3205 resultaten.
St. Palus
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.296 Ze zat in de zon
met haar zonnebril op
ze had iets berustends,
de tijd aan zichzelf
de jongen die haar
de bestelling kwam brengen
kwam loom-onverschillig
de onze opnemen
nog voordat wij de
eerste slok tot ons namen
stond zij alweer op
en verdween uit het zicht
de wind die het zand
meenam langs het terras
voerde ook, 'en- passant…
Populistische eenvoud
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
454 ik voelde grond golven
wist hun agressie
kende vorm en kleur
rook nerveuze krachten
in onontkoombare hitte
tijdens de duur van het vuur
patronen schoten
uit een archaïsch verleden
om te innoveren in heden
herkenbaar in hun
beproefd strakke regie
van populistische eenvoud
de eenling verdween
in het schuim van de
immens rood ziedende…
tegenwind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.294 tegenwind verwarde me en daarna was je verdwenen
transparant geworden tegen de achtergrond van glas
zette mijn handen aan je mond omdat ik schreeuwen wilde
met jouw stem, blijf bij me - of ben je mij nu al vergeten
wanhoop kleurde woorden rood en als bliksemschichten
gierden stemmen door de zwartgerande tekeningen, zover
ging de moed verloren…
Verloren synchroniteit
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
2.274 Cirkels die ze tekenden
verdwenen op het strand
onder de zachte deken
van het stuivende zand
Kastelen die ze bouwden
werden uiteindelijk prooi
van de gulzige zee
met zijn zilte golven
De zin van de chroniteit
symbool van hun liefde
uitgesleten weggespoeld
verwaaid tot zinloosheid
Nu bouwt hij zijn cellen
ondoordringbare cocons…
Minachting
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.247 In die deur met zijn duizenden draaien
Nu een glans en troosteloos geheel
Zou geen zacht zijden rokken meer aaien
Gefluisterde geheimen aanhoord
Gesloten om weer heimelijk te ontsluiten
Begeleidde hij in liefdevolle momenten
Glimmend lachend in onschuld naar buiten
Moeizaam kreunend dient hij nog wel
Maar de romantische flair is verdwenen…
Brandend braambos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
544 daarvoor is er
geen plaats of duiding
nog in mijn bestaan
in kinderlijk beleven
heb ik mij met engelen
en wondertjes omgeven
zij richten
perspectief in met
verlangen en een lach
verwachten dat het
uitkomen van dromen
ook heel gewoon mag
alleen ik zit
met de harde realiteit
van het actuele ogenblik
mystiek en magie zijn
al verdwenen…
help, een vis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.038 er zwemt een orka rondjes
in zijn woelig bad
het water
spat druppels
op de tegelvloer
her
en
der
zijn moeder wil het niet geloven
haar vermogen is verdwenen
met de jaren
is de associatie
blijven hangen
ergens
aan de bron
van haar ontstaan
ze heeft haar zoontje
wél gered, aan één arm
uit het water, in
de handdoek…
Gedoopt in inkt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
542 wortels zoeken
in de kale grond
naar water om te leven
op hun papier
schrijf ik mijn
afscheid letters hier
gedoopt in inkt
van zwarte vennen
wil mijn pen niet wennen
aan de voetangels
en klemmen van de
vele jagers in dit bos
zij hoofdstukken
de grote grazers in
hun weidelijk complot
het goede hout is op
veel dieren zijn verdwenen…
Verdwaald
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
964 Waar is toch de lach gebleven
die met de zon
ten onder ging
weende met het opkomen
van de maan
en fluisterde tussen rotte bla'dren
van de laatste novemberdag
verdwenen
van een verlaten gezicht
voorbij starend aan de wereld
schreeuwend naar de sterren
in het strakke donker gericht
oh mens
gij die 'm vind
in verloren landen
schenk…
Besef
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 Het even verdwenen door wat
Je zei, niet meer gelooft, niet
Meer ziet.
Is het niet anders, een impuls, nog
Net niet handelen.…
hartstilstand
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.627 Boren zich snel in warme aarde
net zo snel als jij verdween.
Ik kan je nooit meer vasthouden
alles wat mij nog blijft is je as.
Ik zal altijd van je blijven houden
en me herinneren wie je was,
Mijn lieve Marli is plotseling op zeer jonge leeftijd
Overleden op 14-2-2007. Zij werd 50 jaar…
Zonder sporen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
923 Vrees niet bewogen mens
we laten geen sporen na
tenslotte blijkt dat de
mens deuken in water baarde
Dat gevoel besluipt me
als ik de mens bezig zie
met zinloze zaken
op de grote levende aarde
Als de mens verdwenen is
om welke reden ook
schudt de aarde z'n vacht
en vormt nieuw evenwicht
Bevrijdt van de luizen
in z'n schurftige pels…
Ster (kte)
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.939 Je ster is hoog gerezen
toch heb ik geen respect
Kan dagelijks van je lezen
je bent zo goed gebekt
Maar als mens kom je tekort
is je gevoel totaal verdwenen
Mijn gevoel totaal aan gort
walging vanuit mijn tenen
Alles wat ik van je vond
in één klap teniet gedaan
toen ik ineens voor je stond
en je met die ander zag staan
Laat de bladen…
Verdienmodel
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
379 het nieuwe
bloemenboek is zoek
het oude is uitgebloeid
en verdord het zaad
veredeld tot er helemaal
niets meer aan schort
zij hebben hun zielen
beknot het speelse is
verdwenen omdat het
oude als verdienmodel
veel te lang is blijven
domineren in het heden
het baasje spelen
van de mensen is de
bloemen gaan vervelen
zij verloren…
Obstakels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.214 Is het leven dan zo gemaakt,
dat de verhoudingen zijn verdwenen?
