5374 resultaten.
Landschap met wegspringende schaduwen I
gedicht
2.7 met 27 stemmen
10.113 Met de gedachtestroom in het lijf
zindert de schaduw van de wandelaar.
Als hij passeert dan zwijgt het vee en
lichten open plekken in het struikgewas op.
Het getik van zijn wandelstok
ratelt in onze dakgoot.
Versta jij, pas aangekomene, al de kunst
van het snel over je schouder kijken?…
Utopie
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
819 Tergend langzaam blijven straten onbegaanbaar
verbleekt de zwaluw in de tijd
zwemt in deeltjes regenbogen purper
kortdurend haar toevalligheid
kwinkslagen schieten flarden luchtkastelen
zinnen melken herinneringen
zomaar alsuit het niets
kan schaduw ruisend zijn?…
Uit jouw schuilend duin
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
608 Uit jouw schuilend duin
ben ik geworpen
schoonheid,
wassend zand
tussen hoop
en troost verloren
loop ik de dagen
aan jouw hand,
voel ik de woestenij
zeer eenzaam
lopen we langzaam
naar het strand
waar de zee
ons doet geloven
achter de schaduw
van jouw gedichten
houden we van onze liefde.…
Randen van schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 Jouw lopen liep een eindje mee
langs randen van schaduw
duistertuinen vol heimwee
er zong een dove duif
in jouw binnenste vrede
een zoete zuinige drang
tot als maar delen woordendelen
soms eenzaam in een zaligheid
in de diepte van een lege ziel
er drong een waarheid naar binnen
een gezicht zonder masker
maagdelijke geheime liefde.…
Oktober
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
726 wanneer de zon
door takken breekt
valt schemer in scherven
op de grond…
Ademland
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
476 lichter
misschien ben je geen dichter
voel je slechts richting
aan woorden ziel ontsproten
die je opschrijft, onverdroten,
tot jouw gewicht, mij weer
de rust geeft, omdat ik
als schaduw in jouw ademland leef.…
Zonder titel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
746 de hond loopt
in de schaduw
van de vrouw
hij wil uit…
elkaar zacht strelen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 ze opent de hemel
vlijt langgerekte schaduwen
op de wereld neer
laat ze bewegen
elkaar zacht strelen
met gebaren
die de zwaarte verjagen
net zolang tot ze
ineengestrengeld tonen
wat kwetsbaar maakt…
De laatste
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 Kom liefste, dans met mij
de tango van weleer
nu de bandoneon weerklinkt
weemoedig maar hartstochtelijk
de tonen zingt van ons gevoel
toe, leidt me weer
dicht in je armen
naar dat ritme
nog één keer
voor de muziek zwijgt
en jouw schaduwbeeld
vertraagt
vervaagt
verdwijnt…
Zeven bronnen,
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
605 “Handel en denk als een pure
bron, de liefde zal je
volgen als een schaduw,
niet af te wassen.”
S. Rinpocher…
de schaduw van een mens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
767 het voelt vreemd aan, de vreemde die hij is
ondanks het delen van de waanzin
in het verleden, het slaan op ziel
en huid, onherstelbaar
zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg
wanneer ik het licht uitdeed
om woorden met dezelfde adem
te laten sterven
nog droom ik, de ogen op mij gericht
midden in het huis
dat het water op de ramen…
Bij de indianenboom
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
563 Jammer dat je nooit
de moeite hebt genomen
mij terug te vinden
in die vertrouwde wereld
het kwam ook uit mijn jeugd
die taal van treurig dromen
en jij in die indianenboom
nog dwazer in dromen geklommen
bleef bij me
maar deze schaduw is een wereld
en alle woorden zijn verzameld
rond de meest eenzame droom
ik val jou niet in woordgebaren…
Eikenhanden
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
449 ingeslikte woorden
niet rijp voor het daglicht
bekruipen langzaam
de schaduw op de muur
die toeneemt naarmate
opkomend zonlicht speelt
met de grote eik voor 't raam
wiens handen angstvallig
vasthouden aan wat ooit was
kussen de laatste bladeren
zachtjes de grond…
Schimmenspel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
446 [Haiku]
schaduwen scheren
over het windstille meer
een vlucht rietganzen…
Onrust
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 Kwinkslagen schieten flarden
in sluw geschapen luchtkastelen,
woorden ontlokken herinneringen
zomaar uit het niets, het blozen
van de aarde verbreekt in het
stille zwijgen van de maan, kan mijn
schaduw zo onrustbarend zijn?…
Osmose ?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
466 Totdat je die weg verlaten moest,
dauw gedempt op aangeboren spiegels
van de ziel, het was een nieuw gezicht
te zien, een schoonheid die geen twijfel
overliet van kwetsbaarheid, de
