1259 resultaten.
Nou én?
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
794 Nou én?
Vandaag is het warm, helder én
met heel veel wind.
Ik voel me onrustig en opgejaagd
als de wind die
met grote snelheid door een
smalle opening wordt geperst.
‘Nou én?’ zegt mijn hart.
Het antwoord komt in de vorm
van een sierlijke dans met mijn
opgejaagd gemoed…
Zacht als de maan
netgedicht
4.9 met 21 stemmen
845 Wolken kennen
het antwoord niet
op vragen
die zij elke nacht
tussen de sterren ziet
vertaald...in woorden omdat
schrijven haar altijd
ademen liet
zij werpt haar
netten uit, vangt
verdronken zinnen
verhalen van vroeger
woorden die drijven
op golven van verdriet
laat los wat nog
wil blijven in haar
nachtelijk schrijven
waar…
Ik heb de weg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
624 Het was een woordeloos zwijgen
tot ik plots warmte in mijn hart
naar binnen voelde stromen er
werd overspoeld met mijn emotie
die zich nu eindelijk bevrijden mocht.…
December melancholie
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.782 melancholie
op tafel ligt alles klaar
de kerstkaarten
de postzegels, drie velletjes
mijn balpen
als altijd voel ik me wat verloren
op dit moment
tja ik heb drie adresboekjes
in mijn hand
ik kan me er niet toe zetten
om namen te schrappen
van hen die ik aan de dood verloor
dus zijn er altijd tranen
die weg geslikt moeten worden…
Jij wees me
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
642 Aarzelend kwam ik naar buiten
emotie in mijn handen gedragen
gaf het mee aan de wind,waar
het verwaaide tussen de wolken.
De last van het verleden verdween
mijn hart voelt nu licht en vrij.…
Jij wees me
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
937 Aarzelend kwam ik naar buiten
emotie in mijn handen gedragen
gaf het mee aan de wind,waar
het verwaaide tussen de wolken.
De last van het verleden verdween
mijn hart voelt nu licht en vrij.…
Wat niet te zien is.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
690 Wat niet te zien is,
mijn verbijstering,
mijn ongeloof.
Wat niet te zien is,
mijn wankelend vertrouwen.
Voeg daar nog bij,
eventjes
niks om op te bouwen,
et voila!
zo ziet mijn binnenkant
er nu dus uit.
Maar dat is iets
wat niet te zien is.…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 tussen spiegelende wimpers,
koolzwart getint,
kijken herfstbruine ogen
verlegen van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare…
tweestrijd
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.148 ik vroeg
wat zou je onder hypnose kiezen
als jij bij me bent
’s nachts op de 2e verdieping
het antwoord kwam zuchtend
donker is de nacht
de nacht leidt nog steeds
nacht na nacht, de nacht is vrij
omringd door stilte
en ik
ik heb je goede nacht gekust
zoek geen ander bed
daar moeten we niet aan twijfelen
midden in de nacht…
Een wijle ten gronde
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
691 als gevoel
mijn levenslust
naar binnen trekt
en ondraaglijk lijkt
roept de aarde
terwijl zwaarte mij toedekt
ik val dan neer,
haast stotend, ten gronde
splijt uiteen
in stervende delen
van koude rillend
aan overmacht gebonden
kijk stuurs nabije verte in
gedragen door lijfelijke steunen,
verscheurende schreeuwen
doen mijn hart kreunen…
Versteent
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
561 wind droogt mijn tranen op jouw gezicht
de tijd versteent alsof je niet daar bent
duizend gedachten schieten door me heen
ik omring je met serene stilte, daar woorden vervlogen zijn
nemen gevoelens het over, samen versmelten we
in de eenzaamheid van tijd…
de jongen met het koffertje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
494 met angst bedreigd en ook nog
machteloos vernederd
pijnlijk in zijn hart getroffen
een lange slag
van vele jaren duur
en dan opeens zo moedig
breed en recht de rug
kalm en verzekerd
onbesproken, uitgepraat
onaangekondigd
zijn vertrek
zijn wereld in zijn koffertje
voorgoed
met opgeheven hoofd
vervolgt hij zijn weg
hij trekt zijn…
Inspiratieloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
529 Mijn pen hangt al even
aan de wolken
daar zij woorden
niet vinden kan
Inspiratie lijkt opgeborgen
zelfs verdrongen
dieper dan
zichtbaar is het diepe
zuchten van ongedurigheid
en gemis
blijft 't wachten
lange dagen, korte nachten
tot 't magische weer daar is…
Thuiskomst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 bij thuiskomst
zie ik de foto
van de dag waarop wij
zo gelukkig waren
elkaar het Ja-woord gaven
mijn zoon, het levende
bewijs van wat eens
liefde was
prijkt deze foto in zijn
kamer, als ' bewijs '
nu rest er niets dan verbittering
onder 'n dikke laag stof…
Titelloos
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
595 heb jij weet van droge tranen
die zonder drempels
onhoudbaar versnellen
het zielen pad kwellen
en een weg naar buiten
willen wagen
maar tegen beslagen
ramen stuiten
lach jij ook wel eens
als je lijf
in beton is gegoten
of nagels je vastpinnen
terwijl de zucht
in ijzer blijft opgesloten,
wezenloos diep van binnen…
Vrijheidsstrijd
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
562 vandaag geef ik mijn stem
aan hen die ongehoord blijven
niet dat hun verdriet niet hoorbaar is
hun bloed is even rood als 't onze
verheft de mensheid zich boven
alles wat de aarde lief is
en eigenen zij zich arrogant alles toe
sta op en vecht mee
geef de dolfijnen terug aan de zee
waar zij thuishoren…
uit de bocht gevlogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
575 De stilte schreeuwt het uit
in deze stad
van eén miljoen bewoners.
