368 resultaten.
Boze Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
430 De mens is een wild dier
in een kudde, een groep
die zich organiseert
om getemd te worden
maar het valt niet mee
om de systemen goed te krijgen
Er zijn onverwachte effecten
of knellende eisen
Niemand is verantwoordelijk
Leiders afzetten, dictators
vermoorden maakt niet uit
Het volk gedoogt de opvolger
Er is hulp nodig
Van buitenaf…
De wereld
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
712 De wereld is veranderd
Een beetje in de war
Zeg maar: van de leg
Toch niet de eerste keer
Dit spierballen spel
Van kleine jongens
Met grote ego's
In lichamen die veronderstellen
Volwassen te zijn
Maar dat zijn ze niet
Nooit geworden
Ze kennen geen verantwoordelijkheid
Geen empathie
Geen compromis
Alleen het eigen ego…
Woordloos samenzijn
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
469 groet met
doelgerichte
pas ging
ieder zo zijn
eigen pad
langs kleine
ongekende
sluipwegen
die naamloos het
landschap plooiden
naar onze plek
de stek die wij
al een levenslang
in ongestoorde
vriendschap delen
in hier woordloos
samenzijn doet
het leven soms
minder pijn in de
warmte van weten
zonder uitleg en
verantwoording…
Vruchtbaar
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
4.142 Gaat heen en vermenigvuldig
De gedachte zit bij een ieder ingebouwd
Ik blijf echter zorgvuldig
Er is genoeg gerouwd
Het voelt met haar heel vertrouwd
Ik ben nog te levendig
Te jong voor een jong, te oud voor ieder voor zich
Ik geniet de vrijheid die nog niet benauwt
Ik wil geen teer leven in mijn handen
De verantwoording van het vormen…
Wat denk je zelf?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.217 lijkt
Maar "input" van buitenaf
is wat onze hoofden verrijkt
Zij sturen ons signalen
geïnterpreteerd als intuïtie
Ik weet het zelf allang
hoop nu dat ook u het ziet
Dat maakt het leven gemakkelijker
volg gerust vaker "jouw" gevoel
Vertrouw de adviezen van je gidsen
maar houd je hoofd wel koel
Je blijft ten alle tijden
verantwoordelijk…
FLIRTATION
gedicht
2.5 met 107 stemmen
29.642 De ganse stad zwicht in mijn vuist
en om de hemel niet te schenden
moet ik mij fluist'rend tot u wenden
in woorden hondervoud gekuist
Wij zweven in de kleurenwand
van berstensmooi zeepbelgedroom
Ik manoeuvreer - en gij laat loom
alle verantwoording aan kant
Wanneer wij op een klip vergaan
zal ik u trouweloos verlaten
Ik kan uw liefde…
Geboortecyclus
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.150 Zorgdrang en verantwoordelijkheden
versterken banden van liefde strakker
één werd twee, dan drie en meer
een gezin was geboren,
de cyclus cirkelde zoals opgedragen
de mensheid was weer gered...…
Laten stikken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
814 Ik voel al zo lang
dat ik niet voldoe: niks presteer
en blijf ik
desalniettemin me inspannen
voor mijn medemens
die ook een wens koestert
om samenzijn te delen;
en nìet dat je leert
dat ieder je gewoon laat stikken:
keer na keer
herhalen degene die zich
niet verantwoordelijk gedragen
maar zich slechts egoïstisch misdragen.…
Wat dan? ( voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
640 Jij, met jouw groots verantwoordelijk werk:
voor mij toegewijd voor altijd.
Ik had met jouw aanwezigheid dáár,
geluk tot in eeuwigheid!…
De wil tot leven
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
691 In het land van trauma's
bestonden enkel onbaatzuchtigheid, verantwoordelijkheid
en ontvankelijkheid.
Er geldt geen één regel.
Het is mijn liefde voor het leven
de wil tot leven
die het leven voor de liefde
nog altijd
elke dag, elk uur en iedere seconde
in leven houdt.…
Verstand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
461 Welk een voorsprong is aan
de mens gegeven die deze
verantwoordelijk maakt voor
al het minder begunstigde
leven om hem heen.