beeltenis van een aarzelende osmose,
wat stromen ging in een gedicht, een
vrij gebied onttrokken aan de strijd,
ongeremd waarmee je uiteindelijke
schaduwen…
Hoogmoed
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
671 Definitie van hoogmoed
zou kunnen zijn:
Je zou je schaduw even moeten meten
Hij is vandaag niet langer dan gisteren...…
Licht en schaduw
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
532 als verwachting
bij daglicht sterft
kent ademen
nog steeds de plaats
waar een bloeiende bloem
zonlicht verwerft
door bladeren te spreiden,
zich openstellend als van zelve,
keert zij naar het licht
zoals mijn liefde zich
naar herkenning dicht
mijn vriend de schaduw
dekt soms onbewust
doch met hemelse genade
voor even…
het zomert na
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 en allengs
veranderen
de schaduwen
van september
het wonder van licht
speelt met de acacia
en volgt de omlijning
met gouden pen
de juiste plaats en tijd
werpen dit presentje
in mijn schoot…
Onmacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Het heden waarin ik struikel, dunne waslijn aan
de horizon, die gisteren gespannen is, schrikdraad
waaraan snippers schaduw hangen, ik spartel
tegen, verlangen naar de engel die de adem stokt
en klapwiekend terugkeert op zijn schreden.…
Luisterschaduw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
641 Het voorjaar ontwaakt
als een nachtprinses
in de hoofdstad
je noemt mij
in de taal van bloemen
bloeiwijzer
naar het eerste begin
in de gedachten
van een ander
maar ik verander niet
ik neem geen ruimte
uit jouw denkwereld
ik ben als een schilderij
verfstreken die met stilte dwepen
jij vergeet de handgeschreven brieven
in…
Schaduwvriend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.097 Daar waar droom en schaduw
elkaar in stilte ontmoeten
voel ik de eerlijke behoefte
jou opnieuw te begroeten
onder die wolkenlucht
bij de onstuimige rivier
van dromen zonder woordverleden
misschien, vriend
is onze vriendschap nu volwassen
niet meer achterhaald
door verleden en vergeten
eindelijk dragelijk in het heden
zwijgzaam, behoedzaam…
Droom en schaduw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
901 , vriend
zijn we samen niet alleen
als droom en schaduw
gaan we samen ergens heen
met alles wat ik in mijn denken voel
over beschavingen en hoger doel
in wat onze vriendschap ons geeft
door alles wat in ons leeft.…
Oceaanschaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
564 Het zal de liefde zijn geweest
met indringende geuren en kleuren
in verlangende lente zoals seringenbloesem
op jouw bed
nabij de zee
en ik hoorde walvissen
roepen, kilometers ver
ga je mee
hou je van me
in geluiden
van de branding
alsof ik in de schaduw was
van alles en het woeste schuim
die voortdurende herfstnacht
in de schemer…
Schaduw van de vooruitgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
820 Ontwaakt computers uit alle landen!
Vergeet niet dat u met al uw bestanden
de mens ontneemt nog mens te zijn.
De mens die u voedt met specifieke
opdrachten om zijn dagelijkse ongemakken
te verzachten; en u zo de middelen geeft
om zichzelf maatschappelijk overbodig
te doen zijn.
Ontwaakt computers uit alle landen!
Laat u leiden door het…
twee-eenheid
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
563 buiten
zijn we onafscheidelijk
soms huppelen we
door de wereld
dan maak ik je vrolijk
en jij mij
tenminste
als de zon schijnt
in maanverlichte nachten
zijn we slechts
een schim van onszelf
terwijl
jij op dagen zonder zon
niet eens bestaat…
Als
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Als zelfs de schaduwkant
een schaduwkant heeft
voor mij de opgaande zon
in aanzien niet mag stijgen
ik steeds moet afzien van het licht
wat ooit mij is gegeven
waar blijft dan mijn eigen bloei
terwijl alles om mij heen op lente belust is
en juist ik daarover nooit kan zwijgen
daarom
zal ik niet blijven ondergaan
wanneer ik mijn…
Gum
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 Je hebt jezelf uitgegomd
zo was je er
zo een schaduw van bestaan
met het ondergaan
van de zon
neem je plaats op mijn papier.…
Schaduw van de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 'Ga uit het zonlicht,
schaduw van de nacht'.
'Ga uit het zonlicht,
want het is de nacht
die op jou wacht'.
'Jij wachter op de
morgen houdt je voor
het zonlicht verborgen'.
'Want in de duisternis
van de nacht; daarin
ligt jouw ware kracht'.
Eén lantaarn, één schijnsel
in de duisternis schijnt voor
een liefde, die de ware is.…
als vlinder
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 door zachte schaduwen gedragen
baart ze zichzelf als vlinder
neemt de taak op zich
de wereld dieper in te kleuren…