10183 resultaten.
Rosse grutto
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 na het broeden op de
toendra van Alaska
vlieg je naar het wad
voor la Grande Bouffe
je maag overvol gevuld
met overheerlijke fruits de mer
sluit een sierlijk vaarwel uit
maar een aanloop bevrijd je
van al het aardse gedoe nu je
aan één stuk 13.000 kilometer
over eindeloos water van de
grootste diepste zee vliegt
uitgeput…
Rugzak?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 Men spreekt over rugzak,
al dan vol of niet,
een lege betekent dat die persoon
dan de wereld op zijn zonnigst ziet,
maar o wee, een volle rugzak torsen,
dan zit een mens wel ergens mee!
Een volle rugzak dragen en
proberen te blijven lachen,
is eigenlijk meer,
dan een mens mag verwachten!…
Een herinnering.
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 Een blad dat dwarrelt
van een tak.
En bij het vensterraam
een kaars die langzaam
opbrandt in alle rust
met weer even jouw gezicht.
Hoewel de liefde al lang
is uit geblust.…
Een fluistering van kracht
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
636 De paardenbloem
is uitgebloeid,
tere takjes tekenen
een aureool
rondom de steel.
Een lieveheersbeestje
bekruipt het pluis,
zijn pootjes haken
in het zachte wit
alsof het zeggen wil,
je wordt gedragen
door een krans gebeden
die door de Wind verwaaien
naar het Land van Licht.…
Ontberen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
613 waarom
moet ik plots denken
aan zwarte kooltjes
een oranje wortelneus
het alpinopetje
op de markante kop
van een sneeuwpop
waarom
denk ik juist nu
aan het geveegde paadje
gele klompen bij de deur
de appelen op zolder
resten winter ze dwalen
in herinneringsverhalen
waarom
juist die serene gedachte
nu zo dichtbij…
waren er in de…
Kinderlokker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Hoe spoorloos moet je zijn,
hoe vervreemd van fatsoen,
als je kleine kinderen
dit soort dingen aan kunt doen?
Hoe zonder normen,
zonder waarden, zonder
sowieso iets van moraal,
kun je zoiets uithalen.
Sluit 'm op, gooi de sleutel weg,
want dit soort kerels
mogen niet loslopen.…
Agenda van een moeder in de schuldhulpverlening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
547 Een dagboek van een miljardair is wel zo vreselijk vulgair dat een dame in mijn omgeving spontaan moet overgeven. Zelfs dat kan ze zich niet permitteren van de twee maaltijden op slechts 1 dag. Gebonden aan een rolstoel haalt ze netjes elke week €50 op om van te leven. Ik zeg niet " eten" want dat is te weinig.
Een knul ( zoon) in de groei vervolmaakt…
Gewoon een peer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
589 Zo sappig zo vol van vocht,
dat 'k echt niet verder zocht
Gepeld en wel, kwam ie bij me terecht,
zonder gedoe: zonder gevecht.
Zo sappig, lastig liet ie zich pakken,
stiekem zat ik naar asem te snakken.
De eerste beet, zei meer dan genoeg,
dit was ALLES waar ik op hoopte en vroeg.
De eerste vochtige hap zo goed als binnen,
voor 'k aan…
Als je alles achterlaat
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.347 Is dit nu
Van mij over
Is dit nu
Wie ik ben
Is dit nu
Wat er overblijft
Als je
Alles achterlaat
Argwaan
Angst
Ik lees het
In hun ogen
Het zijn
De emoties
Die ik
Zo goed ken
Ik voel me naakt
Steeds naakter
Ze kijken
Met hun argwaan
Ze kijken
Met hun angst
Ze kijken
Met hun ogen
Dwars
Door mijn huid
Ik kwam
Slechts…
3 jarige wijsheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
491 In 't nieuws wordt een Frans jochie geïnterviewd,
zittend op vaders arm
hij is verdrietig,
vanwege de boze mannen die schieten.
Zijn pappa zegt: maar daarom liggen er bloemen.
Vraagt de hummel, kunnen die ons beschermen?
Nee dat niet en de kaarsjes dan?
Die zijn er om aan de slachtoffers te blijven denken.
Het kind zegt: we moeten verhuizen…
Liefdesgeheim
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
664 Aan niemand kan mijn hart
dit zoete teer verklappen
wat ik in de milde nacht over haar
en haar bloesem heb uitgedacht
omdat zij vroeger geen vrouw was
maar een androgyne man
met het verkeerde geslacht
en hoe ik haar liefde
omdat ik niets bemerkte
aan haar intieme behoeften
jaren ouder dan ik
die onervaren niet wist
dat zij ooit…
Oordeel - en veroordeel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
550 Hoe makkelijk is het te oordelen
over een ander.
Hoe makkelijk is het te veroordelen
als het gaat om een ander.
Hoe veel makkelijker is het
de hand te reiken
de helpende greep doet meer
en meest van al: het minste zeer.
We staan met onze vooroordelen
klaar als het ons uitkomt
maar niemand is perfect
dus zijn vooroordelen ONGEGROND.…
Vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 Vandaag is alles zo anders,
omdat je heen bent gegaan.
De woorden zijn stil in mij, ik ben vol van verdriet.
Het leven is nu totaal anders,
al besef ik dat nog niet.
