13587 resultaten.
Dood van een god
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Een god van ginds is dood
gevallen uit de schedel van de hemel
In de verschrikking en de ondergang
in de wanhoop en verlatenheid
zal misschien de nieuwe god
oprijzen uit de diepten in mij
Misschien ja,
want de aarde is voor mij bed en echtgenote
en de wereld buigt zich…
Styx
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 De aarde staat minnelijk aan de hemel
en kust het koude voorhoofd van de nacht.
Zilveren rivieren houden zich op de vlakte
doch houden in het blauwe schijnsel
onopgemerkt de wacht, zoeken in
luchtledigheid naarstig naar bovenaardse
kenmerken, lenen zich als doorwrochte aderen
bij uitstek voor onderkoeld aansterken,
gaan loom voorbij aan boodschappen…
DE DIALOOG KRIJGT WAARDE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
628 der maatschappij
eerst nog onwennig, resultaat acceptatie
niet meer te stoppen, de entiteit heeft macht
het goede zegeviert, het heelal schalt de trompetten
enthousiasme ongeëvenaard, iedereen voelt tinteling
kan het niet verklaren, is geëmotioneerd
het gesprek start, de dialoog krijgt waarde
na eeuwen, decennia, decaden
victorie, de wereld…
VISSER
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 drijvend
op het water
met niets dan
de golven
zacht wiegend
het smalle hout
gespannen lijn
doorklieft het blauw
duikt onder
geduld beloond
zilver spartelt
vandaag
genoeg
te eten…
GROND
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
659 mijn voeten vinden stevigheid op warme grond
voorbij alweer de tijd van ongeduldig wachten
houd in mijn adem en verzink in mijn gedachten
hier is het waar ik mijn bestemming vond
nu werpt de zon haar stille stralen in het rond
'k voel de geschiedenis en denk aan alle krachten
die deze grond verwondden en een broze vrede brachten
proef hier…
Dakloos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
548 Dakloos
Ben ik in
Mijn eigen gedachten -
Geen plek waar 'k
Schuilen kan in
d'Allerdonkerste nachten
En waar 'k vinden
Kan die mens
Die zichzelf lief
Leert hebben zoals
Hij zijn naaste
Heeft liefgehad…
Nooit meer gebeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Als kind en puber
bad ik soms best
lang. Geen idee nu
waarom, want er is
nog steeds honger
ziekte en de dood
Oorlog ongekend
Ongehoord de strijd
tussen goed en kwaad
Duivel die op de aarde
pist; hoewel hemelse
rust alle kwaad zijn
gang laat gaan, bloeien
bloemen boven wolken…
Waarom is de mens dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Waarom is de mens dood
Als hij op het oog
Drukdoenerig door
Het leven gaat
Met eelt op
Hand en ziel
Hij die al tijdens
Zijn leven aan
De dood ten
Slachtoffer viel…
Allerzielen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
699 ze kijken mij aan
verdronken mensen in New York,
kapot geschoten kinderen
in steden van Syrië,
doodgevroren zwervers in portieken,
wanhopigen, die zelfmoord plegen
in mijn ontoereikendheid
wil ik hen gedenken
immers de sluier tussen
dood en leven is nu dun
bij een boeket witte lelies
brand ik een kaars voor zielenrust…
De aarde is geen paradijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
704 De aarde is geen paradijs
maar slechts een draaiend balletje.
Een prachtig rond gevalletje
dat, op haar eindeloze reis
door ons zó vol heelalletje,
mijn, oh zo onbeduidend leven
glans en houvast weet te geven,
door er iedere nieuwe morgen
weer te zijn, ervoor te zorgen
dat mijn voeten bodem voelen
op hun route van die dag.
Dat elke merel…
Het Heelal
gedicht
4.8 met 4 stemmen
27.771 Hoe verder men keek,
Hoe groter het leek
------------------------------------------
uit: Vrijwel alle gedichten (2004)…
Geroezemoes boven de steden
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.320 Een kraanvogel leeft zonder vastlegging,
omspant voorbeeldig met vleugelpennen
de wereld in zoektocht naar onderdak,
zet met lichte vleugeltip accénten,
slechts even in toom gehouden
door hun metershoge dans
strekken ze zich uit
over de landen.…
Billboards
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.007 De domme avond, doordeweeks, doorweekt
en dierlijk als een potloodventer.
De grijze jongens in de avondbus.
Iets verderop een moeder met een snor.
En elke halte weer twee levensgrote,
neonrode vrouwenlippen die vertellen
wat er aan het leven schort.
Het einde van de regenboog! Ambrosia,
verlicht en wel, wijst ons de weg.
En wij, met onze…
Kikkerbloed
gedicht
4.7 met 3 stemmen
4.464 ik verander de wereld
ik verander de wereld in een kikker
o kon dat maar, springen naar de sterren
onze eieren door heel het al verspreid
al mijden wij de vliegen al van verre
geef ons ruimte
geef ons tijd
geef ons tijd
geef ons ruimte
ik verzuim te
vermelden dat ik niet toveren moet
en goochel een spoor van woorden
dat is mijn sprong…
STADSARCHIEF
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Helder, vriendelijk licht schijnt in de zaal,
waar de wanden met trotse afbeeldingen
van Breda's werken en belevingen
spreken vol stille, maar levendige taal.
Boekenkasten bergen menig verhaal
over welvaren en beproevingen.
Grijze laden houden beschermelingen,
ogen streng als de waakzame generaal.
