3361 resultaten.
- Dakloosheid heeft vele namen -
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
999 Waar is dan de dakloosheid, behorend tot de realiteit
die harten raakt en dreigt met koude winter?
Als het buiten genadeloos vriest en kraakt,
ijzige koude de stad geconfronteerd
en dakloosheid winteropvang nodig heeft.…
Geen verlies van tijd?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Na de regens ademen we het meel
van molenstenen, malend onder de
wieken van de molenaar, de wind
vermaalt de beide kanten van de manen,
lust verlengt de schaduw van korenschoven,
patronen van de toekomst zijn vervangen
in wat ons verder onderscheidt, raakt in
verwondering meer bevlogen, waarop
de fraaiste bewoordingen kan bogen,
want…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
669 Een fluistering die ik niet altijd kan
verstaan, maar die me diep raakt, mij uitdaagt en tegelijk troost zonder woorden.
Elke noot komt van een plek die ik soms
zelf niet ken.…
In het hart geraakt
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
5 Jouw hart raakt het mijne
stil trillen duizend vlinders
liefde ademt diep
Je puur hart raakt de diepste vezels van mijn ziel,
terwijl ik in de stilte jouw kwetsbaarheid herken.
Ik draag de scherven van mijn verleden met me mee,
en zoek in jouw nabijheid het licht dat mij omarmt.…
Uit een verre horizon
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
900 ik kon je
vroeger
intens raken
jou met
stilte heel
opgewonden
maken zonder
dat ik jouw
subtiele fijn-
gevoeligheid in
de gaten had
wij waren
eenvoudig
zonder overleg
een nieuw pad
ingegaan raakten
elkaar anders aan
waarbij vonkjes
voor ontlading
zorgden die de
spanning later
snel opvoerden
niet dat
de andere te…
Blinde Eerlijkheid
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
855 Blind en struikelend over woorden
Een nutteloos geweld
Letters die uit verzonnen zinnen ontspoorden
Door het geweten gekweld
Een geheim alphabet
Gevangen in een leugen
In een vreemde taal omgezet
Zinnen die niet deugen
Muren van onzekerheid
Gebouwd in een duizeling
De liefde raakt zijn glans kwijt
Bij de schaduw van herkenning…
vriendschap
hartenkreet
3.3 met 20 stemmen
4.863 Je raakt de roos nooit midden in.
Zo moeizaam opgebouwd verloren.
Hier vindt je wat,
en daar raak je het weer kwijt.
Maar ik blijf toch hopen op geluk en liefde.
Ik ben nog jong,
en heb dus hoogstwaarschijnlijk genoeg tijd
om het ware geluk en de ware liefde te vinden
en te mogen ontdekken.…
Oranjekoorts
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.352 beangstigende pijn
pijn die in stilte verstomt
die nootjes tussen kiezen laat kraken
als ogen zien wat men niet gelooft
en schoten spetterend palen raken
of pijn die bijzonder uitzinnig is
'waanzinnig' kan men beter zeggen
pijn die vreugde en kreten kent
probeer het een dokter uit te leggen
Oranjekoorts
het is levensbedreigend
je raakt…
VERGETEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
763 Ik trof een oude vriend in een café,
we raakten als vanzelf aan de praat,
al was hij al in kennelijke staat.
Het zat hem blijkbaar allemaal niet mee.
Hij maakte van zijn lijden breed gewag.
