3941 resultaten.
Weerbarstige contouren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
447 de natuur heeft
het palet met klassieke
kleuren klaargezet
wind veegt nonchalant
wat bladeren van het doek
kaalt takken tot een lichte hoek
waar aarde somberde
onder het zomers zware loof
komen nu de jonge varens bloot
het is geen tweederangs leven
zij gaan deze herfst
nog hun lentetintjes geven
toch schraalt het weer
en scherpen…
Weergodin
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 Haar warme hart gaat ons verlaten
koude lucht ontneemt haar adem
een witte deken om haar huid
trotseert de kou
zoals mijn lichtgebrek en de klok
die bevroren achteruit loopt
ik hoop
dat ze haar deken uitschudt
me dompelt in decembermaanden
kan iemand ervoor zorgen
dat zij niet meer zal verdrinken
door valse warmte in verdriet
als…
Wit van de bruid
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
432 in het wit
van de wereld
speelde licht
in kristallen
brak op het
raakvlak en
vuurwerkte in
megakleur zijn
rechtlijnigheid
de schittering
plezierde het
kind door de
klimmende zon
die in warmte
won van de kou
kleur transformeerde
tot weerkaatsing
van hemel in blauw
nu dansen
stroompjes
met twinkelend
jeugdig geluid
in hun kersverse…
Nu de bladeren zijn gevallen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik weer hoe ik naar warmte hunker,
hoe zoveel niet echt gelukkig maakt
omdat de honger en de dorst veel groter zijn
dan wat voedsel en drank kunnen stillen.
Nu de bladeren zijn gevallen
en de sneeuw de daken dekt
voel ik hoe een helder lied
tot diep in mijn ziel klinkt
en daar…
Sneeuw, zonlicht en ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Heerlijk die winter!…
winterkleurenpalet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 het donkere hout
de dreigende lucht
het vlammend rood van beuk
het zilverwit van berk
de oranjerode zon
het winterharde groen
het bleekroze van helleborus
de paarse sierpeperkorrels
het geel van winterjasmijn
het geelbruin van zwammen
de rode besjes van hulst
het amandelroze van primus
het winterkleurenpalet
van moeder natuur
ongeëvenaarde…
Het koude seizoen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
632 Zorgvuldig in de gaten gehouden
wanneer het laatste blad
van de lindeboom in de tuin
zou neerdwarrelen.
Het viel samen met
het neerstrijken
van de eerste staartmees
op de voederplank,
met geweerschoten
in de Lommelaer,
met het langer draaien
van de verwarmingsketel.
We zijn er klaar voor.
Voor het koude seizoen.…
Witgevlokt.
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
762 de natuur toont het winterweer
en vlokte alles wit.
elk dak mocht voelen
hoe de kou binnendrong.
elk dier en elk mens
mocht weten van de wattenlaag.
en ohja, zelfs ik
voelde de prikkels
van elke windvlaag
langs mijn oren
zo guur, zo fris
zo december.…
Winteravond
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.523 Tussen de nieuwe sneeuw en kille sterren
tintelt de winterstilte, maanlicht schijnt
eenzaam over het witte dorp; er deint
mensengesprek hoog en helder van verre.
Huizen, onregelmatig, blind verlicht,
rijzen de straat langs, bleek en schaduw-somber;
een kroeglantaren schijnselt op de dicht
gelegene sneeuw glinstering; - dan komt er
stil in…
Ach er komen wel weer bloemen
gedicht
3.7 met 15 stemmen
17.014 Er komen weer bloemen
van lente
en angst voor de winter.
-------------------------
uit: Vrijgezel', 2003.…
Schaatswinter
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Schrale stille lucht
vorstwit landschap krimpt ineen
krakend water draagt
geslepen schoenen
ijzer krast de groevenpret
onder windjassen
donzen gedachten
aan de grote elf dromen
van een koude start…
Ignis Frigidus
gedicht
2.9 met 31 stemmen
9.481 Geen winter was ik zo ontzet alleen.
-------------------------------------
uit: 'Calendarium poeticum', 1988.…
“ Zen-sitive “
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
559 Een kleine vlinder
verscholen in de sneeuw,
waar is je cocon?
Regen drupt nat op
een kale tak, rilt na,
ervoor was hij nog blad.
Een spinnenweb weegt
sneeuwvlokken, om
het seizoen te vangen.
Roos in kristal, blikt
naar buiten, lijkt
lotgenoten te beklagen.
Knolselderij weegt
zwaarder in naaktheid
dan een mensenhoofd.
Dennenboom…
Gespot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
947 bevroren reflecteert het meer
de vorstelijk berijpte kraag
van riet dat langs de oever groeit
maar stil door ruisen lang vermoeid
buigt voor een kille wintervlaag
vanuit de zoom staart star een reiger
met zwoele zomers in gedachten
waarin het kwaakconcert zacht klonk
dat hem zoveel voldoening schonk
zonder het eindeloze wachten
en…
Sneeuwballen
poëzie
3.4 met 18 stemmen
3.006 Sneeuw bedekt de landen:
Was de kille handen
Dat ze tintlend branden,
Kneed de sneeuwbal vast;
Krachtig d'arm geheven,
Fiks de bal gedreven:
Ha! dat is een leven,
Dat aan jongens past!
Koudkleum mag zich warmen
In zijn Moeders armen,
Schreien om erbarmen,
Als de bal hem raakt;
Laat de kachel gloeien,....