Op oud, sierlijk beschreven of jong papier…
dus we leven nog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
502 We hadden er op gehoopt
dat de wereld zou vergaan.
Please Wereld! Verga!
We hebben genoeg van je gezien!
Maar nee, hoor niets, kon het hier nog,
was het in Australië inmiddels te laat.
En zo zaten we wat te kletsen in de kroeg
wie weet toch een beetje extra blij.…
Pauwenoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
652 Waarin ik al de naïeve
schoonheid een echte
wereld zag, al was het
maar heel even van
ongeveinsde piëteit.
Een mondiale kleurendracht,
van een non-raciale zekerheid
wanneer dit dier z’n veren
strijkt, mijn tijd te kort
dit nog eens te beleven.…
AARDE EN SCHULD!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 Je leent bij leven de aarde
laat de schuld niet oplopen!…
Bij elkaar...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Woorden verliezen hun betekenis,
Mensen hun gezicht...
Zij klampen zich aan elkaar vast
Aan een laatste strohalm en hebben
Hun valse hoop op de toekomst gericht.
Het leven heeft haar glans verloren.
Men verliest elkander uit het oog
En zijn nog bij elkaar als
Zon en regen, maar dan zonder regenboog.…
Zon en schijn.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
546 Zon, zonneschijn, de tafel is gedekt.
Lachende gezichten, niemand die van
de honger verrekt.
We eten onze buik weer helemaal vol.
Wij hebben het allen zo goed hier
op deze aardbol.
Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat
eten, drinken en werken aan onze toekomst.
Vragen aan elkaar hoe het met ons gaat.
En weten voor velen is het reeds te…
Bloemrijk
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
492 in zomen van helmgras
in buiken van moeders
in zorgen van handen
in vet van schaatsen
langs genereus wijkende hemelpoorten
en bovenal zonder uitzondering
in alle maten en soorten
ook zaadlobbig
en tweehuizig
hoewel ongedeeld in cellen
en van wanten weetbaar
maar onverwittigd aanwezig
vaak poedelprijzig doch podiumverlangend
stel schobbejakken…
Terra
gedicht
3.3 met 15 stemmen
4.074 Het is geen doen in deze wereld
hoe ze ook in het onaandoenlijke
als een vergeten kerstbal hangt.
Kom ook dansen bij ons, roept ze
vreemdsoortige verbinding toe
van ver over het uiterst denkbare.
Ontspannen is het bij ons onterechte,
wij hebben het rookalarm vernield,
stikken doe je maar in de buitenlucht.…
'Bruggenbouwers'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Radeloze blikken in de ogen van mensen.
Zij kunnen het niet langer verbergen.
Hun grimas verbleekt, het schild brokkelt af.
De dagen die zij leven lijken soms een straf.
Enig vertier moet het leed dan verzachten,
maar men zit onderwijl ergens anders met zijn
gedachten...
Kleurrijk als het leven is met zoveel
aanbod op allerlei gebied is…
Ik ben het beu.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 Wie doet er mee?
De woelige zee en vieze lucht maken ons ziek.
Chemie met vliegtuigen uitgestuurd als gif tegen elk leven.
Mijn lijf reeds ziek, maar ik nog niet.
Daarom die roep tot creëren; verbeeldt en het wordt je deel.
Gedachten verzetten piramiden.
Al gehoord van het Noro-virus? Weg ermee. Toveren is de boodschap.
Een nieuwe aarde…
Sonnet - Wanneer door 's werelds licht de blindgeboren jongen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.467 Wanneer door 's werelds Licht de blindgeboren jongen
Gezicht verkreeg, hij stond verwonderd en bedeesd.
Beweging, verwe, stal van plant, van mens, van beest,
Verbluften zijn gedacht' en liefelijk besprongen.…
Voortschrijdend inzicht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 Wat weten we toch veel
Elke dag een beetje meer
Elke dag een beetje slimmer
Dan de vorige, vierentwintig-zeven
Werken aan de grenzen van het weten
Voor jou maakt dat jammer genoeg
Niet veel meer uit als je inmiddels
Twaalf jaar onschuldig hebt vastgezeten…
MOGELIJKE TOEKOMST
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
550 Nadenkend kijken
door schemerblauwe lenzen
de wereld is overwoekerd
door kronkelige stengels
waarbij voortdurend
bijengezoem klinkt
zullen eens
reusachtige planten
en nietige diertjes
de aardbol beheersen
terwijl
de gehele mensheid
begenadigd
elders in het heelal woont?…
al die mooie praatjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 we leven in constante conflicten
in het groot en in het klein
er schijnt geen einde aan te komen
steeds weer nieuwe oorlogen
we zeggen ( bewapend ) dat het moet
voor de uiteindelijke vrede
uit onvrede, woede, machteloosheid
schijnen we niet te begrijpen dat bij
onze geboorte er een prachtige wereld
op ons wachtte...onschuldig, rein.…
Tegenlicht?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 Mensen blijven geloven in
afgeroomde balansen van
een obisite wereld, om
het tegenlicht te verteren.…
De voorhang die kansloos scheurde
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
667 Men was je al bijna
Vergeten, visser aan
Het kruis die zojuist
De geest gegeven had
Nadat je in je doodsstrijd
Luid om je Vader geroepen had,
En waarom jouw God, jouw Vader,
Je toch verlaten had, dobbelden
Soldaten om jouw kleding die jij
Nu toch niet meer nodig had -
Toen uit het niets de wereld
Aardedonker werd en een
Felle…