2308 resultaten.
zomaar een gebed
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
818 ik ben zo bang dat er mensen zijn
die door mij
innerlijk van kou zijn gestorven.
Ik ben zo bang
dat een hulpeloze mij heeft vervloekt.
Nog zie ik ogen, mensenogen
die het schijnen te weten, in stilte,
graven waren het
van stilte.
Steeds was ik op de verkeerde plek,
een slang
die gleed over alles.…
In het dapperveld
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
589 Ach klein klokje, winterklokje,
in jouw sneeuwwit lenterokje
sta je te trillen van de kou.
Telkens valt er vlok na vlokje,
ijskoud op jouw frêle bouw.
O wat schok je, o wat knok je
nu de storm zo blaast naar jou.
Ach klein klokje, lieflijk klokje,
bijna ga je van je stokje,
maar jij geeft niet op zo gauw.…
Mantel van groen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 huizen
Een mantel van groen
nu geurend om je heen
Maar op je netvlies
't beeld van de buurman,
waar je nog mee sprak
amper een uur daarvoor
Door onbekenden uit 't puin
weggedragen, zonder benen
Doorweekt met bloed
Rood zijn de daken hier
Zo anders de lucht, vogelvlucht
Doodsbeelden blijven, komen
en gaan, doen je verstijven
Kou…
Syrisch kindje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
543 Ik weet niet waarom
we rennen
ik weet niet waarom
alles dendert
Ik wordt snel
in een jas gewikkeld
als we landen
in een vreemde kou
Ik snap de mensen niet
ik ken de machines niet
ik ben verloren
net als mijn vader
ik ben mijn moeder kwijt
en hij ook
we zijn op weer een nieuwe plek
maar weer niet thuis
Ik wil alleen maar terug…
Magische Herfst
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
748 Als Koningin de Winter
Het witte land regeert
Als Koning Lente klaar is
Straks met zijn winterslaap
Dan duikt hij in de aarde
Om met een laatste gaap
De afval van de blaadjes
Tot bloem getransformeerd
Op aard' te laten groeien
Als hij het land regeert
Wees welkom herfst en winter
Wees welkom nieuw seizoen
Laat wind en kou…
Het apocalyptisch lijden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 eindelijk weer
een snijdende wind
sneeuw die
steeds hoger klimt
hechtend aan huis en haard
zelfs voordeuren niet spaart
glitters in een
aardedonker buiten
de greep van vorst
op beslagen ruiten
het krakend passeren van
hen die kou moeten trotseren
warm knettert
het vuur in uren
die in stroperige
traagheid verlopen
scherts en lach…
Kapot plastic blauw
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
761 juist op deze dag
waar alles schittert
zweeft en danst
lijk ik verdwaald
zie vreemde gezichten
uit een onbekend land
exotische talen
stemmen die twisten
wantrouwende ogen
half gesloten in kou
en striemende regen
met kapot plastic blauw
ze schuifelen colonne
vloeken verdomme
kinderen glijden uit
jengelen luid van
honger en dorst…
Koning Winter op reces
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
933 De koning van de KOU,
die neemt het niet zo nauw
Die nam vervroegd reces,
kwam niet bij de les
Geheel niet opdagen,
was niet opgedragen.
Keek ik naar het gras,
wat weer net gemaaid was
Kwamen madeliefjes boven
in de zachter winterzon
Terwijl dat toch eigenlijk
geheel niet kon.…
Het verboden spel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 waar bomen
zich tuigen met
groene wazen en
bloesemende luister
speelt de wind
het verboden spel
in tintelfrisse vlaagjes
opent hij de dag
om met een lach
koesterende warmte
van zon als deken
gratis mee te geven
hij verlost wolken
van vorm en kleur
droogt de lucht
tot in het blauw
kou zijn witte lijnen
recht kan schrijven…
Wijze Domheid
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
896 Zo Dom te zijn als Utrecht, Trier of Keulen
zo stevig vastgenageld, zo alleen
te staan, bereid je af te laten beulen
door wind en kou en regen, stil als steen
Je hoofd een koepel met twee hemisferen
de binnenwand van engelen bekleed
waar het gezang weergalmt, het exulteren
van heel de schepping die zich heilig weet
Zo dom: geen redenering…
Ochtend
gedicht
1.0 met 1 stemmen
8.216 En buiten: de kou die de bakstenen roder maakt,
de kinderen dichter bij elkaar doet kruipen.