“Mijn leven loopt allang ontzettend stroef,
ik drink om te vergeten”, zei hij droef,
“te vaak reeds kampte ik met tegenslag”.…
Good vibrations
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.646 Zij was zeker niet
zijn ‘ideale vrouw’
toch idealiseerde hij haar elke dag,
schreef haar eigenschappen toe
die haar steeds specialer maakte
tot hij het gevoel kreeg dat hij
nét iets te veel in haar netten
verstrikt raakte.…
ouders zijn de pest
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
2.045 stuiterende pubers, taalfoutend verstoutend
verhalen onzekerheid over stugge ruggen
niemand heeft ze ooit gezegd hoe het moet
hoe het ook anders kan, nimmer gespeeld
op de man, want individueel is men
teveel in zichzelf gekeerd, niets geleerd
de ouder, de oudere mens komt eens om
in woorden, raakt eigen kind kwijt
in een gelijk dat men wil…
In slaap gewiegd
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.306 Hellend gras dat golft
met ferme slagen
de zee als woest decor
Mijn haren spelen mee
met in mijn hoofd de westenwind
die vogels vliegen laat
Hij daagt me uit
luidschreeuwend langs de duinen
zijn zilte wilde manen
kruipend over het land
Roffels in mijn oren
met vlagen strelend langs mijn huid
raakt hij buiten adem
Geluid vervaagt…
Voor Saori
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.116 Twee bewuste volle manen verder
het borrelt sporadisch
Het raakt me wanneer ik einden loop
mezelf herken in eenvoud of
rechtop lopen zo overdreven lijkt
en sfeeromschrijvingen vergetel
als donker in een nacht onmachtig
enkel een schampere toon teweegbrengen
Variaties op het thema blijven leegtes
barokke spinsels zonder eeuwigheidswaarde…
Het gezonde kleurtje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
539 ik voelde jouw
vingers langs mijn
huid glijden de
kleine stops in
het even verwijlen
voor intensiever contact
je volgde
de wegen van
wind en de zon
raakte reacties
die bruinend
gezondheid gaven
ogenschijnlijk
bleek de verdediging
goed maar onder de
huid verscheen de
kleine sproet zij
hoorden daar niet thuis
de schraalheid…
Verlegen en stil
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
2.076 Jij duwde onzekerheid weg
en plantte daar vertrouwen
zonder te vragen naar uitleg
durf jij mijn muur af te bouwen
Als ik mijn deur dicht smijt
vindt jij weer een open raam
je wordt door liefde begeleid
al gaat het af en toe best moeizaam
Jij raakt mijn gevoelige snaar
dat maakt mij soms verlegen en stil
steeds meer groeien wij naar elkaar…
'Hulpeloos'
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.790 'Aangenaam zacht zand;'
Zei ik die ochtend,
toen richting verloren ging in afstand,
met mijn oog op de zon,
zijn bleke kleuren,
als verblindend aan de horizon,
mijn hoop verscheurend,
mijn lichaam getroffen,
'Die rotmoffen;'
Zei ik die avond,
toen leven verloren ging in leegte
en korrels zand mijn lichaam raakte,
als kogels afgevuurd…
Verlicht landschap
netgedicht
3.0 met 32 stemmen
9.059 regen
modderstromen van duivels werk
vegen mij van ingeslagen wegen
tastend naar duizend aardse zaken
een reddingsboei in ‘t kolkend vat
verlangend om jouw hand te raken
zinkend, verdrinkend, en wetend dat
ik zwaar verwond beleven zal
- in groei gebroken, arm en naakt -
toch daar terug in het leven val
waar jouw licht het landschap raakt…
’T ZIJN STERKE BENEN, DIE WEELDE DRAGEN
poëzie
3.4 met 33 stemmen
11.703 Wanneer het ijzer gloeit te midden in de kolen,
Bevochten van de vlam, en in het vuur verholen,
Dan buigt het als een was, maar raakt ’t in het nat,
Straks heeft 't wederom zijn harde aard gevat.