Een onmisbare bouwsteen voor
al het leven heeft de waarde
opbouwend te zijn en de wereld
te behoeden voor het kwaad in
het algemeen.
Verstand is als iets te hebben
gekregen.…
Iets aardigs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 een groepsbinding
hebben in leven
taal en opvattingen
maar in de loop
der tijd is het
strikte van scheiding
verlaten en vrijheid
heeft al vele
gaten gedicht
met keuzes die
richting geven aan
eigen leven door het
persoonlijk in te vullen
de groepen zijn
vrijwel opgeheven
orde is een
persoonlijke zaak
geworden en de
verantwoordelijkheden…
kinderpoëzie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 zwijgen
het wegkijken van de werkelijkheid
bestrijdt elke kalverliefde voor poëzie
gedichten kunnen juist laten zien
hoe opportuun onze kijk op alles is
maar platslaan zonder kraak of smaak
daar raakt niemand van ondersteboven
wat je kinderen onbewust daarmee leert
is om volwassenen niet meer te geloven
enig besef van deze verantwoordelijkheid…
'T IS GEEN FEEST VOOR HET BEEST!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
194 hij loopt nu met hem buiten
als het maar even kan in de schaduw
hondenbakje water mee
en natuurlijk veel in de zee
rennen doen ze met mate
het zijn doorgewinterde maten
dus ook in de zomer met hittegolf
wordt er geen balletje gegooid
afkoelmatje in de huiskamer
en ventilator op de bench
niet het dier maar de mens
is verantwoordelijk…
Afgehakte kopjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
500 Het stond zo geweldig, van begin tot einder
zover je zien kon, een kleurenpracht enorm
het was zo schitterend en koste veel werk
nu zijn ze niet meer dan wat stelen.
Het was een prachtig gezicht, zover het oog reikte
alle kleuren van de regenboog en meer,
een ware lust voor het oog, of beide ogen dan
nu is de kleur verdwenen, weg is de pracht…
Boom van kennis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
236 Een motorfiets,
verboden vrucht uit Eden,
glanzend verleidingstaal,
maar waardig slechts
wie ook de wortels kent.
Ik was een kind
dat schroefjes losdraaide,
dat vallen en opstaan
vertaalde in vertrouwen –
Willie Wortel in een schuur
vol vonken en hoop.
Maar de markt leerde
de kunst van breekbaarheid:
lampen die doofden
op afspraak,…
‘Wij nemen onze verantwoordelijkheid’
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
548 Ik hoor het Dilan Yesilgöz nog zeggen
toen zij formeerde met de PVV.
Dat kabinet ging naar de ratsmodee,
waarom nu niet met Klaver overleggen?
Wél toeteren dat spoed geboden is,
maar toch weer kiezen voor Sint-Juttemis.…
Alles op een rij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
872 Het lieve naïeve verging in de tijd
ik ben ouder en ruwer geworden
groeide met tafels en stapels met borden
en met een soort verantwoordelijkheid
denken aan morgen, kommer en zorgen
en dikwijls gedonder binnen de muren
er kwam hier geen druppel melk tot verzuren
we hadden niet veel maar we waren geborgen
Hoe dikwijls heb ik mezelf niet…
Klamme deken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 Met nostalgische blik
Terugkijken op wat ooit
Het naberschap heette -
Buren die
Elkaar niet links
Lieten liggen
En verantwoordelijkheid
Namen voor elkaar
Uit naam van saamhorigheid
Zo was het immers, in
De jaren vijftig, toen
Geluk nog heel gewoon was
In regio's waar het
Naberschap leek te zijn
Uitgevonden - nu er
Meer…
Omspekt gehaktrolletje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Voor carnivoren een keuze naar behoren;
die verantwoordelijk past in de schijf
van vijf. Die de aromatische smaakzin
en eetlust nimmer zal verstoren na een
kortdurend bakpan verblijf.…
Verbijstering.alom.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Ik ben zo kwaad,
kwaad op
meneer de rechter
Want
hij dacht dat hij alwetend was
en maakte daardoor
de ergste vergissing,
de keuze van de onverschilligheid
Ik ben zo verbijsterd,
verbijsterd over
het wankel rechtssysteem,
waar de almachtigen
nooit verantwoording
hoeven af te leggen
Moordenaars hun gang
kunnen gaan
en de mening van…
HUMANISME
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
558 Als vermoeidheid
overgaat in
boosheid, woede
verontwaardiging
ga mij dan maar
uit de weg
dan kan ik briezen
snauwen, schelden
dan komt het
donkerste in mij
naar boven tot
een kwalijk leven
alleen de nacht
rust kan mij redden
en mij bedaren
en mij verklaren tot spijt
want hoe gelijk
ik ook kan hebben
een onhebbelijk gedrag…
Hottentottenaffectententoonstelling
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
717 Ze dendert en stoomt,
raast
met een verantwoordelijkheid
aan honderdvijftig per uur,
haar overtuigingskracht
weegt zowat negentig ton!'
