782 resultaten.
Amputatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
519 tot krakende barsten
de dooi aankondigen…
Onder het polijsten
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
140 het beeld van de
man, het metaal
boven zijn hoofd
in brons gegoten
schuld
door polijsten
verfraaid
vastgezet
op een sokkel
gladgestreken
tot glans
zich tegen
het metaal keert
metaalmoeheid
wroet en vreet
door elke constructie
der creativiteit
een barst ontluikte
het zachte brons…
muren vol weemoed....
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.093 door muren vol weemoed
barst ooit het geluk
verscheurt jouw angst
zichzelf
aan flarden
tot aan de grens
van verdriet en vreugd
waar tranen vloeien
door elkaar heen
zichzelf verweven
in armen van troost
mijn liefde gegeven
die muren sloopt…
Mug
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.061 Of in zijn armen prikken
dat is een ware kult
ik lach me dan te barsten
om zo’n muggenbult.
Als ik ‘s nachts zo bezig ben
en de mensen pest
dan vind ik mij een kanjer
en voel mij op mijn best.…
Orkaan
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
985 De wind draagt
jouw stem
vlucht van hier
drijft op de wolken
verstomt
in het oog van de storm
heimwee
naar zijn kracht
de stilte voorbij
barst hij los
raast droomloos
over het geploegde land
moe gestreden geeft hij zich over
bij het stralen van de ochtend
in de armen van de zee…
groen seizoen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
883 eindeloze regen wist de sporen
uit de zompige grond
spoelt de lach van je mond
maart is geboren
overmoedige bomen, kale struiken
barsten uit in roze, geel en wit
vensters openen behoedzaam de luiken
verblindend spel van donker en licht…
Zomerbloesje
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
425 de natuur lijkt dolgedraaid
bomen forceren hun blad
zomerdagen in april
lentegroen binnen één week
tuincentra zijn leeggekocht
ijsheiligen nog vergeten
niets ontluikt geleidelijk
bloesem barst vulcanisch uit
ik waan mij haast mediterraan
knopen springen van mijn bloes…
Oktober(2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
645 terwijl de maand langzaam vordert
voelt men de oktoberwind steeds harder
de winter schuilt reeds in de avond
de lucht barst van de kou
een langzaam landschap vult zich
met de humusgeur van bladeren en twijgen
over het vage zicht van vormeloze dagen
valt nog wat sporadisch licht…
Vroeger
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
1.693 Maar voor je gevoelens uitkomen,
nee dat kan ik niet,
bang om in tranen uit te barsten,
nee dat wil ik niet.
Ik laat het rusten.
Ik kom hier uit, hoe?
Dat zie ik wel...…
XXXVII -uitverkoren - 1930
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 hoewel gebundeld
wat is er van mijn dagen
overgebleven
het pillendoosje
barst bij de douane
van ventimillia
schoonheid in de lucht
en de mouches volantes
een hinderlijke vlucht
van de zomerwind
een heel oude omhelzing
rest oogst en misoogst
in ijs gegoten
zonder paspoort aan de grens
de aarde warmt op…
Lente Elfjes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
732 Vogelzang
en nesteldrang,
de eerste vlinders,
Fauna barst van leven:
Lente!
Rokjesdag,
terrasje pikken,
goed glas bier;
laat maar komen die
Lente!…
aankomst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 geen weeklacht
toen ze afdaalden
naar het diepe water
een litanie slechts
van monotoon
zacht geprevel
een offerande
aan de zwarte hemel
water van de dood
geen weeklacht
in de wildernis
toen bomen braken
een ritueel slechts
van buigend barsten
naar het diepe water
toen ze afdaalden
naar de krochten
van hun ziel…
Eerlijk delen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
538 Wie kan het iets schelen,
wie repareert de barsten?
De miljardairs uit het vrije westen?
De aandeelhouders die winst nastreven?
Jij en ik, die onze Tesla’s testen?
Wie wil er echt een stukje welvaart opgeven?
Ik? Ik denk er over na
terwijl ik op vakantie ga…
Het huis
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
917 de ruiten staan nog
ongehavend in hun
verweerde raamkozijn
hoelang alweer geleden
viermaal een kind
van zeven en wat
restantjes peutertijd
sindsdien niet meer betast
hebben de muren langzaam
hun geheimen prijsgegeven
de barsten tonen twijfels van
mijn ziel - zelfs in dit huis
zocht ik vergeefs asiel…
duizend scherven
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.096 in de spiegel van het leven
ligt gebroken verlangen
geluk in duizend scherven
herinneringen
wat eens was
barsten vol verdriet
brak zijn verleden
glans ging teniet
liefde werd verdreven
maar steeds weer haar lach
flitste door zijn dromen
reflecteerde hoop
in de scherven
van zijn leven…
Laat mij maar
hartenkreet
4.7 met 17 stemmen
1.655 Laat mij maar met rust
(maar niet te lang)
Troost mij maar niet
(ik ben zo bang)
Kijk, ik ben sterk
(voel mij zo zwak)
Ik kan het zelf
(maar hulp ontbrak)
Ik houd mij goed
(al barst mijn hart)
Laat mij begaan
(ik zit vol smart)
Waar blijft mijn hulp,
het duurt te lang.
