12329 resultaten.
Afgebrand
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.331 Je onbeschofte eerlijkheid
verliest de laatste schaamte.
Wat je nu overgeeft is vals,
antiperistaltiek van de grond.
Jij, jij pruilt als vette gans
je protserige veren op
en je doopt de hemel
een onuitputtelijke inktpot.
Al dertig jaren sterf ik
de dood van duizend mannen
in jouw gulzig vliegen,
je poten veilig om me heen.
Vastklampend…
Zomaar een collega
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
7.450 Zomaar een collega
altijd spontaan en ongeremd
een fijne collega, gewoon zoals hij was
ja, zo heb ik hem gekend.
Zomaar een collega
vertelde gewoon hoe hij het voelde
enkele woorden tussen de regels door
uitleggend wat hij precies bedoelde.
Zomaar een collega
die vertelde over "zijn" kinderen van toen
over dat deel van zijn leven
hoe…
zijn tocht door tranen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
911 doorleefd in zijn pijnen
nog even te gaan
alle hoop verdwenen
in leven vergaan
zoeken naar een lach
de pijngrens voorbij
waar engelengefluister
zijn angsten leidt
in een tocht door tranen
het dal der verdriet
ook de nacht zal huilen
de dag
dat jij gaat…
vergane glorie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.598 tijd geeft geen weg terug
gruis kraakt na tot stof
een spinnekopmolen draait
snijdt klappend
met de wieken
kil dwars door de lucht
wind fluistert een prevel
iets kwelt
verbrand doofstommer het koren
dagelijks
voor het gloren
hoor ik het ploegen
van andere akkers
zo triest zo triest
geen kleine tjilpje
van een gevederde vriend…
overvloedig
gedicht
3.0 met 306 stemmen
60.186 overvloedig
het middaglicht
een stilstaand geluk
van glas
schittert
in kleine scherven
ergens ver weg ligt
verdriet te sterven
-------------------------------------
uit: 'Verdraagzaam de tijd', 1992.…
Zonder jou
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.125 De dagen zijn zo koud en guur
sinds jij bent weggegaan,
misschien kan 'k op de lange duur
wel weer het leven aan;
maar even zie 'k geen zon,
schijnt alles koud en kil,
verdriet kent mededogen noch pardon,
't verlamt mijn geest en steelt mijn wil...…
..met droeve ogen
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.266 Met droeve ogen
keek hij naar mij
Ik keek terug
en zag
het verdriet op zijn gezicht
Met droeve ogen
hield hij me vast
Ik omarmde ook hem
en voelde
de zwakte in zijn ziel
Met droeve ogen
sprak hij tegen mij
Ik antwoordde
en hoorde
de trilling in zijn stem
Met droeve ogen
Hij sloot zijn ogen,
liet z'n hoofd hangen
en zweeg.…
Zilte tranen
hartenkreet
2.7 met 13 stemmen
2.050 Menig traan laat ik weer gaan
nu kinderen walvisburgers
gaan serveren zullen ze het
nu nooit leren dat is toch
niet normaal straks eten we
met z´n allen bloedkoraal.…
Glas
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.004 Nooit was ik bang
voor de mooie stilte
Leegte rondom mij
gevuld met rust
Maar vandaag brengt
ze enkel vreemde kilte
Verdwenen de engel
Ogen niet gesust
Wie ooit een gast
in mijn huis was
jaagt mij nu
in vreemd gebied
Al waar ik in geloofde
verandert in glas
en maakt krassen
waar niemand ze ziet…
donkere dagen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.439 denken aan hen
die er niet meer zijn
draag ik in mijn hart
kaarsjes steek ik aan
tranen komen uit het niets
deze tijd maakt me verward
antwoord op vragen
het worden er steeds meer
niemand kan ze geven
zij bestaan niet meer
wij moeten door
door met ons leven
lichten van de kerstboom
het uitbundige eten
het maakt mij niet blij…
Geloof je het zelf?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.847 Soms wilde ik dat ik kon geloven
wat ik mezelf steeds vertel
Net zoals jij dat blijkbaar kunt
aleen voor jou is het geen spel
Voor jou is het realiteit geworden
en je hebt het zelf niet eens door
Doet alleen zo onwijs zeer soms
als ik weer eens dingen over je hoor
Je zou het namelijk niet zeggen
maar ik voel nog steeds voor jou
Terwijl…
Barok
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.583 In hogere Britse kringen
Droeg de vrouw het haar hoog
Met vet ingesmeerd
Met linnen en ijzerdraad gesteven
Met poeder of meel gewit
Zo raakt de hoofdhuid verstikt
Een broeihaard van luizen en neten
Onder deze groezelige toren
Daagt een gelaat
Waar je een schaamlap zou raden…
Vriend?