'En schoon dat dat is
als dat met volle snelheid
de hartkleppen openzet!
Ze overstemt zo graag
de ruige natuur met haar gefluit!'…
Zonder dat er sprake was van een lange reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.018 Mijn leven lang nooit anders
Meegemaakt dan dat zichtbare en
Onzichtbare figuren mij in
In al mijn bewegingen hebben
Geschaduwd - nooit alleen,
Nooit met rust gelaten
Maar deze keer ben ik
Werkelijk alleen en is
Er niemand voor, achter,
Of naast mij - ik ben alleen
En hoef alleen maar mijzelf
Te verantwoorden zonder eeuwige
Inmenging…
Ik moet wel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
670 van angstige verwachting
een vijver van piekende hoop
Het schreeuwt van hulp
en alsjeblieft wat begrip
misschien een beetje hulp
een duwtje in de rug
Niet de overweldigende depressie
van slagende anderen
en angst om achter te blijven
waar de rest maar verder spoelt
Ik weet niet wat ik moet doen
omdat de verlamming van deze verantwoordelijkheden…
Ontheemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 in de vooruitgang
staan veel mensen aan kant
Het midden
Is een bal vol tegenstrijdigheden
Want als de sporen van ons verleden
Langzaam verdwijnen
Treedt de oorlog
In via de verbannen vluchteling
Die ons doet confronteren
Met een verdwenen kant van het bestaan
Alleen in herinnering leven beelden voort
In de kern is de vraag
Wat is verantwoord…
De kracht om midden in het leven te staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Waarin het leven voor deze
mens bestemt; deze de ontvanger pas
als een geslaagd individu erkent,
wanneer een plaatsbepaling in
verantwoordelijkheid op de schouders
wordt genomen.…
Wenkbrauw van de tijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 De journalistiek beschrijft
De politiek moet verantwoorden
Altijd in het vuur van de strijd
De journalisten
Leggen een vergrootglas over de tijd
vergelijkingen met het verleden
Die van belang zijn in het heden
De journalist
Bekritiseert
en beschouwt
De inhoud
De politicus
beredeneert
En Discusieert
De media
Maakt de show
de strijd is…
Wat een rijkdom om vrij te zijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
640 Verantwoordelijkheden te kunnen
nemen en daarvoor zelf in te
mogen staan.
Wat een rijkdom in een tijd
waarin slavernij niet langer
de norm is. Waar ongelijkheid
gelijk aan verscheidenheid mag
zijn en niet ongestraft een
hart mag worden verwond;
gekleineerd terugtrekkend in
bittere pijn.
Wat een rijkdom te leven met
deze gratie.…
Verantwoordeijkheden
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
355 laten
functioneren doet
de ander nonchalant
en laat ons de wonden
van de aanslagen door
de solitairen op ons
leefmilieu verbinden
terwijl de daders op het
kerkhof hun zonden
belijden zonder berouw
omdat zij vol driften
en zonder zorg en
bekommernis leefden
in andere tijden hun eigen
lusten najagend en zich
van opvoeden en
verantwoordelijkheid…