Alle inzendingen over dieren

Toen een kikker in een poel zijn vriendin de eend ontdekte, spraken zij zich honderduit dus hij kwakte en zij kwekte…

"Hé kip" zei de haan: "Het is weer tijd om op te staan". "Nou" zei de kip: "Ik zal je dit zeggen, Ik blijf nog lekker een uurtje leggen".…

gedreven door een sterke drang om voor de dames op te vallen draai jij alle knoppen open laat rollers lopen door het woud keel van goud die krast en knalt of klikt en ratelt met grote lust je imiteert en persifleert geluid dat jou ooit heeft omringd zodra jij je leven fluit en zingt staan velen even stil zonder omhaal laat je horen…

Lodewijck, mijn pracht, kater met zwarte vacht. Zie hem kuieren En luieren, Zie hem ongegeneerd gapen En slapen, Onheil kruist mijn pad, geheid!…

ik zit hier maar wat, met op de achtergrond het koffiezetapparaat, muziek zachtjes aan (ook) op de achtergrond, kaarsjes aangedaan de kat spint ook nog, en ik, dodelijk ongezond, met een sigaretje, gebo- gen over een schrift dit gedichtje afgerond. (rookpluimen dwarrelen omhoog...) voor…

Een libelle vloog al een poosje rond tot zij een mooi plekje vond vlak bij mij, en ik vroeg zachtjes: blijf je? Zij toonde mij, vast echt als dank, haar vleugeltjes zo fijn en rank en haar prachtig kleurig lijfje.…

Heel Eijlders vol kwetter en fluit van Hellevoetsluis tot Velzen-Zuid was in alle gevogelde staten waarbij iedereen redelijk normaal vogels deed met jawel onze lekkere dichtersscheet jeweetwel Bet uit Beesterszwaag die van hoi vent zingen met die zaag haar winterkoninkje weer niet kon laten Hoe helder klonk dat lied zij hield de ladders…

Theatraal schuift ze door het tuindecor. Even versteent ze in een pantomimepose, Dan toetsen haar tenen met zachte aanslag het tuinpad vol rozen. Parmantig loopt ze voor mijn voeten. Haar staart tekent in de lucht een lange krul, die verstijft tot een slap vraagteken boven een dubbele nul. Ze klauwt met speelse halen naar mijn broek…

Zo trots zoals je was, Je klauwen als panterpoten, Je praten en miauwen toen, Zo brak ben je nu geworden, De ziekte mergelt je uit, Je trotse poten zijn als lucifers, Toch blijf je bij iedere aanraking knorren, Je hart is zo sterk, Straks moet ik afscheid van je nemen, En dat doet pijn………

pantsers borgen de borst waarop ik mijn mensenschedel draag in stille vlucht wanneer ik heil vind in zwarte nachtschade leeft mijn rijk in duisternis vreest zoemvolk voor zijn ratings…

Zonder ons is al veel vergaan neem dicht gevroren water van januari en inzage van sterftecijfers in februari Te laat om nog wakken te slaan Zwijgt de viskwekerij hier dood dat het de helft scheelt in verjagen van ijsvogels die vijvers belagen Dan maken ze slim poep van brood Ooit drong op congres te Parijs één aan op uitroeiing van de soort…

Nog nimmer ben ik door een hond gebeten Toch ben ik van zo’n beest behoorlijk bang Sinds ik eens op mijn fiets, in volle gang, Door een zo’n kreng werd achternagezeten. Zie ik een hond begint mijn huid te zweten Of ik een vrouw ben in de overgang. Vooral de grote jagen mij op stang En ’t is verdomme net of ze dat weten. Ze komen op mij af…

even een foto maken van 2 oersterke werkpaarden in een landschap bij Ootmarsum maar ze draaien mij resoluut de kont toe alsof ze daarmee zeggen 'het is zo wel mooi geweest' blijf ik toch nog zitten met de vraag van 'is het minachting of louter desinteresse' wie het antwoord weet mag het mij zeggen...…

Onze hond is dood de vriendin, de liefste, de schat van allemaal. Het huis is leeg, de ziel er uit het hart van ons gezin. Hoe moet dat nou zo zonder haar ik weet het even niet. Want onze Shelley was uniek zij gaf altijd, en gaf en gaf... al haar liefde, steeds maar weer. Wij moeten verder zonder haar en heus, dat zal wel gaan…

