Alle inzendingen over ongezien

421 resultaten.

Sorteren op:

Erbarme Dich

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
hij rookt een sigaar het dagelijkse leven sluipt zacht naar de nacht luisteren naar Bach het lijden en het sterven het gewicht van spijt het hart loopt over Bach brengt veel in hem teweeg hij dooft de sigaar een drukke dag wacht aankomst van volle wagons stille mensenzee ongezien dichtbij ongehoorde smeekbeden Bach’s erbarme…
J.Bakx26 april 2021Lees meer >

tot licht onze naaktheid bedekte

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 848
ik keek je na je blik verdween in vele ogen ik riep je naam ruggen bleven blind hoofden stil gebogen ik mocht je schimmig kussen tot de wellust kwam dan ging je weer je eigen gang ik vrijde met je schaduw tot het licht onze naaktheid bedekte en de zon liefde scheen ik zocht je en wachtte verloren jaren, ongezien ben je er…
wil melker6 januari 2003Lees meer >

Waterlelie

netgedicht
3.7 met 69 stemmen aantal keer bekeken 5.963
Zachtjes deinend op het water Ontsluit zij traag haar schoonheid Gelijk met de eerste zonnestralen Haar hele pracht en openheid Bewaart zij voor de dag iets later Dan in al haar kwetsbare schoonheid Laat ze haar hele pracht ontluiken Haar hart vol stuifmeelstampers Voor snoepers die haar ongezien ruiken Gulzig smullend van haar heerlijkheid…
Janna Nendels25 december 2001Lees meer >

De waarheid

netgedicht
5.0 met 465 stemmen aantal keer bekeken 471
wij zagen hoe water in niet aflatende kracht rotsen trotseerde bruisend en kolkend probeerde een bres in de muur te slaan om zo in alle gluiperigheid ongezien de dodelijke steek in de rug te forceren waar graniet en basalt in de schepping hun bals hebben gespeeld zijn de sterktes van voorwereldlijke kracht in verbinding met…

Ik lees je

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 480
ik zoek je in de spiegeling van 't meer, toch ben je daar niet de bevrijding die ik vond in jou met jou beelden van fietsen door velden vol graan die wind deed ruisen, noch jouw handen over mijn spiernaakte lijf zal ik ooit vergeten evenals jouw opgaan in het niets toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien en één week voordat je vrij…
LadyLove23 februari 2016Lees meer >

de dingen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 488
veel dingen bestaan zonder naam ze zijn te erg voor woorden sommige dingen zijn verzinsels ze zijn gewoon niet waar andere dingen worden zozeer verbogen dat je ze bijna niet herkent er zijn dingen die ongezien voorbij dobberen terwijl andere roerloos liggen en weer andere die almaar voorbij vliegen dingen vervangen soms…

Wijzer worden...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
Ons oorspronkelijk gelaat blijft ongezien. Ons wezen onbegrepen. Wat wij zien zijn maskers. Wat wij horen zijn opinies of geraas. Wat we weten dwaas. Waar oordelen verdampen. Waar meningen verstommen. Waar dichters zwijgen, bereikt een mens het paradijs. Het paradijs, waar mensen verwonderd worden, en wijs.…

insomnia

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
kleven vergeelde memo’s kleine etters die hem van rust beroven vanuit de hoogte blijven de parasieten plakken als vileine ongenode gasten balancerend op het matras trekt hij de rovers van het plafond smijt ze onder bed je moet slapen prevelt hij iedere nacht door zijn wimpers ziet hij dezelfde gele briefjes die zich ongezien…
J.Bakx31 januari 2022Lees meer >

Zonnestraal

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 756
Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de aarde Doet vertalen In knoppen aan de bomen Die zij baarden De lente is gekomen Ongezien…
Ingvild Deniz22 september 2005Lees meer >

Zonnestraal

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 769
dichtgevroren Een krakend oppervlak Rijp op een tak Een veer verloren Het bos is stil De hemel kil Een ree kijkt schuchter om Een kraai krast opgetogen Vanuit een boom die krom gebogen In de verte tuurt Vanuit de hemel stuur Ik zonnestralen Die koude op de aarde doet vertalen In knoppen aan de bomen Die zij baarden De lente is gekomen Ongezien…