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
5.989 Harde woorden
snijden door mijn ziel
Waarom toch zo
hatelijk je toon
Beschuldigend
en hoe je
me denkt te zien
Zo ben ik niet
Ik vroeg niet meer
dan je vriendschap
Geen bedoeling
achter mijn woorden
Heb ik te veel
aandacht gevraagd?
Het spijt me
Ik dacht alleen
dat vrienden
elkaar in hun waarde laten
Maar ach
wie ben ik....
Een vriend…
Treurwilg
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.037 Treurend dweil ik tranen
van mijn wangen
op het puntje van mijn neus
weg is al mijn verlangen
weg is mijn verdriet
echt,
het leven
bestaat voor even niet.
Iedere vorm van gevoel
is weg
je ziet me staan
maar meer ook niet
ik kijk je niet aan
en laat maar gaan
het is niets.…
Oude kou
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
982 De witte lakens zijn bevlekt
met maagdelijke tranen
van nieuw verdriet
over oude zaken
die niet willen verjaren
Oude kou bevriest van binnen
resten levensvreugd van toen
vertekent ook het beeld van nu
tot een simplistisch afgietsel
van gedane zaken zonder keer…
Droevig leven voor hoe lang?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.137 Een gewoonte,
zomaar een gebruik.
Je angsten laten varen,
door een luik.
Voor de laatste maal,
achterom kijkend.
De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.…
nacht der tranen....
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.841 nacht der tranen
aanvaardt het lot
verlies haar dromen
de verbetenheid
die zachte omklemming
in armen van troost
ondraaglijk voor even
haar vraag gehoord…
leegte
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.338 leegte
niets meer
en
niets minder
woont binnen me
groeit langzaam
als een eenzame boom
tussen de gedachtevelden
een boom
die niks meer voelt
en niks meer waarneemt
behalve de kracht van de wind
behalve de bloeddruk van de aarde
en -heel af en toe-
de warmte van de zon…
Ik wil niet dat jij bang bent
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.174 Ik wil niet dat de bomen gaan dansen en de vogels gaan zingen van geluk.
Ik wil niet dat mijn handen gaan trillen en mijn gezicht verteld wat mijn hart voelt.
Ik wil niet dat mijn gedachten jou opsluiten in mijn hoofd als een lieve crimineel.
Ik wil niet dat mijn hart jou met beide armen omhelst en doopt in een laagje goud.
Het enige wat ik…
kinderen tellen hun tranen niet..
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
1.504 huilende kinderen
tellen hun tranen niet
verbergen keuzes
in het stilste verdriet
lachen als het mag
oogstrelend zacht
angstig in hun zijn
die verscheurende kracht
waarin zij dromend geluk
steeds moeten delen
hun lach naar jou
zal ik morgen beleven…
liefde is
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.022 toch was het liefde toen ik jou
eerst mijn boze rug toekeerde
onmacht verpakt in woede
om de tranen te verbloemen
de nacht die voorbij ging zonder
slaap en in het duister dat geen
bescherming bood tegen de kou
die ons bed beheerste die uren
het rood van de zonsopkomst
bood slechts letterlijk verlichting
voor een pijnlijk weerzien daarna…
Roze Wolken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.783 Jij zegt
Dat je van me houdt
Je zegt
Elke dag
Elk uur
Elke seconde
En ik
Kijk naar boven
Ik zoek
De roze wolken
Probeer je te geloven…
Einde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 [Dit schreef ik voor mensen die hun liefde
moeten missen]
Einde
Onze momenten
samen waren fraai.
