Alle inzendingen over wereld

13587 resultaten.

Sorteren op:

Dood van een god

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 537
Een god van ginds is dood gevallen uit de schedel van de hemel In de verschrikking en de ondergang in de wanhoop en verlatenheid zal misschien de nieuwe god oprijzen uit de diepten in mij Misschien ja, want de aarde is voor mij bed en echtgenote en de wereld buigt zich…

Styx

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 573
De aarde staat minnelijk aan de hemel en kust het koude voorhoofd van de nacht. Zilveren rivieren houden zich op de vlakte doch houden in het blauwe schijnsel onopgemerkt de wacht, zoeken in luchtledigheid naarstig naar bovenaardse kenmerken, lenen zich als doorwrochte aderen bij uitstek voor onderkoeld aansterken, gaan loom voorbij aan boodschappen…
Iniduo14 augustus 2012Lees meer >

DE DIALOOG KRIJGT WAARDE

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
der maatschappij eerst nog onwennig, resultaat acceptatie niet meer te stoppen, de entiteit heeft macht het goede zegeviert, het heelal schalt de trompetten enthousiasme ongeëvenaard, iedereen voelt tinteling kan het niet verklaren, is geëmotioneerd het gesprek start, de dialoog krijgt waarde na eeuwen, decennia, decaden victorie, de wereld…
HANS UDING16 september 2012Lees meer >

VISSER

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
drijvend op het water met niets dan de golven zacht wiegend het smalle hout gespannen lijn doorklieft het blauw duikt onder geduld beloond zilver spartelt vandaag genoeg te eten…
Joke Kruid26 september 2012Lees meer >

GROND

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 659
mijn voeten vinden stevigheid op warme grond voorbij alweer de tijd van ongeduldig wachten houd in mijn adem en verzink in mijn gedachten hier is het waar ik mijn bestemming vond nu werpt de zon haar stille stralen in het rond 'k voel de geschiedenis en denk aan alle krachten die deze grond verwondden en een broze vrede brachten proef hier…
Joke Kruid27 september 2012Lees meer >

Dakloos

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 548
Dakloos Ben ik in Mijn eigen gedachten - Geen plek waar 'k Schuilen kan in d'Allerdonkerste nachten En waar 'k vinden Kan die mens Die zichzelf lief Leert hebben zoals Hij zijn naaste Heeft liefgehad…

Nooit meer gebeden

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 550
Als kind en puber bad ik soms best lang. Geen idee nu waarom, want er is nog steeds honger ziekte en de dood Oorlog ongekend Ongehoord de strijd tussen goed en kwaad Duivel die op de aarde pist; hoewel hemelse rust alle kwaad zijn gang laat gaan, bloeien bloemen boven wolken…

Waarom is de mens dood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 506
Waarom is de mens dood Als hij op het oog Drukdoenerig door Het leven gaat Met eelt op Hand en ziel Hij die al tijdens Zijn leven aan De dood ten Slachtoffer viel…

Allerzielen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 699
ze kijken mij aan verdronken mensen in New York, kapot geschoten kinderen in steden van Syrië, doodgevroren zwervers in portieken, wanhopigen, die zelfmoord plegen in mijn ontoereikendheid wil ik hen gedenken immers de sluier tussen dood en leven is nu dun bij een boeket witte lelies brand ik een kaars voor zielenrust…

De aarde is geen paradijs

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 704
De aarde is geen paradijs maar slechts een draaiend balletje. Een prachtig rond gevalletje dat, op haar eindeloze reis door ons zó vol heelalletje, mijn, oh zo onbeduidend leven glans en houvast weet te geven, door er iedere nieuwe morgen weer te zijn, ervoor te zorgen dat mijn voeten bodem voelen op hun route van die dag. Dat elke merel…
Zeni2 november 2012Lees meer >

Het Heelal

gedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 27.771
Hoe verder men keek, Hoe groter het leek ------------------------------------------ uit: Vrijwel alle gedichten (2004)…
Jules Deelder22 november 2026Lees meer >

Geroezemoes boven de steden

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.320
Een kraanvogel leeft zonder vastlegging, omspant voorbeeldig met vleugelpennen de wereld in zoektocht naar onderdak, zet met lichte vleugeltip accénten, slechts even in toom gehouden door hun metershoge dans strekken ze zich uit over de landen.…
Rob van Tol30 november 2012Lees meer >

Billboards

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.007
De domme avond, doordeweeks, doorweekt en dierlijk als een potloodventer. De grijze jongens in de avondbus. Iets verderop een moeder met een snor. En elke halte weer twee levensgrote, neonrode vrouwenlippen die vertellen wat er aan het leven schort. Het einde van de regenboog! Ambrosia, verlicht en wel, wijst ons de weg. En wij, met onze…

Kikkerbloed

gedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.464
ik verander de wereld ik verander de wereld in een kikker o kon dat maar, springen naar de sterren onze eieren door heel het al verspreid al mijden wij de vliegen al van verre geef ons ruimte geef ons tijd geef ons tijd geef ons ruimte ik verzuim te vermelden dat ik niet toveren moet en goochel een spoor van woorden dat is mijn sprong…
Arjan Witte10 december 2012Lees meer >

STADSARCHIEF

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Helder, vriendelijk licht schijnt in de zaal, waar de wanden met trotse afbeeldingen van Breda's werken en belevingen spreken vol stille, maar levendige taal. Boekenkasten bergen menig verhaal over welvaren en beproevingen. Grijze laden houden beschermelingen, ogen streng als de waakzame generaal. Op oud, sierlijk beschreven of jong papier…
Han Messie11 december 2012Lees meer >

dus we leven nog

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
We hadden er op gehoopt dat de wereld zou vergaan. Please Wereld! Verga! We hebben genoeg van je gezien! Maar nee, hoor niets, kon het hier nog, was het in Australië inmiddels te laat. En zo zaten we wat te kletsen in de kroeg wie weet toch een beetje extra blij.…

Pauwenoog

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 652
Waarin ik al de naïeve schoonheid een echte wereld zag, al was het maar heel even van ongeveinsde piëteit. Een mondiale kleurendracht, van een non-raciale zekerheid wanneer dit dier z’n veren strijkt, mijn tijd te kort dit nog eens te beleven.…
Pama15 januari 2013Lees meer >

AARDE EN SCHULD!

