421 resultaten.
Erbarme Dich
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
553 hij rookt een sigaar
het dagelijkse leven
sluipt zacht naar de nacht
luisteren naar Bach
het lijden en het sterven
het gewicht van spijt
het hart loopt over
Bach brengt veel in hem teweeg
hij dooft de sigaar
een drukke dag wacht
aankomst van volle wagons
stille mensenzee
ongezien dichtbij
ongehoorde smeekbeden
Bach’s erbarme…
tot licht onze naaktheid bedekte
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
848 ik keek je na
je blik verdween
in vele ogen
ik riep je naam
ruggen bleven blind
hoofden stil gebogen
ik mocht je schimmig
kussen tot de wellust kwam
dan ging je weer je eigen gang
ik vrijde met je schaduw
tot het licht onze naaktheid
bedekte en de zon liefde scheen
ik zocht je en wachtte
verloren jaren, ongezien
ben je er…
Waterlelie
netgedicht
3.7 met 69 stemmen
5.963 Zachtjes deinend op het water
Ontsluit zij traag haar schoonheid
Gelijk met de eerste zonnestralen
Haar hele pracht en openheid
Bewaart zij voor de dag iets later
Dan in al haar kwetsbare schoonheid
Laat ze haar hele pracht ontluiken
Haar hart vol stuifmeelstampers
Voor snoepers die haar ongezien ruiken
Gulzig smullend van haar heerlijkheid…
De waarheid
netgedicht
5.0 met 465 stemmen
471 wij zagen
hoe water in
niet aflatende
kracht rotsen
trotseerde
bruisend en
kolkend probeerde
een bres in de muur
te slaan om zo
in alle gluiperigheid
ongezien de dodelijke
steek in de rug
te forceren
waar graniet
en basalt in de
schepping hun bals
hebben gespeeld
zijn de sterktes van
voorwereldlijke kracht
in verbinding met…
Ik lees je
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 ik zoek je in de spiegeling
van 't meer, toch ben je daar niet
de bevrijding die ik vond
in jou met jou
beelden van fietsen door velden vol graan
die wind deed ruisen, noch
jouw handen over mijn spiernaakte lijf
zal ik ooit vergeten
evenals jouw opgaan in het niets
toch ontmoetten wij elkaar weer, ongezien
en één week voordat je vrij…
de dingen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
488 veel dingen
bestaan zonder
naam ze zijn te
erg voor woorden
sommige dingen
zijn verzinsels
ze zijn gewoon
niet waar andere
dingen worden
zozeer verbogen
dat je ze bijna
niet herkent er
zijn dingen die
ongezien voorbij
dobberen terwijl
andere roerloos
liggen en weer
andere die almaar
voorbij vliegen
dingen vervangen
soms…
Wijzer worden...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Ons oorspronkelijk gelaat blijft ongezien.
Ons wezen onbegrepen.
Wat wij zien zijn maskers.
Wat wij horen zijn opinies of geraas.
Wat we weten dwaas.
Waar oordelen verdampen.
Waar meningen verstommen.
Waar dichters zwijgen,
bereikt een mens het paradijs.