Ons zal door het stoeien
'…
Zijn door de koude de muzen bevroren?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
622 Wat is het een bibberen en glijden op straat,
alleen de kinderen zijn nog blij
want die weten nog niet hoe vallen wel gaat
of ze staan weer op zonder breuken of builen;
Lang leve de winter voor 't uitzicht
maar laat voor de rest ons toch binnen maar schuilen.…
Rijpvorstin
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
532 waar schuilt zij
mijn rijpvorstin
tussen wit gewelf
waarop ik zie?
waar kuilt zij
haar wangen
of misschien
de koude grond?
waar ruilt zij
schone kilte
wrakbaar in haar tred
naar lente
waar behuilt zij
als dooi haar wegsmelt
naar een nieuwe tijd
wit naar groene schors
laat haar transparant
in mijn handen sterven
overgaan in…
haiku: neerslag
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
885 bevroren neerslag
warmte laat de rijp smelten
zij valt voor de zon…
Sneeuwklokjes
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
893 Een beeetje licht na zoveel weken duister
en sneeuwklokjes die dapper bloeien gaan;
ze groeten ons, al moeten ze vergaan
en weg is dan weer heel die stille luister.
Zo laat ons goed zijn nu het hier nog kan,
want morgen komt er mogelijk niets van.…
De zegen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 In mijn bedje
vol zonnestralen
gevlochten uit
laagstaand licht
luister ik naar
winterse verhalen
uit een lang
verleden tijd toen
er nog rijm lag op
daken en herdertjes
bij nachten lagen
wij takken van de
kerstboom zaagden
voor het maken
van kransen in de
weken van advent
want ooit zijn wij
nog heiliger dan de
paus geweest was…
Toch hangt al iets van lente
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
580 Maar geuren zijn er eerst, nog voor de vogels
fluiten en vertellen dat de winter wijkt.
Mijn hart kan juichen en de takken
zien herleven, wortels drinken van plezier
dat overal in straten al ontkiemt
en leven doet, heel hevig nu en hier.…
De jaargetijden
poëzie
3.4 met 16 stemmen
2.665 Lente, de blonde,
Winter en zomer,
Najaar, de dromer,
Innig verbonden
Dansen hun ronde.
Al de bezonde,
Zwellende kelken,
't Rijpen, verwelken,
Elk heeft zijn stonde
In deze ronde.
Wanneer de monden
Van deze teersten
Lachten zij 't eerste?
Wanneer begon de
Dans in het ronde?…
Schaduwrijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
478 Vol woord gekozen schoonheid
doch met hart en ziel in diepe pijn
begraaft zij het dagboek "zomerstilte"
achter een laatste dunne bomenrij
het treuren van kale wilgen
nabij boerderijen in winterstilte
leggen trage lange schaduwen
zich neer over grauwe weilanden
in schaduwrijk van het witte land
denkt zij huiverend terug aan toen
zij daar…
Felrode transparantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
443 zij bloeit voorzichtig
winter in het glas
pas zomerde het nog
ik zag kristallen
in hun breekbaarheid
langzaam verdwijnen
in felrode transparantie
leek de zon te schijnen
zinderde de lucht
het herfstig koelen
vormt de oogst
in verscheidenheid van tijd
het slanke draait
afstandelijk om elkaar
ranken sprieten klaar
zacht sneeuwt…
De wende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 ik zie de lucht
het land en strand
veranderen van perspectief
wat koud en
stormachtig was
wordt langzaam zacht
lief en open
in een samen kijken
het ondergaan is aangenaam
voel vleugels
van vogels in de lucht
de vrijheid van hun vlucht
zie schaduwen
lichter worden in de zon
de wende zet nu alles om…
Ogen strakken strenge vorst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 je stem is dun
en glad als ijs
geeft geen enkele emotie prijs
ogen strakken
strenge vorst in het
donkerblauw van koude luchten
toch breek jij
als ik smelt en
eindelijk mijn lente toon
jij schotst wat scheef
in kruiend ijs
ontdooit dan tot een warme droom…
Je lach van kristal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 ik heb je zien dansen
dollen en sjansen
met je lach van kristal
was je ineens overal
drijvend en draaiend
op vlaagjes wind
uitbundig verwaaiend
zo speels als een kind
ik wilde naar buiten
zag je nog dwarrelen
met anderen scharrelen
vlakbij de ruiten
je landde voorzichtig
op het glas van het raam
smolt in ons afscheid
als druppel…
De eerste ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
509 ik wist dat jij
de eerste ijsbloemen
zou vriezen op het vroege uur
als de zon net opkomt
om jouw bloem te kleuren
als juweel van de natuur
ik smelt terwijl
zij verder groeit en
haar kristallen liefde bloeit
in warmte zijn wij opgegaan
maar jouw transparante afdruk
staat nog te schitteren op het raam…
Een zonovergoten palet
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 wij vlochten herfst
van alles wat
de zomer geschonken had
jouw slanke vingers
modelleerden vorm en kleur
tot een zondoorschoten boeket
ik schaalde fruit
etaleerde de fleurige rijping
tot een zonovergoten palet
storm en regen
waren welkome gasten
bij het feestelijk openingsritueel
de nachtvorstjes lachten
wisten dat in een koude…
Strakt een heldere hemel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
468 in bladerval
kleurt je oogst
in rijpe vormen
speels krult de lach
als je na drie keer vlagen
rust vindt in de luwte van de wind
met ogen die
de zon nog dragen
warmte stralen uit voorbije zomerdag
dit seizoen is weer volbracht
tussen kale takken strakt al in een
heldere hemel tintelfris de winternacht…