Ik vraag erom
want ik ben bang.…
wankelbaar evenwicht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
639 Zonder puurheid aan te tasten
dragen wij de lasten van onze natuur
driften eilanden bodem zoekend
losgeslagen in de branding
vulkanen barsten onder pressie
in agressie overstromende rivieren
even wijd als diep breuklijnen
onder zoute zeeën in het licht
van een wankelbaar evenwicht.…
Stilte krijst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 de vleugels
van mijn kasteel
zijn lamgeslagen
torens trillen
dralen in
ten ondergaan
fundamenten breken
gewelven zien
voor het eerst de maan
stilte krijst uit
restanten leven dat
geketend aan de muren staat
de aarde barst
verzwelgt het spiegelbeeld
deze droom is nooit geheeld…
Fluisterzachte handen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
536 Wees zacht als de fluister
als ik de hoofden streel
van verloren kinderen
Schitter zuiver als kristal
wanneer donderwolken
uit ogen zijn gedreven
Heel wat half is
als verdroten bloemknoppen
uit verwarmde voegen barsten
Slaap gerust als
de vrouw in mij
liefde dwarrelt over jouw verlatenheid…
Nieuwe manen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 De rode knecht
verhaast zich met demonen
hemellichaam zonder borst
fakirbed voor kindse bevalling
venus stremsel van de macht
heeft de melkweg drooggelegd
demonen lachen zich tot barsten
verbeten zuigeling
aan je navelstreng
geworden tot de rode knecht
vrijerig met vele manen
wordt de kosmos stilgelegd…
Wetenschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Maar blijft tot die tijd alles bij het oude,
Dan barst zo ’n onderzoek ook van de fraude.…
Geen grote daden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 en zie, het net staat op barsten.…
dicht op de huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 in deze stille kamer
voel ik dicht op mijn
naar binnen gekeerde huid
de rauwe schurende bodem
van het bestaan
het verlammende vuur
dat onstilbaar verslinden wil
ik voel het breken
na de barst en toch
stroomt het weten
het diepe weten
van het verlangen
naar de vloeiende hapering
van tere messcherpe woorden…
Geurde begeerlijkheid
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
781 ze twinkelde
maakte mijn
stemming zacht
hing aan het glas
in loom verglijden
knipoogde haar lach
geurde begeerlijkheid
bespeelde mijn papillen
met scherpe eerlijkheid
ik had haar vast
wij warmden elkaar tot
aan de eerste barst
was haar slaaf
zij mijn godin maar
heb met haar gebroken
mijn onafhankelijkheid
heeft haar voor…
Gelijk een bange wezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 slalom jij je leven lang al
om de waarheid heen
om maar geen kleur
te hoeven bekennen
in een doolhof vol leugens
waan jij je thuis
op dat niemand ooit
te dichtbij zal geraken
ontwijk je je spiegelbeeld
om jezelf niet in de ogen
te hoeven kijken
stel dat ‘ie barst…
Luchtballon
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
685 Ik ben een luchtballon
losgelaten – ik zweef
ben o zo kwetsbaar
maar vrij en leef
De wind het toeval
bepaalt mijn lot
een boom een tak
een vogel let niet op
Ik bid tot God
ik eer z’n werk
toch kost het m’n kop
ik barst me kapot
aan het kruis op de toren
van zijn kerk…
onverzoenlijke dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 met een teveel aan krullen
lag ik in een deuk tegen
de kant waar het snijdt
de demonen brullend
vanuit de achterstegen
ik lag in letters te geelogen
laveloos de duisterte
laveerde door mijn ziel
en schepte al het zwart er in
mijn lichaam barstte uit mijn lippen
in een druppel van bloed
*****
Alles voltrekt altijd
in perfecte…
eva
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.216 de brekebenen
konden het leven bewaren noch dragen
ik was er wanhopig
hoe dood je ook was
je was machteloos mooi
in die oneindige tel
ik barst van verloren vreugde
ben in mijn voegen vergaan
je bent in mijn lijf geschreven
door een analfabeet
wat mij van nature niet was
wordt mij elke dag ontnomen
hoe kan zo gruwelijk mooi
zo vredig…
blauw
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
750 de toppen
van de bomen
reikend verlangend
naar oneindig blauw
ontelbare knoppen
barsten van verwachting
naar nieuw leven
maar de kille wind
speelt een
winters spel met
grijswitte wolken
boven het
afwachtende bos
aarzelende vogels
zijn voorboden
van een verre lente
die reeds
in ons hart is begonnen…
Februarinacht
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
759 De winter barst
uit krappe jas
in sneeuwvlokken.
De tijd is kil
en zielsalleen
tikken klokken.
Morgen sterft
reeds vannacht
een vroege dood.
Onverstoorbaar
consumeert het huis
vers infrarood.
Een fluisterstem
bezweert ellende
voegt samen zijn.
'Ik heb je lief'
denk ik te horen,
of is het schijn?…