Het paradijs,
waar mensen verwonderd worden,
en wijs.…
insomnia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 kleven
vergeelde memo’s
kleine etters die hem
van rust beroven
vanuit de hoogte
blijven de parasieten
plakken als vileine
ongenode gasten
balancerend op het
matras trekt hij de
rovers van het plafond
smijt ze onder bed
je moet slapen
prevelt hij iedere nacht
door zijn wimpers ziet hij
dezelfde gele briefjes
die zich ongezien…
Zonnestraal
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
756 Een krakend oppervlak
Rijp op een tak
Een veer verloren
Het bos is stil
De hemel kil
Een ree kijkt schuchter om
Een kraai krast opgetogen
Vanuit een boom die krom gebogen
In de verte tuurt
Vanuit de hemel stuur
Ik zonnestralen
Die koude op de aarde
Doet vertalen
In knoppen aan de bomen
Die zij baarden
De lente is gekomen
Ongezien…
Zonnestraal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
769 dichtgevroren
Een krakend oppervlak
Rijp op een tak
Een veer verloren
Het bos is stil
De hemel kil
Een ree kijkt schuchter om
Een kraai krast opgetogen
Vanuit een boom die krom gebogen
In de verte tuurt
Vanuit de hemel stuur
Ik zonnestralen
Die koude op de aarde doet vertalen
In knoppen aan de bomen
Die zij baarden
De lente is gekomen
Ongezien…
Vlijmscherp
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
503 licht en schaduw
streden schemerend
hun wedstrijd waarbij
contrast de tijd
als zwaard hanteerde
zij blonk vlijmscherp
het eindsignaal in
de laatste flikkering
van deze heroïsch
gespeelde ronde
zacht duister legt
zich tevreden neer op
de bereikte plaats
maar donker kent nog
een laatst flits verweer
ongezien door velen
koestert…
De knoet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 ik liet het
rafelen toe
omdat ik moe
was van de knoet
de strak gedraaide
schoonheid sloeg
een leven lang
genadeloos toe
pas later gingen
we pluizen vonden
verschillende huizen
die welkom boden
ook in die
warmte daar
konden wij helaas
onze draai niet vinden
want in de rafels
schitterden nog
ongeziene kleuren die
bijzonder…
Angststoornis op zijn retour
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.282 Steeds meer durf je te groeien
Niet langer verstopt
Niet langer ongezien
Steeds meer kan je hebben
Steeds meer kan je geven
Steeds meer laat je zien
Steeds meer doen wie je bent
Niet alsof, of zoals die ander
je kent
Steeds meer deel je je angsten
Vertel je over je pijn en over
hoe het is om zo gevoelig te zijn
Steeds meer…
de volgende dimensie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
918 Net buiten m'n zicht
kronkelt ongeziene essentie
de riolen in en
sprint met 'n knipoog
mijn verstand uit 't wiel
Intussen knikkebolt
de versufte tijd achter
de dubbelbeglaasde mensheid
en blijft het
langzaam middag worden
Terwijl 'k oversteek
kijk ik verbluft toe
hoe de zon aan
mijn kant van de straat
blijft schijnen en me
schunnig…
Gedoemd
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.017 vertwijfeld in schaduw zijde
overpeins ik mijn geleden tijd
verafschuw rimpels mijner handen
wring ik mij in de stroming van weleer
echter opgenomen word ik niet meer
geslonken is mijn gulle minne tijd
doch gesmoord dendert deze voort
ongezien over de amoureuze vlakte
verteert het mij en heeft mij stil vermoord
nimmer kan en zal ik…
Geheimzinnig
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
841 Aanzwellende zwoele lust
schuilt ongezien en geheim
achter toverachtige aquamuur.
Kijkt door een mistig gordijn
ziet de wereld in een nieuw vuur
de eeuwige rivier bruist en gutst.
Een opwindende wellustige gil
kloppend hart vindt serene rust.
Glansrijk voor passie uitverkoren
heeft zij haar onschuld verloren.…
gebogen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
500 moeder is een boom
een reusachtige eik
het onvermijdelijke onderdak dat
met machtige armen schaduwen
werpt over haar kinderschaar
wie waant zich veilig wie
zal zijn schaduw verliezen
of kan haar bedwingen
wie ontbeert het licht
voelt zich ongezien
moeder is een boom
haar schaduw spant de kroon
ze onderschept het licht in
een schimmenspel…
Profielets,
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
496 Zijn aard en meesterschap
door tijd de perfectie heeft
vervolmaakt, blijft hij dichter
bij de aarde, profiel van een
ziel die ongezien liet weten
waaraan het is doodgegaan,
vergankelijk, los en wars van
alle wetten, boodschap
die blijft voortbestaan.…
kanker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 stil zwijgend
nestelt zich
in het gezonde
de mutant van leven
ongezien nog
