482 resultaten.
Horizonvriend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
822 Jij en ik al lang op weg
naar dromen zonder stranden
een ander huis, een nieuwe heg
en schilderijen voor de wanden
samen zijn, zonder venijn
beetje vrede voor het heden
en op het gras een droomkonijn
gelukkig zijn we zo tevreden
jij en ik onder de zon
we raken niets aan
verzinnen geen vragen
in ons bestaan
de horizon die treft ons…
Onweer in de keuken
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
994 Daar stond ik: venijnig-luidruchtig
het tafelbestek te reinigen...
Straks gaat iemand Jezus verraden.…
In jouw armen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
312 Zo bij jou te zijn zonder zorgen,
In ’n roes van hemels toeven,
Ver weg van aards venijn,
In ’n paradijselijk zijn.
Het zijn dagdromen,
Die als ’n kaarsvlam doven,
Als ’k terugkeer in het hier en nu.…
Kantelpunt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
648 Ik stond op, besloot filosoof te zijn
met eindeloze reeksen vragen
en in elk antwoord het venijn
van onraakbare diepere lagen
Gevangen in de grenzenloze revue
op het kantelpunt tussen voorbij
en nog te gaan .…
Valse contrasten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
545 scherp schuurde
vaal licht
langs schrale takken
valse contrasten
schetsten niet bestaande
unheimliche sferen
het donkerde in
woud en bos ondanks
het gebrek aan bladeren
nog priemde zon
venijnig strak naar
leven op de grond
schijnwerpen creëerde
een bewogen beeld omdat
licht continuïteit doorsneed
er gaat geen dood voorbij…
Dichter des vaderlands
netgedicht
2.9 met 12 stemmen
1.259 De strijd was hard en vol venijn
En ging gepaard met kissebissen.
Toch was die strijd in wezen schijn:
Niet lang bleef in het ongewisse
Wie winnaar werd van dit festijn.
Men kon zich immers niet vergissen.
Slechts één kan Neerlands dichter zijn:
Dat is natuurlijk Driek van Wissen.…
Zomerschoenen
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
415 somber lekken
grauwe trekken
eindeloos hun
koude sporen
in miezerig venijn
ogen door
de kou maar
half geloken
willen er nu
even niet zijn
toch lachen
de plassen
spetteren
dikke druppels uit
de plenzende bui
halfzolen
zomerschoenen aan
einde van seizoen
soppen smerig
straatvuil binnen
zelfs de paraplu
met tig geknakte…
Als de spiegel beslaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
442 de groten uit
de geschiedenis hebben
altijd een naam gehad
maar door hun leven
liep een schaduw
die de echte macht bezat
zij waren naamloos
moeilijk te traceren
deze onzichtbare heren
hoewel soms dames
staat konden maken
zij liepen minder in de gaten
ook in het klein
spuugt schaduw zijn venijn in
levens die met lach lijken omgeven…
Zo goed als vierkant
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
461 Vandaag is het zwerk strak grijs
vierkant zucht de lucht eronder
is het erg dat ik stook met pook
met gein venijn iets anders dan
de dag te dolken, laat mij maar
links en rechts, voor en achter
contourig de liefde beschrijven
straffe wind in onmisbare humor
strak blauw uitspansel bewolken
het Chinees wit krijt kan wissen
zeer hoekig met mijn…
Takken kalen in de kruin
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 zie de meeuwen zeilen
driftend op de wind
bladerbruin vlaagt knisperend
tot het eindelijk luwte vindt
weg is de warme lach
en tekent kou
verbeten trekken op
deze bijna winterdag
kleuren zijn vervaald
takken kalen in de kruin
waar bomen buigen
voor het stormachtige venijn
het botst weer
na de zonneharmonie
we trotseren voor even…
Schoonheidsideaal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 wij streven al
een leven lang naar
symmetrie als schoonheidsideaal
bewerken en her profileren
wat de natuur
ons meegegeven heeft
zien als resultaat
gelijkvormig zonder hart
twee helften bij elkaar gebracht
kies maar voor uniek
het ene oog is ook
het andere niet
de lach trekt links
op vrolijkheid en rechts
zit het venijn in chagrijn…
De dood is verbleekt
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 tijd gaf mij de pen
met het gifgroene gal
strijdbare woorden
waren er al
venijnig krassend
schreef ik een
vlijmscherp betoog als
monoloog aan de dood
fileerde gevoelens
tot op het bot
versneed lange jaren
hakte relaties kapot
als helse apotheose
hing ik mijn testament
zonder eeuwigheidzegel
in het leven te drogen
door waaiende…
Leven is...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
861 leven is vreugde, verdriet, venijn.
leven is fout zijn kapot gaan van spijt.
leven is gevangen zijn, verlangen naar vrijheid.
leven is denken, doen, begrijpen.
leven is er voor jou en voor mij.
leven ben ik, jij, wij.…
Mens toch...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 waarom worden dagen geschonken
die trager maar korter zijn
het ochtendroze met avondrood geschonden
leven als zachte rozen of venijn
ik ben mijn weg gegaan
dag na dag met anderen
niemand kan het veranderen
toch blijft bestaan een eeuwig begaan
leven, een flits van wachten
op wat komen moet
eindigheid, één verachten
voorbij het kwaad…
Mijn versen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Mijn verzen bezingen het leven
en alles wat het me zal geven:
liefdeslust en liefdespijn,
zelfs de dood z’n zoet venijn,
want mijn verzen bezingen het leven!…
Hebzucht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
590 Helaas ontbeert ons een medicijn,
tegen dat menselijk venijn.…
Jouw zonnevingers
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
449 paradijs
ik had mij
komend uit het
langdurig grijs en
somber van de hel
voorzichtig opgesteld
zodat de eerste
confrontatie niet zou
uitmonden in schade
verfrissend stroomde
energie door mijn huid
die in tal van acties
als trigger en aanjager
werd gebruikt om
lente te updaten na
de vijandige blootstelling
aan het winters venijn…
Vrijheid
poëzie
3.2 met 19 stemmen
5.447 — Smetloos zijn:
In ziel en lichaam vrij van ingestort venijn,
Met bloed en merg aan ’t kroost uit de Oudren ingevloten;
Gezuiverd door de Geest uit Hoger kring ontsproten.