Dat juist mijn leven extra wordt verzwaard
en dat dit zovelen bespaard wordt gebleven.
Ik leef van obstakel naar obstakel,
en ik vraag me regelmatig af:
Waarom is mijn leven niet eenvoudig?
Is dit wellicht mijn straf?…
Verstening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 De zon was verdwenen
met een maan als schil
Onz' kus verlichtte de
hemel. Groots in gloed
Onze kus voor altijd
een massage met
een dimensie van en
voor eeuwig.…
Vriendschap
hartenkreet
3.1 met 29 stemmen
5.656 Langzaam, zwijgend lopen ze in gedachten
Hand-in-hand naast elkaar
De zon is al achter de horizon verdwenen
De schemering valt in
Het is een bijzondere avond
Zo'n avond waarbij de zintuigen extra scherp lijken te reageren op de ijle geluiden, de onbekende geuren, de aanrakingen
Bij vlagen zien ze elkaar
De blikken in hun ogen vertellen meer…
Wie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
610 Wassen beelden
dromen hun dromen
bouwen hun luchtkastelen
op het drijfzand
dat hun makers
in stand houden
met hun waanideen
en weerleggen
de feiten
met drogredenen
die achterblijven
als de vloed
verdwenen is.…
Altijd over zijn...
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
1.321 zul je onderweg ook weleens
weer een beetje last verliezen
want hoe het leven ook loopt
dat hebben we niet voor het kiezen
We kunnen onze lasten dragen
ook al valt het vaak niet mee
dan willen we de rugtas legen
vooruitziend naar ons wel een wee
Toch blijft er nog genoeg te sjouwen
de lasten groot en klein
maar eens is al ons last verdwenen…
Hard uit jouw Hart
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.675 Praten ging niet meer
de liefde wreed verstoord
Mijn hart plots uit balans
een vlinder massamoord
Muziek stopte verdween
tranen treurden de dag
Pijnlijk als een nachtmerrie
het gemis van jouw lach
Gedachten vol van angst
in eenzaamheid ervaren
Verlangend naar wat was
onmacht willen verklaren
Nooit voelde ik me zo kapot
zo nietig klein…
Stem
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.054 Ik zie mijn spiegelbeeld in het raam
zachtjes hoor ik mijn naam
ik kijk om mij heen
maar het geluid verdween
komt het omdat ik aan je loop te denken
of moet ik er geen aandacht aan schenken
of zit je stem gewoon nog in mijn hoofd
gelukkig is het nog niet gedoofd
ook hoor ik in mijn gedachten nog steeds je lach
denk nog vaak terug aan je sterfdag…
Berusting
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
2.073 de kamer was stil
van verdwenen gesprekken
de lucht ontwolkt
van gevallen regen
het pad onbegaan
door hen, die niet zoeken
de ruimte bleef leeg
maar het deerde niet meer.…
het verre eiland
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
627 beschrijven
dat het dorre droog en stekelig
verhard is door de tijd
met verweerde bewoners
als verkromde olijfbomen
er middenin staan
óf hoe het land zich kussen laat
door de kalme zee, Aphrodite
naar haar hand laat dingen
de geheimen nog niet prijsgegeven
alle raadsels komen laten
zoekend verdwalen tussen de verhalen
van een verdwenen…
Haar Wereld!
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
560 Omdat ik bang ben
iedereen verdween.
Zij is in staat om
dankbaar te kijken
naar U, naar boven.
Dank voor haar blijken
van vertrouwen.
En leer me elke dag
in haar wereld
te geloven.…
ontziende tijd
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
656 Loop maar verder
je arrogante blik
reeds achter me verdwenen.
Loop maar verder
jouw tijd is al voorbij
ik zie je al niet meer.
Loop maar verder
jouw mening telt niet meer
kan beter zonder jou.
Loop maar verder
en kom ook niet meer terug
verdwijn maar ongezien.…
Hoop
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
765 En zie
De regen daalde neer
Ontfermde zich over
Onwetendheid en twijfel
Vogels verdwenen uit het luchtruim
Terwijl wolken zich samenpakten
En de grijze sluier ons allen omarmde
In zijn kille barmhartigheid
In het hart van deze grauwheid
De eenzame zaal, een tombe
Een troon van afgebladerd goud
Verleden dat nauwelijks meer is
Glazen…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…
Anderland
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.483 Tot mijn opgestaan genoegen
zag ik eenmaal nog genegen
met mijn ogen er de Kaap
mijn hartlam uit een erfenis
en ik dacht terug aan affodil
aan rookmis en die akkedis
die appelkoos en kanniedood
die wildebees -de wildernis
Mijn Boesmanland werd Anderland
mijn thuisland weer een overkant
ik droom van tokkelossie dan
als zon voorgoed verdwenen…
Ken de kou van steen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 zinnen
bouwen stilte om me heen
nog kan ik de tonen onderscheiden
van hen die de gesprekken leiden
diep van binnen ben ik moederziel alleen
er zijn geen muren om me heen
het open lijkt al tijden afgesloten
door zijn onbereikbaarheid
mijn ogen zien het ijlings
vluchten van de huidige realiteit
ik ken de kou van steen
mijn empathie verdween…
Minder mens
hartenkreet
2.1 met 14 stemmen
1.615 Gezocht een teken uit de hemel,
Enkel van muggen heeft het gewemeld,
Vandaag heb ik mezelf tot God verheven,
Nemend een leven vol dromen die zijn verdwenen!…