14496 resultaten.
Wat wij alleen konden zeggen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
579 Wij zagen het leven
als een droom,
een traag verschuivend licht
op muren van verwachting.
En nu ga ik,
zonder jouw stem in de wind,
maar met jouw stilte in mijn passen.
Soms - als het avond wordt,
of wanneer een vogel schrikt -
denk ik:
hoe zou het zijn geweest
om dit moment met jou te delen?…
‘Wij nemen onze verantwoordelijkheid’
snelsonnet
3.3 met 9 stemmen
548 Ik hoor het Dilan Yesilgöz nog zeggen
toen zij formeerde met de PVV.
Dat kabinet ging naar de ratsmodee,
waarom nu niet met Klaver overleggen?
Wél toeteren dat spoed geboden is,
maar toch weer kiezen voor Sint-Juttemis.…
Wij zullen aan God gelijk zijn
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
263 Om gedecideerd geen blik toe te laten
Was roerloos als een pantser zijn gezicht
Vreemd afgezonderd zat hij daar aan de toog
Sfinxachtig rokend met een glas bier
Hij hief het naar zijn mond en nam een teug
Waarna hij stoer kringetjes uitblazend
De peuk aftikte op de rand van de asbak
Een verrichting met devote attentie volvoerd
En staren…
Het gevoel
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.559 Gedachten in mijn hoofd schrijven poëzie voor jou
Gevoelens in mijn hart maken de man in mij wakker
Tinteling in mijn vingers voel ik bij jou
Jij kan onweerstaanbaar beminnelijk zijn
Samen met jou de ladder naar de hemel beklimmen
Ons paradijs hier op aarde
Wij zijn voor elkaar geboren
Wij zijn voor elkaar…
Voor de wind
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 we liepen
voor de wind
warmte floot
in vlagen en een
wolkje oogde
wit van boven
een wereld om
ons heen wij
helemaal alleen
wij hebben ons
niet afgesloten
gingen juist
helemaal open
voor alles
dat er was en
wilden delen in
samen elkaar
voelen en strelen
juist uit het niet
verbale wilden
wij het leven
in zijn volledige…
Nieuwe stenen
netgedicht
4.6 met 100 stemmen
402 grote databank
alles lijkt
op te lossen in
de wegen van
bestaan die wij nog
hebben te gaan
van passeren
genoten wij maar
er kwamen geen
nieuwe stenen die ons
leerden meer voorbij…
De grote trom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 blokje om dit gevrij hangen wij
niet meteen aan de grote trom…
Totaal witte kamer
gedicht
3.3 met 66 stemmen
25.006 Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken
nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik
dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
de kamer wit maken, nu, nooit meer later
en dat wij dan bijna het volmaakte napraten
alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar
dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale
zoals wij er lagen, liggen, liggen…
LIEFDESPIJN
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.081 zee slaat haar branding
stuk op de rotsen
en dat alles omdat wij
de liefde mijden…
Alle jaren
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.443 moesten scheiden
En ook al deed dat pijn
Ik denk dat wij nu beiden
Gelukkig kunnen zijn…
Ster
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
4.818 ,
daar tussen vloer en wand
wanneer wij gaan verhuizen
straalt vanaf de plavuizen
een ster de leegte in…
Omkijkend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
496 te horen in
een antwoord dat ons zal bekoren
wij wachten af
zenden onze boodschappen
hopend op een vruchtbaar contact…
Echt altijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.750 De tijd dat wij elkaar niet kenden
en niet wisten van elkaars bestaan
is haast niet meer voor te stellen
omdat wij zolang samengaan
Als ik kijk in jouw lieve ogen
je zie, je voel, heel dicht bij elkaar
dan durf ik heel voorzichtig te denken
we blijven echt altijd een paar
Want doordat wij al zolang één zijn
ben ik echt nooit meer alleen…
Niet voortborduren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
588 hij telt met
al zijn vingers
lacht vriendelijk
als ik iets vraag
beantwoordt mijn
groet als ik weer ga
maar samen praten
doen we niet meer
hij kan geen richting
houden in het sturen
niet voortborduren
in dezelfde kleur
toch hebben wij
een lijvig testament
de fotodoos ons
eigen monument
in kijken lachen wij
samen maakt ons blij…
Is dood ook geschapen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
461 aan een veranderende aarde
leven wij als uniciteit
of zijn wij de soort en
delen met velen de lange
weg naar eeuwige waarden…
Appel en slang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
502 ons fel
wij zijn gebroken
winterden desperaat maar
de lente komt niet te laat…
Een luie zaterdagmorgen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.148 Wij slapen nog.
