8830 resultaten.
weemoed
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 treur je nog om toen
en kijk je om
over schouders
van een ver verleden
je kende
dit sterven niet
je was geen kind
van deze tijd
al streel je mijn ziel
met weifelend tastende
vingers van weemoed
en woel je mijn dagen
het geeft niet
ik ben altijd al
een kind van vreemde
oases geweest…
Sokkel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
802 Een herstelgedicht
Een sokkel zal
Ik voor je reserveren
Zei mijn beeldend
Kunstenares
Jouw werk komt
Op een voetstuk
Te staan - zo ver
Had ik zelfs in
Mijn dromen niet
Durven gaan
NUIS, Atelier Grond, september 2012…
Aan de sneeuw
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.983 Droog water, koele wol, wit roet, gehakte veren,
Wees welkom boven op mijn beste hoed en kleren,
Ik zie niet hoe men u met reden haten zou,
Die ons van boven brengt de warmte met de kou.…
Vader's
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.033 Inderdaad, die zon
zei zij
en zachtjes wapperend verliet zij
het plein
Die zon, die op dagen
als deze
haar stralen dempte
Als eerbetoon aan –
Een ver verlaten vader
die ook zonder woorden zijn
kind kon kwetsen
Men trekt zich heel wat aan
zonder die zonnestralen…
Vol ledigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 Mijn geest dwaalt steeds
naar elders, ergens te ver
van mij en deze wereld.…
Kadunk!
snelsonnet
1.0 met 1 stemmen
726 Mijn woonplaats ligt niet bijster ver van zee
Dus hebben we hier nogal last van meeuwen
Ze laven zich aan afval en ze schreeuwen
En droppen witte flatsen naar benee
Geen pretje als dat op je valt. Ofschoon;
Het is nog altijd beter dan een drone…
witte roos
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
909 niets zal sterven
hier of in het ongekende land
geen vers eindigt er
noch de roos
gevouwen tot engel
in een witte nacht van wolken
die met broze handen
het leven
waar dan ook
ogen geeft
als een voelbare, glanzende
verbinding…
“ En nog horen ze mij niet “
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
551 onhoorbaar schreeuw
ik het de wereld in
nadat het nieuws
tot mij kwam
een groot acteur is
niet meer daar depressie
hem de das om deed
een onzichtbaar lijden
zo ver weg en toch
zo dichtbij
dat diepe gevoel
van ongelukkig zijn
waart namelijk
ook in mij…
Bolleboos
snelsonnet
4.4 met 7 stemmen
847 Van Dale viert en Nederland verkoos
- zo werd jongstleden dinsdag openbaar -
tot mooiste woord in 150 jaar
een kei van ver: het woordje ‘bolleboos’.
Hoe is het mogelijk dat dit woord won,
terwijl men ook op ‘dichter’ stemmen kon?…
Worstvertroosting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
433 Een uur krijg je
Om op te rotten,
Sprak ze streng tegen de
Man die ze er zonder enige grond
Van verdacht met een ander
Het bed te hebben gedeeld -
Na zijn heenzending
Troostte hij zich met
Verse droge worst, hij had
Immers deze zaak zo goed als verspeeld…
Cocon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
455 het omhulsel
dat familie heet
hangt bungelend
aan een boom
gelijk verse stappen
in de sneeuw
betreedt een ziel
deze wereld
haar ontworsteling
immens
zo rijst de vraag meer
dan eens
is er licht aan 't eind van de tunnel…
Over ruimte.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
569 Dit vers gaat enkel en alleen,
Over alle ruimte om ons heen.
Die ruimte berust op het feit
Van beschikbare uitgestrektheid
De ruimte is van iedereen.
Je kunt zelf pas voluit leven,
Als je de andere ook de ruimte wilt geven.…
Tot op de steel
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
533 (Aura II)
Zwijgen als een
graftombe
afgezet
met tonnen
van steen
slechts toegan-
kelijk voor
de tijd die
ver achter
ons ligt
Onze tijd zag
toen die bloem
Tot op de
steel geheel
verwelkt…
Dagboek van een slak
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
430 Wiens leven zich
Grotendeels in het
Verborgene afspeelt,
En kans ziet verse
Blaadjes te snoepen
Die zorgvuldig waren
Opgekweekt
Laat balorig een
Zilverspoor achter
Op de begane grond:
Ze zullen potdorie
Weten dat ik hier
Geweest ben…
Poep
netgedicht
4.8 met 29 stemmen
962 De Poepbank vraagt beleefd om te doneren
U brengt een bakje met wat verse stront
Dan maken ze een ander weer gezond
Door een extract ervan te injecteren
Ze kunnen ook uw bolus goed gebruiken
Ik zou ze eens een poepje laten ruiken.…
stil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
537 geef mij je ogen en kleur
ons samen in vers laken.
laat je van mij proeven
tot wij elke dag nooit
genoeg. daarna stil
in onszelf verdwijnen.…
Koranvers
snelsonnet
4.2 met 4 stemmen
640 Hij kent geen enkel vers uit de Koran,
Maar heeft geen zin zich af te laten knallen.