Vlijmscherp

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
licht en schaduw streden schemerend hun wedstrijd waarbij contrast de tijd als zwaard hanteerde zij blonk vlijmscherp het eindsignaal in de laatste flikkering van deze heroïsch gespeelde ronde zacht duister legt zich tevreden neer op de bereikte plaats maar donker kent nog een laatst flits verweer ongezien door velen koestert…

De knoet

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 395
ik liet het rafelen toe omdat ik moe was van de knoet de strak gedraaide schoonheid sloeg een leven lang genadeloos toe pas later gingen we pluizen vonden verschillende huizen die welkom boden ook in die warmte daar konden wij helaas onze draai niet vinden want in de rafels schitterden nog ongeziene kleuren die bijzonder…
wil melker6 februari 2022Lees meer >

Angststoornis op zijn retour

hartenkreet
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.282
Steeds meer durf je te groeien Niet langer verstopt Niet langer ongezien Steeds meer kan je hebben Steeds meer kan je geven Steeds meer laat je zien Steeds meer doen wie je bent Niet alsof, of zoals die ander je kent Steeds meer deel je je angsten Vertel je over je pijn en over hoe het is om zo gevoelig te zijn Steeds meer…

de volgende dimensie

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 918
Net buiten m'n zicht kronkelt ongeziene essentie de riolen in en sprint met 'n knipoog mijn verstand uit 't wiel Intussen knikkebolt de versufte tijd achter de dubbelbeglaasde mensheid en blijft het langzaam middag worden Terwijl 'k oversteek kijk ik verbluft toe hoe de zon aan mijn kant van de straat blijft schijnen en me schunnig…

Gedoemd

hartenkreet
3.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.017
vertwijfeld in schaduw zijde overpeins ik mijn geleden tijd verafschuw rimpels mijner handen wring ik mij in de stroming van weleer echter opgenomen word ik niet meer geslonken is mijn gulle minne tijd doch gesmoord dendert deze voort ongezien over de amoureuze vlakte verteert het mij en heeft mij stil vermoord nimmer kan en zal ik…
Ivan Grud26 januari 2006Lees meer >

Geheimzinnig

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 841
Aanzwellende zwoele lust schuilt ongezien en geheim achter toverachtige aquamuur. Kijkt door een mistig gordijn ziet de wereld in een nieuw vuur de eeuwige rivier bruist en gutst. Een opwindende wellustige gil kloppend hart vindt serene rust. Glansrijk voor passie uitverkoren heeft zij haar onschuld verloren.…
Jasmien26 oktober 2007Lees meer >

gebogen

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 500
moeder is een boom een reusachtige eik het onvermijdelijke onderdak dat met machtige armen schaduwen werpt over haar kinderschaar wie waant zich veilig wie zal zijn schaduw verliezen of kan haar bedwingen wie ontbeert het licht voelt zich ongezien moeder is een boom haar schaduw spant de kroon ze onderschept het licht in een schimmenspel…
J.Bakx5 oktober 2022Lees meer >

Profielets,

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 496
Zijn aard en meesterschap door tijd de perfectie heeft vervolmaakt, blijft hij dichter bij de aarde, profiel van een ziel die ongezien liet weten waaraan het is doodgegaan, vergankelijk, los en wars van alle wetten, boodschap die blijft voortbestaan.…
pama29 mei 2011Lees meer >

kanker

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
stil zwijgend nestelt zich in het gezonde de mutant van leven ongezien nog zonder controle zwelt onderhuids woekerend de dood telkens weer wakkert zij besef dat tijdelijk toch uiteindelijk wij zijn steeds opnieuw drijft zij mensen in de achtbaan van vrees en hoop voortdurend nog strijden en lijden wij tegen en aan verlies…

krassen (2)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 395
ver van het rumoer zwaait met dunne armen de oude tijd aan de grond geklonken in het licht van de zon baadt de krassende tram stap in snel blijf maar zitten stap nu uit ga door van a naar b aan puffende lijven kleeft de warmte in krap bemeten tijd de waarheid ongeziene drenkeling verder weg niet vooruit een bleek witte stip…
J.Bakx17 maart 2017Lees meer >

