14123 resultaten.
DOODLOPEND..?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
636 Ik zie je
kijken
in verten
kijken
Het zicht
door ochtendzon
in deze winterdag
gebrand
Op deze weg
zijn wij
-tenslotte-
aangeland
Wij wijken
af van
de kaart,kompas
gebaande wegen
Verlegen
vroeg jij:
'loopt dit pad
niet dood?'…
Land van leegte
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
742 Vogels zingen met hun gefluit,
de wind streelt over onze huid,
het gras kriebelt mijn gezicht,
de zon staart terwijl je naast me ligt.
We verdwijnen in een veld,
enkel de leegte telt,
verborgen door een berg van grassprietjes en zand,
neem jij me mee naar sprookjesland…
In aanbouw
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
711 Later op dag duiken er curieuze
gaten op
bejaard daglicht waagt er zich
zonder enige rimpeling te water
een troebel theezeefje schept zilvergruis
uit de reflectie
verdwijnt als kruimeldief
in de kruipruimte van het ondermaanse
als een groene draak
zwermt geboomte langs kartelranden
eindeloos bladspuwend
in dode wind
uit de stilte rijst…
Groningen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
602 zoveel kilometer
heb ik er gefietst
vraag mij niet
wat ik onderweg heb gezien
het was mooi
maar fiets ik er weer
zou het nieuw zijn
je fiere graan
vol licht en strepen
in weilanden
koeien en schapen
kleine dorpen
met lelijke kerken
maar eerlijk gezegd
was het de eerste keer
Groningen
je verte vertekend
door wind…
het vee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 geschaard aan een groene tafel
ver van wereldse roes
graast het vee traag
vertrouwd onder een hemel
die hen behoudt
het land waar ze zijn
gevoed met eendracht
van zware lijven
het vee kent geen haast
gras groeit als wolken glijden
ze bewaren het evenwicht
tussen beide.…
Droomland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
638 De kale bomen vegen traag
langs de hemel, vastgehecht
aan een landweg, met een
paar huizen, versterkt
door een kerk, waarvan
de duldende torenspits
prikt naar rafelige wolken,
hoog ontvlamt het uurwerk
als een gouden krans.
Het land in halfslaap
onder hoge lucht gedaald,
nog niet bewoond,
open gelaten tussen
boomwallen, in gedachten…
Rondom Loevestein
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
711 het is nog vroeg
in Munnikenland
als de nacht eindigt
en een zwarte stern
ginds aan de oever landt
ik schuifel naar een plek,
nog droog, en gelegen
nabij de waterkant
en neem plaats in het gras
ik zie de dag traag dagen;
het licht kan en wil geen
schaduw meer verdragen
op deze woordeloze plek
schept het gloren haar…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 de hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane…
Van Scheveningen naar Hoek van Holland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
473 't Was orgastisch en multi
langs schilderswijk, markt,
mooi weer en lijn elf
waarin wij en jongens met planken
over de hoogte van golven praatten,
het einde van trambaan, bij naald
waar jij wachtte met fiets
achter een hekje, een hand. Hand?
Daar huis te koop, het uitzicht,
over handschoenen ging het,
machines, over een houten auto met kachel…
Tintinnabula's in varianten.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Kijk, naast die kei,
die zwarte rots uit de oertijd,
ruik, er geurt daar akelei zo geestrijk.
Haar blauw bereikt mijn oor als klare klank.
's Morgens staren haar stengels
naar de Ossenhoeder die verbleekt.
Het klaart op in mijn hart,
een serene open plek,
door eik en els omzoomd.
Geestrijk geuren de klokjes, bij een kei
tijdens…
de poort
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 een bruisende tuil
bomen gebonden
op de smalle landweg
een poort naar veraf
strak in het land
op lange stammen
een deur naar niets
in lam gelegd land
ook ongewijzigd
door lichte wind
het is een hemels poort
als de lucht door zware
wolken wordt stuk gesmeten
het is een zware deur
die naar de einder open gaat
als zomerwolken…
Cultuur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
619 We liepen op modderige paden,
vertelden over liefdes,
kinderen en hun daden
en gleden door een dikke blubberige klei
kluiten bleven plakken als een loden brij
We zagen medewandelaars
en praatten, vroegen welke kant,
ze waren vrolijk zoals wij
en groetten terwijl wij voort,
ik me verdiepend in een woord
De late zon tussen de wolken…
Ontdekkingstocht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
650 ik hou van je heuveltjes
en van het struikje
onderaan je buikje
ik wandel door je landschappen
tot aan de vijvers van je ogen
daar
in de zalig warme zonnestralen
van je lach
leg ik mijn ziel te drogen
al je letters
drink ik gulzig op
en met een dronken kop
zing ik mijn beste lied
het was een mooie tocht
maar de weg terug naar…
[ Zilver de hemel ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Zilver de hemel,
donker en stil de bergen --
alsof ze slapen.…
[ Klein zijn hun hoge ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 Klein zijn hun hoge
verwachtingen, want wie valt --
valt nauwelijks op.…
Ochtendstemming
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
292 De zon stond laag en hing roerloos
In een alles verhullende nevel.
Over de velden vloeide haar tedere licht.
Koeien stonden stil aan de sloot,
En staarden gedachteloos in het ondiepe water.
Terwijl de zon steeds hoger steeg.…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 Een boom, kaal zonder bladeren
Winter heeft de wereld in zijn macht
Bittere vrieskou teistert de velden
Bevroren rijp kleurt het landschap
De warmte voor even verdwenen
Een boom eenzaam in een veld
Verborgen tussen anderen
Boom, waarom blijven je takken hangen?
