Netgedichten

netgedicht (nr. 89.288):

Wij zullen aan God gelijk zijn

Om gedecideerd geen blik toe te laten
Was als een pantser zijn roerloze gezicht
Vreemd afgezonderd zat hij daar aan de toog
Sfinxachtig rokend met een glas bier

Hij hief het naar zijn mond en nam een teug
Waarna hij kringetjes uitblazend
De peuk aftikte op de rand van de asbak
Een verrichting met devote attentie volvoerd

En staren met krokodillenogen
In de verte ofschoon er geen verten waren
Zonder een blik opzij of om zich heen
Een standbeeldachtig toekijken

Alziend en al zijn gedachtes bemerkend
Niet omdat hij ergens op uit was
Maar samenvallend met het heelal
In zichzelf onder de mensen alleen