Riddervrouw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
mijn lot een riddervrouw te zijn ontwaakt in een duistere tombe trekt mijn ziel druppels diepzee omhoog uit de aarde tot een fontein van liefde die mij optilt en laat zweven naar het licht Het is mijn lot een riddervrouw te zijn, jong zonder smetten op mijn ziel die in mij hangt te wachten op berichten van nood die te erg is om ongezien…
Zywa25 maart 2019Lees meer >

om leven meer gewicht te geven

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
ik heb ze weer als rots gezien de stukken steen die in mijn handen wegen ze delen plaats en tijd met mij geraapt om leven meer gewicht te geven ik ben slechts passant hun voorland is het zand de ongeziene korrels vol herinnering want eeuwigheid breekt rotsen tot woestijnen ik raakte ze, zij wisten mijn emoties te verkleinen…
wil melker7 februari 2005Lees meer >

verboden toegang

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 523
hoort hem niet in de loopgraven onder de begane grond gestaag en ongezien druppelt het gif naar binnen om in de kinderziel de donkerte te bundelen een oorlog is nooit voorbij hij woekert en plundert door tot de dood hem doet verdwijnen…
J.Bakx4 januari 2021Lees meer >

Liefde en verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 209
Tranen vloeien in overvloed, Troostende kussen vegen ze op, Tranen drogen zo schoon op, Verdriet blijft achter, ongezien. Als Gods tranen over d’aarde vloeien, En een zondvloed achterlaat, Is des mensen verdriet, Verdronken in Gods overvloed.…

Chique en sierlijk

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 422
je perst cumulatief beweging uit de meest volmaakt getrainde gewrichten met een souplesse zonder haper en start waar ga en glij zonder stop naadloos in elkaar overgaan lijkt vloer de meest effectieve baan om op te gaan in begeleiding zijn er de kleine ongeziene touches in het richt- en duwmoment versnellen en vertragen van de…
wil melker2 november 2022Lees meer >

Voor de wind

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 474
een wolkje oogde wit van boven een wereld om ons heen wij helemaal alleen wij hebben ons niet afgesloten gingen juist helemaal open voor alles dat er was en wilden delen in samen elkaar voelen en strelen juist uit het niet verbale wilden wij het leven in zijn volledige existentie halen zoals communiceren met het ongeziene…

Dwalende zieltjes

hartenkreet
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 781
De immense drukte op het plein Getuigde van een ieder op de been Er was een echte heilige gestorven Niet zomaar iemand naar het scheen In rouw trekken miljoenen langs baar Vereend wenen zij zo allen gemeend En ongezien ongekend tussen massa Dwalen miljoenen zieltjes nimmer gespeend Zij begeleiden de gezalfde in het wit Gaan hem voor in…

Kan de wind gaan liggen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 43
tegenwind ervaren we in schaduwen van ons bestaan ze duiden op onze kwetsbaarheid men wordt allengs bewust van komen en gaan maar zeker, rijkdom van een enkel moment kan naar een waardevoller gevoel worden geleid van wat achter het ongeziene ligt; het is de tijd, die vraagt om inzicht ook al lijkt zij ook op uittrekbaar elastiek; onze…

overgevoelig

hartenkreet
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.349
vraag nooit aan een aardbei of hij op een beschuitje valt daarmee verkruimel je zijn ziel wie wil dat op zijn geweten hebben een aardbei is toch al snel rood en rijpt waar je bij staat het arme ding kan ongezien blozen en je gefrustreerd aanstaren mocht de aardbei groen ogen dan zal hij extra kwetsbaar zijn doordat het een puberaardbei…
klavier27 december 2007Lees meer >

Hun nevelig verhaal

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 580
waar mist sliert flarden geluidloos hun nevelig verhaal verkondigen druipen woorden langs het raam somberheid verdicht het minimale zicht waarin licht verstrooid wordt en alleen bewegen nog signalen geeft alsof leven zich afspeelt in een ongeziene vorm van bestaan dat zijn zin verloren heeft strak trekt angst klemmen op de borst…
wil melker2 januari 2016Lees meer >