5388 resultaten.
Tot hier en niet verder
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.185 Op de schaduw leven, voorbij
de stappen die onze dromen
najagen.
Het lichaam verzwijgen. Tot tien tellen
(in stilte)
en dan tot honderd schreeuwen.
Je naam schrijven in gedachten
en dan voor eeuwig ronddolen.
IJsberen maken hun rondjes
steeds klei-
ner.
Hoe dicht komen we bij ons zelf?…
Achromatisch
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
1.918 de dag gleed als een geest
in de schaduw van de nacht
onaangekondigd vroeg en
veel donkerder dan verwacht
kleuren zijn verdwenen
onder een deken van
plots ingevallen duisternis
slechts rimpelingen in zwart
omtrekken vaag een silhouet
een zijn zonder raakvlak
een pijn zonder uitzicht
voortijdig ontbonden
zonder eeuwige rust…
Ontwapenen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.387 De schaduw, achter de toppen
vingers en het klappen van de zweep
ik wil niet meer maar de verslaving
trekt van leer.…
En dan roffelt het
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
7.512 Tussen de lage nevels
van de vroege morgen
Voorbij de weidehagen
waar de dauw het gras kust
Zoek ik aan de bosrand
de vogel van onrust
Hij wacht op het zonlicht
Lacht als het daar is
de schaduwen weg
achter beuk en hazelaar
En dan roffelt het
door het woud
De specht bekvecht
met het hout…
In het ongewisse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 ik wil het
weten vergeten
maar de ankers
laten niet los
trekken nog
steeds hun sporen
onuitwisbaar ook
op de harde rots
ooit zou ik
de lijnen kappen
in het ongewisse
verder gaan
maar ik had
niet de moed om
alles te verbreken
de rode lijn is gebleven
heb me geschikt
in een leven
waarvan de schaduw
steeds voor mij zal staan…
visioen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Hoe snerpend knarst de schaduw,
En kwijnt het wit weg,
Zo ver als de reis kort is,
Zo diep is het gapende gat,
Waarin leegte leegte opvult galmend in het niets,
Aan haken hangen ogen,
En in de starre stilte gaan zij voorbij,
Wie zou nu durven geloven,
Dat hij daar later zat.…
Fluisteringen
netgedicht
3.6 met 32 stemmen
1.763 ~~~
in de zwoele wind van vandaag
fluisteren nog steeds de woorden
die gisteren al vroeg vertrokken
schetsen komen weer tot leven
in een pastelgekleurd diorama
verleidelijke denkbeelden
waaieren uit in vlagen
en ik bloos jouw kleur
op mijn papier
alleen je schaduw loog
je leek veel langer
-bij me-
~~~…
Het doen van vogels!
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.121 Op een mooie zonnige dag
zat ik in de schaduw
onder de krentenbomen.
Het was zinderend warm
'k Zat wat te dromen...
Dat werd wreed verstoord.
Er viel een behoefte
van een vogel op mijn arm!
Die letten niet op
waar ze het laten vallen.
Rondom mij is het terras
helemaal besmeurd!
De flatten lopen
tot in de getallen!…
lakenhal
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
468 de gedachte was lakenhal
staat er niet voor niets op
klein deurtje poppenhuisje
je weet het gewoon niet
of en wat daar achter school
nu heimelijk schuilt
kijk naar dat silhouet
heel droog is je schaduw
wie weet van die open mond
jij ziet geen geluid
horen wij antennes
wie weet wat daar puilt…
Het leven...
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.802 het leven is je soms
meer tot last
voel je de wereld op
schouders rusten
hoop heeft je verlaten
alsof alles
wegspoelt in het zand
maar je probeert te overleven
al doet je trots nog zo'n pijn
til jezelf op uit de schaduw
in nieuwe kansen
om verder te gaan
het tij zal zich eens
weer keren…
de laagste maanstand
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
649 de nacht was mijn
vijand
wanneer hij 's nachts
bewoog door het verboden
gesloten raam
onder de maan
kon ik niet komen
toch niet voor eeuwig
en als ze nauwelijks zichtbaar verscheen
zorgde hij wel voor de schaduwen
die, nooit verontschuldigend,
binnendrongen
alsof zonden nooit
gestalten kregen, zelfs niet
in zijn hoofd…
om te dichten
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.144 ik herkende het niet, het had geen naam
het was licht en windstil
vol van zang en dagen
en het bleef liggen
op mijn wang
er viel geen regen
ook geen schaduw, het was zoiets als
eeuwigheid in een gedicht
ik kon het niet optillen
niet in woorden of met handen
ademwarm en zo dichtbij
jij gaf het me, net voor het afscheid
liefde…
Jij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.410 Gedachten
Rollen als tranen
Over je archaïsche gezicht
Een glimlach
Als gebeiteld
Verbergt je angst voor verdriet
De wereld
Voor jou een mogelijkheid
Om iemand anders te zijn
Het gevoel
Dat je langzaam ten onder gaat
Steeds vaster in je ketens
Blijf jezelf
Of wees gedoemd
Je eigen schaduw te verliezen…
De kilte voorbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 nog hingen
woorden in de lucht
ontdaan van samenhang
licht ontwijkend
als op de vlucht
toen schaduw kwam
ze waren vervlogen
uit de zoete samenzang
van liefelijke zinnen
die langzaam vloeiden
uit intense emoties
heel diep van binnen
toch bracht stilte
de kilheid voorbij
jouw liefde voor mij…
Hartverscheurende liefde
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
3.549 De glooiingen van jouw hart
rimpelen als een schaduw
over jouw gevoelsleven
de dageraad breekt,
ontluikende vensters
van wederzijdse omhelzing
stille mascara tranen
gaan vlekkenloos samen