Liefst hoor ik het geritsel van kleren,
als de slaap zich langzaam aan onze ogen onttrekt
en de glazen toekijken hoe het licht
zich opdringt aan de ramen.…
Zwaar verwond
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
455 Tenslotte, en dat was bijzonder,
kwam een del mijn kou verwarmen,
terwijl mijn Bugatti weer begon
te snorren en ik half aangevreten
wegvluchtte uit de bebouwde kom,
in een restaurant wat wilde eten,
wat niet kon.…
Winter
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
597 Ze moeten vliegen in de kou.
De takken aangetast door de
wintertijd.
Voorlopig geen voorjaarsperikelen
in zicht.
Winter heeft ook zijn charmes
met het dagelijkse donkerte.
Lichtjes kunnen je verblijden
in deze korte dagen.
De sterren in het heelal
zijn prachtig. Ze
schijnen voor iedereen.
Winter…
Blauwend boven land
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
449 het was vandaag
nog een extra dag
ander wereldweer
met frisse poollucht
uit vergeten jaren
blauwend boven land
dat de helderheid
van middeleeuwse
schilderijen feilloos vangt
zelfs haast
en stress maakt
in de straffe kou
amechtig ferme
passen op de plaats
in wachterstrouw
met dik geklede
mensen die elkaar
het allerbeste wensen
een…
De ware cartharsis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
467 veranderen langzaam
in het houten ornamentiek
van de eeuwenoude basiliek
waar zij vroeger in
absorberen de mensen
nederigheid leerden
weerkaatst nu het
felle licht van heden
het patina van eonen
heeft de gelovige zicht
gegeven op de te gane
wegen ter verkrijging van
vergeving door berouw
maar het persoonlijk
gebed staat in de kou…
VANG ME
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 zwart ondoorgrondelijk
peilloos diep
helder zo intens en
hemels blauw
behorend tot de val die ze
voor me schiep
mysterieuze zwoele warmte
helder klare koele kou
zwevend boven een eindeloze zee
grijzer dan de meest grijze meeuw
en ik zweef in gedachten met je mee
groener dan de eindeloze weiden
wie kan zoiets fraais vermijden
in ieder…
Jouw muziek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
614 het was
jouw muziek
die van de
mistige emoties
een schitterend
gevoelskleurenspel
creëerde dat
je gezicht
uitnodigend deed
lachen in een
welkomstgroet
het voelde
warm en goed
na de somberte
en kou van buiten
om samen nog een
keer stil te staan
bij jouw leven
terugkijkend wetend
welke kant jij
op zult gaan
nu alles is gedaan…
Rafels en gaten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
444 ik was vandaag
op zoek naar stukjes
warmte en liefde in
een wereld die enkel
kou en kilte tochtte
nog hielden mooie
herinneringen en intense
belevenissen mij als
een comfortabele
jas op temperatuur
ik had die opgelapt
met gevonden stukjes
geluk waarvan ik de
waarde pas in tweede
instantie eindelijk zag
met passen en meten…
KEN HET LEVEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 voel even mee met de bomen
zucht een moment intens
samen met de wind
leer van de zon harten te verwarmen
beleef alles zonder vooroordeel
weer als kind
pak met je blote handen de verse sneeuw
omarm de kou die
ze je voelen laat
laat je door de regen overspoelen
ervaar eindelijk weer waar
het leven over gaat
ga het doen ga je overgeven…
Wonderspreukig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 somberde, het was een warme dag
Ik telde met de kerkklok mee tot tien
Ging wandelen en heb iets moois gezien
Het was nieuw leven, donzig wat ik zag
Ik ging direct voor vreugde overstag
De Bloeimaand is mij dierbaar sedertdien
Ik somberde, het was een warme dag
Ik telde met de kerkklok mee tot tien
Het leven kent nu eenmaal tegenslag
Met strenge kou…
Omwisselen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
582 Stel dat je op handen lopen zou
zonder schoenen dan vanzelf
in warmte en intense kou
is 1 ding zeker:
Het wordt verdraaid lastig
je been te breken tijdens schaatsen
hoofdpijn te krijgen in je borst
je haren kammen moet gebukt
Kortom het wordt een soort hansworst
het hart in ‘t hoofd lijkt me een drama
ogen in de rug eveneens
ik denk…
Leef mijn droom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Je blies donderwolken
en waaide de warmte
weg, je waaide weg
Ik droom jou
veilig in mijn liefde
onder watervallen van geluk
Ik droom en droom
en droom nog een keer
maar het blijft sneeuwen
Is er een jas tegen de kou?