Intens hebben we van de liefde genoten.
Bewonderenswaardig
hoe je het leven zag.
Het zal stil zijn zonder
jou, maar bedankt dat je mij
liefde hebt kunnen geven.…
Zon, zee en strand
hartenkreet
3.6 met 18 stemmen
1.654 Hij maakte een hart van goud
Uit het zand, anders was er niet
Niemand zag zijn stille verdriet
Een teken van liefde, die ene, van wie hij houdt
Toen de vloed eindelijk opkwam
Was hij verslagen en aangedaan
Het stilde niet zijn vuur of vlam
En hij bleef zwijgend stilstaan
Tot het hart zijn vuur bluste
En hij huilde, zijn hart sloeg
Vlak…
Scherven
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
756 Scherven hard uiteengevallen
In uitgespatte flarden
Nauwelijks te volharden
Ogen als watervallen
Doorboren de tijd
Als herrezen as
Wat eens en ooit was
Maar niet de waarheid
In stilte teruggetrokken
Telde hij zijn brokken
Verdrietig was hij niet meer
Dat was de vorige keer…
Het begon zo mooi...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.376 liefde te voelen
Ik was het waard om één moment met jou te delen
Het was zo mooi
Bijna te mooi om waar te zijn
Mijn trots
Mijn eer
Het gevoel
Het vertrouwen
Het verlangen
De liefde
Die glimlach
Alles is verloren gegaan
Door woorden
Door omstandigheden
Door het moment
Omdat ik het waarschijnlijk niet meer waard was
Pijn en verdriet…
gestorven liefde
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.104 in de kerker van gestorven liefde
kijk ik door een roestig rooster
de adem stokt wezenloos
als ik het groene mos aanschouw
ik blijf geketend aan koude stenen
waren mijn ogen gesloten
toen ik voor het ontluikende koos
alle wegen leiden al jaren
altoos naar krimpende eigenwaarde
en kan slechts pijnlijk staren
naar ieder die kennelijk
het…
Bij de dood van een broer (1950-2005)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.742 Broer, je bent gestorven,
voor je tijd gegaan.
Je bent niet geworden
wat je gloedvol nastreefde
en met al je krachten
naar hoger sferen tilde.
Vergeefs torste je
grootse idealen met je mee,
maar alles viel terug
verpletterde je
met een gewicht dat
niet menselijk meer was.
Je elan is nu gedoofd,
zwart ligt het op je ziel.
Het vuur dat…
Eens in Vlissingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
651 De dag stond stil.
Ik rilde van honger
en at je ogen.
Mijn lijf wilde
je lust vullen.
Je zinnen streelden
mijn gedachten.
Snikheet Vlissingen
zocht je borsten.
Je gaf ze brutaal
en toonde olijk
al je gaven aan mij.
Ik was uitverkoren
de jouwe te zijn,
de enige voor nu.
Ik zweette tranen
om jouw gunst.
Ik traande zweet
om jouw troost…
Mijn Lichaam
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
2.113 Drie mensen in mijn leven
hebben mijn lichaam als goed ervaren:
Mijn man die het genot ervan beleefde
en mijn kindjes tot ik ze mocht baren.
De eerste is reeds heen gegaan
en de laatsten worden groot.
Wie geeft mij nog reden voor bestaan
hetgeen mij zekerheid bood.
Ik plaats mijn lichaam voor de spiegel.
Een wazig beeld verschijnt.
Ik…