5053 resultaten.
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 rationaliteit
op een eiland, tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit een achteloos achtergelaten agenda
van mensen ontwapend met emoties…
Jovialiteit is schijn
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
546 geen bloemen of parfums
om jou te imponeren
ik kom met mijn boeken
om jou te ontmoeten
wat arrogantie lijkt
is verlegenheid
om emoties te uiten
naar een bescheiden buiten
mijn jovialiteit is schijn
bij nader kennismaken
blijkt introversie
meer mijn lijn te zijn
betoverd door je ogen
geraakt door je stralende lach
is mijn paradijs…
Het loepzuivere leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 heb de stenen gesorteerd
die mijn leven
gestalte hebben gegeven
basalt en graniet
de stukken rots met
als basis eruptief
halfedelstenen
waarin meerdere emoties
op het breukvlak kleur bekennen
en zij die op mijn hand
het loepzuivere leven stralen
dat door de zon is ingebrand
schitteren hun schepping in verleden
verhalen over reizen…
Platgetreden gras
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
831 Vermoeid word ik vanmorgen
Wakker in wat een voorjaarszon
Lijkt te zijn -
Als ik op wil staan
Blijkt dat me dat niet
Lukt vandaag - bevind me
Liggend tussen het platgetreden
Pad van pijnlijke cliches met
Emoties die vervlakt zijn
Tot neergeslagen poolijskou -
De enige gedachte die erin slaagt
Boven het platte bevroren gras
Uit…
Jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
874 Wat zal ik beginnen nu ik niet meer
overweldigd wordt door emoties,
zijn rust of leegte dan mijn ding?…
Hoe diep de afgrond is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Hoe diep de afgrond
Is waar langs ik
Gelopen, soms geslopen
Ben, kan ik van hieruit
Niet zien, geen meting
Mogelijk om deze diepte
Te peilen en van de juiste
Mijlen te voorzien,
Afgrond met op de diepste
Bodem een sediment van
Onverwerkte emoties die
Mij met alle geweld
Naar beneden trekken, en zonder
Mededogen naar zich toe…
Kleine details
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
454 ik heb de gordijnen
open gedaan
het raam haalt
de wereld naar binnen
caleidoscopisch
ontrollen zich
flitsen van het
panoramisch gebeuren
nog kan ik
ze sluiten
maar buiten barst
van emoties en kleuren
kleine details
weven samenhang
tussen de beelden
van het leven vandaag
ik open het raam
verlang naar delen
van lach en een traan…
Het ademloos moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
576 heb de muren
met sprookjes bekleed
de vloer danst muziek
onze passen geven
in nemen het zweven
ogen drinken
pure emoties
proosten met liefde
op het ademloos moment
dat ons vuurwerk kent
als de wereld applaudisseert
zijn wij de maan voorbij
op weg naar de sterren
sterven woorden in een stilte
die ons nooit is geleerd…
Haar liefde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 Langzaam weekt ze los
uit een nacht
die nauwelijks leek te blussen
Wat rest zijn smeulende emoties
Haar liefde is
onbaatzuchtig, onvoorwaardelijk
Voor hem, onbegrijpelijk, ongemakkelijk
Haar liefde zit
in elke vezel, in elke cel
Voor hem, te dichtbij, te overweldigend
Haar liefde is
op elke plek, ten alle tijden
Voor hem niet te…
In beelden zonder hart
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 ik heb letters
samengevoegd om
woorden te proberen
maar hun
betekenissen konden mij
niet verder inspireren
zinnen gevormd
om diepte en gevoel
warmer te illustreren
maar de tekst
bleef droog en vlak
in beelden zonder hart
heb je aangekeken
als door een wonder
las ik heel andere tekens
in ogen vol
emoties en verlangens
alleen…
En toch . . .
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 De stiltes vullen jouw kilte aan
jouw warmte leidt tot rumoer
gevoelens etaleer je met emoties
maar die schok is niet voelbaar
want de elektrische lading
ging in rook op met illusies.…
Sprakeloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
578 De mond verbiedt het spreken
kostbaar licht het niet verdraagt
de pijnboom waakt over de stam
ontkiemen wordt geweigerd
emoties strelen het gevaar
dwaling zoekt de warme corpus
hoogtepunten dag en nacht
stroomt de hars het wilde kleven
zaad verspilt op droge grond
waar Onan’s scepter heerst.…
Geschokt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 zij scherpte
haar woorden met
opgekropte emoties
bijtend veegde ze
de vloer met
hun argumenten aan
zij konden haar
verbale uitbarsting
niet goed verdragen
weg was het
overleg dat nog
redelijkheden droeg
maar hier ging
in korte spanne tijds
het hek van de dam
zij draaiden zich om
vluchtten uit wolken
pure agressie
liepen…
Ruimte zonder haast
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
414 ik heb de
momenten van
stilte omarmd in
hectiek en drukte
van de grote stad
woordloos
etaleren zij
rust op een
serene plaats in
ruimte zonder haast
in het stilstaan
van tijd krijgen wij
respijt tot overdenken
eindelijk weer aandacht
aan elkaar te schenken
toch kleeft ook hier
patina van teveel handen
met emoties en banden…
Ik raakte je
netgedicht
5.0 met 37 stemmen
389 ik raakte je
in jouw vlucht
mocht even
aandacht vragen
bleef bij je
hangen voor
een heerlijk
lange zucht
waarin tijd
woorden schreef
die nu nog
in mijn geest
te lezen zijn
waarvan de
emoties voor
altijd bij me blijven
het was de
eerste zucht in
het nieuwe leven
dat jou is gegeven
om ook randjes
zo te maken
dat niemand…
Toekomstbesef ?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
588 Mensensporen dekken
modderlagen van emoties
vervagen nimmer.
