492 resultaten.
Aan de Donge
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Zichzelf op de rotsen gesmeten.…
Laaiende emotie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Woorden die in stormen
golven tegen rotsen slaan
als zware branding
kusten overspoelen
brekend door duinenrij
pas op vlakke velden
beteugelend bekoelen.…
Wereld der nevelingen en trollen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 Nevelig zijn de velden
En mistig zijn de bossen
Wolken hangen als aureolen
Om toppen van bergen
Vaag en waterig schijnt de zon
Mystieke figuren dansen
In schaduwen der rotsen
Of lossen op in nevelige meren
Tijdens een macabere dans
En trollen en geesten
Bevolken grotten en spelonken
En nooit lossen nevelingen op…
Gedachte in Stil Water
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
904 Diep in mij...rust,
berusting...,
alsof de zee
zijn golven inhoudt
rimpelloos
aanvaarden
dat er geen rotsen zijn.
Zou een Vlinder kunnen zwemmen?
Zolang de wind blijft liggen
zal het gaan,
tot aan de overkant.…
de smaak van Ingmar Bergman
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
724 de smaak van Ingmar Bergman
grimassen verstoren de gang
van de wind
de eenzaamheid
slechts rotsen en dromen
scheppen de beelden
van de schilder
tastbaar het lot
vrouwen ontvangen
tussen kleffe dijen
de webben
het gruis
van eeuwen
de melkende zee
de tempel als kasteel
stemmen achter de branding
verstoren het gaan…
Bloed klopt aan de onderkant.
netgedicht
2.7 met 16 stemmen
545 Zoals water stroomt
in ontmoeting met rotsen,
realisme verlegt de trots.
Roepend naar het graf
waar het brave bloed klopt
tegen zij – en onderkant.
Waar de nacht zich roert,
in stilte van de waterkan,
in dromen onberoerd.…
Jaag me op met wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
604 neem mij mee
jaag me op met wind
ik wil spelen als een kind
niet mijn dagen slijten
door langs lage oevers
in het riet te bijten
wil watervallen
spatten op de rotsen
regenbogen kleuren in de zon
laat mij onderduiken
en naar zuurstof happen
als ik eindelijk boven kom
neem mij mee
tintelend en geladen naar
opnieuw geboren worden…
Zee in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
605 slaan tegen de kust
in een verwoed trachten
alles weg te spoelen
Maar mijn hart laat niets gaan
ondanks dat het beter zou zijn
om even niets te zijn
om te overstromen
De golven in mijn hoofd
overspoelen slechts de verlangens
die ik niet wil vergeten
die ik vast probeer te houden
Maar alles wat ik kwijt wil
ligt te rotten op de rotsen…
Levenswandel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
543 Balanserend over smalle pad van het leven
Zoekend naar vaste grond en steun
Gaan we voetstap dagelijks verder
Langs rivieren, rotsen of ravijn
Bij voor of tegenspoed
Zo nu en dan dwalend, dan zeker wetend
Waarnemend de bermen van het pad
Struikelend of mijden de kuilen
Volgend de richting naar één doel
Naar het eind, de horizon.…
brak jij de golven
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
630 het land was alleen
tot jij verscheen
je kleurde de zomer
in lach en was zoals
ik dat in dromen zag
je ogen spraken licht
in groen en blauw
de zee was er voor jou
en in wit schuim brak jij
de golven voor de rotsen
ik zag zon in een
leven dat opnieuw begon
je geurde naar een
onbekende bloem in een
nog niet begonnen…
beeldhouwde je lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
820 ik sloeg op rotsen
herkende vormen
in het ruwe steen
ik zette je apart
beeldhouwde je lijnen
zocht aders naar je hart
in het aandachtvol polijsten
kwamen toch onverwacht
jouw warme kleuren bovendrijven
jij liet je in de kern raken
ontdooide zacht in tijd, bevrijd kun
je nu eindelijk mijn liefde smaken…
Overspel
gedicht
3.8 met 330 stemmen
59.687 Aalscholvers hoog op de rotsen
vieren het feest van de bruid van de zee.…
beter vermijden
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
802 toen ik dacht dat je zei
dat je hier wel blijven kon
zag ik sterren schijnen
een lichtend pad over ons samenzijn
hoorde ik rivieren bruisen
hoe het water zich met volle kracht
schuimend op de rotsen gooit
en wij daarboven onroestbaar
toen ik dacht dat je zei
diende je mij te corrigeren
het nalaten van dat kleine feit
die ochtend in een…
De Engelse Sonnetten, 1. Nacht op Huntcliff
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
918 Ver beneden me
kolken de golven,
draaien en razen de rotsen.
Mijn oren suizen, de nacht wordt grijs.
