5374 resultaten.
Ontwapenen
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.387 De schaduw, achter de toppen
vingers en het klappen van de zweep
ik wil niet meer maar de verslaving
trekt van leer.…
En dan roffelt het
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
7.512 Tussen de lage nevels
van de vroege morgen
Voorbij de weidehagen
waar de dauw het gras kust
Zoek ik aan de bosrand
de vogel van onrust
Hij wacht op het zonlicht
Lacht als het daar is
de schaduwen weg
achter beuk en hazelaar
En dan roffelt het
door het woud
De specht bekvecht
met het hout…
Hartverscheurende liefde
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
3.549 De glooiingen van jouw hart
rimpelen als een schaduw
over jouw gevoelsleven
de dageraad breekt,
ontluikende vensters
van wederzijdse omhelzing
stille mascara tranen
gaan vlekkenloos samen
in allesomvattende liefde
onwerkelijke schoonheid
vormt een zacht contrast
van pijn en geluk.…
Van de sloot op de wal
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
826 levensgroot gevaar, een
potige schaduw met schepnet
is wat ik in mijn ooghoek ontwaar
driftig roert mijn staartje
waarmee ik watervlug verdwijn
ik duik als de donder
kopje onder, wacht maar
tot ik in vol ornaat verschijn
dan kom ik je wakker maken
in koor met mijn groene gabbers
zal ik oorverdovend kwaken…
schreew
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
626 Ik wil vliegen zonder schaduw
zwemmen zonder water
onderstroom
gevangen in alles
In een wereld die draait
Vrees voor toornig bloed
Doven
In een vuur vol Leegte
De ogen van Argus
kunnen niet zien wat
Ik verlang.…
Ter Méditerraneé
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
605 liefde speelt met haar een spel
op de roos-blauwe straat
van september dorpsluchten
die toefluisteren
de maan weerspiegelt het licht
waar het water de stilte slaapt
in blinde geheimen
met de schaduw van de wind
en in haar hart
zwijgt het toevertrouwde
door de maangele nachten van slaap
onder sterren die stralen……
Blijven wachten
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.329 En ik naar je mag blijven kijken in de stilte die streelt en niets vraagt dat niet kan wachten
met woorden die dwingen of verdringen wat
een illusie is die
warme schaduwen achterlaat
in gedachten die nog geen afscheid nemen.…
Isole
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
681 Langzaam schuift ze
de gordijnen dicht
haalt eenzaamheid
zuchtend naar binnen
schikt afwezig hoge stoelen
rondom een houten tafel
waarop haar agenda speelt
met het onbeschrevene en
de schaduw van een pen
in de keuken wacht
haar de senseo met het
schuifje afgestemd
op één kopje…
Dapper
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
848 En de koude zwaartekracht volgen waar hij mijn
schaduw tekent op het levensloze asfalt
maar niet kan vangen
zolang wankele gedachten niet vallen
en mijn ochtendwanhoop
dapper ontdooien.…
Lamgelegd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
511 stiller ben ik als voorheen
mijn tong is lamgelegd
verloren lig ik
in de schaduw van jouw lijf
verbaas me over gonzen
in mijn oren
laat jou geloven
dat ik dit te boven ben
sluit mijn ogen
en slaap gaten
in geluidloze dagen
die ik vul met mijn achterdocht
zodat het dragen
niet zo zwaar weegt…
hoe zo voor later
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
657 mijn woorden steken af
ze vloeken bij
nog maar een flard
van een begin van morgen
en halen nog niet eens
de schaduw van een dag
als ik ze vast wil leggen
beter weet ik ze nog
bij jou en mij
dan neemt mijn glimlach
ze wel zachtjes in beslag
de toon zoekt wel naar stemming
en ondersteunt dat ik
je zo graag knuffelen mag…
Mijn hof
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
595 mijn tuin kent
stenen vierkanten
bij de vleet
omgeven met kunstgras
van een meter breed
vanuit de serre
aanschouw ik
deze rijkdom
doch ter volmaking
zoek ik een zijden
rododendron
ik zet hem dan midden
in mijn hof van beton
hij staat dan in de schaduw,
en gelijk mijn tuinkabouter
uit de brandende zon…
Heimelijk
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
466 angstvallig vasthoudend
aan wat ooit was
manoeuvrerend tussen
vier muren
om niet te veel af te wijken
van het dagelijks patroon
daar vernieuwing graag
op de loer ligt
weer al het licht uit de kamer
dat herinneringen niet zal
doen vergelen noch
doen aantasten
zodat schaduwen op
z'n plek blijven
net als ik…
Statig
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
619 weelderig waaien lange haren
op het ritme van de wind
druppels spatten op
in het water ervoor
waarin schoonheid weerspiegelt
van vers ontloken groen
huist de schaduw statig
in onverwachte hoeken
omringd door hoog gras
luisteren geurige bloemen
het tafereel op…
Vang wind mijn kind
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
571 jij bent
de hoge boom
der liefde
vang wind
mijn kind en
spreid je takken uit
bent al voorbij
de schaduw
van de hoogste struik
reikt als eerste
naar het ochtendlicht
met je nog maagdelijk gezicht
ontvouw het prille groen
laat de oogst maar komen
van bloembevruchte dromen…
Het doen van vogels!
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
1.121 Op een mooie zonnige dag
zat ik in de schaduw
onder de krentenbomen.
Het was zinderend warm
'k Zat wat te dromen...
Dat werd wreed verstoord.