Vlinders begraven
beeldend vervagend herfstlicht,
mist als berusting.
Afwijking bestemd
besmetting van ons gedrag
de dood blijft ongetemd.
Open kruispunten
in werelds toekomstdromen
door details bepaald.…
Een kerfstok
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
453 de laatste adem
zal mij niet ontsnappen
samen gaan wij ooit
uitgeblazen worden
onder illuster gezang
van vele koren
het wordt geen
welkomstlied want
bladpapier zingt
bergen en dalen
waarin emoties juichen
en huilen in hun verhalen
terwijl tijd mijn
geschiedenis op
een kerfstok schrijft
dirigeert hij de jaren
in voor en tegenspoed…
Oorverdovend
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
410 het oorverdovende geluid
in haar hoofd
dreunt en dreunt
het geluid gaat
door haar merg
en been
haar strakgespannen zenuwen
zijn als koorden aan elkaar
vastgeknoopt
ze pakt haar gevoelens
negeert systematisch
het zachte gejammer
legt haar emoties
in geluiddempende verpakking
op de plank in de donkere kast
tevreden loopt…
Lichaamstaal?
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
401 een subtiel
direct reageren
zonder afwendend
in reflectie op
de stilte van
lichaamstaal die
van een andere
orde uit lang
voorbije tijden was
toen oogcontact
veelzeggend was
in verstandhouden
nu is er al een
verkennen van
belangrijke gebaren
die generaties hun
eigen verhalen mee
geven om ze beter
te kunnen delen
in weten en emoties…
Somber
hartenkreet
3.7 met 38 stemmen
1.900 Mijn gevoel zo kristalhelder
Zeldzaam als ruwe diamant
Liefde zo diep en zuiver
Ontneemt me al mijn verstand
Dromen zo prachtig van kleur
Maken de mooiste beelden waar
Wakker worden in eenzaamheid
Geen tederheid geen lief gebaar
Gemis maakt alles zo somber
De zon is niet meer de zon van toen
Ik mis de stralen die mij omarmden
Je lippen…
Mijn mooie vergezichten
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
3.898 Ik laat de eenzaamheid voor wat hij is
Er valt niet meer uit te halen
Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis
Het valt nauwelijks te vertalen
Nog steeds in diepe gedachten verzonken
Maar de sleur is er zeker uit
Was te lang naar ongeluk aan het lonken
Nu sta ik op en verdeel de buit
Niet langer is regen mijn zonnenschijn
Of de stad vol…
nooit blauwer
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
724 gemis, breed uit ogen,
glijdt traag rond de rand
van de dag
ik dwaal in het voetspoor
van de dampende morgen,
het bruidskleed in najaarsblauw
de vogels in mijn hoofd
dalen week en schuw
en de lucht kent niet eens
het huiswaarts keren
de wind voelt het huilen niet
of de verte in jouw hand
wanneer ik nergens adem en
ongeschonden…
Om de tijd te doden
gedicht
3.7 met 42 stemmen
19.101 .
---------------------------------------------------
uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000…
Lekker roken
netgedicht
4.1 met 49 stemmen
1.329 Sigaret, oraal bevredigend
vingerding
stoorde mensen van `t antikamp
'der gezonden'
heengezonden in het rokende
buitenkamp
stonden rillende mensen,
kou en nicotine gemis
en
mistkijkend uit hun ogen
rokende, verstikkende, vuurspuwende
blikken taxidiesels, zonder
waarschuwingsstikkers, pas op!…
Er zijn van die momenten
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
6.088 Er zijn van die momenten
dat je weet dat het voorbij is
soms duren zij wat te lang
maar dat is nu geen gemis.
Je wordt dom gehouden
en groeien is niet toegestaan
het is duidelijke taal
dat je werkt aan een andere baan.…
VERGEZICHTEN.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ik laat de eenzaamheid voor wat het is
Er valt niets meer uit te halen
Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis
Het valt nauwelijks te vertalen
Nog steeds in diepe gedachten gezonken
Maar de sleur is er zeker uit
Was te lang naar ongeluk aan het lonken
Nu sta ik op en verdeel de buit
Niet langer is regen mijn zonneschijn
Of de stad vol…
Heimwee van de Russische ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 Ze sprak vol passie over pijn
het lijden van haar Russische ziel
over weemoedigheid
en het gemis der dingen
heimwee en verlangen van geur
van verf op doek haar woorden
raakten mijn hart dat in harmonie
met dat van haar begon te zingen
er vonkten lichtjes, ze dansten rond
tussen hoofd en hart en mens
daar in het duister bij de deur…
Verloren vader
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.083 Wat bleef is het verdriet om 't gemis
van uw genegenheid , de kille sfeer.
De ontkenning van mijn kleine zijn
in een leven dat geen leven was maar
slechts een valse parodie daarop.…
Je hebt me koningin gemaakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 Je hebt me koningin gemaakt
En ik regeer een eeuwigheid
Met strenge hand, over een land
Vol verdriet, gemis, spijt
En op mijn hoge troon gezeten
Overzie ik mijn rijk
En zie de muren hoog gebouwd
Ik zie de muren zo vertrouwd
Gebouwd van bitterheid
Arrogantie is mijn wacht
Haar pijlen haat en nijd
Zo houd ik alles in mijn macht
En voed…
Niets meer van waarde
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.529 De lege plek was snel weer opgevuld
door een vaas met tralies, toch
leeft jouw gemis
terug in de zwaluwen van deze lente
‘k heb er nog geen 't gezien, een
zwart met wit bedekte vleugel
die al jagend op insecten
mijn beeld van jou zal gaan vervagen
zes scheppen zwarte aarde
een kiezelsteen en een oude spijker
en verder niets meer van waarde…