Hoe dwee is ons de ziel, wanneer gewisse slagen
Ons treffen aan de geest, of in de leden plagen!…
Blote voeten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
447 je hebt even
lente gedanst
onhoorbare tonen
raakten jouw
voorjaarshormonen
waar pril
teer groende
tussen zon en kou
bloeiden juweeltjes
kleuren in grauw
danste jij
op je eerste
blote voeten
om de warmte
van zon te zoeken
je gelukzalige
lach tekende jou
stralend lief tegen
het opkomend
wolkjesoffensief
in het warme
zonnereflecteren…
een nieuwe kans
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.119 'k staarde in een grauw verleden
kende geen toekomst
Was niet vatbaar voor 't heden
Wonden van een pijnlijk afscheid
nooit geheeld
vervormden pijnlijk elk nieuw beeld
Voorbij kwam jij
raakte me aan
verdreef die duistere waan
Leerde me mijzelf
niet meer te haten
't verleden met rust te laten
'k heb weer vrede met mezelf…
verjongd 2
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
2.168 bezong
wat was het
dat mij diep ontroerde
ik zelf was al vergrijsd
al lang gearriveerd
in het leven
de wereld bereisd
met weelde omgeven
hij keek me uitnodigend aan,
grote verlichtende kijkers
zogen me naar
zijn stralende glimlach
elke beweging die hij maakte
schokte mijn bestaan
zonder te vragen
greep ik zijn hand
raakte…
verjongd
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.788 mijn hart bezong
wat was het
dat mij diep ontroerde
ik zelf was al vergrijsd
al lang gearriveerd
in het leven
de wereld bereisd
met weelde omgeven
zij keek me uitnodigend aan,
grote verlichtende kijkers
zogen me naar
haar stralende bloesem
elke beweging die zij maakte
schokte mijn bestaan
zonder te vragen
greep ik haar hand
raakte…
RUSTIG SEREEN
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
6.222 sereen
Dankzij de engel in ons midden
Je kreeg de neiging te aanbidden
Het alles dat vergeten scheen
Uit een bokaal kwamen gedichten
Ieder las hardop ‘t zijne voor
Terwijl het buiten nog niet vroor
Ontdooiden binnen de gezichten
De Christus straalde door de ogen
Van de allerjongste van vijf maanden
Nog flarden hemel in haar blik
We raakten…
Ten hemel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.339 Ik verklein, in minima gehuld
ik zinspeel op zilte lucht
waar het treft in zaligheid
waar handen raken, in geduld
En ieder lam gaat tot zijn slachting
het raakt mij nu, die zwaveldamp
blaas mijn déjà vu vol nieuwe dichtsels
als plaksels op mijn nieuw behang
Naast mij ligt de dwangsom
in voleinding zinnen slepend
waar niemand teder op de…
De huid van jaren
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
524 ik streel je gezicht
voel lijnen die
langzaam ontspannen
onder mijn vingers verdwijnen
zij tekenen jouw
blik op de wereld
fixeren waar jij vaak
bij stil hebt gestaan
in je zorgen maken
over zaken die jou
dieper dan oppervlakkig
steeds maar weer raakten
zij hebben hun
verhalen beschreven
op de huid van jaren
uit jouw hectisch bestaan…
toen ik zei, ik heb je lief
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
971 steeds dieper
beweegt de tijd
het gedicht in mij
verder reikend
dan het hobbelige spoor
op mijn hand
ik bekleed
witte vlakken
met eindeloos geduld
terwijl het licht
de trouwe minnaar
in naamloze ogen vangt
mijn stem raakt de nacht
sneeuwt sterren uit hun lange baan
toch
laat ik hem vreemd
in mijn adem bewegen
en wanneer…
Uit een wit rode kerst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
570 ik dwaalde
zocht overal contact
raakte muren en bomen
maar niets dat warmte gaf
zag mensen passeren
zonder ogen en lijf
strak in de kleren
voor mij was geen tijd
voelde drukte
om mij bewegen
stemmen bevroren
op mijn ijskoude tocht
wist dat de tijd
stilte ging slaan
merkte totale verstarring
de trein kwam er aan
stond bij de bomen…
In zonlicht gebroken kleuren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
513 ik heb zinnen losgelaten
als vallend herfstblad
hoopte diep van binnen dat
er ergens een mooie strofe lag
ben gaan zoeken
naar patronen in het
kleurrijke tapijt maar raakte
zo de weg volledig kwijt
heb moeten wachten
op de laatste sneeuw
tot de wereld eindelijk lachte in
zijn ontdooiend witte schepperskleed
zag toen mijn gedicht…
Mirliton
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.325 Dit wacht de fraaiste bruidegom:
de hardste munt raakt afgeschuurd,
en dit karkas, door ons gehuurd,
kruipt door ons vel en keert niet om -
't Is wèl! Blijf tot uw laatste grom
mijn vriend.…
Lieveling
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.583 Jouw wang raakt vederlicht de mijne
Ik ruik de aarde van je adem
Proef het zout van je huid
Ga onder in de zee van je ogen
Ik begraaf mijn vingers
in je zachte vormen
Mijn lippen proeven bevend
hun tegenpolen
De zeven chacra's stromen,
wijd open
in kosmische extase,
in zoete razernij
Even is alle leed geleden
De eenheid hersteld…