Wie andre Vrijheid zoekt, zoekt, op de naam van VRIJ,
Slechts strafbren eigenwil, verderf, en slavernij.
------------------------------------
uit: Rotsgalmen (1823)…
Heelkunde
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
910 Wel over venijnig
geknakte botten en doodgestoken
relaties. Het verbinden van breuken
en scheuren. Het lijmen van paren,
gezinnen, volk en mensenscharen
het slijpen en schuren, uitdeuken
van roestend en protserig blik
symbolen van kort en snel
van uitvlucht, klacht en overspel
van zelden jij of U, maar altijd ik.…
Het keerpunt voorbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 de menigte schreeuwde
zijn onzichtbare pijn
balden de vuisten
sloegen met knuisten
vol irrationeel venijn
zij trotseerde
met opgeheven armen
en brandende blik
de opgekropte ego’s
van heethoofdige iks
zacht klonk
het eerste geklap
als applaus voor de
breekbare stilte met
een ontspannen lach
in het aanzwellend
geluid luchtten velen…
David di Tomasso
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
784 Zure afdronk, deze rode wijn
Te jong bedorven, daar waar rijpen,
zoveel beter had kunnen zijn
Ik zag je teder kussen
met leder aan je voeten
Zo diep je de bal deed ‘crossen’
kaatst nu de leegte met venijn
Zure afdronk, dit rotte azijn
Te jong gestorven, moet ik begrijpen
en bestel louter nog maar witte wijn,
Daar in het “rode” geen…
Mijn laatste snik
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
564 het is de alleen zijn pijn
die nachts uit schaduw
zijn tanden krijgt
vol venijn aan
zekerheden vreet
als ik zweet van angst
zelfs licht kan niet
verdrijven wat uit donker
naar me toe komt schuiven
een radeloze schreeuw
kan ik totaal verlamd
nog panisch uiten
voor ik wakker schrik
gedesoriënteerd dacht bezig
te zijn aan mijn laatste…
Die ene dag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
912 Alles werd anders
die ene dag
Als een nachtmerrie binnengeslopen
toen hij even niet keek
Met open ogen geslapen
Zwarte beelden opgenomen
geluiden bevroren tot negatief
werd onwerkelijkheid waar
Gebroken woorden zwierven
zinloos door zijn hoofd
kronkelden rond als slangen
Ontregeld, gifspuwend venijnig
werd de eens zo rappe tong
het zwijgen…
Adem warmte in woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 ik heb gewikt
en gewogen
kijkend van
beneden naar boven
nog maskeer ik
mijn onzekerheid
adem warmte in woorden
die niemand wil horen
kleur zinnen
die ego’s nooit
zullen beminnen ondanks
hun bekende edelmoedigheid
heb vaak op
op lange tenen getrapt
in het spoor bijster zijn
maar zonder opzettelijk venijn
open treed ik naar buiten…
brombeer
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.168 Oh, hemel daar heb je hem weer
hij verandert meteen de gezellige sfeer
altijd zit hij maar te mokken
en de boel weer op te fokken
nooit heeft hij iets leuks te melden
althans dat gebeurt maar zelden
zijn gezicht is altijd chagrijnig
staat op onweer en hij is best wel venijnig
het is gewoon een brombeer
kwam hij maar tot inkeer
dan verandert…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
568 Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.
Ik zink neer in 't warme gras
Sluit de kijkers en hoop gauw
Dat jij zal lezen wie ik was
Zijn je ogen diepzeeblauw?…
Verzonken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
579 Ik overweeg je ogen
Wil weten waar ze zijn
Bij de antieke bogen
of in het groen venijn.
Ik zink neer in 't warme gras
Sluit de kijkers en hoop gauw
Dat jij zal lezen wie ik was
Zijn je ogen diepzeeblauw?…
Blazen bazuinen finale
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
585 nog schetteren trompetten
schreeuwen sprekers
hun lof over de partij
blazen bazuinen finale
tot vendels en vlaggen
worden gestreken
en zonder peiling
de uitslag wordt bekeken
folders vertrapt
ballonnen geknapt
in achterkamers
gonzen verhalen
konkelarij giet
water bij de wijn
het etiket pluche
kent zijn eigen venijn
de coalitie…
Moment suprème
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
755 alles draaide
om die ene vinger
wenden en werking
als lokkende vlinder
verleiding in nieuwe lente
manoeuvreren
van komen en gaan
spelend spel
met dans en gezang
in liefde verhuld
met haar allerlaatste
geil glimmende blik
venijn en rode roos
sleepte zij zichzelf
naar het einde
nog zingen de zigeuners
na de messteek
"Mi adorada…
STEMMING?
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
520 Biddden
geeft het grote voorrecht
steeds te mogen spreken
tot de Heer der heersers
het zoeken naar God
kan ieders voelen en denken
strelen als zacht stuifmeel
vol zoete geuren
zal
soms een pijnlijke gang
door weerbarstige struiken
met venijnige dorens zijn
kent het hart geen verlangen
de Vader toe te behoren
wil het zich afwenden…