Boom, waarom richt je je niet op?…
HET ONWEDER.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.642 Daar vaart de Godheid, op haar stormen,
Door 't siddrend landschap heen!
Hoe beven honderdjarige eiken,
Gelijk een rillend riet!
Paleizen stuiven, voor haar wielen,
Als nietig stof, daar heen!
Daar storten trots gebouwde torens,
Als smeltend ijs ter neer!…
Elke dag opnieuw
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
481 En zo leef ik -
met een man, twee kinderen,
een kat, een berg wandelende takken,
en de dagen die zich telkens opnieuw ontvouwen
als een voorzichtig landschap.
Herstel is geen rechte weg.
Het is een pad dat mij vindt
terwijl ik wandel,
wankel,
lach,
luister,
en telkens weer kies
voor verder.…
Kinderen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.927 De kinderen zijn 't huis uit,
we zijn dus alleen,
met alleen de kleinkinderen
af en toe om ons heen.
't Was even wennen
in 't begin
toen de eerste
de deur uitging.
En nu, nu weten we niet beter meer,
we zien ze om beurten
een enkele keer,
ze hebben 't druk
en leiden hun eigen leven
Maar waar zijn die kleintjes
toch gebleven?…
Verliefd
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.951 Heel in 't begin
zijn 't vlinders in je buik.
Daarna wordt 't verliefdheid
in je hele huid.
Het zit in je wezen,
beheerst je bestaan,
en niks is meer hetzelfde
want het is zo spontaan.
Als de bliksem de hemel doorkliefd,
Ja dan zeg je, ik ben verliefd!…
Wereld
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.076 De wereld is gemoderniseerd
van boven naar benee
Natuurlijk is dat niet verkeerd
maar zijn we wel tevree?
met wat we hebben,
krijgen en doen?
Of zijn we tegenwoordig
helemaal niet beter af dan toen?…
Gedachten
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.361 Wolk neem me mee,
je gaat zo hard
waar ga je heen?
Wind neem me mee
of doe je dat
alleen met wensen
en gedachten
en kan de rest
wel wachten,
tot de storm
in m'n binnenste
geluwd is
en ik de
meest belangrijke
dingen niet meer
zo erg mis?…
Hereniging
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.260 Wat kan 't raar lopen in een mensenleven,
het begon ongeveer 20 jaar geleden.
Na een huwelijk van precies 10 jaar
gingen mijn ex en ik uit elkaar.
Ik leerde na verloop van tijd een man kennen
die vrijwel dezelfde voorgeschiedenis had,
't eind van 't liedje was
dat ik opnieuw in 't huwelijksbootje trad.
Met in dit huwelijk het schrille…
Hartinfarct
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
3.099 November/december 2001
Behoorlijk geschrokken zijn we van de week,
je kwam binnen, had het benauwd en zag zo bleek.
Binnen 3 minuten zaten we bij de dokter in de praktijk,
daarna in stroomversnelling, besef van tijd een beetje kwijt.
Binnen een uur lag je op intensive-care vanwege een infarct,
dat hakt er stevig in,
3 dagen ben je er nu, opstandig…
Ode aan Toon
hartenkreet
3.2 met 60 stemmen
13.305 De mooiste en tevens de ontroerendste gedichtjes
zijn door hem op papier gezet.
De woorden kregen bijna gezichtjes,
't was warempel bijna net
of 't over je eigen leven ging.
Ieder kon zich erin vinden,
vond ze mooi en dat zijn ze ook.
Je hebt de mensheid wat gegeven,
je nalatenschap is groot.
Zou er ooit nog iemand komen
die jou evenaren…
Weemoed
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
991 Weemoed,heimwee naar wat eens was,
wat nooit meer komt, wat groeit als gras.
Verlangen naar vroeger,nee toch niet,
kleine kinderen, 't is net of je nu pas ziet,
dat jeugd veel te snel gaat
voor je 't weet 't op eigen benen staat.
Heb ik dan wel stil gestaan,
of ben ik eraan voorbij gegaan.
't Lijkt als gister,
is toch 20 jaar geleden…
De tijd
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.377 Niets is voor altijd, alles is tijdelijk,
bij alles wat je doet.
Je wordt geboren, "doorloopt" je jeugd,
gaat naar school, zoals 't moet.
Je krijgt een baan en doet je best,
werkt je te barsten en de tijd doet de rest.
Je krijgt verkering, verloofd en gaat trouwen,
krijgt kinderen, maar ook die kunnen de tijd
niet tegenhouden.
Je…
Leeftijd?
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.858 Kan iemand me vertellen, hoe ouder worden gaat,
komt ie met rasse schreden,
komt ie vroeg, of komt ie laat,
komt ie gister, laat of heden,
komt ie eerder of te laat,
of komt ie gewoon, en is dat
waar 't over gaat?
Komt ie met of zonder gebreken,
da's een vraag waar geen
antwoord op komt.
Dat weet je pas, als je hebt bekeken,
op welke…
Andere dochter.
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.564 1 dochter heb ik,
maar eigenlijk zijn 't er 2,
die van mijn echtgenoot
"doet" in gezinsverband
gewoon mee.
Welliswaar heb ik 'r
niet zelf gebaard,
toch is ze me,
als dochter "van hem"
net zoveel waard.
Je moet volwassen worden
om te realiseren
dat iedereen op elke leeftijd
nog wat kan leren.
Dus lieve dochter,
bij een andere…