Met het matglazen schild
van de dageraad op mijn rug
trotseer ik de snijdende koude,
ik balanceer op de rand
van het jaar
en wend me naar het noorden.…
Somber
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 op de tafel stond een asbak
vol sigarettenpeuken
met korte grijze stompjes
ik had het gevoel of mijn handen
van iemand anders waren
net als mijn stem
je richtte je ogen op mij
alsof het de loop
van een geweer betrof
in de verte bonkte het
klonk het gekraak
van woeste golven
die braken
op statige rotsen
het maakte me somber…
winterschimmen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
655 dat
dagen regen zijn
en dat jij de uren van
die dagen nog eens
onderstreept
- nadien-
maakt mij tot regen
vastgevroren
in winter
in mijn vacht
zoals een vogel, dood
onder doornstruiken
en afgesleten rotsen
tegen het landschap
geklemd
dat ik dan sneeuw
op suikerwitte bloemen
en jij je hand niet reikt
naar het geluk…
De zuivere koers
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
462 ik heb alles uitgeplozen
weggedaan in dozen
wat niet van waarde was
zaken waar ik
ooit om heb gegeven die
deel uit maakten van mijn leven
zij bleken enkel franje
versierselen van een andere tijd
gekocht uit onbenulligheid
ik kijk nu om me heen
en nee ben niet alleen
jij bent bij mij gebleven
storm en rotsen getrotseerd
de zuivere…
Gedichten zijn als vissen in het water
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
522 Gedichten zijn als vissen in het water
dat kalm en vredig stroomt of
klaterend van rotsen stort
en alles meesleurt in een dans,
een ongekende werveling van krachten.…
Storm in je stem
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 je woorden stromen
als lieflijke beekjes
bloemen begroetend langs zonnekant
ingetogen bij eb
vloeiend terugglijdend
van het zacht glooiend strand
striemend tegen rotsen
met storm in je stem
bulderend breken de golven ongetemd
ik hoor je wel
laat het water ongestoord stromen
wacht op het spatten van jouw kleurige bel…
In jouw woestijn
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
795 mag ik
korrelen
in jouw woestijn
in het zand van hitte
alle dagen onvervreemdbaar
bij je zijn
nachten met je delen
in de uitstraling van pijn
om het niet bij je kunnen zijn
samen schurken tegen rotsen
waar we botsten dat maakte
onze korrels voelbaar fijn
mag ik als los zand nog
door je handen glijden jouw
sahara zal mijn gobi…
Stil begrijpen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Onder hem de kale rotsen,stille getuigen
van iets ontastbaars.
Op een verre helling de herder met
zijn kudde.
Ik mediteer.
Er is een rijk en stil begrijpen.…
eindeloze zee
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
841 Oh,eindeloze zee,
neem mijn gevoelens even mee
Laat ze deinen op de golven,
zodat ze onder zeewier zijn bedolven
Neem ze mee naar verlaten stranden,
naar onbekende oorden,en landen
Laat ze op de rotsen stuk slaan,
of in het glanzende zout opgaan
laat ze zich mengen met het zand aan de kust,
dan heeft mijn hart heel eventjes rust.…
Het kringloopse water
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
503 ik herkende
je stem in het
geluid dat het
donker druppelend
gesteente maakte
in de kou
vlood het water
sissend langs
eeuwenoude
beddingen en rotsen
het is geen
murmelen dat
de tantra’s als
leidraad kozen
uit de prehistorie
alleen hun scherpte
is verloren in de
zachtheid van het
kringloopse water
uit de laatste gletsjers…
zwitserland
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.905 De sneeuw siert de rotsen,
je zou denken, dat zelfs
de wolken zouden botsen.
Deze vleien zich zacht,
tegen hun flank.
Het is een samensmelting,
van muziek zonder klank.
Op die hoogte, in die zuivere lucht,
is het lekker genieten,
van een deugddoende vrucht.…
beviste poezie
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
771 ik waan mij gelukkig
met mijn pen en papier
met mijn gummetje erbij
duik ik erin
het maakt mij gek en dronken
maar nooit beschonken
ik roof de woorden van de straten
niemand heeft het in de gaten
het is niet voor mijn brood
maar meer voor mijn plezier
woorden gooi ik op de golven
klaterend ontstaat de poëzie tegen de rotsen
vissers…
ik zou
netgedicht
4.7 met 38 stemmen
2.267 het volle daglicht
tekent vlinders
in rotsen
wanneer
je het baren wiegt
gereed om te gaan
hou van me
tot waar de zee ons
breekt
of geef me korrels
als eilanden
tussen bruidsbloemen en
avondmaal
raak me even aan
tot de maan ons
in de wind zal scheiden
schrei geen rozen
of stranden vol
wolken
in een laatste, witte stilte…
hoe stilte zichzelf schrijft
netgedicht
4.5 met 43 stemmen
1.982 in dat laatste woord
past alles
de stilte en het tegenlicht
de verwarring van poëten door
het telkens nieuw geluid
van rivieren en rotsen
onder het gedichtendak
van een kathedraal
waarin vrijheid duizelt
om de duizend kreten, de tweestrijd
in hem of haar
om het zwijgen van de stenen
en de eindeloze ogen
van de minnaar en…
handtekening vergeten
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
703 ik zat vandaag met Magritte in bad
we rookten een kromme pijp
en hij zei: ceci n’ est pas un bain
hij had gelijk we rookten enkel een pijp
en de hemel was blauw vannacht
de rotsen zweefden als kometen
bomen herschikten hun nerven
en ik zei: ceci n’ est pas Jandeb…
Verplicht
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
890 te kiezen
om niet in verplichtte rust
te verzanden
ik die altijd zo actief was geweest
die zo van beweging en actie hield
van welke aard dan ook
ik werd voor een dilemma geplaatst
aan de zee geboren uit een zandkorrel
leerde ik me
van andere zandkorrels onderscheiden
ik wou net dat ietsje meer zijn
toen op reis
tussen bergen, rotsen…
De juiste woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.059 Ik hoor het geruis van
wind in de bomen
het klotsen van de
golven tegen rotsen.
Zie de verre horizon en
hemelsblauwe luchten
voetstappen in het zand
van lang vervlogen jaren.
Kijk naar lachende ogen
of zie tranen op wangen
zie de maan en sterren
als kristallen in de nacht.…