Is er een jas met dikke zakken?
Is er een jas warm genoeg?…
Plukjes gemêleerd grijs
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
422 nog gloort
in het blauw
van je ogen
de witte wereld
die zwart omkranst
door tegenlicht
intens helder brandt
ze blinken onder
plukjes gemêleerd
grijs dat met alle
kleuren herfst spaanders
de komende egaliteit
van sneeuw en ijs
snel zal breken
waar ook je lach
de snerpende kou
zal doen gloeien in
een opbloeiend contact
dat een magische…
Kleine rimpelingen
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
443 water sneed
en jij golven
weer dichtritste
gaf het water
in een kleine
opening snel
stand van zaken
in spiegelend glad
verschijnen
lieten de diverse
metamorfoses
een veelheid aan
mogelijkheden zien
waarvan velen in
kleine rimpelingen
geschiedenis spraken
terug kijkend
konden wij de
vaart zien die
wij maakten in kleur
en kou…
de eenvoud in onze jeugd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 ik droeg een kledingstuk waarvan de naam is vergaan
het was de borstrok, ook voor mannen,
een gebreid onderhemd om de kou te weerstaan
soms hangen er een paar in een museum
immers ons opgewarmde weer heeft ze verbannen…
Nog lang, voordat de lente komt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
490 ik even
bij het gillen van een sirene
die uit mijn neus de geur
van gepofte kastanjes weg-
neemt naar een spoedgeval
In de keuken zie ik
de poes afwachtend kijken
en de wolken trekken snel
langs de dommelende zon
Dadelijk gaan we spelen
eerst koffie zetten
Hoog en laag ruisen
het kookwater en het verkeer
mijn ogen toe, ik voel
de kou…
Een edele Fries
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 In zijn snelsonnet van vandaag
laat Nico Noorman de trotse edele Fries enigszins in de kou...…
Liefdesemoties
netgedicht
3.2 met 24 stemmen
435 ik wist
wat ik miste
toen ik jou
niet meer als
horizon zag en
mijn eerste blik
niet jouw
fotogeniek heerlijk
gezicht met
lachende ogen zag
het was mijn eigen
spiegelbeeld zonder
enig perspectief
in emoties vaag en
onbestendig waar
anders liefde
een warme gloed
trilde kaatste wit
in hard lichtblauw
existentiele kou
waar vage…
Verstilling en Strijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 Uitzicht
vanuit ‘t Eerbeeks Atelier
de Scherpte van zijn Blik
’t Metier dat ik waardeer
in gedetailleerd Sfeerbeeld
de Precisie van ’n Droom
in Werkelijkheid gevangen
vaag Verlangen naar Lucht
vrijwel zonder Hunkering
‘n dunne Vervulling van Zijn
eerder Afvlakking van Pijn
al tonen de fijne Twijgen
de Levenskracht van de Hand
die Kou…
Zilvergrijs
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
239 Onze huiden dromen van pril voorjaar,
de sfeertekening van de lichtblauwe lucht;
voor intense kou blijven we beducht,
niets is mooier dan een hemels gebaar.
Nu klooft zij zacht de uitgeklede bast,
bergt de jassen op die ons kleurig staan,
en de vorst die ons als gast wil inlijven.…