in allesomvattende liefde
onwerkelijke schoonheid
vormt een zacht contrast
van pijn en geluk.…
Van de sloot op de wal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
826 levensgroot gevaar, een
potige schaduw met schepnet
is wat ik in mijn ooghoek ontwaar
driftig roert mijn staartje
waarmee ik watervlug verdwijn
ik duik als de donder
kopje onder, wacht maar
tot ik in vol ornaat verschijn
dan kom ik je wakker maken
in koor met mijn groene gabbers
zal ik oorverdovend kwaken…
De wende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 ik zie de lucht
het land en strand
veranderen van perspectief
wat koud en
stormachtig was
wordt langzaam zacht
lief en open
in een samen kijken
het ondergaan is aangenaam
voel vleugels
van vogels in de lucht
de vrijheid van hun vlucht
zie schaduwen
lichter worden in de zon
de wende zet nu alles om…
schreew
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
626 Ik wil vliegen zonder schaduw
zwemmen zonder water
onderstroom
gevangen in alles
In een wereld die draait
Vrees voor toornig bloed
Doven
In een vuur vol Leegte
De ogen van Argus
kunnen niet zien wat
Ik verlang.…
Ter Méditerraneé
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
605 liefde speelt met haar een spel
op de roos-blauwe straat
van september dorpsluchten
die toefluisteren
de maan weerspiegelt het licht
waar het water de stilte slaapt
in blinde geheimen
met de schaduw van de wind
en in haar hart
zwijgt het toevertrouwde
door de maangele nachten van slaap
onder sterren die stralen……
Het lange lome
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 koortsig
dwaal ik rond
op deze hete dagen
het lange lome
komt met
overspannen dromen
wiek om koelte
voor de schaduw
die ik was
ontheemd
sluit ik me af met
een been in het graf
delirium
krijgt realiteit in
wartaal en wat spoken
de lijn is niet gebroken
rafels zijn er nog als
waarschuwing van boven…
Blijven wachten
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.329 En ik naar je mag blijven kijken in de stilte die streelt en niets vraagt dat niet kan wachten
met woorden die dwingen of verdringen wat
een illusie is die
warme schaduwen achterlaat
in gedachten die nog geen afscheid nemen.…
Isole
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
681 Langzaam schuift ze
de gordijnen dicht
haalt eenzaamheid
zuchtend naar binnen
schikt afwezig hoge stoelen
rondom een houten tafel
waarop haar agenda speelt
met het onbeschrevene en
de schaduw van een pen
in de keuken wacht
haar de senseo met het
schuifje afgestemd
op één kopje…
Dapper
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
848 En de koude zwaartekracht volgen waar hij mijn
schaduw tekent op het levensloze asfalt
maar niet kan vangen
zolang wankele gedachten niet vallen
en mijn ochtendwanhoop
dapper ontdooien.…
Lamgelegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 stiller ben ik als voorheen
mijn tong is lamgelegd
verloren lig ik
in de schaduw van jouw lijf
verbaas me over gonzen
in mijn oren
laat jou geloven
dat ik dit te boven ben
sluit mijn ogen
en slaap gaten
in geluidloze dagen
die ik vul met mijn achterdocht
zodat het dragen
niet zo zwaar weegt…
hoe zo voor later
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
657 mijn woorden steken af
ze vloeken bij
nog maar een flard
van een begin van morgen
en halen nog niet eens
de schaduw van een dag
als ik ze vast wil leggen
beter weet ik ze nog
bij jou en mij
dan neemt mijn glimlach
ze wel zachtjes in beslag
de toon zoekt wel naar stemming
en ondersteunt dat ik
je zo graag knuffelen mag…
Mijn hof
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
595 mijn tuin kent
stenen vierkanten
bij de vleet
omgeven met kunstgras
van een meter breed
vanuit de serre
aanschouw ik
deze rijkdom
doch ter volmaking
zoek ik een zijden
rododendron
ik zet hem dan midden
in mijn hof van beton
hij staat dan in de schaduw,
en gelijk mijn tuinkabouter
uit de brandende zon…
Heimelijk
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
466 angstvallig vasthoudend
aan wat ooit was
manoeuvrerend tussen
vier muren
om niet te veel af te wijken
van het dagelijks patroon
daar vernieuwing graag
op de loer ligt
weer al het licht uit de kamer
dat herinneringen niet zal
doen vergelen noch
doen aantasten
zodat schaduwen op
z'n plek blijven
net als ik…
Statig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
619 weelderig waaien lange haren
op het ritme van de wind
druppels spatten op
in het water ervoor
waarin schoonheid weerspiegelt
van vers ontloken groen
huist de schaduw statig
in onverwachte hoeken
omringd door hoog gras
luisteren geurige bloemen
het tafereel op…
de dood van een dichter
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.112 in de schaduw van ouderdom
probeerde hij zich overeind te houden
maar zijn hoofdrol was gespeeld
in de tongval van poëzie zwegen zijn woorden
en bleven hangen in het archief van zijn brein
zijn schrijven zal natrillen
in verscholen beroering van zijn graf
waar poëzie zal regenen in
samen gewaaide dauwdruppels
in een oneindig verlangen…
bedankt!
netgedicht
3.1 met 39 stemmen
7.088 De stroming van hemels licht
vloeit langs de vele lijnen
in de schaduw van onvergetelijke tijden.
Vallende tranen gevormd in het hart
zijn het symbool van onmisbare tekens
vol met dierbare geschenken.
Emoties vliegen in het rond als
vlinders in een vlindertuin en
je geest zweeft nu in de hemel.…