De hond zegt waf, benauwd geblaf, 't betekent, 'k moet naar buiten. Ik moet dus gaan, voordat ze 't binnen heeft gedaan.…

klein en dartel geel met wit heel lief vogeltje met veel pit vrolijk zing je keer op keer uit volle borst het hoogste lied zoveel vreugde geef je mij verjaagd verdriet en maakt me blij hoe klein je ook bent ik wil je bedanken voor wat je mij schenkt met jouw mooie klanken die dan galmen hier in huis door jouw is dit nu echt mijn thuis…

Vlagen van bevroren Druppels vallen neder Op zijn uitgestoken neus En doen hem zachtjes Terugdeinzen onder Het houten afdakje Dat een functie heeft als Schuilplaats Voor natuurlijk onbehagen Het wit van zijn ogen starend naar de groene Zee van lekkernijen En het vooruitzicht van een Door hoeven ontsprongen Waterballet Doen hem…

ik zeg het poezenkind en gezwind trekt zij haar nagels terug maar toch, heel vlug tikt ze m'n neus in het voorbijgaan alsof ze zeggen wil ik had je kunnen krabben…

Een witte zwaan geleewiekt vleugellam zoekt altoos in de verte nog wiekslag van haar maatje dat in de mist verdween. Het nest reeds lang verlaten, temidden van bevroren water wacht na einderloze vrieskou toch nieuwe lente op. Ganzen gakkend rond het wak lokken menig broodkorst aan welke drijvend op zwart water zeer snel in open snavels…

Zwarte weduwe laureaat van "creatiefst visitekaartje"!…

Zwarte weduwe laureaat 'meest opvallendst visitekaartje'!…

nachtmerrie dág merrie een blond veulen 'merry' in de wei 'marry-me'…

Een echte oude torenhaan riep van bovenaf het kerkvolk aan: 'zeg lui daar beneden er wordt regelmatig flink gekraakt, gedemonstreerd en ook gestaakt, maar ook ík ben niet tevreden. Nooit heb ik nog een kik gegeven maar dit is voor een haan geen leven en dat alles zonder poen. Maar die tijd is nu voorbij, emancipatie ook voor mij laat nu…

Scherper dan het licht een sperweroog van honger…

bij het meer die ene keer een zwaan dobberde kalm het water zo glad als een spiegel de volle maan scheen de wolken versluierden de maan de wereld was stilletjes aan het vergaan maar die zwaan die blijft eeuwig in mijn herinnering bestaan…

Ik zat laatst bij een boerensloot gewoon zomaar op een paaltje. Een paar eenden bedelden om brood waaronder een echt brutaaltje. Zij zwommen rustig op mij af alleen hij kwam uit het water, zo van 'ik ben niet laf' en maakte wat theater. Maar ik had geen brood, dus hij had pech mij liet hij dat duidelijk blijken, beledigd waggelde hij kwakend…

Ik wou dat ik een vlinder was Uit mijn gespinde cocon zou ik dan kruipen Ik zou vliegen over het groenste gras Mij tegoed doen aan dauwdruppels die van bladeren druipen Ik wou dat ik een vlinder was Dan zou ik mijn vleugeltjes zo hard bewegen Dat aan de andere kant van de wereldas Een orkaan zou ontstaan met de zwaarste stortregen Ik wou…

Gracieus en rustig zwom in de vijver Een schone o zo mooie zwarte zwaan Naar mij toe zwom zij met veel ijver Toen zij mij daar zo stilletjes zag staan Met haar slanke hals omhoog geheven Keek zij mij een ogenblik doordringend aan Onzer beide geesten leken voor heel even Vervlochten tot hetzelfde dierlijke bestaan Haar ogen leken door mijn…

De wilde katers zijn op rooftocht. Ik dacht dat ik mee mocht De poesjes likken hun nageltjes schoon. Ik vind dat maar zo gewoon De muizen vieren feest Maar ik ben geen muizenbeest Spelend met een tol Wordt van al dat rond draaien hondsdol Spelen met een touwtje Is hetzelfde als bijten op een houtje Klierende kittens in de ban Ja, daar…

Het bolle ponypaardje bokt voordat het schokkend verder sjokt over het grasomzoomde zand. Door zweep en leidsel aangespoord sjokt het stofopstuivend voort maar verlangt zo naar de kant waar dat malse groene gras, links en rechts op halve pas, wacht op slaag van kies en tand.…