Drie mensen zijn zo rijk
als bijna vijftig landen samen.
Maar wij slapen nog.
Het licht is al ontwaakt
en vogels proberen hun nieuwste wijsje.
Maar wij slapen nog.…
Geen ijs te breken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
557 mij om
wij hebben daar
elkaar gegeven wat wij al
zo lang misten in ons leven…
Hun stilte in zinnen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
462 in het gezicht
woorden ontbreken
maar door hun stilte in zinnen
zullen wij ze nooit vergeten…
Het sterven van kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
413 we avonden
stilte in het
sterven van
de kleuren
in het licht
nog helder in
de verste verte
maar vervloeiend
en niet meer
direct gericht
onder deze
hemel zullen wij
virtueel samen
komen om dromen
te laten uit komen
want wij gaan
komende dagen
kleuren met accenten
van ontmoeten en
verrassingen die niet
geënt zijn op samen…
Een requiem
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.032 Sterven zullen wij,
allen,
onbewust trachten wij de tijd die ons gegund is,
op een goede manier te besterven,
zodat we niet ieder wakend moment hoeven te belijden,
het leven te beslechten,
leven wij,
niet in de wetenschap,
ons zelden beseffend,
dat we eens de ogen sluiten,
niet om te rusten,
noch slapen,
maar sterven,
iets wat ieder mens…
hartslag omhoog
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
946 omdat wij nooit buigen
wij zijn vrij
gelaten…
Decadente overdaad
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
682 generaties hebben
de funderingen gelegd
waarop wij mogen bouwen
geen materiaal
is ons ontzegd
zij geven slechts vertrouwen
wij willen groot en transparant
maar ruimte botst snel met traditie
krijgt van eenvoud nooit de vrije hand
toen zijn wij overstag gegaan
in bijgebouw en serres
het kleine huis is blijven staan
zij is het zaad…
Hemels
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
693 Misschien kunnen wij elkaar dan
echt liefhebben,
houden van
zoals wij op aarde niet konden
niet willen vinden
ook niet bevonden
innig tot
en in elkaar
was daar maar
zo'n plaats
ergens in het heelal
waar we elkaar zien voor het laatst.…
Werkelijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 Ik wilde
dat wij de zon
tussen onze ijsbergen
plaatsten
en zo de scherpe
sneeuwvlokranden
konden bijschaven
en in alle beschaving
spraken
want je beweegt in mij
zoals ik in jou beweeg
en wat er in de oertijd
bij jou of mij heeft gespeeld
het is een natuurfilm
opgenomen ergens in een dierentuin
ik wilde dat wij de zon…
Aangekondigde dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 (Op de pianola*)
Wij vertrokken toen de scheepstoeter klonk
Lichtjes, met op de pianolamuziek
Heel even stuurloos, maar toch zeker niet ziek
Boven afgrond van onzekerheid dronk
Wij wisten toen weer wie wij waren geweest
Zonken in mangrovebossen van het feest
*
Speelautomaat waarmee pianomuziek ten gehore kan worden gebracht.…
Moederwezen.
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
684 We rechten onze ruggen : wij zijn zonen,
moederwezen.…
Waarom meeuwen lachen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 Wij mensen denken,
dat alleen wij denken kunnen.
Wij mensen denken ook,
dat we veilig kunnen vliegen.
Geleerde astronauten denken zelfs,
dat ze onze aarde veilig kunnen verlaten,
wanneer die onbewoonbaar wordt.
Zo denken de meeste ornithologen,
dat vogels niet bewust kunnen weten,
wat humor is.
De boot naar Texel vertrekt!…
Leven als ratten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Wij ratten leven zoals mensen leven.
Mensen behandelen ons als ongedierte.
Maken jullie ons daarom liever dood?
Leven is voor mensen één groot feest.
Mensen overleven als verwende dieren.
Wij leven van kruimels en van resten.
Wij hebben minder status dan een beest.
Sterven doen alle dieren, klein of groot.…
Naar de Maan met z'n allen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Wat is de zin van ons bestaan,
als wij het aardse verlaten.
Als er mensen naar Mars zullen gaan,
of zwarte gaten?
Deze aarde heeft toch genoeg
om ons te geven wat wij wensen.
Laten wij een “Mars” houden
naar “Café de Maan”
daar is “de Ruimte” voor alle mensen.…