogen en je oren
hangen lusteloos langszij
geweten is verboden
en luisteren voorbij
het lijden is te dragen
alleen
maar door te doen
alsof er niets meer is te vragen
gedachtenloos aan toen
van binnen roept de schoonheid
die blind is en ook doof
maar steeds versteent
al bij 't gelaat
zichzelf niet meer gelooft…
Liefde
hartenkreet
3.8 met 40 stemmen
3.898 Ware liefde zoekt zichzelf niet
Zoekt de ander,
geeft zijn hand
om jou te troosten in verdriet
Ware liefde verdraagt alles-
en zo niet; dan is het de Ware Liefde Niet...…
Vloed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.085 maar hij is rustelozer
geeft zichzelf privileges
één als jager
stelt zich aan als zot
en spreekt in kreten
zij wacht op zijn bezinning
of gaat aan hem voorbij
terwijl hij
blind voor haar signalen
alsmaar kwijlt
dat windt haar op
vindt hij…
Nocturne
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.210 Starend in de nacht
de luisteraar in zichzelf
een uil de eerste wacht
en daar een ster.
Dichtbij en dan ver
een dromerige blik vooruit
vaag geritsel,
opgeschrikt geluid.
De stilte is lang
niet altijd op haar plaats
zo hier, sluipt natuur’s gang
langs oor voorbij.…
rimpel op het water
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.340 staan we nog wel stil
bij een rimpel op het water
in oeverloos verlangen
als deining naar geluk
waar cirkels vloeiend
weerkaatsen in zichzelf
zachtjes breken
in golven naar elkaar
en ringen van liefde
samengesmolten
eindeloos groeien
als rimpels
op het water…
mijn verhoopt leven..
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.153 gekoesterde liefde
diep in dit hart
zalig ontwaakt
mijn wereld in dromen
waar het beeld van jouw lach
zichzelf hernieuwt
ik een leven verhoopt
zoek in de nacht
tot illusie vervaagt
in de rust van haar armen
mijn ogen tranen
in liefde
voor jou…
windgefluister
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
664 waar de wilde kastanje
stekelig wordt
geelgroene blaadjes
vergaan in bruin
lonkt de herfst
in haar groet naar de winter
duistere dagen
waar grijs overheerst
vergaat elke kleur
in de strijd met zichzelf
het lied van de zon
fluistert de wind…
de zin van huilen
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.968 het dier in mij
herleest de zin
en voelt zichzelf bestaan
zacht grommend
vanuit de onderbuik
wacht ik op volle maan...
de roep in mij
verstijft de prooi
zij houdt zich angstig schuil
diep snuivend
herkent zij mijn gemoed
en weet waarom ik huil……
verloren lach....
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.636 iedere lach
verliest zichzelf
in de weerspiegeling
van zilte tranen
reflecteert
haar immens verdriet
in de eigenheid
van eenzaam zijn
wacht als een schaduw
getemperd verlangen
in de begeestering
van alle pijnen
beheerst een leven
dag na dag
smeekt de toekomst
mild te zijn…
Hopelozen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
849 iedere hoop
verliest zichzelf
in de weerspiegeling
van zilte tranen
reflecteert
het immens verdriet
in die eigenheid
van eenzaam zijn
zoekt als een schaduw
getemperd verlangen
de begeestering
van alle pijnen
overheerst
de hopelozen
aan hen behoort
de eeuwigheid
Die onmacht soms...…
Daar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
660 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
Daar
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
878 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
Apegapen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
976 Nu zelfs blijkt dat Andries Knevel
ook zichzelf kan bekeren
en als evolutionist
weer verder door het leven gaat
heb ik als heiden - om het even
voor het eerst in heel mijn leven
toch een kaarsje opgestoken
in de hoop dat Hij bestaat
Toe Heer vergeef hier al mijn zonden
hopelijk ben ik niet te laat…
dichtje voor es
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.083 een karamellen vers
waar niets rijmt en
zij zichzelf niet vindt
voelt zich uitgevonden
gelijkertijd terra incognita
een witte vlek op een kaart
land nog niet ontdekt
een eiland dat roestig
de ankers omhoog
met volle zeilen lucht
hemel en water verwekt…