Plastic
Een ingedeukt blikje
stuitert over het asfalt.
In het talud ligt
zo hier en daar
een smoezelig condoom.
De camera registreert;
een vrouw
schaars gekleed
met sigaret
en wankele tred
naast haar sloffen lopend
Huilt van binnen.
Door aangevreten gaten…
Geur
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
619 Jouw geur zat nog in mijn rugzak toen ik thuiskwam.
Ik had hem tegen m’n neus aangehouden,
diep opgesnoven en geprobeerd te achterhalen wat het was
wat ik lekker vond.
Hij had alleen maar in jouw kamer gestaan.
‘Wat is die geur dan?’ had je gevraagd.
‘Ik weet het niet’, zei ik, ‘gewoon jouw geur’.
Nu hangt je geur in het bed, aan het dekbed.…
Slapeloos
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
489 de slaap haalt
me geleidelijk in
daar de nacht
me niet vangen kon
mijn humeur is niet
van de lucht
alleen een kussen
kan me redden
of wellicht
een kus van...…
Hechting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 Jouw aanwezigheid:
De geur van verse koffie,
pianoklanken,
stapels boeken, kranten…
Ik voel me als een berooid kind,
dat zich vastklampt aan dit thuisgevoel
en nooit meer loslaten wil.…
Stoicijns
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Nee, ik zal niet op je wachten
noch aan je denken
zeker niet verlangen naar armen
die mij zouden verwarmen
Nee, ik kijk niet op mijn telefoon
het interesseert mij geenszins
of dat je wel of niet bent langs geweest
al irriteert die immense stilte mij nog 't meest…
Als groen grijs oogt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
614 een stem vult mijn heelal
met grijs getinte tonen
zij stelen het licht
helpen de dag
niet te verschonen
de boom spreidt zich groen
zo hoog en dichtbij
toch een kleur van morgen
het raast door mijn hoofd
waar ook mijn gemoed
in stilte is opgeborgen
een doffe klank vult mijn heelal
de echo al van morgen
ze telt nu ook…
Donderslag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
703 hij ging midden in de nacht
nog ver van ’t ochtendgloren
sloot de deur haast beminnelijk zacht
doch enkel om de echo niet te horen
stapte opnieuw het heelal tegemoet
waar chaos geen weet heeft van rede
en zoet met zuur wordt beboet;
een tijde was weer verleden
althans ontwaakt leek het zicht
op ontluisterende stappen
was het…
Het is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 soms doen tranen
mijn gemoed zwellen
als kruisende lanen
over kwetsbaarheid vertellen
het is slingeren door een stad
vol onbegrepen bomen
en ik in het luchtledige
de grip op grijpen
in damp weg zie stromen
zo ook zal niet elk zaad
als van zelve aarden
het sterft in brakke grond
eer de zon het verwent
met haar verlichtende waarde…
Als het stormt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
569 als het stormt
doet de vloed haar werk
raken bakens in mij los
zo menselijk sterk,
teer als mos
als eb aan mij zuigt
en ik de boeien pak
ben ik niet meer overtuigd,
is mijn zelfvertrouwen zwak
vanaf de drassige oever
zie ik in de verte de horizon,
eens het beloofde land,
verward zie ik een schim
steeds minder aan mij verwant
als…
De ogen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
727 Toen ik dit oude hotel betrad,
in Messoco,
ontroerden mij zijn donkerhouten vloeren.
Vanwaar, vroeg ik me af.
's Nachts werd ik wakker,
zag dat de ogen in het hout me aankeken
en me meedogend wekten:
Dat het vandaag een bijzondere dag was:
achttien jaar geleden overlijdensdag
van mijn zoon,
die dezelfde naam had gedragen
als degene…
warmer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
460 de zon is trouw vandaag,
ze schijnt in elk opzicht net als toen
en net als op die dag vergeet ik,
dat je dan het best kan doen
of alles niet bestaat
geen kwaad
geen broodnijd en geen kou
slechts flauw de wind verzoeken
niet te snel in kracht te groeien
maar te roeien
met de riem van mij – als vrouw -
waarbij de ander de meander van…
Emotioneel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
957 Tranen vloeien
Mijn gevoelens stoeien
Schudden heen en weer
Lichaam wat ga je toch te keer
De pijn bereikt zijn grens
Dit is toch echt niet wat ik wens
Maar daar wordt niet om gevraagd
Je word hier dagelijks mee geplaagd
En nu is het gewoon teveel
Ik zit in een dip en ben emotioneel.…
uitzien
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 een man
van een
enkel woord
staart u aan
beschermt zich
achter stilte
wil niet
dat u
hem hoort
hij wacht
geduldig
op de morgen
wanneer weer
een stukje heden
in 't verleden
is verborgen…
Echozucht
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
531 stil
enkel de echo van een zucht
in een kamer onbeschreven
komt tot leven
in een oogwenk
komen schimmen turen
ze sieren zwart
op witte muren
handen komen grissen
ik wijs ze de deur
dat wat ze komen halen
kan ik nog niet missen
is het een droom
is het werkelijkheid
is het een kwestie van tijd……