Er viel een behoefte
van een vogel op mijn arm!
Die letten niet op
waar ze het laten vallen.
Rondom mij is het terras
helemaal besmeurd!
De flatten lopen
tot in de getallen!…
de dood van een dichter
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.112 in de schaduw van ouderdom
probeerde hij zich overeind te houden
maar zijn hoofdrol was gespeeld
in de tongval van poëzie zwegen zijn woorden
en bleven hangen in het archief van zijn brein
zijn schrijven zal natrillen
in verscholen beroering van zijn graf
waar poëzie zal regenen in
samen gewaaide dauwdruppels
in een oneindig verlangen…
bedankt!
netgedicht
3.1 met 39 stemmen
7.088 De stroming van hemels licht
vloeit langs de vele lijnen
in de schaduw van onvergetelijke tijden.
Vallende tranen gevormd in het hart
zijn het symbool van onmisbare tekens
vol met dierbare geschenken.
Emoties vliegen in het rond als
vlinders in een vlindertuin en
je geest zweeft nu in de hemel.…
Tussen verrukkelijke lippen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
563 mag ik als
wildwaterbeekje
sprankelen tussen jouw oevers
als wolk
voor de zon
jouw schaduw delen
onder je voeten
mijn grint horen knersen
als je zacht over mij loopt
de lach
op je mond zijn
tussen verrukkelijke lippen
de blik in je ogen
met liefde betoveren
mag ik je hart voor altijd…
schaduwliefde
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
627 schaduw ik heb je lief
waarin woorden ons leren
te houden van tegenwind
waarin goedheid ons omarmt
in het liefelijke van geest
schuif sluiers maar aan de kant
en voel het onzichtbare
in een klankrijk fluisteren
in de ruimte waar jij bent
en ik…
samen geworteld
om nooit meer uit elkaar te vallen…
als woorden niet langer meer woorden zijn
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
739 als woorden niet langer
meer woorden zijn
maar enkel nog schaduw
van wat ooit is geweest,
als de pit is verdwenen
enkel de lege schaal nog rest
schort er dan niets aan de geest?
als een ja
verwatert
tot een ja-maar,
of nog erger
tot een ik weet het nog niet
of laat maar
voor mij is dat al heel lang voorbij!…
Vlinderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
749 Je raakte me aan
even maar
ik voelde hoe de winter
van mijn wangen vloeide
kijk, zei jij en wees verrukt
een bonte vlinder aan
jouw glimlach was een regenboog
je wimpers dartelende vleugels
in het blauw
blijf, riep ik je schaduw na
tot jij verdween en ik
opnieuw de lente zocht…
Kringen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 de kringen die je in 't water zoekt
zijn al lang verdronken zo ook
de naam die je hem gegeven had
vlak boven het natte oppervlak
danst 'n libelle sneller dan haar
schaduw doch dat ontrafelt
haar mysterie zeker niet
eenden trekken 'n nieuw spoor
hoorbaar is je zucht bij het achterlaten…
Hand in hand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Stilte in de straat
slechts roerlingen
schaduwen tegen het donker
stilte alom bij het huis
waar een stoet van muggen
de historie beklijft
gewist
in leisteen geschreven
stil aan die zijde
waar het ritme van de liefde
aansluit op een driekwartsmaat
eindeloze dans
in het stille van de straat…
Een brug
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
694 Samen staan we op een brug
in het water spiegelt de zon
laat onze schaduwen dansen
zoek daar naar woorden
om mijn gevoel voor jou
te kunnen verwoorden
kijk je aan wacht op
een glimlach maar jij
ontwijkt mijn blik
kan niet verder reiken
dan hier, je blijft op afstand
je hart is voor mij onbereikbaar.…
Het licht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
990 Ze was als een bloem
die bloeide in schoonheid
zich koesterde in wat
het leven haar bracht
tot plots een schaduw
de zon liet verdwijnen
het kil werd om haar heen
ze langzaam haar kleur verloor
toekomst voorgoed verdween
nu leeft ze met angst en pijn
maar heeft ook aanvaard
dat het warme licht
haar spoedig komt halen.…
Nieuw vitragelicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
929 Nu een late zomerzon
nieuw vitragelicht
over jouw afscheidsbrieven
laat schijnen
begrijp ik woorden
niet meer bitter
door ’t diepe
proef ik schaduw
zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen
haal ik
adem uit jouw dood.…
Bloemen van liefde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
576 ik wist
dat in licht
alles helder zou zijn
zag je gezicht
proefde de smaken
van lippen die alles gaven
in je ogen
donkert nog schaduw
maar je lach breekt al door
schijnt als een zon
vroeg in de morgen
kleurt de parelende dauw
transparant wordt de dag
als wij bloemen van liefde
uit licht kunnen maken…
Het dondert niet meer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
879 nergens vind ik luwte
zelfs niet onder een boom
of in holle gebouwen
overal die ongure schaduw
van vunzige vlerken
die aan me kleven, in me klauwen
het dondert niet meer
vreet me, ontleed me
tot mijn haveloze torso
de bodem raakt
laat er gras over groeien
en krijs, krijs dan
om wat de aarde heeft buitgemaakt…
Het witte doek blijft maagd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 kleur ik werkelijkheid
of is de verf bereid
daar vorm aan te geven
er grijst
tweeledigheid
in diepere nuancering
het penseel
mengt componenten
tot geheel
schaduw en contrast
kleden ieder met balans
die bij hem past
alleen het witte doek
blijft maagd
waar het om dromen gaat…