Uit lijfsbehoud blijft hij dicht bij zijn bed:
Geen Koranvers, maar wel een snelsonnet.…
De zee neemt ze mee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
491 De zee telt oneindig
Veel golfjes waarin mijn
Spaarzame woorden vervagen,
Hun vorm verliezen
Even goed als
Hun betekenis -
Waarna ze alleen nog
Gedachten zijn die
Oneindig ver worden
Meegevoerd tot aan
De verste horizon…
El boerkini pasa
snelsonnet
3.9 met 8 stemmen
740 Wie is niet liever vrij dan opgesloten,
een adelaar ver boven zee en land?
Je zet je eerste stappen op het strand
en inspireert daarmee je lotgenoten.
Hansopjes zijn een fase in de strijd,
een stap naar vrijheid en zelfstandigheid.…
Mistig weiland in de ochtend
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
441 Grijs doorbroken
lijdzaam mededelen
zuigt een zwaar verlangen
mee te gaan
op gezamenlijke vleugels
temidden opgenomen
wijds en ver
ja, te gaan
verstilde grauwheid tastbaar
verlaten van hun vlucht…
Danseressen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 niet hun seizoen
Bevroren
in hun taal
taal van
hun frele lijf
Ze willen
dansen in het licht
van zon
hun warmtebron
Maar zon
staat te ver weg
-voor hun doen-
ze wachten lente.…
Schering en inslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 boterhammen met kaas en worst
salami en wat fruit en volle melk
als ik het zo uitvoerig opschrijf
heb ik toch een vreemd gevoel
dat het schering en inslag is
hongersnood ver van mijn bed…
Het licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Schoorvoetend
keert het daglicht
weer
Verschijnsel
dat
geen twijfel leidt
Morgenzon
vroeger
uit de veren
De slaap
niet echt gewreven
uit het oog
Het geeuwen
hoorbaar
tussen oude bomen
nog niet
op groeien
voorbereid.…
Bourbon-Parma
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
695 Zoiets gebeurt toch enkel in een fabel:
een kleine kikker die het heel ver schopt
en zich parmantig tot een prins ontpopt,
zijn adelstand niet langer discutabel.
Maar achter deze achternamenruil
gaat er een schrijnende verdeeldheid schuil.…
Piepschuim
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
613 Wat de toerist ver weg zoekt is nu hier,
Voor hagelwitte stranden…..op naar Schier.…
Student!
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
779 Het is zo ver, ik ga dit jaar studeren
Op kamers wonen in de grote stad
Ik ben die dorpse sfeer hier meer dan zat
Ik ga het ruige leven kennen leren
Die introductie, daar zal ik niet zijn
Dat lijkt me niks, zo zonder bier of wijn…
Druk
snelsonnet
3.9 met 11 stemmen
624 De laatste week had ik te veel te doen
Een versje over écht nieuws wou niet lukken
Ik wou me ook niet voor die dichtplicht drukken
Vandaar dat ik me hiermee maar verzoen
Wel vreemd, het maakt me toch een beetje blij:
Het vers gaat nu eens enkel over mij!…
(Blokjes)blok
snelsonnet
3.7 met 14 stemmen
733 Dat handenwassen ging mij al te ver,
Naast afstand houden om te overleven
Vond ik de mondkap ook zwaar overdreven,
En nou moet ik ook nog aan de QR.
Mijn laatste stukje vrijheid is geplet,
Ik word nu voor het (blokjes)blok gezet.…
Apeirogon 1
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
615 negen kinderen
de jongste is zeventig
de ander ging dood
een ander hoort er niet bij
staren naar de caleidoscoop
de waarheid waaiert
over de tafel naar
oneindig veel zijden uit
de deellijn ontbreekt
een ver vreemd verschijnsel…
Die wit spiegelden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 ze blauwden
ogen die wit
spiegelden
in olijke glans
met de grootste
kans op ver-
verwijderde
ondeugd en
toch dicht
bij elkaar
waar de
lach geboren is
blijkt dubbelfocus
zien het
echte genieten…