zonder controle
zwelt onderhuids
woekerend de dood
telkens weer
wakkert zij besef
dat tijdelijk toch
uiteindelijk wij zijn
steeds opnieuw
drijft zij mensen
in de achtbaan
van vrees en hoop
voortdurend nog
strijden en lijden wij
tegen en aan verlies…
krassen (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
395 ver van het rumoer
zwaait met dunne armen
de oude tijd
aan de grond geklonken
in het licht van de zon
baadt de krassende tram
stap in snel blijf maar
zitten stap nu uit ga
door van a naar b
aan puffende lijven
kleeft de warmte in
krap bemeten tijd
de waarheid
ongeziene drenkeling
verder weg niet vooruit
een bleek witte stip…
Riddervrouw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 mijn lot
een riddervrouw te zijn
ontwaakt in een duistere tombe
trekt mijn ziel druppels diepzee
omhoog uit de aarde
tot een fontein van liefde
die mij optilt en laat zweven
naar het licht
Het is mijn lot
een riddervrouw te zijn, jong
zonder smetten op mijn ziel
die in mij hangt te wachten
op berichten van nood
die te erg is
om ongezien…
om leven meer gewicht te geven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
729 ik heb ze weer
als rots gezien
de stukken steen die
in mijn handen wegen
ze delen plaats
en tijd met mij
geraapt om leven
meer gewicht te geven
ik ben slechts passant
hun voorland is het zand
de ongeziene korrels
vol herinnering
want eeuwigheid breekt
rotsen tot woestijnen
ik raakte ze, zij wisten
mijn emoties te verkleinen…
verboden toegang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
523 hoort hem niet in
de loopgraven onder
de begane grond
gestaag en ongezien
druppelt het gif naar
binnen om in de
kinderziel de donkerte
te bundelen
een oorlog is nooit
voorbij hij woekert
en plundert door
tot de dood hem
doet verdwijnen…
Liefde en verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
209 Tranen vloeien in overvloed,
Troostende kussen vegen ze op,
Tranen drogen zo schoon op,
Verdriet blijft achter, ongezien.
Als Gods tranen over d’aarde vloeien,
En een zondvloed achterlaat,
Is des mensen verdriet,
Verdronken in Gods overvloed.…
Chique en sierlijk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 je perst
cumulatief
beweging uit de
meest volmaakt
getrainde gewrichten
met een souplesse
zonder haper en start
waar ga en glij
zonder stop
naadloos in
elkaar overgaan
lijkt vloer de meest
effectieve baan
om op te gaan
in begeleiding
zijn er de kleine
ongeziene touches
in het richt-
en duwmoment
versnellen en vertragen
van de…
Voor de wind
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 een
wolkje oogde
wit van boven
een wereld om
ons heen wij
helemaal alleen
wij hebben ons
niet afgesloten
gingen juist
helemaal open
voor alles
dat er was en
wilden delen in
samen elkaar
voelen en strelen
juist uit het niet
verbale wilden
wij het leven
in zijn volledige
existentie halen
zoals communiceren
met het ongeziene…
Dwalende zieltjes
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
781 De immense drukte op het plein
Getuigde van een ieder op de been
Er was een echte heilige gestorven
Niet zomaar iemand naar het scheen
In rouw trekken miljoenen langs baar
Vereend wenen zij zo allen gemeend
En ongezien ongekend tussen massa
Dwalen miljoenen zieltjes nimmer gespeend
Zij begeleiden de gezalfde in het wit
Gaan hem voor in…
Kan de wind gaan liggen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
43 tegenwind ervaren we
in schaduwen van ons bestaan
ze duiden op onze kwetsbaarheid
men wordt allengs bewust van komen en gaan
maar zeker, rijkdom van een enkel moment
kan naar een waardevoller gevoel worden geleid
van wat achter het ongeziene ligt;
het is de tijd, die vraagt om inzicht
ook al lijkt zij ook op uittrekbaar elastiek;
onze…
overgevoelig
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.349 vraag nooit aan een aardbei
of hij op een beschuitje valt
daarmee verkruimel je zijn ziel
wie wil dat op zijn geweten hebben
een aardbei is toch al snel rood
en rijpt waar je bij staat
het arme ding kan ongezien blozen
en je gefrustreerd aanstaren
mocht de aardbei groen ogen
dan zal hij extra kwetsbaar zijn
doordat het een puberaardbei…
Hun nevelig verhaal
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
580 waar mist sliert
flarden geluidloos
hun nevelig verhaal
verkondigen druipen
woorden langs het raam
somberheid verdicht
het minimale zicht
waarin licht verstrooid
wordt en alleen bewegen
nog signalen geeft
alsof leven
zich afspeelt in
een ongeziene vorm
van bestaan dat zijn
zin verloren heeft
strak trekt angst
klemmen op de borst…