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
Je leent bij leven de aarde laat de schuld niet oplopen!…

Bij elkaar...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 634
Woorden verliezen hun betekenis, Mensen hun gezicht... Zij klampen zich aan elkaar vast Aan een laatste strohalm en hebben Hun valse hoop op de toekomst gericht. Het leven heeft haar glans verloren. Men verliest elkander uit het oog En zijn nog bij elkaar als Zon en regen, maar dan zonder regenboog.…
martin valk26 januari 2013Lees meer >

Zon en schijn.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 546
Zon, zonneschijn, de tafel is gedekt. Lachende gezichten, niemand die van de honger verrekt. We eten onze buik weer helemaal vol. Wij hebben het allen zo goed hier op deze aardbol. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat eten, drinken en werken aan onze toekomst. Vragen aan elkaar hoe het met ons gaat. En weten voor velen is het reeds te…
martin valk14 februari 2013Lees meer >

Bloemrijk

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 492
in zomen van helmgras in buiken van moeders in zorgen van handen in vet van schaatsen langs genereus wijkende hemelpoorten en bovenal zonder uitzondering in alle maten en soorten ook zaadlobbig en tweehuizig hoewel ongedeeld in cellen en van wanten weetbaar maar onverwittigd aanwezig vaak poedelprijzig doch podiumverlangend stel schobbejakken…
Iniduo16 februari 2013Lees meer >

Terra

gedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 4.074
Het is geen doen in deze wereld hoe ze ook in het onaandoenlijke als een vergeten kerstbal hangt. Kom ook dansen bij ons, roept ze vreemdsoortige verbinding toe van ver over het uiterst denkbare. Ontspannen is het bij ons onterechte, wij hebben het rookalarm vernield, stikken doe je maar in de buitenlucht.…
Rob Schouten28 februari 2013Lees meer >

'Bruggenbouwers'.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 532
Radeloze blikken in de ogen van mensen. Zij kunnen het niet langer verbergen. Hun grimas verbleekt, het schild brokkelt af. De dagen die zij leven lijken soms een straf. Enig vertier moet het leed dan verzachten, maar men zit onderwijl ergens anders met zijn gedachten... Kleurrijk als het leven is met zoveel aanbod op allerlei gebied is…

Ik ben het beu.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 674
Wie doet er mee? De woelige zee en vieze lucht maken ons ziek. Chemie met vliegtuigen uitgestuurd als gif tegen elk leven. Mijn lijf reeds ziek, maar ik nog niet. Daarom die roep tot creëren; verbeeldt en het wordt je deel. Gedachten verzetten piramiden. Al gehoord van het Noro-virus? Weg ermee. Toveren is de boodschap. Een nieuwe aarde…

Sonnet - Wanneer door 's werelds licht de blindgeboren jongen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.467
Wanneer door 's werelds Licht de blindgeboren jongen Gezicht verkreeg, hij stond verwonderd en bedeesd. Beweging, verwe, stal van plant, van mens, van beest, Verbluften zijn gedacht' en liefelijk besprongen.…

Voortschrijdend inzicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 602
Wat weten we toch veel Elke dag een beetje meer Elke dag een beetje slimmer Dan de vorige, vierentwintig-zeven Werken aan de grenzen van het weten Voor jou maakt dat jammer genoeg Niet veel meer uit als je inmiddels Twaalf jaar onschuldig hebt vastgezeten…

MOGELIJKE TOEKOMST

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
Nadenkend kijken door schemerblauwe lenzen de wereld is overwoekerd door kronkelige stengels waarbij voortdurend bijengezoem klinkt zullen eens reusachtige planten en nietige diertjes de aardbol beheersen terwijl de gehele mensheid begenadigd elders in het heelal woont?…

al die mooie praatjes

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
we leven in constante conflicten in het groot en in het klein er schijnt geen einde aan te komen steeds weer nieuwe oorlogen we zeggen ( bewapend ) dat het moet voor de uiteindelijke vrede uit onvrede, woede, machteloosheid schijnen we niet te begrijpen dat bij onze geboorte er een prachtige wereld op ons wachtte...onschuldig, rein.…
fairouz27 maart 2013Lees meer >

Tegenlicht?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Mensen blijven geloven in afgeroomde balansen van een obisite wereld, om het tegenlicht te verteren.…
Pama29 maart 2013Lees meer >

De voorhang die kansloos scheurde

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
Men was je al bijna Vergeten, visser aan Het kruis die zojuist De geest gegeven had Nadat je in je doodsstrijd Luid om je Vader geroepen had, En waarom jouw God, jouw Vader, Je toch verlaten had, dobbelden Soldaten om jouw kleding die jij Nu toch niet meer nodig had - Toen uit het niets de wereld Aardedonker werd en een Felle…