Rust zacht lieverd,
voor altijd ben je in mijn hart.…
Dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
760 Dood
wat wacht er na jou
of wens jij nog geen
onontkoombare vragen
nu ik ben aangedaan
loslaten waar ik van
hou en af moet staan
wat wacht er na jou
was dit het einde
of is zij overgegaan
in een tijdloos bestaan
toen ze wegkwijnde
hoe zit dat nou
wat wacht er na jou
is het kinderlijke hoop
van mij dat zij nu
bij God…
Zijn Maria
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Miskend ontgoddelijkt
ga jij de geschiedenis in
imago van zondares
bezet door anderen
zo staat geschreven in
gebogen waarheid
stijg daar maar boven uit
als vrouw die het Al kent
het universum heeft
voor jou geen geheimen
die Zoon van Mirjam Jeshua
je geliefde levensgezel
won en verwondde je hart
systeem doordacht waar…
Kompas van teksten?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
506 Hier huist een uniek ontwerp,
te lijden door te lange zinnen,
verkoos het gezegde, geen
deelwoord bleef onvoltooid
nog voor haar stem zich verder
kon verheffen ,werd zij door
overmacht gekooid, verving
haar kracht in een nieuwe wind
die zijzelf had gesticht als
welving van een aards gazon, die
ik in elk voorjaar opnieuw beween,…
duikvlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
411 steil naar beneden
de daghap à la minute
klaar terwijl je wacht…
Het beeld in de wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
630 Samen lagen we ver achterover in onze stoelen,
kijkend naar de lucht,
naast me zegt de kleine, kijk:
daar is de wolk een draak
met fantasie kom je een eind.
Kijk zeg ik, als de zon even weg is
kijkend naar boven, daar zie ik een hond
nee joh, Oma da's mijn draak van zonet.
Die is gekrompen, spuugt nu geen vuur
ik lach om het kind, kijk verder…
je zal wel iets willen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
794 prachtig jouw kopje
met je hemelse lach
je opent een knopje
verhoogt mijn hartslag
mijn handen gaan trillen
ik weet niet wat doen
je zal wel iets willen
en ik geef je een zoen
niet haastig maar rustig
wil ik je verkennen
eerst praten we ernstig
daarna komt verwennen!…
Natte voeten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
615 Het beessie is even te logeren,
want het baasje is een paar dagen weg,
natuurlijk kon hij mee,
maar was wel lastig ook onderweg.
Oud en Nieuw is ie dan hier,
op zich geen ramp want: hij wordt doof hoor mam,
dus krijgt zoveel van klappen niet mee.
We weten uit ervaring inmiddels allemaal,
bij een ander doen kind en hond een heel ander verhaal…
Vreugde in januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 Ik weet nog dat jij
net als ik verdwaald
in een pijnbomenbos
verschrikt door het geblaf
van een troep honden
een jacht begonnen
Mijn rug tegen de stam
jou in mijn armen, voelen
hoe de boom tegen mijn rug
door de wind bewoog
jouw angst verdwenen
ontspannen onze handen
Maanden later ruik ik
nog steeds de geur van hars
bij het dragen…
aardappelakker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 aardappelakker
ontelbare rijen rechte bedden
in de schuine schaduw van zichzelf
wachten op het geruisloos scheuren
door vermeerderen van één naar elf
met gsm en satelliet gepoot
in omgewoelde rulle aarde
kunstig gevormd tot ruggen
het onkruid is vooraf gedood
petatten zullen hier nu groeien
tot extra…
Enkelbandje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
519 Hij mocht op verlof, met een bandje om zijn enkel,
niet zo raar, echter dat bandje belette hem niet,
dingen uit te halen, heel naar!
Overvallen en bovendien,
de bajes weer in met een wapen of tien.
Waarvoor men hem dat bandje liet dragen
tja dat moet je MIJ niet vragen, want:
Garantie met een bandje reikt slechts tot de deur!…
Tegennatuurlijk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 de schaduw van gespreide vleugels
komt dreigend op haar af
haar blik en lijf verstarren
dan vlucht ze weg van 't raam
tevreden strijkt hij in de dakgoot neer
niet elke vogel schrikt van groene ogen…
verbaasde kop met grote ogen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
630 na mijn wandeling in het park
smeet ik mij even op een bank
wat geritsel in de struiken
liet me plots toch even schrikken
een verbaasde kop met grote ogen
keek mij zo onwennig aan
alsof hij me iets wilde vragen:
"neem me mee en… zorg voor mij"
sinds die dag heb ik nu een vriend
een viervoeter met kwispelende staart
de bruine labrador…
En Nu Allemaal!
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
863 Vandaag neem ik na maanden een besluit:
Door braaf één van de vakjes rood te kleuren,
Bepaal ik mede wat er zal gebeuren,
Al maakt het eigenlijk niet zo veel uit.
Het nieuwe kabinet, dat zal je zien,
Bestaat allicht uit een partij of tien.…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Ik ga op wereldreis en ik neem mee.
Tweeduizend koffers. Honderd-
drieënnegentig dromen
als foto's van toekomst in mijn hoofd.
We gingen door woestijnen en overzee,
sliepen onder treinen, hadden geen wc. Ik
wist geen weg meer. Die liet ik achter me
net als de echo van duizend angsten.
Is het nog ver, vroeg ik om het uur. Uren
werden dagen…
gekwetst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
584 Gekwetst door de liefde.
Op de vlucht naar een nieuwe ik,
erg wantrouwend.
Ik kan niet trots zijn,
Ik streed tegen jou vreemde escapades
en liet mij om de tuin leiden.
Ik zal de toekomst zelf invullen,
want jij pakte al je spullen.
Op onze huwelijksreis liet je mij alleen
opgekropte blaren zal ik zelf wel doorprikken.
Alle vlinders verlieten…
eerste inkerving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 Jacob's ladder
hoge monoliet
uit één blok
gehouwen
geboetseerd
door het ijs
geworteld in
oude aarde
halsreikend
zoekt hij een
raakpunt met de
hemelse breedte
eenvoudig is zijn
moeder aarde taal
onverzettelijk is hij
en fier
onbeduidend
ben ik
mijn ogen omhelzen
hem urenlang
naakt tegenover
elkaar een geduldig…